ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΙΣΕΙΣ!!!

Καθορίζεις στιγμές.
Ανοίγεις τα παράθυρα
του έρωτα,διάπλατοι 
πόθοι να πετάξεις ψηλά.
Το να πάρεις μαζί σου,
το απλό,θέλει δύναμη,
στα φτερά σου.Μπορεί
ακόμη,ο ήλιος να
στα λιώσει.Και όσο να θες,
να ψάχνεις, αρχές,
για ξεκίνημα θα πέσεις.
Και αφήνεσαι.σκόπιμα,
στου άνεμου την ρότα,μπας,
και φτάσεις κάπου.
Τα οράματα,ξεχάστηκαν
στην διαδρομή,λες,
και δεν ήτανε δικά σου.
Και οι στιγμές,πάνω
σε τεντωμένο σχοινί,να
παλινδρομούν.

13 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΤΡΊΚΙΑ ΑΊΣΘΗΣΗ!!!

Αναμάρτητος,
πέρασα στο μέσα σου.
Κάθισα στων
ματιών σου το σκαλί,
πριν,σου πω καλημέρα.
Και σαν
άνοιξες την πόρτα,
καλοδεχούμενος,
ένιωσα.Πίσω
μου άφησα τα παλιά.
Μοναχά,πήρα,
της αίσθησης το συναίσθημα,
και την ανάγκη,
να σ'ακολουθώ.Στα
βαθιά του κορμιού σου,
έκλεισα τα μάτια.
Και τα πάθη,άνθισαν,
άπλωσαν,ανδρώθηκαν
Ύστερα,αντρίκια έκλεισα τα
χέρια,και σε αγκάλιασα.
13 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΑΓΉΝΗ!!!!

Και πέρ'απ του Μαγιού
τα χρώματα προβάλλεις.
Και στου καλοκαιριού 
το φως,σε νιώθω,να με καις.
Έγινες,σαν του δειλινού,
το μαγικό το βλέμμα,
σ' εκείνα του,τα πορφυρά,
μοναδικά ταξίδια.
Όπου παντρεύει το απλό,
με την χαρά του πόθου.
Κι'αν σ'όλα μέσα είσ'εσύ.
Αυτά που αγαπάω.
Και είσαι,χάδι μιας στιγμής.
Του πάθους μου αιτία.
Μου σαγηνεύεις το μυαλό.
Είναι γιατί σε έχω,στα
όνειρά μου σαν αρχή.Ακόμη
που σε έχω,στης σκέψης
μου τα όμορφα,τα ακριβά
τα γούστα.

14 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΕΛΆΗΔΙΣΜΑ!!!

Θα σ αγαπώ,
σαν Άνοιξη,
και σαν λουλούδι.
Σαν το ρυάκι,
στο βουνό,που,
κελαηδεί,
και τα πουλιά,
που τραγουδούν,
πάνω στα
πεύκα.Και θάχω,
τόσα,να σου πω,
όσα δεν είχα,
σαν τον βοσκό,
στον ίσκιο του
πλατάνου,
με την φλογέρα
απαλά,στα δυο του
χείλη,στο κάλεσμα
του έρωτα δειλά,
στης Γκόλφος την
ματιά,και την γαλήνη.

15 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΡΌΔΙ!!!

Σελίδες που, ανοίγουν μια, 
μια, σαν τα ολόγλυκα, 
τα δυο σου μάτια,να πάρω 
λέξεις να τις κάνω,
λυγαριά, να άπλωνα,στα λίγα
σκαλοπάτια,που,θ ανεβώ
προσκυνητής,να πάρω,
τα φιλιά σου,ολόγυρα,στου
αλωνιού,στον γύρο,της
καρδιάς σου.Ολόγιομο φεγγάρι,
λαμπερό,θα γίνω,
και θα κάτσω στην ποδιά σου,
χτενάκι ολόχρυσο λαχταριστό,
να ανεβώ, να χτενίσω,
τα μαλλιά σου.Δροσιά να πάρω,
μες τον άσπρο σου λαιμό,
στα όνειρα,να δώσω,
την θωριά σου,και σε γλυκό,
πανώριο δειλινό, ρόδι χρυσό,
να σπάσω την καρδιά σου.

15 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΧΝΆΡΙΑ!!!

Ανθίζουν οι στιγμές
στα μάτια σου.
Και γέρνουν στο 
προσκέφαλο του πόθου,
πληγωμένες,
από του πάθους το
φιλί.Ώρες γυμνές,
σ'ακολουθούν,
γεννιούνται,και πεθαίνουν,
στης νύχτας,
τους ωκεανους.
Και τα σεντόνια,κάτασπρα,
όνειρα απλωμένα,
που στάζουνε ροδόσταμο,
και του κορμιού ιδρώτα,
στεγνώνουν χνάρια,
άσπιλα,σε μαγεμένες κλίνες.

15 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΠΝΟΕΣ!!!

Μη φοβηθείς.
Δεν σε αφήνω μόνη,
στου άνεμου την 
πνόγα να χαθείς.Τα
φύλλα σου,
στα χέρια θα κρατάω,
σαν κάτι,το ιδανικό.
Και σένα,
που το ξάφνιασμα
αυτό,έλυσε τα μαλλιά
σου,θε να σε δέσω,
πάνω μου,ένα
μαζί με μένα,να μη σε
νοιάζει ο βοριάς,
φυσήξει δεν φυσήξει.

15 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΜΟΝΗ!!!

Σε περιμένω έρωτα,
που τούτη δω 
την ώρα,έχω του 
χρόνου τον καημό.
Και σ ένα μαξιλάρι,
μοναχικό,και
άσπλαχνο,βάζω τα
όνειρά μου,
ολόγυμνα,να σε ζητούν.
Και είναι μιας στιγμής
απλής,η έννοια
μου για σένα,του
αυτονόητου πηγή.
Σε θέλω για να σ έχω,
μέσα στης νιάς,
την αγκαλιά,μέσα στα
παραμυθία,σε μια
όμορφη στιγμή,
στου δειλινού τα μέρη.

16 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ!!!

Εσκάλιζα ονόματα 
στις πέτρες,προς την 
διαδρομή στο αίτιο 
που γνώρισα εσένα.
Και ήτανε,ποθούμενα,
ονόματα που είχαν,
το άλφα σου,και την ψυχή,
και της μάτια το χρώμα
που τα ζωγράφιζα,
θαρρείς.Και,όταν έφτασα,
σε σε,και σ'είδα καθισμένη,
σε κείνη την ξερολιθιά,
της λίμνης της γαλάζιας,
που ρέμβαζες τα δειλινά,
κάθισα,και την σμίλεψα.
Χάραξα τ'όνομά σου,
και τόπλυνα με το νερό,
του έδωσα εικόνα.

16 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΙΤΙΟ!!!

Σου μίλησα,
σε γνώρισα,άκουσα
την φωνή σου,
μα είδα και τα μάτια σου.
Και ύστερα,σ αγάπησα.
Μα πιο πολύ,στο μέσα
μου,σε κείνο κει το
κάτι,που,κάνει δύσκολο
τον νου,
είδα πως σε χρειάζομαι.

16 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΆΡΙ!!!

Μαργαριτάρι,σ'έβαλα
στο πέτο.
Που βγήκες,απ τα βάθη, 
της καρδιάς.
Και είναι σαν ν'ακούω
την φωνή σου,
και όσα είχες να μου πεις,
λόγια απλά.
Μα μόνο τα φιλιά σου,
μου μιλάνε,
καίνε τα χείλη,στάζουν,
και πονούν,το αίμα,
της γλυκιάς
δαγκωματιάς σου.
Αστέρι ήσουν,στην ματιά μου,
είχες κουρσέψει,
τον δικό μου ουρανό,
και όταν άνθιζε
το φέγγος,κούρνιαζε,σαν
πουλί στην αγκαλιά μου.

17 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΟΡΔΕΛΕΣ!!!

Πως παίζεις με τα ένστικτα
απόψε.Του πόθου
μου ο κόρφος ανοιχτός.
Και δες,εκείνο το
φεγγάρι,που κλέφτικα
κοιτά από ψηλά,
της ομορφιάς την αίσθηση,
θα πάρει.Ανέμελα
που τρέχεις πάνω κάτω,
σαν το πουλί,στο,
πρώτο πέταγμά του,στους
ώμους πλούσια τα
ξανθά μαλλιά σου,είχες
την δύναμη του ήλιου,
στην ματιά σου.
Και μάζευες του έρωτα
το κάλλος,σαν την
κορδέλα,πούχες δέσει,
τα μαλλιά σου,
έκλεισες στοργικά τα χέρια,
σαν το λουλούδι,πούχες
μέσα στην καρδιά σου.

17 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΛΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Το τρεμούλιασμα της 
λάμπας,στα μάτια σου,
σε γιορτής κάλεσμα, 
χορεύουν οι ανταύγειες,
και συ,ηδονικά λικνιζόμενη,
με πλατύ τριαντάφυλλο
στα χείλη,σε ερωτικό
στροβίλισμα.Μέσα σε
ζάλη μουσικής,απλώνεις
τα νιάτα σου ασυμβίβαστη,
παρασερνότας,σε πελάγη,
που η φουρτούνα,
από την αύρα σου,ξεπηδά
σε τεραστία κύματα
ερωτισμού.Υπάρχεις αέρινη.
Εαρινό άρωμα,σάρκα
αδάμαστη,πόθος ξάγρυπνος,
σε ολονύχτια δοξασία,
στου κορμιού σου την όαση
ξεδίψασες.Και κατάκοπη,
κάτω από τον ίσκιο,της,
δικής σου φοινικιάς,
να ξαποστάσεις,άπλωσες
τα χέρια.Χαραυγή του έρωτα εσύ,
Σκέψη,που στο πέρασμά σου,
ματώνεις τα όνειρα,
κάνοντάς τα, άλικα,να στάζουν
το αίμα τους, βάφοντας
τον ήλιο,με τα μάτια σου,
χρωματίζοντας την αυγή,τόσο
ζωντανά,όσο η νύχτα που ο
πόθος, γιορτάνι μαγευτικό
άπλωσε στα πόδια μας.

17 ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΕΘΥΣΜΈΝΟΣ ΈΡΩΤΑΣ!!!

Τον έρωτα,κρασί
θα τον ποτίσω.
Και ύστερα,
τρεκλίζοντας,μέσα,
στα δυο σου μάτια,
θα τον εκθέσω,
να φανεί,επιρρεπής
πως είναι.
Με το φιλί,ζαλίζεται,
χάνει τα λογικά
του,και τρέμει,σαν
ξερόκλαδο.
Μα πιο πολύ τα χάνει,
όταν σε βλέπει,
να περνάς,
σε νιώθει να διαβαίνεις,
από του δρόμου,
την γωνιά,
και το στενό σοκάκι.

18 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
 
ΥΜΝΟΔΙΑ!!!

Έρωτα ουράνια πηγή,
του λογισμού στιγμή,
και εξουσία.
Π'όπου πατείς,όπου
βρεθείς,γίνεσαι
φόβος,λύτρωση,θρησκεία.
Του αετού,του μοιάζεις
στην ματιά,και του
περιστεριού στην ομορφάδα,
του νιού,του κλέβεις
την κορμοστασιά,της κόρης,
κλέβεις την ακμάδα.
Πότε αγέρας γίνεσαι,φυσάς,
και παρασέρνεις,
και πότε είσαι άγιος,αγνός,
σε προσκυνάμε,
όταν στις νύχτες ξάγρυπνοι,
στους πόθους σε ζητάμε.
Μα όταν μπεις μες στην καρδιά,
και την καρφώνεις άπονα,δεν
έχει πλέον γιατρειά,
και τρέχουνε τα δάκρυα.

18 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΛΑΓΝΕΊΑ!!!

Στην θάλασσα του 
μυαλού,τα όνειρα, 
απλωμένα,καράβια
λεύτερα,να ταξιδεύουν.
Λάγνος Ποσειδώνας
ο έρωτας,να καιροφυλακτεί.
Χαραγμένο στα μάτια,
το φως των αστεριών,
που, έναστρος ουρανός,
άχνιζε στο μέτωπο.
Και γοργόνες άυλες,
με αυλούς στα χείλη,
άσματα εκστασιακά,
σε νότες πάναγνες,
ανταύγειες,στο σκάσιμο
της ουράς τους.
Και συ κόρη του όνειρου,
που τον ύπνο μου
έκανες αέρινο,σαν την
Αφροδίτη,να με ποτίζεις
ανθού νέκταρ.

18 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΣΤΡΟΓΈΝΗΤΗ!!!

Χίλια χρώματα
δυο μάτια πάναγνα,
χείλη άλικα,φως
του ηλίου.
Θεία μορφή,να
συνθέτει εσένα.
Κρυστάλλινες
οι αισθήσεις
γάργαρα νερά
Κυπαρίσσι κορμί,
αλύγιστο,
ολόγυμνο στην αφή
του χεριού.
Βελούδινη υφή,στο
απόλυτο του
πόθου,σε κύτταρα
λίμνες το αίμα.
Διαμαντένια τα όνειρα,
που σπάνε φραγμούς,
στου κάλλους
την αστρογένητη
έλξη.Φως,και κάλλος
στου πάθους τις κλίνες
ατελείωτες στιγμές.

19 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ!!!

Θα υπάρχεις,στου νου,
τις απέραντες νύχτες,
κάπου να μου μιλάς,να 
μου λες είσαι εδώ,
Θα υπάρχεις παντού
στου μυαλού τις ξαγρύπνιες,
που με ένα φιλί,
θα μου λες σ αγαπώ.
Και μπορείς θες,δεν θες,
τον καημό μου,να νιώσεις,
να απλώσεις το χέρι,
και ζωή,να μου δώσεις.
Θα σε έχω εικόνα,με το χρώμα
του ήλιου,και το βλέμμα
σου θα ναι,φεγγαρίσια πηγή,
να σε πάρω ταξίδι στα
νερά του απείρου,
που θ ανοίξουν ποτάμια,
στου ονείρου τη γη.
Θα υπάρχεις παντού,λες,
και είσαι αστέρι,
στ ουρανού την γαλήνη,
κάτασπρο περιστέρι.

19 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΟΥ ΔΕΙΛΙΝΟΎ!!!

Σ έβλεπα καθ' απόβραδο
στου κήπου το παγκάκι,
με τα λουλούδια μίλαγες.
Και ήσουνα σαν του
Μαγιού,λουλούδι ανθισμένο,
έτσι σ'έφτιαξ'η αυγή,
δεν ήσουν μαραμένο.Το χέρι
άπλωνα βαθιά,
στα φύλλα σου να νιώσω,
απ το κορμί σου,την δροσιά.
Και με τα χείλη,ψέλλιζα
ευχές,και έκανα το τόσο,του
πόθου,άφθαρτη ορμή,
μήπως,και σ ανταμώσω.
Και έμοιαζες της Άνοιξης,που,
άπλωνε τα φύλλα,
στου δειλινού τις ομορφιές.
του φθινοπώρου μήλα.

19 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΑΚΡΥΑ!!!

Γιατί κλαις.
Ρώτησα τον έρωτα,σαν
έπεφταν οι στάλες,της
βροχής.Και τα μαλλιά του,
έσταζαν λυτά,πάνω
στους ώμους,καθώς
καθότανε σκυφτός.Και
κείνος,λες και σήκωνε,
την γη πάνω στις πλάτες,
καθώς οι στάλες έτρεχαν
μ'ορμή στις αυλακές του,
ανάμεσα στα μάτια του,
μου μίλησε με πόνο.Αν
κλαίω,είπε,αν πονώ,είναι
γιατί ετούτο,που,γιόμισε
τον ουρανό,με δάκρυα,και
θλίψη,είναι που μάτια
άπονα,δεν γύρισαν το
βλέμμα,να με κοιτάξουν
μια στιγμή,που έμεινα μονάχος,
και δυο χείλη όμορφα,να
μου γλυκομιλήσουν.

20 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΕΓΓΑΡΙΝΟ

..και τώρα που μας 
πήρες τον νου,
τι έγινε φεγγάρι μου;
Ξέρω,ρίχνεις κλεφτές
ματιές,σα να θέλεις
ν αρπάξεις
το φιλί που λαχταράω
απ τα χείλη της.Και
ολόγιομο,που εισαι,
καρφιτσωμένο στο
πέτο των κοριτσιών,
σαν ξεδίνουν
στα καλέσματα των
παλικαριών.
Είναι όμως κάτι στιγμές,
όταν κατάκοπος,
βουτηγμένος
στα συναισθήματα,
στέκω,σε βλέπω ψηλά,
να λάμπεις δοξαστικό.
Και ναι,ανάμεσα
σε σένα και την μοναξιά,
αναπολώ
τις φορές που
χρωμάτιζες τα ένστικτα,
μου.Και,τότε,
σε αγάπησα φεγγάρι μου.
Όπως και τώρα σ αγαπώ,
που,λάμπεις
διαμάντι καταμεσής
στα μάτια της

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ ΈΝΑ ΠΑΛΙΌ ΜΟΥ ΠΟΊΗΜΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΓΓΆΡΙ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ!!!
ΜΟΡΦΕΣ!!!

Εκείνο όπου έσταζε,
τ'απόβραδο,το μέλι της
καρδιάς.Εκείνο όπου,
έπινε νερό,κάτω από το
δάκρυ.Τούτο που,
πήρα στο χέρι,και τ'ανάθρεψα,
του έδωσα μορφή σαν
την δική σου.Και έγινε,
ο ήλιος φωτεινός,ο ουρανός
ξαστέρωσε,και όσα,
αστέρια φάνηκαν για σε,
είχαν και κείνα το δικό
σου χρώμα.Σε εκαμάρωνα
εγώ,έλεγα,είσαι όμοια,
με το λουλούδι,π'αγαπώ,
και το γλυκοκοιτάζω,
όπου μυρίζει το πρωί,
και κλείνει την εσπέρα.

23 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΙΚΜΑΔΕΣ

Ντυμένη στα
χρώματα
του δειλινού. 
Ικμάδες
στιγμές,να σε
αγγίζουν.
Ακάματος ο νους,
στο ταξίδι του.
Χάραζε η νύχτα
τις πρώτες
γραμμές,στο
βαθύ της μαβί,
ανοίγοντας
τις γρίλιες
να περάσεις.Στα
βαθιά της,
καραδοκούσε
ο έρωτας,
κατακτητής.

24 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΛΛΟΣ!!!

Πως να σε πω,
σαν άνθισες,
στου λογισμού μου 
το μποσκέτο.
Και έτσι πούγινες αβρό,
ολάκερο λουλούδι,
και γιόμισες με ευωδιά,
την φτωχική
καρδιά μου.Ψάχνω
στα μέσα μου
να βρώ,όνομα να
σου δώσω.
Θε να σε πω,Μαγιάτικο.
να σε φωνάξω,άνθος,
να σε καλέσω.κρίνο μου,
γιούλι,η γιασεμί,
κι απάντηση να πάρω,
να μπω βαθιά στα νιάτα
σου,και συ,
στα δυο μου μάτια.

25 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΚΕΙΝΗ!!!

Είναι μια ξάστερη πνοή
η ματιά της. 
Ηλιόλουστη
καταιγίδα η σκέψη της,
ολάνθιστο μπουκέτο
τριαντάφυλλα.
Και ο έρωτας,
εκεί, τρυπωμένος σε μια γωνιά,
να χαμογελά αισιόδοξα,
να παίζει
με τα βελάκια του,
πειραχτήρι,
να ανακατεύει τον νου,
να κλέβει θριάμβους.
Λατρεμένο συναίσθημα
η παρουσία της,
και το φως της αγνό,
να οδηγεί αισθήματα πανάκριβα,
μιας στιγμής λεπτομέρεια,
αιώνας συναισθήματα.
Σαν μια καλημέρα
γιομάτη η μορφή της,
να συντροφεύει
το τώρα και το μετά.

26 Ιουνης 2015.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΚΟΡΜΙΑ

Νύχτα.
Ορδές φαντασμάτων στην
απεραντοσύνη σου,λεηλατούν
όνειρά,κατάκοπα,που, σε
αφιλόξενη κλίνη,ξαπόσταμα
ζητάνε.Κουρνιαχτός η σκέψη,
θολό το μυαλό, βασανιστική
η προσμονή.Ανταμώνουνε το
πεπρωμένο,που και αυτό
τραυματισμένο,αδυνατεί να
ανοίξει τον δρόμο που χάραξαν.
Και οι μνήμες,καράβι σε
μανιασμένη θάλασσα,έτοιμες
να το τσακίσουν σαν
βάρβαροι βράχοι,σε ταξίδι
που,δεν έχει τελειωμό.
Πονάνε ολόγιομα φόβους,
πεινασμένα από ελπίδα,
που και εκείνη,μαραμένο
λουλούδι,ψάχνει την πρώτη,
σταγόνα βροχής,να λυτρωθεί.
Και εσύ νύχτα,στο απέραντο
σκοτάδι, καρφωμένη,
δεν θέλεις να δεις.Δεν έχεις μάτια.
Γεμίζουν τα ποτήρια τους κάματο,
και σε αναζητάμε,που,,
αφιλόξενη την πόρτα ανοίγεις.
Καταπίνεις όνειρα,φιλοδοξίες
νιάτα,ζωές,σαν δήμιος που,
τάχτηκε να πονά. Σταγόνα
συμπόνια.Και οι σκιές σου, βαριές,
όσο ένα κορμί κουρασμένο.
26 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.

Ανύποπτες
ξετυλίγουν οι στιγμές
τ'ολόγιομο κουβάρι
των αναμνήσεων.
Ήλιος καθοδηγητής
η ματιά σου,
να φαντάζει σε γαλανό
ουρανό αχτίδα
στο παραθύρι της
καρδιάς μου.
Διάπλατο χαμόγελο
στην σκέψη σου,οι αναμνήσεις
κάθε μέρα, κάθε νύχτα,
να περνούν μια μια,
να χορεύουν
σαν μικρο παιδί,παίζοντας
με το τόπι στην αλάνα
της φαντασίας του.
Όλα όσα διατρέχουν
στην σκέψη, είναι
εσύ, πανέμορφη,
να κατακλύζεις το άπειρο.
Ταξιδιάρης εγώ της καρδιάς σου,
αφήνοντας το άτι του έρωτα,
να καλπάζει
στο σεντόνι σου,
στον δικό σου κόσμο,στα
μάτια σου.
Οι αναμνήσεις, πρόσχαρες
ανοίγουν ορίζοντες,
αρπάζεις
τα χρώματα της ίριδας,
ζωγράφου παλέτα,
με το φιλί σου
να σημαδεύει τον χρόνο.

27 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΖΩΓΡΑΦΙΑ.
Κατάφερα
ζωγράφισα το φως σου.
Ήλιος ζωντανός τα
μάτια σου. 
Άκουσα τον ήχο της
φωνής σου,
κελάηδισμα καναρινιού,
χάιδεψε την καρδιά μου.
Ακούμπησα
τρυφερά στον ώμο σου,
η απαλότητα
της στοργής σου,
άνθησε. Άπλωσε,
φωτίζοντας την μοναξιά μου μέσα
από ένα πλατύ χαμόγελο.
Ρίζωσες
βαθιά μέσα στον νου.
Αρπάζω την
αύρα σου, ρουφώντας
σταγόνα σταγόνα
την ζωντάνια σου.
Μην αλλάξεις.
Χιλιάδες περιστέρια
στον δρόμο σου,
θα ανοίγουν διάπλατα
τα ένστικτα να
περάσεις.
Θα ακούω το βήμα σου,
ανοίγοντας διάπλατα
τα παράθυρα.
Ο αγέρας σου θα μου
πει καλημέρα.
Θα πάρω κομμάτι του
να πλυθώ με
το δικό σου άρωμα.
Καρτερικά,θα σε
περιμένω να μπεις.

29 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ.

Tιμωρός έγινες
μοναξιά. Βάζεις βαθύ 
σκοτάδι στην καρδιά,
τσαλακώνεις την ηρεμία,
ξενδιάντροπα,
βαθαίνεις τον χρόνο.
Ρήγμα βάραθρος,
να καταπιεί,όσα εκείνη,
στην μορφή της,
στο χαμόγελο, αφήνει διάσπαρτα.
Ρουφάω τον ήλιο της,
σε ώρες απτές
σε εκδρομής χαρμόσυνο
τραγούδι, ανοιξιάτικου
δειλινού. Χαράζεις
τραγικά την λεπτομέρεια,
σαλεύει το
μυαλό, χοροπηδούν
οι σκέψεις, όταν
βαθιά ο γκιώνης με εκείνο
το θλιβερό του
παράπονο τσακίζει κόκαλα.
Σε φοβάμαι
μοναξιά.Η εκδίκησή σου
σαρκοβόρα,
ξεσκίζει κάθε λεπτό του
χρόνου, κάθε
κομμάτι,του κορμιού.
Όσο βαραίνει η σιωπή,
όσο η νύχτα προχωρά
στο σκοτεινό της
δωμάτιο,το μαξιλάρι
είναι βαρύ,ο ύπνος
ξένος,το χάραμα θολό.
Απουσία παντού.
Και το δωμάτιο
λες και αυτό σου ταιριάζει
παραμένει κρύο, μοναχικό ξένο.

30 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΊΑ

Το φεγγάρι
κατάκοπο κοιμήθηκε
στα πόδια σου. 
Έκλεισε τα μάτια
γιομάτο αναμνήσεις,
αφήνοντας
εκείνο το χαμόγελο,
να πλανηθεί
στον ορίζοντα.
Δεν ζήτησε πολλά.
Μοναχά να
νιώσει το χάδι σου
στοργικό,να το
νανουρίζει, όπως
εσύ τα όνειρα.
Και καθώς η νύχτα
ερωτοτροπούσε
στην γαλήνη της
με τα δικά σου μάτια,
εκείνο,σε αρμονία
με τον έναστρο ουρανό
του, ταξίδευε
στον ανεμοστρόβιλο
του μυαλού σου,
τόσο θεϊκά,λες
και ο έρωτας,
γεννιόταν για πρώτη
φορά.

1 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑ.

Δεν είσαι 
ξεχασμένο όνειρο.
Ζωντανή παρουσία 
υπάρχεις μέσα μου,
σε αγγίζω,σου μιλώ.
Μετράω μια μια
κάθε στιγμή,
μαζί σου αφήνω
κάθε έννοια,
δειλά σε αφουγκράζομαι,
όταν η φωνή σου,
τραγούδι πλημμύρα
έρωτα, χαϊδεύει τα μαλλιά.
Είσαι εδώ και σε ακουμπώ,
ξαποσταίνω
στην παρουσία σου.
Έτσι, όταν μοναχός,
μέσα σε πολύχρωμα
όνειρα, κλείνω τα μάτια
στην εικόνα σου.
Ο ύπνος γαλήνιος,
συντροφεύει κάθε λεπτό,
σαν να είσαι εσύ.
Αγαπημένη. Λάτρεψα ότι
αγγίζεις.
Ότι αισθησιακά,στα διαμάντια
μάτια σου, αγκαλιάζεις.
Ολοζώντανη Θεά,
κατοικείς όπου υπάρχω και ζω.
Θρύψαλα ο νους,
παρασέρνει, τρέχει,
χαμογελά σε αισθάνεται.Και
Κατάκοπος,στο ίδιο μαξιλάρι
αγκαλιάζει
την σάρκα σου.

3 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΟΥΡΟΥΠΟ!!!

Ακούμπησα στης
πανσέληνος 
την ακίδα,και σε 
φώναξα.Και σαν
το φύλλο,που
κλείνει στο σούρουπο,
νοσταλγικά,με το
φεγγάρι,ταξίδεψα.
Και, όπως ήταν,
ματωμένο,σημάδια,
από το χάραγμα
της νιότης σου,
σε φίλησα.
Αστέρια γιόμισε με
μιας ο θόλος τ'ουρανού,
και τα μάτια σου,
μια αστραψιά, τόσο
εκστασιακή,που λες,το
φεγγάρι,έγινε θρύψαλα,
σε τύλιξε,και άυλη,
χάραζες την
στράτα στο όνειρο.

3 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΙΏΡΗΣΗ!!!

Nύχτα, κι'απόψε 
μες στηςμοναξιάς,
το μεγαλείο σε
ζητάω.Και στο βαθύ
το πέπλο σου,
ζεστά να με κοιμίσεις.
Είναι φορές,
που οι στιγμές,σαν
σκόνη αιωρούνται,
θολώνουν,
πνίγουν τον λυγμό,
γίνονται κόκκοι άμμου,
που μούσκεψε,
στα δάκρυα.Κι'αν είχα να
παλέψω,ανάμεσα
στην δύναμη,και στο πολύ
σκοτάδι,π' απλόχερα
μου χάρισες,
είναι γιατί μου είσαι,
ίδια με μένα,μοναχή.
Μαύρη,και φορεμένη,
σαν το κουστούμι το παλιό,
που μένει ξεφτισμένο.

4 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΕΝΝΑΣ ΠΝΟΗ!!!

Στην γέννα σου,
που έσκυψα,
ω έρωτα απόψε,
και έφτανε
μια ματιά,τόσο
να μεγαλώσεις.
Από το χέρι,
σ'έπιασα,σε τύλιξα
με άνθη,και με φιλί,
σε ζέστανα.
Και συ,λες ήσουν
ζωντανός,
λες ήσουν μια ελπίδα,
που σαν γυναίκα
σ ένιωσα,με πήρες
αγκαλιά σου.

5 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ!!!

Για τα μάτια σου γράφω.
Ακόμη και για το 
χρώμα της
νιότης σου το ηλιόλουστο.
Η τρυφερότητα
της καρδιάς σου,
καθρεφτίζει πάνω μου.
Με λούζει με το φως της.
Κυβερνά κάθε μου
ένστικτο, ανοίγοντας
εξόδους σε
λεωφόρους ηδονής.
Και σε ακολουθώ.
Υποταγμένος,στο
ανθοφόρο βλέμμα σου,
να με καλεί,να με
αρπάζει στην
απόλαυση μιας διαδρομής,
που εσύ χαρίζεις.
Η γνώση του να αγαπάς,
να δίνεις, μέσα σε
πανδαισία αισθήματα
να αφήνεις το συναίσθημα
να φωλιάζει.
Και εγώ, γράφω,
και σε αφουγκράζομαι.
Για σένα.Για το ότι ζεις,
όπου ζεις.Που
υπάρχεις, γυναικά, ζωή.

5 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΘΟΎΜΕΝΟ!!!

Δεν θα φανεί ο πόνος
της απουσίας σου.
Μες στο λουλούδι 
θα κρυφτώ.
Κι αν είναι να δακρύσω,
στης μοναξιάς μου
το κενό,με ένα φύλλο
θα σκουπίσω κάθε
στάλα. Μα αν ανοίξεις,
σαν τα φύλλα την
καρδιά σου,ένα παράθυρο
να γίνει, θα περάσω,
έτσι,σαν κλέφτης,
μες στο όνειρο που
στέκεις.Τότε,τα δάκρυα,
θα είναι για χαρά.
Και θάναι,σαν της θάλασσας
την αύρα,να μου
χαϊδεύει τα μαλλιά,οταν θα
μου μιλάς με χείλη λάγνα.

6 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΣΠΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ!!!

Σαν τον αϊτό,
που ξέσκιζε τα στήθια,
ω έρωτα,στα νύχια σου,
με άρπαξες,δεν μπόρεσα,
να σου ξεφύγω.Και έμεινα,
να σκίζονται οι σάρκες,
σε άσπρες νύχτες,
στα κρεβάτια μιας ελπίδας,
που μου την έστειλες,
στο πρώτο σου φιλί.
Δεν σου μιλούσα,και σε ένιωθα
να τρέχεις,σαν τον ιδρώτα,
και σε ένιωθα ακόμη,στου
ματιού μου να χαράζεις μια στιγμή,
με ένα κοίταγμα,στα μάτια τα
δικά σου.Και έγινα δειλός.
Ούτε τα χέρια σήκωσα να
φέρω,αντίσταση σ'αυτήν την
καταιγίδα,που μούσκεψε με
δάκρυ το κορμί.Και ήταν
ένα δάκρυ,που μου έσταξε
σαν ήρθες,μια απλότητα,
σαν χαραυγή.

7 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ.

Κράτησα το χέρι σου,
περνώντας
χιλιοτραγουδισμένα
μονοπάτια,
ανθομυριστούς κήπους,
διασταυρωμένες ματιές,
που πόθος ύμνος,
ξέσκιζε αγνα όσα κρατούσαμε..
Βιαζόμουν να
σε ξαπλώσω στο όνειρο,
ολόλευκο περιστέρι,
να φιλήσω μια μια τις
φτερούγες σου
απλωμένες με τύλιγαν στοργικά.
Πανέμορφη ανταύγεια
στην ματιά
μου έγινες,εγώ,
μεθυσμένος στην δροσιά των
φιλιών σου,μόνο που άκουγα
την ανάσα σου.
Ηδονική, στοργική,λατρεία
σε ναό του ονείρου να σε
θαυμάζω.Σε λατρεύω
ίνδαλμά μου.Διάπλατη η σκέψη
να σε υποδεχτεί νύμφη
του πόθου.Να αφήσω στο
χάδι μου, μύρια λουλούδια,
που ανάμεσά τους να
φαντάζεις ατόφια γυναίκα της
καρδιάς μου. Αγαπημένη
στιγμή, λατρεμένη μέρα
ποθητή νύχτα.
Και ο ήχος της καρδιάς σου
νανούρισμα.

7 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

ΧΤΥΠΟΙ!!!
Υπέροχο που νιώθω το
γέλιο σου και σήμερα.
Ενα γραμμόφωνο
παλιού τραγουδιού,
με την αγάπη
να απλώνει πανιά
χιλιοτραγουδισμένα.
Λέξεις να φεύγουν απαλές
αύρα καλοκαιριού,σε
καταγάλανες ακρογιαλιές.
Γεύση φιλήδονου λουλουδιού
το φιλί σου,να μου καίει τα
χείλη,να τα ξεδιψώ
στην βρύση της καρδιάς σου,
κάνοντας κάθε σου νότα,
νανούρισμα, συντροφιά
αγαλλίαση στον νου.
Σε φωνάζω ηρεμία.
Και στο ξαπόσταμα στον
κόρφο σου,μετρώ κάθε χτύπο
στην καρδιά σου.
Μ αγαπάς,δεν μ αγαπάς.
Και η αυγή χαράζει ολόασπρη,
να χορεύει μαγευτική
στον ρυθμό του γέλιου σου.
Πόσο σε αγαπώ αλήθεια.
Ολόασπρος κρίνος,
που χαμογελάς,γεύομαι
κάθε πτυχή σου,με τον έρωτα,
αγέρωχο, καρτερικό,να σε ζητά.
8 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΛΑΒΩΜΑΤΙΑ!!!

Πως να σου
πάρω το φιλί,
ο έρωτας 
ανίκητος,μου
χάλασε τον νου.
Και συ,που
έχεις δύναμη,
μαζί μ' αυτόν,
να δένεσαι,
στου πόθου το
κατάρτι.Και σε
θωρώ,σαν
κάτι το σπουδαίο,
σαν την γυναίκα,
που,κρατά στα
δυο της χεριά,
φαρέτρα,τα
ολόχρυσα,τα βέλη,
να μου ρίξει.

8 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΘΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

Φάρος στο πέρασμα
του έρωτα,η ματιά σου.
Πορεία στης καρδιάς 
το λιμάνι,με τα νερά στο
γαλάζιο σου.Της
αίσθησης εγώ πλοηγός,
το τιμόνι κρατώ σταθερά,
στον πόθο καιρό.Ούριος
άνεμος,χάδι στα μαλλιά,
που ανάκατα όνειρα,
αναπνέουν τις στιγμές
της αντάμωσης.Απλόχερες
ακρογιαλιές,να μας δεχτούν.
Και εσύ,ανέμελη,γοργόνα
της πλώρης,να σκίζεις
της σάρκας τις ορμές.

9 Ιουλιος 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ!!!

Στάσου απόψε 
έρωτα,στου 
λογισμού μου 
το περβόλι.
Και κόψε άνθη
λεμονιάς,κόψε,
και μαργαρίτες,
φτιάξε μποκέτο
δροσερό,για
κείνη που λετρεύω.

10 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΒΡΟΤΗΤΑ!!!

Σάλεψε το φεγγάρι,
σαν του ψαριού 
την ρότα,στην αγκαλιά 
σου χώθηκε.
Και έγινε ένα με σε,
αγνό,και σου μιλούσε,
και ρώταγε αν
το ποθείς.Και όπως
ήταν κόκκινο,
έμοιαζε με ρυάκι,που
έτρεχε χαρούμενο,
με της καρδιάς το αίμα.
Και συ,τοπήρες στοργικά,
ένστικτο της γυναίκας,
που λαχταρά τον
έρωτα.Του χάιδεψες την
χαίτη,από τα πλούσια
του μαλλιά.Ύστερα,
που η νύχτα βασίλευε,
στον πόθο σου,
μαζί του πλάγιασες αβρά,
του έδωσες αγάπη.

10 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΙΣΩΣ!!!

Θα μείνω κοντά σου,
θα διώξω,τους 
φόβους μου.Και ξέρω,
πια δεν θα χαθώ,
μες στην δική σου
θάλασσα.
Και ίσως,μ ακούσεις,
μια στιγμή,σε κείνη,
την απέλπιδα προσπάθεια,
για να βρω,την
ηρεμία της καρδιάς.
Θα μείνω δίπλα σου,
στα γόνατά σου,
θα κουρνιάσω,να κλείσω,
μάτια και ψυχή.
Και ίσως,να μ' ακούσεις,
που θα σου λέω,
σ αγαπώ,όσο αντέχει
η φωνή,όσο κρατά
ο χρόνος.

12 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΛΗΓΕΣ!!!

Σαν τραγούδι,
θλιμμένης φωνής,
και πληγωμένος
έρωτας,που άπλωσε
απόψε,
φεγγάρι,απόμακρο
θολό.Και έλεγε,
λόγια πικρά,
και παραπονεμένα,
πως έφυγες,
δεν είσ'εδώ,χάθηκες
σαν μια σπίθα,
που έσβησε στο άπειρο.
Ακόμη,πως
μαράθηκες,απότιστο
λουλούδι,από,
το δάκρυ του ματιού.
και σαν τον ήλιο
κρύφτηκες,στην
μακρινή του δύση.

14 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑ!!!

Eρωτας παραδομένος
στην δική σου λάμψη,
κλέβει την γαλήνη του 
νου,παρασέρνοντάς
τον,ανήμπορο,στο
βάθος της ματιάς σου.
Συνεπαρμένος στα
θέλγητρα του κορμιού
σου που,αναδυόμενο,
σε ηδονές,καλέσματα,
ζώντας το ζευγάρωμα
σε νύχτες παράφορου
έρωτα.Σε αναζητώ σαν
καλοκαίρι,τον ήλιο σου,
να κάνω ζωή,καυτή ανάσα.
Φωνάζω το όνομά σου,
με τον ήχο να χαϊδεύει
το κορμί μου και ο αχός του,
να ταξιδεύει,χαϊδεύοντας
το δικό σου κορμί.
Μη διστάζεις να τρέξεις.
Αγνό καρτέρεμα
θα γίνω να σε υποδεχτώ
Αφροδίτη, λουομένη στην
αίγλη του έρωτα.
Έτσι να σε προσμένω,
αγνός ταπεινός εραστής.

16 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΥΡΑΝΟΜΟΡΦΉ.

Πως να σε νιώσω του 
βιολιού.βασιλικό δοξάρι,
σε νότες ουρανομορφές,
χρώμα στο βόριο σέλας.
Στο αρχιπέλαγος του νου,
και στου ματιού την κόχη,
κόρη που σ έπλασε της
γης, σμίλη, πηλό και αίμα.
Πως να σε νιώσω του
βουνού,σα θυμαρίσιο μέλι,
μυρτιάς κλωνάρι λυγερό,
βατόμουρο και σκίνο,
να μεγαλώνεις σαν αϊτός,
σαν πελαργού φτερούγα,
και να πετάς,χερουβική,
στης σκέψης τον αιθέρα.
Αίμα στην φλέβα να γενείς,
κύτταρο που ανθίζει,στης
νιότης τον παράδεισο.
Και να σε πάρω στου Μαγιού,
τα ανθισμένα αλώνια,
στου φθινοπώρου την δροσιά,
στα κρύα του χειμώνα,
να μου δωρίσεις θάματα,
κορμί ζεστό,και ανάμα,
και να μεθύσω μια
νυχτιά,στου έρωτα το θάμα.

7 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΌΝΕΙΡΟΥ ΦΑΝΤΑΣΊΑ!!!

Νύχτα κι απόψε,
ήτανε,ηλιόλουστο το
το όνειρο που ζούσα,
και πως ταξίδευα ψηλά.
Κ'είχα,στεφάνι
λιόφυλλα,μαζί μου σαν
πετούσα,του Πήγασου
την λεβεντιά,στα
δυνατά καπούλια,που
καβαλάρης ήμουνα.
Ανέμιζε η χαίτη του στου
αγεριού την χάρη,
σα νάταν φωτοστέφανο,
να ήτανε οι μοίρες,
που μ'οδηγούσαν μαγικά.
Μα εγώ εκστασιασμένος,
πως σε κρατούσα
ένοιωθα,βασίλισσα,κυρά μου,
βαθιά μέσα στο όνειρο.
Και ξεζέψαμε μαζί,
σε στοιχειωμένη λίμνη,που
το νερό της άχνιζε,
και ήτανε τριγύρω,νεράιδες,
λεβεντόκορμες,
και νούφαρα γιομάτη,να
ξεχωρίζει η πηγή,
που άνθισε το κάλλος,
σαν λέξη φοσφορίζουσα που
έγραφε αγάπη.

23 Μαρτης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΞΑΠΌΣΤΑΜΑ.

Του Οδυσσέα,ανέμιζες 
μαντήλι,έμοιαζες αερικό,
στο βλέμμα.Πως βγήκες 
μεσ από βυθού κοχύλι,
φορώντας της αυγής το
λάγνο στέμμα.Αρμύρα
έσταζε το πρόσωπό σου,
του Ποσειδώνα γέννα,
με μητέρα,νεράιδα,που σε
έκαναν αντάμα,σα να
ζευγάρωσαν κοράλλια,
με του Ωκεανού το κράμα.
Και όπως άνοιξε το στρείδι,
εκεί,στης Άνοιξης τα μύρα,
επρόβαλλες σαν Αφροδίτη.
Πάνω στου κύματος την σέλα,
σε ένα άλογο που τρέχει,
έσκιζες ορθια τον αγέρα.
Και έπειτ' αποκαμωμένη,
κάτου στης αμμουδιάς τα
βρίκια,εκεί όπου κουρνιάζει
ο Φλοίσβος,εκάθισες να
ξαποστάσεις.Και ήρθ ο ύπνος,
τι μαγεία,μες στου ονείρου την
γαλήνη,παρέα σου'καμε η σελήνη.
Τα μάτια έκλεισες ως την αυγή,
που έσκασε ο ήλιος,κι η ανατολή.

7 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΛΑ ΤΑ ΕΔΩΣΑ,ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Μη με ρωτήσεις.
Ήταν εχτές ακόμη που,
σε είχα,στα δυο μου 
χέρια γόησσα κυρά.
Και σου μιλούσα,μου
μιλούσες,σε είχα βάλει
μέσα στην καρδιά.
Στα είχα δώσει όλα,το
ποθούσες,και τα φιλιά
μου ήταν ποταμός,
αν είχα άλλα τόσα που
ζητούσες, το ήξερες,που
ήμουν φτωχαδάκι,ταπεινός.
Μα είχα την καρδιά μου
μεγαλείο,και όσα είχα.
ήτανε για σε,δεν ήξερα,
δεν τέλειωσα σχολείο,
λόγια να λέω,όμορφα γλυκά.

16 Ιουλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες