ΔΑΚΡΥΑ!!!Γιατί κλαις.
Ρώτησα τον έρωτα,σαν
έπεφταν οι στάλες,της
βροχής.Και τα μαλλιά του,
έσταζαν λυτά,πάνω
στους ώμους,καθώς
καθότανε σκυφτός.Και
κείνος,λες και σήκωνε,
την γη πάνω στις πλάτες,
καθώς οι στάλες έτρεχαν
μ'ορμή στις αυλακές του,
ανάμεσα στα μάτια του,
μου μίλησε με πόνο.Αν
κλαίω,είπε,αν πονώ,είναι
γιατί ετούτο,που,γιόμισε
τον ουρανό,με δάκρυα,και
θλίψη,είναι που μάτια
άπονα,δεν γύρισαν το
βλέμμα,να με κοιτάξουν
μια στιγμή,που έμεινα μονάχος,
και δυο χείλη όμορφα,να
μου γλυκομιλήσουν.
20 Ιουνης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.