ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

ΠΑΡΟΥΣΙΑ.


ΠΑΡΟΥΣΙΑ.


Δεν είσαι 
ξεχασμένο όνειρο.
Ζωντανή παρουσία 
υπάρχεις μέσα μου,
σε αγγίζω,σου μιλώ.
Μετράω μια μια 
κάθε στιγμή,
μαζί σου αφήνω 
κάθε έννοια,
δειλά σε αφουγκράζομαι, 
όταν η φωνή σου,
τραγούδι πλημμύρα
έρωτα, χαϊδεύει τα μαλλιά.
Είσαι εδώ και σε ακουμπώ, 
ξαποσταίνω
στην παρουσία σου. 
Έτσι, όντας μοναχός,
μέσα σε πολύχρωμα
όνειρα, κλείνω τα μάτια 
στην εικόνα σου.
Ο ύπνος γαλήνιος,
συντροφεύει κάθε λεπτό,
σαν να είσαι εσύ. 
Αγαπημένη. Λάτρεψα ότι
αγγίζεις. 
Ότι αισθησιακά,στα διαμάντια
μάτια σου, αγκαλιάζεις. 
Ολοζώντανη Θεά,
κατοικείς όπου υπάρχω και ζω.
Θρύψαλα ο νους, 
παρασέρνει, τρέχει,
χαμογελά σε αισθάνεται.Και
Κατάκοπος,στο ίδιο μαξιλάρι 
αγκαλιάζει
την σάρκα σου.

27 Νοεμβριος 2011
ΒΑΣΙΛΗΣ
ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

ΒΑΛΣΑΜΟ.


ΒΑΛΣΑΜΟ.


Παρελθόν,δεν ήθελα
να γίνω στα μάτια σου.
Κατάρα,που θα βασάνιζε 
τον νου,θα ήταν,να φορώ
το δαχτυλίδι του χωρισμού.
Ερωμένη του λογισμού μου,
πόθε κρυφέ,εραστής, μια
μια ρουφώ,την σταγόνα
από τον ιδρώτα σου.
Πως να θέλω να σε απαρνηθώ.
Θα ήταν η οργή για μένα
δυσβάσταχτη.Μια μεγάλη 
έκρηξη ηφαιστείου,
η καρδιά μου,ανταριάζει
σε κάθε σου σκέψη.
Και,όταν η λεηλασία του
κορμιού σου,με αγγίζει,
μέσα από τις λεπτομέρειες
που αφήνει το άγγιγμα,
διασχίζω, ολόκληρους 
ωκεανούς να σε δω.
Υστερικά,θα ήταν τα
δάκρυασε αποχωρισμό. 
Γιατί η γεύση σου βάλσαμο 
στάζει στην καρδιά μου.

11 Μαρτης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

ΟΑΣΗ ΕΡΩΣ.



ΟΑΣΗ ΕΡΩΣ.


Τα όνειρα ακουμπάνε αποσταμένα
στον φεγγίτη της καρδιάς σου,
αφουγκράζονται την ανάσα σου
ζεστή,σαν να θέλουν να αρπάξουν
την γαλήνη σου,να την κάνουν δύναμη
να χορέψουν στο χρώμα των ματιών
σου,σαν σπίθα ζωής. Είσαι εκεί σαν
μια όαση λαχταριστού πόθου,που
ξεδιψώντας στην πηγή σου, 
όντας ερωτευμένα σε φωνάζουν. 
Εσύ, απλώνεις σε καταγάλανο
ουρανό,τον λαμπερό σου ήλιο,που,
μέσα από ηδονική ματιά, ίδια φλόγα,
αναζωογονείς,τα φωλιάζεις στην 
σάρκα σου,σαν δύναμη αφήνεις
το συναίσθημα να ξεχειλίζει.
Σε λάτρεψαν ακέραια γυναίκα,
σε θαύμασαν ηδονής ίνδαλμα,
να ξεφυλλίζεις τον έρωτα.Σε 
αγάπησαν εκεί,στον φεγγίτη της 
καρδιάς σου να σε προσμένουν.

2 Γεναρης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ>

ΝΕΚΤΑΡ.



ΝΕΚΤΑΡ.


...και η σκέψη, ανακατεύει
την απουσία σου,
όντας απλώνοντας το χέρι,στην 
μοναξιά να δώσω βοήθεια.
Ψάχνω το βλέμμα σου, εκεί
που τα λουλούδια, ανθίζουν,
να πάρω το άρωμά τους,
να μυρώσω την θλίψη.
Μην αργείς,θα μαραθεί και 
το τελευταίο φύλλο. 
Άφησε μονάχα το φιλί 
σου να τρέξει στα χείλια μου.
Και όπως η ανάσα, καυτή,
εξουσιάζει τον έρωτα, έτσι θα
δώσει ζωή στο μαραμένο φύλλο.
Δες, απλώνω τα χέρια να σε
υποδεχτώ.Και ο ήχος,της φωνής
σου στο κατώφλι, γνώριμος.
Εκεί σε περίμενα, πάναγνη.
Να κουρνιάζεις μέσα μου,
με το νέκταρ της στιγμής,
να μεθύσει την μέρα.

5 Γεναρης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.



ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.


Οδεύσεις ολόγυμνη αλήθεια
στο μαξιλάρι του έρωτα,
καταπίνεις πνοές του αγέρα,
γιομάτες πόθο,σε όλα τα θέλω,
στο μέσα σου. Έτοιμη 
να παραδοθείς. Να αγνοήσεις 
τα πρέπει.Πλημμύρα συναισθήματα 
κυριεύουν,συναρπάζουν, 
ζητούν.Και εσύ,Αφροδίτη,
να πετάς το πέπλο ολόφωτη. 
Άγγελος ο νους,σε περιμένει,
να σε τυλίξει σε ανάλαφρες
φτερούγες.Σε φωνάζω ολόγυμνη
αμαρτία,σε ολοζώντανη νύχτα.
Και το κορμί σου, αστραποβόλο
Έτοιμο να δοθεί. Να ζήσει χιλιόμορφα
όνειρα. Αχόρταγο το τώρα, 
αχόρταγο το μετά.Ετσι σαν 
ολόγυμνη παρουσία,να σε αγκαλιάζω.
Και οι μνήμες,να τσιγκλίζουν, 
μέσα σε γιορτινές
Κυριακές, όσα γευτήκαμε.

21 Δεκεμβριος 2011.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

ΑΓΓΙΓΜΑ

ΑΓΓΙΓΜΑ

Ένα άγγιγμά σου,
μια αιωνιότητα.
Και το φιλί, νέκταρ Θεών, 
δροσιά στα χείλη.
Κάθε σου λέξη,χαδι
ήχου,που ξυπνάει
τις αισθήσεις.
Και εσύ. Νεράιδα, καμωμένη
από ύλη,μιας εποχής,
που τα ένστικτα
άνθιζαν σαν Άνοιξης λουλούδια.
Εαρινή ομορφιά και εσύ,
να στέκεις ολόλαμπρη οπτασία
στα μάτια μου.
Εκστατικός, ένιωθα την
αύρα σου,να δροσίζει
ολόκληρο το κορμί.
Και δεν σου μιλούσα.
Φοβόμουν
να ταράξω την ηρεμία,που το
όνειρο είχε απλώσει
στα μάτια μου.
Άφηνα το χέρι να τρέχει,
όπως το πινέλο του
ζωγράφου, απαλό,στο
κορμί σου, ίσα να να χαράζει τον
πόθο. Να αφουγκράζομαι
το τρέμουλο που
άφηνε η διαδρομή
του.Και εσύ,ονειρομορφή,
σάρκα του έρωτα,
στο χάδι παραδομένη.
να αναζητάς απόλαυση
τρικυμία στο απόλυτο του έρωτα.


18 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗς

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Ήρθε και απόψε 
η νύχτα
ξελογιάστρα,
να αναμοχλεύει
την σκέψη.
Σκανταλιάρα, όπως
πάντα,να ανακατεύει
τα όνειρα,
να κλέβει τα ένστικτα,
θέλοντας
να ξεμοναχιάσει τα
συναισθήματα.
Και είναι εκείνη,που,
πρώτη ξεκινά
το ταξίδι,στην μαγεία.
, τυλιγμένος
στα σεντόνια του
πάθους,με την
σκέψη,να τρέχει στα
δικά σου τερτίπια,
να ακολουθώ τις προσταγές
της,οσο κρατά το ταξίδι της!!!!


24 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ήμουν εκεί όταν 
σαν άνεμος
φτερούγιζε σε ένα μαγευτικό
περπάτημα,στο
στενοσόκακο
του λογισμού μου.
Αέρινη οπτασία,
να τραβά τα βλέμματα
του θαυμασμού,
σε κάθε κίνηση. Καθόμουν
στο παγκάκι του
μυαλού μου, τόσο
εκστατικός,
που δεν ένιωσα το
τρέμουλο των χειλιών
στην θέα της.
Εκείνη,λες και ήθελε
να προκαλέσει,
άφησε ένα μαντήλι
που κρατούσε,
να της ξεφύγει στο χώμα.
Και ο πόλεμος των άστρων,
μόλις είχε αρχίσει.
Πάλευα τόσο δυνατά,που
ο ιδρώτας καυτός
μούσκεψε το
μαξιλάρι,στο πιο ζωντανό όνειρο
που έζησα το βράδυ.
Όταν άνοιξα
τα μάτια, ένα ολόδροσο
τριαντάφυλλο,
άνοιγε τα φύλλα στον κήπο,να μου
πει καλημέρα.


21 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝ

ΑΝ

Αν σταθείς πλάι μου,
δεν ξέρω αν 
αλλάξει η φύση
χρώμα.
Αν τα πουλιά θα πετούν
ξανά,η ακόμη
οι θάλασσες, μέσα
στο γαλάζιο τους,
θα ταξιδεύουν
τα όνειρα.
Αν σταθείς πλάι μου,
το θρόισμα των
φύλλων,θα είναι
πιο ερωτικό.
Και τα μαγουλά σαν
παπαρούνες,
θα ανεμίζουν στην
πνοή του ανέμου,
ολόδροσα.

25 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

ΠΛΑΣΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ.

ΠΛΑΣΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ.

Πήρα πηλό της φύσης
στα χέρια.
Τα δάχτυλα
έτρεχαν,τα μάτια
έψαχναν,
το μυαλό δούλευε.
Μια μια οι εικόνες
έφευγαν.
Άφηνα τον νου να τρέξει
στο λουλούδι
με την μέλισσα,
στο κλαράκι με το αηδόνι
να κελαηδά.
Στην αυλόπορτα
που το γατάκι
αμέριμνα νιαούριζε.
Δεν ήθελα να χαλάσω
τον οίστρο,
να αφήσω νέφη
να πλανέψουν τον νου....
και η αυγή,
με βρήκε ακόμη
να πλάθω.Το όνειρο που
έζησα, βγήκε
ατόφιο στα χέρια μου.
Αγαλματένια,
Καρυάτιδα ολοζώντανη,
ήσουν εσύ.

2 Φλεβαρη 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Αναγνώστες