ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Τετάρτη 25 Μαΐου 2016
ΠΑΡΑΦΟΡΟ
ΠΑΡΑΦΟΡΟ μέσα στον
απέραντο κοιτώνα
της αγκαλιάς
σου. Κράτησα μια
μικρή αχτίδα
από το γέρμα της
μέρας να ζεστάνει,
το μαξιλάρι.
Και σε κάλεσα στο
παράφορο ταξίδι
του έρωτα.
25 Μαης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΑΡΜΟΝΊΑ.
ΑΡΜΟΝΊΑ.Λογία αγάπης,
λαγνεία το βλέμμα σου.
Και όλη η μαγεία
της βραδιάς, μπλεγμένη
σε αραχνοΰφαντη
αίσθηση, έτσι,
καθώς τα σεντόνια
ανάκατα,ξελόγιασμα να
γίνει.Και οι ώρες,
σαν μια ηδονή,όπως το
κελάηδημα του πουλιού,
την αρμονία του
στέλνει μεσούρανα,οι ώρες,
σαν μια στιγμή,
να κάνουν την νύχτα,
τραγουδι ερωτικό.
25 Μαιου 2011.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΡΜΑΤΩΣΙΕΣ.
ΑΡΜΑΤΩΣΙΕΣ.οι ώρες πανιά στο πέλαγος
να ταξιδέψει.Το κύμα
τρυφερό το συνοδεύει με
το τραγούδι του καιρού
στο πάφλασμα της πλώρης.
Ανοίγουν τα φτερά οι γλάροι
σημάδια κάτασπρα του
έρωτα του πλάνου,δεμένος
στο κατάρτι να προσμένει
του άνεμου το χάδι να τον
νιώσει.Και φεύγει το καράβι
αρματωμένο στου πόθου
τα λιμάνια να αράξει,είναι του
χρόνου του τρελού λέει
γραμμένο στον πόλεμο του
ερωτά να φτάσει.Και σπάνε
οι καρδιές,και σπάνε κούπες
μέσα σε μελωδίες της αγάπης
βγήκαν σπαθιά ματώσανε
τα στήθια τα αίματα πετούν
σαν ανεμώνες.
25 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΎΤΤΑΡΑ.
ΚΎΤΤΑΡΑ.Δεν είναι που σε κράτησα
στα χέρια μου. Ούτε που
σ ένιωσα σε κλίνες που άχνιζε
του πόθου η ορμή. Και αν
σε χόρτασα. και γιόμισα το
κάθε κύτταρο με τα δικά σου
αν τα κορμιά σπαρτάρισαν
στου πάθους την αποδοχή,
του έρωτα θα πω είναι αιτία.
Θα πω πως είσαι η αρχή
μια φαντασίας που ακμάζει,
σε νύχτες βελουδένιες και
παλμούς που η καρδιά ορίζει
Και πως δεν έχει τέλος τούτο
δω,που ζω στο έσχατο της
σκέψης, όταν σε σένα στρέφεται.
Και σ' αγαπώ μοναδικά σαν
σπάνιο λουλούδι που βγάζει
άνθος μια φορά και έχει την
μορφή σου.
25 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Τρίτη 24 Μαΐου 2016
ΆΥΛΟ.
ΆΥΛΟ.των φύλλων. Στου δειλινού
τα χρώματα που ζωγραφίζουνε
στιγμές. Σε μονοπάτια που
ο έρωτας σεργιάνι εβγήκε σαν
του ηλίου την φωτιά. Νύχτες
που σ'έπλασα σε όνειρα
αερικό γυναίκα και ανάγκη.
Σε ώρες που η σκέψη αδρανεί
και που σε κλείνει μέσα της
σαν κάτι που εγινε αναλαμπή.
Και πως να σε φωνάξω να σε
πω τι όνομα να δώσω σε
μια μορφή που άυλη φαντάζει
μακρινή μα και παρούσα.
Και γω που εγινα της προσμονής
σου η χροιά που άπλωσα
τα χέρια να σ'αγγίξω χωρίς ποτέ
να το μπορώ,λεω θα γινει
κάποτε αλήθεια.
24 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΡΟΣΟΣΤΆΛΕΣ.
ΔΡΟΣΟΣΤΆΛΕΣ.δειλινού την απλωσιά.
Καράβι τα όνειρα πανιά που
φουσκώνουν έρωτα.
Ανταύγειες στιγμές,σε μια
δροσοσταλάδα που χαλαρώνει
τον νου.Και η μάτια σου
αυτή η πολυπόθητη αξία που
με λούζει με στοργή να
μ αγκαλιάζει. Ανέμελος ο αγέρας
με το περίσσευμα του να
χαϊδεύει τα πρόσωπα.
Τι ζεστό να μου χαμογελάς
αγαπημένη.Ύστερα αφήνομαι
στο απέραντο της θάλασσας
να μου ταξιδεύει τα ένστικτα.
Και εσύ μια νεράιδα που
έσκασε στο άφρισμα από το
κύμα να μου γνέφεις μαγευτικά.
18 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΑΠΟΝΟ.
ΠΑΡΑΠΟΝΟ.σ'ανταμώσω. Και έλιωσαν
από του ήλιου την αχτίδα
γιατί μου πέταξες ψηλά.
Και γω που μόνος
και αδύναμος γυρνούσα
πάνω στα σύννεφα
και στα ποτάμια,στου
ουρανού το αχανές,να σε
προφτάσω δεν μπορούσα.
Και συ κόρη που άχνιζε
της νιότης σου η αύρα στα
φτερά σου και η ματιά
σου ξέσχιζε τον ουρανό,
μια χανόσουν μια φαινόσουν
να περιπαίζεις τον καιρό.
Και έμεινα μονάχος δίχως
ήλιο σε κάποιο σύννεφο που
μπήκα κουρασμένος με το
παράπονο πικρό. Αχ να
μπορούσα μια στιγμη να
σ' ανταμώσω.
19 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ.
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ.η σκέψη να σου μιλήσει
να σε δει,να αγκαλιάσει.
Και είναι τόσες οι φόρες
που ζω μαζί σου μέσα σε
θύμησες σε χρόνους
ακαθόριστους οπού αρχίζουν
την αυγή. Και σε μοιράζομαι
με όσα σε τριγυρίζουν
και μαζί τους χαιρομαι για
σε που έγινες δική μου
μέσα σε όνειρα άπλα,σε νύχτες
και ημέρες.Στοχάζομαι να
σ αγαπώ και να μπορώ να
σ'έχω εκεί που σμίγει το κορμί
στου πόθου τους μπαξέδες.
Και σκεφτομαι ότι μπορώ
να σε κρατώ σαν κάτι τι που
μούδωσαν στα χρόνια
πού'μουνα μικρό στα πρώτα μου
σκιρτήματα.Μα τώρα
είσ' Ολάκερη και είσαι της
σκέψεις και του λογισμού αυτό
που λέμε όρκος.
19 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΜΑ.
ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΜΑ.Είναι ο έρωτας
που νιώθει
όταν η μοναξιά
θολώνει κάθε
σκέψη. Ξεκάθαρος
αγνός σαν
κάθε λέξη,που
φτάνει στις
αισθήσεις καθαρή.
Και είναι τόσο
δυνατός που
μ' ένα νεύμα,με
μια πράξη κάποια
κίνηση απλή σε
ξεσηκώνει πριν η
θλίψη σε τυλίξει.
Και συ που ξαφνικά
το αγρικάς σαν
το λουλούδι
το μελίσσι να
ρουφήξει το νέκταρ
από την καρδιά
σκιρτάς σαν φύλλο
σ'ένα φύσημα
τ'αγέρα.
19 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.
ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.ανύποπτες. Πάνω σου
άνθισε του ερωτά η
ανεμώνη,που φύτεψα
σε χρόνους που τους
ένωσ'αγάπη.
Τι ξέγνοιαστος που
είμαι,σαν σε βλέπω
να μεγαλώνεις και να
ζεις στου ονείρου
την αίσθηση πιασμένη.
Είναι πολλά που έχω
να σου δώσω.
Και μάζευα τα πιο αγνά
μου ένστικτα χάντρες
μια μια να στα
περάσω στον λαιμό.
Μα να που είσαι σαν και
με,στου έρωτα
παραδομένη τα τερτίπια
εσύ,που ήσουν άνεμος.
ενα μικρο λουλούδι
που φύτρωσε καταμεσής
στον γύρο της καρδιάς μου.
20 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΚΙΑΓΡΑΦΊΑ ΈΡΩΤΑ
ΣΚΙΑΓΡΑΦΊΑ ΈΡΩΤΑΚυριακές της νιότης σου.
Σεργιανώ σε ξάστερους
ήλιους πότε βαρκούλα σε
φτερούγισμα στην λίμνη
της καρδιάς.Η πεινασμένο
πουλάκι να αναζητώ
τροφή στο βλέμμα σου.Κρατώ
το χέρι σου να με οδηγεί
στην κλίνη της αγκαλιάς σου,
μέσα σε νύχτες τρεμάμενες
στον πόθο.Χαραγμένα ολάνθιστα
μονοπάτια τα όνειρα,να
σκιαγραφούν τον έρωτα,σαν
τα χρώματα της Ίριδας,
στην γαλήνη του καταχείμωνου.
Είναι οι δικές σου στιγμές
που αναζωογονούν τα πάθη.
Πλούτη της νιότης σου,
να αγγίζουν τις δικές μου
άναρχες σκέψεις,να με υποτάξουν
εκεί που βασιλεύει το κάλλος.
Και σαν σε τιτιβίσματα Άνοιξης
να σεργιανώ σε αγριολούλουδα
του δικού σου φιλιού.
20 Μαης 2016.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΑΝΑΜΟΝΕΣ.
ΑΝΑΜΟΝΕΣ.του ήλιου την αχτίδα την
γρίλια άνοιξα του παραθύρου.
και λαίμαργα κοιτάζω προς
τα έξω.Και ξέρω κάπου θα
φανείς ετσι καθώς ανέμελα
περνάς στα καθημερινά σου.
Κι'ας μη με βλέπεις.Δεν είναι
τούτο που πονά. Είναι που
δεν μπορώ να σου μιλήσω.
μια καλημέρα κάτι τι ένα μικρό
λουλούδι να σου κόψω από
τον μίσχο της καρδιάς. Μα
ξεμακραίνεις στρίβεις στην
γωνιά σαν μια σκιά που χάνεται
στον χρόνο και κλείνουν οι
στιγμές μοναχικές. Και γω που
γεύομαι της μοναξιάς την άδικη
κατάρα που γίνομαι του εαυτού
μου η σκιά,κλείνω ξανά την
γρίλια με ευχή να περιμένω
άλλο πρωινό σου.
20 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΜΟΙΌΤΗΤΑ.
ΟΜΟΙΌΤΗΤΑ.που έσκασες το πρωινό
στην πρώτη ηλιαχτίδα.
Και άπλωσες τα φύλλα
σαν τα μαλλιά μιας κοπελιάς
που χάιδευα το δειλινό
στο ξέφωτο του πόθου.
Και κοκκινίζεις και εσύ
ετσι καθώς εκείνη κοκκίνισε
στο πρώτο μας φιλί σε
μια γωνίτσα. Μα ετσι δα
που σε θωρώ λέω πόσο
της μοιάζεις με τα μαλλιά
της ξέπλεκα κόκκινη σαν
εσένα να περιμένει να
φανώ να την σφιχταγκαλιασω.
20 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΞΑΦΝΟ.
ΑΞΑΦΝΟ.Τι γλυκό λέω στον εαυτό μου.
Και αφήνομαι. Τούτη η
φαντασία φορές οργιάζει
φτιάχνει αυταπάτες δημιουργεί
εικόνες που ξαφνιάζουν.
Μα δεν σε ξέρω. Που
ξεφύτρωσες άξαφνα μπροστά
μου να σκιάσεις
τον οραματισμό μου λέω
και σε κοιτώ ξανά. Στου έρωτα
τον χρόνο κυριαρχεί
το άγνωστο;πως δεν υπάρχεις;
πως εσύ την φαντασία
καθηλώνεις Και ξέρω θα μου
πεις μη νοιάζεσαι μα κράτησέ με
απόψε που ξαφνιάζει
η νυχτιά. Τούτο δεν είναι ποθητό
στο άξαφνο του χρόνου;
Και γω που έμεινα για μια στιγμή
κενός,που είχα μια ερημιά
κρυμμενη μια θλίψη σου μίλησα.
Και ας μη είχα τι να πω μα
ήξερα καλά να σε θαυμάζω.
21 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΙΤΙΟ.
ΑΝΑΙΤΙΟ.και είναι τόσο άστατος και
τόσο ανυπάκουος που δεν τον
νοιάζει που τράβα. Και έξω
βρέχει ο καιρός που είναι τόσο
άστατος, του μοιάζει. Και μου
γεννιέται μια στιγμή η σκέψη
να τον πνίξω να του μιλήσω
άσχημα ν'αρχίσω τις φοβέρες.
Μα είναι τόσο άξαφνος και
τόσο αδηφάγος έτσι ξενύχτης
που τράβα σε άγνωρες αιτίες
που δεν με νοιάζει αν χαθεί.
Κι'ας του φωνάζω μη βραχεί
τι έξω έχει μπόρα,και του
θυμίζω του τρελού ότι δεν είναι
μόνος εκείνος κάνει τον
κουφό και φεύγει δεν τον νοιάζει.
22 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΆΔΕΙΣΟΥ ΠΝΟΉ.
ΠΑΡΆΔΕΙΣΟΥ ΠΝΟΉ.σε δυο χούφτες του
χεριού πουλί τρεμάμενο
από το κρύο.Και ήρθες
στο περβάζι μου βρεγμένο
παγωμένο μ'ένα
παράπονο πικρό. Μα
γώ που ήμουνα της
μοναξιάς ταίρι σημαδεμένο
από τον χρόνο κι'ήθελα
παρέα να μιλήσω σε
ένοιωσα σαν λύτρωση.
Πολλά δε είχα να σου πω
μα ήταν σαν να είχα τόσα
καλούδια πάνω μου
που έμοιαζε το σπίτι ένας
παράδεισος πνοή.
Έτσι μες τις απλέριες μου
φορές μες στου καιρού
την άνθιση που κράταγα
βαθιά μου με όσα
συναισθήματα που έκρυβα
στα μάτια,γλυκά σε υποδέχτηκα
φίλησα τα φτερά σου.
22 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΊΓΜΑ
ΣΤΊΓΜΑσκέψη, πάνω
σε δρόμους,
που οδηγούν στην
πόρτα σου.
Είναι οι ίδιες που, μέσα
σε απομονωμένες νύχτες,
αναζητούσαν
μια σκιά,να κρατηθούν.
Παγερός ο
αγέρας γύρω,
να πιρουνιάζει το
βλέμμα,και το κορμί κυρτό,
έωλο μιας προσμονής.
Αντοχές,δεν υπάρχουν
δυνατές. Μόνο ο χρόνος,να
δίνει το στίγμα,
ότι κάπου στο βάθος
θα σε βρω.
23 Μαης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ..
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ..
ΘΥΜΗΣΕΣ!!!
ΘΥΜΗΣΕΣ!!!στα κατάβαθα του νου,
έτσι πως έγερνες
απάνω μου τις νύχτες.
Κι εκείνη η εικόνα
του κορμιού σάρκας
ατέλειωτης την
μυρωδιά φορούσες.
Και σε ταξίδευα,
δεν άφηνα στιγμή να
μη σε νοιώθω
να μη πάρω από σένα
του έρωτα το φύλλο,
το λευκό έτσι που
τόπλαθες χαρίζοντας
σε μένα την πεμπτουσία,
μια στιγμής βγαλμένη
απ του πόθου τα
σεντόνια σα νάτανε
καρπός θεός του έρωτα
του φυτουργού
στρωμένα σε κρεβάτια
γιορτινά του λάγνου
έρωτα κορμιά παραδομένα.
11 Μαρτης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ.δυο τ'αριστερό στα φύκια,τον
έρωτα επήρα παραμάσχαλα
στης θάλασσας τα αρμυρά
καπρίτσια. Και την καρδιά μου
εκανα τρικάταρτο,τονεταξίδεψα
ως τα βαθιά της, τα μυστικά
της έσκισα στα τέσσερα στα
όμορφα τα γαλανά νερά της.
Τον έβαλα για τιμονιέρη και
μου κράταγε, ίσια πορεία κατά
την καρδιά μου, και γω μ'ένα
τραγουδι που του το χάλαγα
στον φλόκο κρέμασα τα όνειρά
μου.Και κει στου φεγγαριού
την άπλα που αγνάντευαν,τα
μάτια άνθιζε το δείλι με μια
αγάπη λάγνα που συνόδευε,
σε κάθε σκίρτημά της έγερνε όλη
η ομορφιά κι'ένα φιλί στα χείλη.
23 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΙΆ.
ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΙΆ.Ζωγράφισα τον έρωτα με
πρωινής χρυσοσταλιάς
την αύρα. Περπάτησα ως
το δειλινό των ματιών σου.
Έκλεισα μέσα στα μάτια
μου το ηλιοβασίλεμα,
της δικής σου ματιάς,και
ρούφηξα, σταγόνα σταγόνα
την δροσερή μαγεία της
νύχτας. Επλέξαμε με κάτασπρα
σεντόνια πλεξούδα την ηδονή
του πάθους,όντας δεμένοι
στην αίσθηση, αφήσαμε
το συναίσθημα να εξουσιάζει.
Μέσα στην φούχτα μου,
κράτησα την μαγεία που μάζεψα,
φυσαλίδες του ιδρώτα,
που, αιωρούνταν.Και η ζεστασιά
από τα μάτια σου,με τύλιξε,
βαθιά μέσα στην κάμαρα
της καρδιάς σου.
24 Μαης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΑΙΣΘΗΣΗ.
ΑΙΣΘΗΣΗ.τεχνίτη έργο θαυμαστό
και πινελιά ζωγράφου. Σαν
της γυναίκας το κορμί,τα
άλκιμα του νέου,τα μπράτσα
όπου σε κρατεί. Σαν το
γαλάζιο τ'ουρανού της θάλασσας
το άπλωμα και του βουνού
το εύρος,των αισθημάτων
οδηγός σε χρόνους ανθισμένος.
Νύχτες σε νιώθουν σε καλούν
στης μοναξιάς την θλίψη
να δώσεις φως μα και ζωή
τα δάκρυα να κρύψεις. Που
σου ανοίγουν αγκαλιές,σε
κλίνες που σπαράζουν κορμιά
με άναρχες κραυγές στου
πάθους τις αρένες. Και σε
πονούν και σ αγαπούν νιώθουν
κάθε δικό σου ένα κομμάτι
βάλσαμο δροσοσταλιά και
χάδι,με του ανέμου την πνοή
του φεγγαριού το χρώμα.
24 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΥΛΑΚΗ.
ΦΥΛΑΚΗ.Πάλι απόψε,θα φυλακίσω
την σκέψη πίσω από τα
κάγκελα της απουσίας σου.
Θα δέσω τον χρόνο πισθάγκωνα
μήπως και τον κρατήσω,
διώξω την πίκρα της προσμονής
σου. Μαρτύριο η αναμονή
σου,δεν δίνει διέξοδο.
Ο καπνός στο νταβάνι κάνει
κύκλους να μοιάζουν με
αργοπορημένο ρολόι,
που οι δείχτες του καρφωμένοι
τρυπάνε το μυαλό λες και χιλιάδες
καρφιά με μανία,να ματώνουν το δέρμα.
Εσύ ακόμη εκεί λες και δεν ξέρεις.
Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την
εφημερίδα στις ίδιες εικόνες ,που
η μοναξιά ταξιδεύει στον δικό σου
απαντεμό.Και εκεί καταμεσής
του δρόμου σε ανθρώπους ανάκατους
με τον καημό στο βλέμμα προσπαθώ
να σε διακρίνω,Γιατί είσαι και εσύ
εκεί.Και η μοναξιά του δωματίου φυλακίζει
ακόμη μια φορά να την σκέψη μου.
20 Δεκεμβρης 2011
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ>
Κυριακή 15 Μαΐου 2016
ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.
ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.Και έξω βρέχει.
Ένα τραγούδι η βροχή,
στου Μάη το αγνάντεμα,
του έρωτα πλημμύρα.
Και γω στης μοναξιάς την
ηρεμία,μέσα σε συλλογές
της σκέψης και βιβλία,
γράφω του έρωτα γραφή.
Τρέχουν τα συναισθήματα
σαν της βροχής οι στάλες,
μαγικά. Και σμίγουν τα
δικά σου μ'ένα μοτίβο
πού'γραψαν του πόθου
οι συνθέσεις,και της αγάπης
οι παλμοί. Και σαν βροχή
σου μίλησα,πότισα το
φιλί σου,με την δροσιά της
Άνοιξης,που έφερα μαζί μου.
1 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΡΦΥΡΌ.
ΠΟΡΦΥΡΌ.Παλμοί του έρωτα.
Στα ακροδάχτυλα σαν δυο
χάντρες,παίζω το σώμα σου.
Και νιώθω που απλώνεις
στον αγέρα,σαν το πανί που
του φυσά τις άκρες,η πνόγα
του φιλιού.Μα σε κρατώ.
Και ξέρω πως αντέχεις στου
πάθους τα κρατήματα αυτά.
που λιώνουν το κορμί σαν το
κεράκι. Και λέω σ'αγαπώ.
Έτσι καθώς στο ψιθυρίζω εκεί
στην άκρη του αυτιού. Και
νιώθω την ματιά σου να γιομίζει
στης Άνοιξης τα χρώματα
ατόφια ευτυχία. Και γω ακόμη
σε κρατώ. Σαν δυο μπίλιες
που συνάντησαν τον έρωτα.
Δυο κορμιά,στα πορφυρά τα
χρώματα χαμένα.
3 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΕΞΊΤΗΛΟ.
ΑΝΕΞΊΤΗΛΟ.Στεγνώσαν τα χείλη.
και το φιλί σου βάλσαμο
τις άκρες τους να καίνε,
σαν ήλιου,ακτινοβολιά.
Και είναι ανεξίτηλα,
ετούτατα σημάδια,απ'την
γλυκιά δαγκωματιά.
Το χέρι μου επέρασα πάνω
τους,και επήρα,
το άρωμά σου στον καρπό.
Πως έγινε το χρώμα
και έμοιαζε στα μάτια
σου,δεν είχα καταλάβει,έτσι
που σ'ένιωσα αβρά.Και το
φιλί αστείρευτο σαν χάδι
μια μαγεία,στου ηλίου την
αναλαμπή,στου πόθου τα
τερτίπια.
3 Μάης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΠΟΡΕΤΟ.
ΜΠΟΡΕΤΟ.Σε ένιωσα στο όνειρο
που ήρθε και εκούρνιασε
πάνω στο μαξιλάρι.
Και έλαμψε η νύχτα σα
κάμπος με πυγολαμπίδες
που ταξίδευαν χαρωπές.
Και συ μες στου Μαγιού
την πανδαισία,σ'ένα
τραγούδι έδωσες ζωή και
έγιναν οι νότες πεταλούδες.
Και στάθηκα εκεί να σε
κοιτάζω,σαν άγαλμα που
τούδωσαν τα μάτια το
κάλλος να θαυμάζει εκστατικό.
Πως εγινε και άσπρισε
η νύχτα σαν σύννεφο στου
ουρανού τον θόλο,αυτό
δικό σου είναι μπορετό.
Μα εγώ σ'αγκάλιασα,σε
ένιωσα σου πήρα,όλη τη
λάμψη και ζωή,και σ'έφερα
βαθιά στην αγκαλιά μου.
4 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΣΠΡΌΜΑΥΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.
ΑΣΠΡΌΜΑΥΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.Η αγάπη ασπρόμαυρη
φωτογραφία ξεθωριασμένη
από τον χρόνο. Γύρω της κορνίζα
φθαρμένο περιτύλιγμα.
να μαρτυρά το διάβα των καιρών.
Σκόνη παντού, απλωμένη
ένα παλιό τραπέζι,σε φόντο από
αραχνιασμένους τοίχους.Και δεν ήταν
οι φορές,που,τα ματιά,γιομάτα
παράπονο, δάκρυα,κάρφωναν
το βλέμμα πάνω της.Να ψάχνει
ανάμεσα σε μένα και σένα,να
καταλάβει το αβέβαιο.
Μέσα στο πέρασμα του χρόνου,
όλα παράξενα, σκουριασμένα,τόσο
που η κορνίζα έχασε ακόμη και την
σκαλιστή περικοκλάδα, διακόσμηση.
Διαβάτης η σκέψη, περιπλανιόταν,
σε σένα, εμένα και τη κορνίζα.
Τα βήματα άηχα.Μόνο,ένα παλιό
ραδιόφωνο να μαρτυρά,ότι η ζωή,
πέρασε από εκεί.Ένα κρεβάτι,
γιομάτο αναμνήσεις,με τα όνειρα
τυλιγμένα στα σεντόνια,να
περιμένουν.Και όσο το χέρι μένει
μετέωρο,περιμένοντας να πιάσει το
δικό σου,το τραγούδι στο ράδιο,
παραπονεμένα,είχε τελειώσει.
Τα βήματα,με οδήγησαν στην πόρτα.
Βγήκα.Η φωνή στο ραδιόφωνο,
έλεγε για μια ξεθωριασμένη
φωτογραφία μέσα στα ερείπια.
Ακολούθησα την πορεία του ήλιου,
πέρα βαθιά στην δύση του.Απλωμένη
η νύχτα,να μαρτυρά το αβέβαιο.
4 Μαης 2016.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΚΑΡΔΙΑΣΤο φως σου αναζητώ
σαν τυφλός,που
ψαχουλεύει στο αβέβαιο.
Είναι στιγμές,που
το σκοτάδι της καρδιάς,
τεράστια κουρτίνα
απλώνει στα μάτια μου.
Περνώντας ψηλαφητά
μέσα στα αδιέξοδα,
προσμένοντας το δικό σου χέρι,
να με οδηγήσει
πέρα από την λήθη.
Καθηλωμένος στο
κρεβάτι της μοναξιάς,
πέρα δεν έχει, παρά
οι αραχνιασμένοι τοίχοι
ενός ερειπίου,που κάνει
τα μάτια να βουρκώνουν.
Εκεί σε αναζητώ.Αναλαμπή,
να χορτάσω την εικόνα σου.
Αναθαρρεύω,στα δικά
σου γνώριμα βήματα.
Και η θέρμη της φωνής σου,
γαλήνη. Φτερούγισμα
η θωριά σου,ακουμπά
την μοναξιά.Σαν κάλεσμα,
στο απέραντο ταξίδι.
Ανοίγεις το παράθυρο της καρδιάς,
ήλιος φωτεινός, ζωοδότης.
Είναι η στιγμή που η Άνοιξη,
μαγεύει μέσα από το βλέμμα σου.
1 Μαης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ. ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΆ ΜΟΥ.
ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.
ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.Έρωτα λάγνε τρυφερέ
καθάριε εραστή της
σκέψης,που ξετυλίγεις
όνειρα σε νύχτες
αστροφόρες. Που,
πνίγεις αναστεναγμούς
σε κλίνες ανθισμένες,
από του Μάη
λούλουδα,και άρωμα
του πόθου. Που
παίζεις σαν μικρό παιδί
μες στις αυλές του
πάθους,με τόπι και
πεντοβολά πηδώντας
το σχοινάκι,που έδεσες
δυο κορμιά,
παντοτινά στον χρόνο.
4 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΎΡΙΝΑ ΒΈΛΗ.Σ ακολουθώ στα
πορφυρά
του έρωτα σοκάκια.
Στοές μύρτα κρατούν
τις ανάσες του
πόθου. Μικρές οι στιγμές
που ανοίγουν
σαν ανεμώνες στης
Άνοιξης το μεγαλείο.
Και οι ματιές,
πύρινα βέλη.Πόσο του
πάθους έγινες πνοή,
κόρη εσύ που στου
άντρα ξάπλωσες
την αμαρτία στα κρυφά σου
όνειρά. Και εγώ,που
του ανθού σου το νέκταρ
ρουφούσα ξεδιάντροπα,
να σε ακολουθώ
υπνωτισμένος στο απόλυτο.
4 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΑΛΛΟΥΣ ΠΝΟΗ.Ω φύση του έρωτα
κάλλους πνοή.
Θαλάσσιας αύρας
νεφέλη μιας απρόσμενης
αίσθησης μορφή.
Διαύγεια το βλέμμα
στο απλανές του ουρανού.
Και σε δημιουργώ
ονείρου ακμή να με
γιομίζεις με φως,σαν με
λούζεις με τα χρώματα
των ματιών σου.
Με πνίγεις στου ένστικτου
την προτροπή,αφήνομαι
στο ταξίδι των αισθήσεων.
Ω,κυρα των ονείρων μου.
στην ατελείωτη αφή
των χειλιών σου,αποτυπώνω
την ουσία. Και εκεί στο
ξάγναντο,του έρωτα,που
πηγάζει το λογικό με το
παράλογο,να σε νιώθω.
9 Μαης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



