ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

ΟΝΕΙΡΟΥ ΣΚΙΕΣ

ΟΝΕΙΡΟΥ ΣΚΙΕΣ

Ονειροφόρος ο δρόμος
στης καρδιάς 
σου την διάσταση.
Στου δειλινού
το φτερούγισμα,με
την Πούλια στον
ουράνιο θόλο
των ματιών σου,
ταξίδι άρχισαν
στου έρωτα την πολιτεία
Αστράφτει ο κόσμος
στου ήλιου
το πέταγμα,καθώς
το πρωινό προβάλει
από την αγκαλιά λάγνας
νύχτας παραδομένο.
Και εσύ,ίδια
η αυγή,σε πορφύρες
να τυλίγεις
τους πόθους που μαζί
σου πήρες από του
έρωτα την καταιγίδα.

3 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ποταμος ποθος

ποταμος ποθος


Νοιώθω το φως σου.
Δυο μάτια αστέρια 
να λούζουν
το κορμί ζεστό καλοκαίρι,
βαθιά στην νύχτας
την γαλήνη. Και οι ώρες,
λάγνες,παράφορα
ερωτικές,μέσα στις αναμονές
του πόθου,να σε φωνάζουν.
Να σε καλούν,
σε χιλιάδες φυλλώματα
συναισθημάτων,
να σε αγγίξουν,να σε νοιώσουν
γυναίκα,Καρυάτιδα,
σε ατέλειωτες στιγμές
πάθους.Ατόφιος ο έρωτας,
να σου δώσει όσα
μύρια τα κορμιά λαχταρούν.
Ποτάμι,δίψα,ηδονή,
ακόμη και η ανάγκη να σ έχω,
να συνθέτουν
τον παράδεισο των αισθήσεων.


2 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΙΣ ΓΡΙΛΙΕΣ Ο ΑΓΕΡΑΣ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΒΑΡΙΑ

ΣΤΙΣ ΓΡΙΛΙΕΣ Ο ΑΓΕΡΑΣ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΒΑΡΙΑ

Πόσο αντέχεις 
αλήθεια την προσμονή. 
Αδηφάγος ο χρόνος.
και το ρολόι,σαν τρένο
κουρασμένο,να γυρνά
αργά αργά,να φτάσει
στην κορυφή της θλίψης.
Και εσύ,να αργείς τόσο πολύ.
Μοναχά ο αγέρας,
μέσα από τις γρίλιες,ζητά
να περάσει.Ξέρω,είναι
και αυτός μια ανάσα. Μα
εσύ αργείς.
Αργείς,σα να φοβάσαι.
Σα να ξέρεις,ότι ο χτύπος
στην πόρτα,ανούσιος,
δε θ ακουστεί. Και
καθώς ο ήλιος,βαριεστημένα,
στο απέναντι του ορίζοντα,
μου λέει καληνύχτα,
το τραγουδι του Γκιώνη,
αρχίζει μακρόσυρτο,
αναζητά συντροφιά
στο μοτίβο του.


2 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΓΓΙΓΜΑ

ΑΓΓΙΓΜΑ

Πήρα κάθε στιγμή
σου,και ταξίδεψα.
Λες και φτερά 
άπλωσα,πέταγμα
να κάνω κοντά σου.
Και παλεύω με
την σκέψη,
σα να θέλω να αγγίξω
ότι δικό σου που
θα δώσει ουσία στην
διαδρομή.
Και αν σου μιλώ,
αν οι λέξεις αβίαστα,
ηχούν χάδι,είναι
που μοιάζουν
με άγγιγμα. Φαντασίας
στιγμές,που τρέχουν
τρελές,λες και θελουν
να σ αγκαλιάσουν,να
ζήσουν,να σου μιλούν
ακατάπαυστα.


3 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΕΡΙΠΛΆΝΗΣΗ

ΠΕΡΙΠΛΆΝΗΣΗ

Περιπλανιέται η σκέψη.
Σαν χαρταετός,
να χάνεται

στο γαλάζιο του ουρανού,
εκεί που τα αστέρια
φωλιάζουν
ερωτοτροπώντας.
Και πλάθει
η φαντασία,δικούς της
ουρανούς,πιο λαμπερούς,
απέραντα λιβάδια,
να χωράνε την μαγεία
του έρωτα.
Και εσύ,μαγιάτικο λουλούδι,
αισθησιακά μυρωμένο,
στης αύρας
το μεθύσι να αναζητάς
δροσιά.Μια δροσιά
νέκταρ,βγαλμένη από
τα σπλάχνα
αχαλίνωτου πόθου,
να αναζητάς
τρεμάμενη το χέρι
που θα κόψει τον βλαστό σου.


3 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ Ο ΕΡΩΣ

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ Ο ΕΡΩΣ

Ονειροφόρος ο δρόμος
στης καρδιάς 
σου την διάσταση.
Στου δειλινού
το φτερούγισμα,με
την Πούλια στον
ουράνιο θόλο
των ματιών σου,
ταξίδι άρχισαν
στου έρωτα την πολιτεια
Αστράφτει ο κόσμος
στου ήλιου
το ξεπέταγμα,καθώς
το πρωινό προβάλει
από την αγκαλιά λάγνας
νύχτας παραδομένο.
Και εσύ,ίδια
η αυγή,σε πορφύρες
να τυλίγεις
τους πόθους που μαζί
σου πήρες από του
έρωτα την καταιγίδα.


3 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΥΣΙΑ.

ΑΠΟΥΣΙΑ.

Αφημένος 
στη λήθη, πίσω
από τα κάγκελα,του
παράλογου,
την μορφή σου
να ψαχουλεύει,
ανάκατη
με συναισθήματα,
να παλεύω
τα αδιέξοδα να βγάλω,
ζητώντας εσένα.
Πως πάνω σε
ανύπαρκτο χέρια,
θα αντέξει το βάρος που
αφήνει η απουσία σου.
Όσο παλεύω την
σκέψη
την αίσθηση οτι
μ αγαπάς,
η απουσία σου,
διαπερνά το κορμί,
τα θέλω,σε μια
αναμονή,που
ο χρονος,
ψάχνει στο αβέβαιο
να ξαποστάσει.Και εκει,
λες και καταλαβαίνει
βουλιάζει μέσα μου,
μοναχικός
βασανιστικός.


4 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΔΥΝΑΜΕΣ ΣΙΩΠΕΣ

ΑΔΥΝΑΜΕΣ ΣΙΩΠΕΣ

Βαραίνει ο νους.
Στης θλίψης τον ανήφορο
οδοιπόρος,να στέκει 
κατάκοπος στην πέτρα της
μοναξιάς. Και το
δάκρυ,στην ρίζα των ποδιών
ποταμός,να πνίξει τα όνειρα.
Οι ώρες,αδύναμες να
καταλάβουν.Κουράζει ακόμη
και ο χτύπος τους.
Και εκείνο το κακόμοιρο
ψαροπούλι,λες και θέλει να
μιλήσει,με ένα
παράξενο κράξιμο να λέει
καλησπέρα.Και εσύ,
δεν μιλάς. Όχι γιατί δεν
έχεις κάτι να πεις. Ξέρω,
είναι φορές,που η σιωπή,
τραβά τις κουρτίνες
της αδυναμίας. Πιότερο
σκοτάδι,δεν θα βρεις μες στην
σιωπή. Σαν τον ήλιο.
Που κατάκοπος,πικραμένος
στα όσα μάζεψε από
της μέρας το ταξίδι,θέλει να
κουρνιάσει στην νύχτα.
Φόβοι μιας στιγμής να κρατούν
για πάντα..


4 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ

ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ

Βιολιά βαράνε στου χωριού,
το κάστρο ονειρεμένο,
σε πανηγύρι λαϊκό,στη γη 
των αρχαγγέλων. Και να
χορέψει ο θεριστής,
με τον ζευγά αντάμα,
στου ξωκλησιού την Παναγιά,
που έχουν κάνει τάμα.
Για να θεριέψει η σοδεία,
ψωμί γλυκό να γίνει,στου
τραπεζίου τους την χαρά,
και στου σπιτιού την χάρη,
εκεί που σμίγει την αυγή,
η νια το παλικάρι.
Για να τραβήξουν τον χορό,
οι γιοι,κι οι πατεράδες,
και τα μαντίλια να κουνούν
πανέμορφες κυράδες.
Να γιν η μέρα λιόχαρη,η νύχτα,
προξενήτρα, που θα
παντρέψει τον ανθό,με νύφη
ξεμυαλίστρα,σα θα προβάλει
την αυγή,ωσάν λαμπρής λαμπάδα,
γλέντι να γίνει χαρωπό,
στης ρούγας την πλακάδα,για
να κρατήσει δυνατή του
έρωτα την ζάλη,να διαλαλήσει
την χαρά,του γάμου το ντελάλη


5 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Στην ανατολή 
των ματιών σου
χορό ν αρχίσει ο έρωτας.
Βλαστός το κορμί
να προβάλει,ίδια Αφροδίτη.

Ξέφραγοι
οι πόθοι,να αντλούν
φως στον δικό σου
ήλιο. Με τα ένστικτα,
καθοδηγητές,
καθώς θα πάλλεται το
πάθος στα λικνίσματα της φωτιάς.
Καυτός και ο ίδρωτας,
που ποτάμι θα
αυλακώνει τα κορμιά.
Και σαν ταινία,που οι σκηνές
θα ξετυλίγουν τις ηδονές,
σταγόνα σταγόνα,στο
ποτήρι της γεύσης να σε πιω.


8 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Πόσο πονάς;
Ψάξε το μέσα σου.

Κανε τους ορίζοντες 
των συναισθημάτων
γαλανούς. Ύστερα,
λευκά περιστέρια
αμόλησέ τα στο άπειρο.
Πεινασμένοι
της αγάπης στ αστέρια,
θα τα αγκαλιάσουν.
Μη ντραπείς που πονάς
από αγάπη,και αν
περίσσια τα δάκρυα της
τρέξουν,σε ωκεανούς άστα
να φτάσουν. Χιλιάδες
οι ζωές,που μόνες στέκουν
για μια τους σταγόνα.
Και μετά,κάπου εκεί,στο
στερέωμα που η σχέση
δημιουργεί,το χαμόγελο
λαμπάδα θ ανάψει και για σένα.


8 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΚΣΤΑΣΙΑΣΜΟΣ

ΕΚΣΤΑΣΙΑΣΜΟΣ

Στιγμές στιγμές,
σε αγκαλιάζω με το βλέμμα. 
Και είναι τόσο
ζωντανό,που θαρρείς, ότι τα
δάχτυλα,μαέστρος του έρωτα,
χαϊδεύουν,
με εκστασιασμό το κορμί σου.
Και ναι,είναι μια
πράξη,τόσο αισθησιακή,
στην πιο τρυφερή των ματιών,
καθώς θα σε κλείνουν ολόγιομη,
μέσα τους.


8 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΝΝΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ!!!!!

ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΝΝΑ ΤΗΝ 
ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ!!!!!

Στην Αννα που 
γιορτάζει
θα πω ένα
τραγουδι,
στο χέρι ένα
λουλούδι γι
αυτήν
θε να κρατώ.
Και θα της το
χαρίσω
ζεστά θα της
μιλήσω,η μέρα
ειν δική της,
κι εγώ της το
χρωστώ.

9 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΕΛΙΔΕΣ

ΣΕΛΙΔΕΣ

Σαν βιβλίο ξεφυλλίζω 
την σκέψη.Και είναι οι σελίδες,
ένα μεγάλο ταξίδι
που καθώς τις περνώ,μοιάζει
με τρένο που πλησιάζει
στον σταθμό. Και η ανάγκη
να με περιμένεις,η στιγμή που
τα βλέμματα,θα γίνουν ένα,
θα είναι σαν προσευχή
στο εκκλησίασμα των αστεριών.
Και οι σελίδες,φεύγουν και
φεύγουν,λες και οι ράγες της
προσμονής μακραίνουν
όπως το ταξίδι του ήλιου.
Εσύ,δεν θαρθεις.
Εκεί,στης μοναξιάς την
ομίχλη θα βαδίζεις μονάχη.
Και όσο ξεμακραίνει ο έρωτας,
όσο τα θέλω σβήνουν,
σαν τον αποσπερίτη στο χάραμα
του μυαλού,το βιβλίο,
άδειο από σελίδες,
δεν θα τρέχει στον χρόνο.


9 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΛΠΙΔΑ

ΕΛΠΙΔΑ

Δεν θέλω τον 
χρόνο
προσάναμμα 
στην ελπίδα,
πάρα την ελπίδα
δάδα,στο πιο
φωτεινό αύριο
της ζωής μου.


11 Δελεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ταξιδι!
Η νύχτα συντροφιά ,σε ταξιδεύεισε θάλασσες,που γοργόνες
κατοικούν,στα παραμύθια.
Ερωτικά τα καλέσματα,
στου βυθού τα παλάτια.
Κοράλλια να κρέμονται
στις κάμαρες του πάθους,
στολίδια στα μαλλιά,καθώς
ανάκατα σκεπάζουν τα
ιδρωμένα μέτωπα.
Και οι πόθοι, απέραντα δάση,
τεράστια φύκια, στο χάδι του νερού,
να χορεύουν τρελά.
Και αφήνεις το όνειρο να σε οδηγεί,
στους απόκρημνους βράχους,
που μοιάζουν βουνά απάτητα,
εκεί που οι Θεοί ορίζουν την
μέθη της φαντασίας.
Και η νύχτα λάγνα, στων κυττάρων
τα λακκάκια,να φωλιάζει ιέρεια.



11 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΑΔΙ

ΧΑΔΙ

Θέλω με λόγια,
να ζωγραφίσω
την σκέψη μου.
Να αφήσω σε
χαρτί,σε παλέτα
ζωγράφου,μια
πινελιά,την μορφή σου.
Ακόμη
σε μια ματιά,
να κλείσω όλη την
ζωντάνια που
περικλείουν τα
νιάτα σου.
Να πάρω τα χρώματα
της φύσης,
μέσα από το πράσινο
να κόψω το πιο
τρυφερό λουλούδι
στο πέτο να σου φορέσω,
δροσερό.
Και ο ήλιος στο πέρασμα
του, χάδι αντρικό
να απλώνει στο
κορμί σου.


12 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΡΩΤΑΣ

Πάρε το όπλο σου,
κι ας ξεκινήσει ο πόλεμος.
Εσύ,την άρνηση,
και εγώ την αγάπη.
Αν με νικήσεις,υπογραφή
ισόβιου σκλάβου,
θα βάλω στο δικό σου βιβλίο.

13 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
 
ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Απόψε σε βλέπω με την 
φαντασία,την πλανεύτρα,
που καθηλώνει τον
νου με τέτοια δεσμά,λες και
φυλακίζει κάθε τι που
μπορεί να με φέρει κοντά
σου.Αδιάψευστος σύντροφος
ο πόθος,η ανάγκη να σε πλησιάσω,
να σε αγγίξω και εκείνη
η τρελή(η φαντασία λέω)οργιάζει
καταμεσής της νύχτας,
σπέρνοντας ζιζάνια στο μυαλό
με τα τερτίπια της.
Σε ήθελα απόψε κοντά μου,
σαν ανάγκη,η ακόμη παρέα,
μα πιο πολύ,να σου εκφράσω
ότι πιο αγνό κρατώ βαθιά,
που είναι για σένα.Και στο πάλεμα
της φαντασίας,με τα θέλω,
είσαι ανάμεσα. Κατοικείς στο ποιο
ουσιαστικό σημείο της καρδιάς.

14 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΝΕΙΡΑ

Δεν φοβάμαι τα όνειρα.
Μη τα τραυματίσω φοβάμαι,
ακόμη,μη τα αφήσω στο
κρύο του χειμώνα,ξεσκέπαστα,
στην αδυναμία να κρατήσω
την νύχτα ζωντανή.Και αν
μικρά παιδιά αυτά,παίζουν
στης φαντασίας τα παιχνίδια,
αν τα τερτίπια της σκέψης,
εκτεθειμένα τα αφήνουν να
φεύγουν,κατευόδιο κάνω
του ουρανού τα χρώματα

14 Δεκεμβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

....και μη μείνουμε μονοί
στο τέλος της μέρας. 
Βουτηγμένη
στου υάκινθου τα μύρα,
η νύχτα,λάγνα στου
παράδεισου τα λιμάνια
να μας γαληνεύει.
Σαν θάλασσα η αγκαλιά 
να ανοίξει,και καράβια οι
πόθοι να αρμενίζουν
στου κάλλους τους ορίζοντες.
Και ο έρωτας,λες
καραβοκύρης,τιμονιέρης,
επιδέξιος στους φάρους
της αγάπης να μας οδηγεί.
Ταξιδιώτες εγώ,
και συ. Πανιά να ανοίξουμε
τα σεντόνια του πάθους.
Και οι κλίνες ανθόσπαρτες.
Ίδιες μαργαρίτες,
που θα μαδάμε στις
διαδρομές της ηδονής.

14 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

Καλησπέρα.
Είναι στιγμές,που η φαντασία ξανοίγει σαν θάλασσα.
Και όσο απλόχερη είναι,όσο οι ορίζοντες της φαντάζουν
κοντινοί,δεν φτάνει μια χεριά,να πιάσεις την άλλη πλευρά.
..και ξέρω ακόμη,πως ούτε η φωνή δεν φτάνει στην παράλια
που ποθούμε. Πως να σε φωνάξω άλλωστε, δεν σε ξέρω.
Μοναχά εκείνη η στιγμή που το βλέμμα μετέωρο πάνω σου
έμεινε,χάραξε ανεξίτηλα τον χρόνο. Αστραπή να σε φωνάξω;;
Αερικό;Δεν ξέρω τι λέξεις ταιριάζουν εδώ. Απλά,ξέρω,οτι έγινες
μια και μοναδική,σε ένα σου πέρασμα,από το μικρο καφέ,που
αχόρταγα ρουφούσα τον ελαφρύ γλυκό. Ακόμη ξέρω,ότι αυτές
οι γραμμές,θα μείνουν απλά ένα γραμμα σε μια άγνωστη.Τίποτα
παραπάνω από την φαντασία,που ταξιδεύει ως εκείνη την ευαίσθητη 
στιγμή,που ένα φτερό,αιωρείται σαν αχός χάδι στο κορμί του
πιο ζεστού παράδεισου. Την γυναίκα. Γιατί,γυναίκα έμεινες στο
βλέμμα. Αυτό το αδηφάγο,ατίθασο βλέμμα,που ψάχνει τα πάντα.
...και ξέρω,δεν θα σε δω ποτέ....δεν θα μάθεις ποτέ.....παράξενο
που είναι αλήθεια,να μη νιώθουμε ποτέ εκείνη την αμμουδιά,
στην άλλη άκρη του ορίζοντα,στα πόδια μας.......λέω τώρα,να
καταλαγιάσω την σκέψη. Και αν στην ανάγκη της μοναξιάς,
ζήτησα την συντροφιά σου,συγχωράμε,άγνωστη αγαπημένη,
που με στοργή σκεπάζεις τα όνειρά μου.......καληνύχτα!!!!

14 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΡΙΜΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Φτιάχτηκες να 
δίνεις σαν το φως,
και να παίρνεις 
σαν πουλί την νιότη,
να την πάρεις πέρα,
μακριά,πόθους
και λαχτάρες για να
δώσεις.Να της δώσεις
βότανα,και μύρα,
μέσα στου παράδεισου
τις κλίνες,νύχτες
με πορφύρες χαραγμένες,
μες στου έρωτα,
τις μαγεμένες ρίμες.

15 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ ΤΑ ΛΙΜΕΡΙΑ

Ποιος θε να πει 
στο όνειρο,μη φεύγεις,
μην ανοίγεις,
πανιά για θάλασσες
πλατιές,
για λίμνες μαγεμένες,
που κατοικούνε ξωτικά,
νεράιδες καμωμένες,
από του πόθου
τις χορδές,του έρωτα
τις ίνες,που, βγαίνουν
νύχτα στη γιορτή,
μεσάνυχτα στ αλώνια,
για να θερίσουν
πασχαλιές,βοτάνια και
λουλούδια,εκεί που σκάει
ο έρωτας,της Κυριακής 
τραγούδια. Που θ ακουστούν
απ τα βουνά,της Κίρκης τα
λημέρια,σειρήνες
να τα τραγουδούν στου
ουρανού τ αστέρια.Που
κατοικούνε οι Θεοί,
στου Όλυμπου τις σκάλες,
νέκταρ να πίνουν
να μεθούν,παίζοντας
μαντινάδες.

16 Δεκεμβρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες