ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Τρίτη 22 Μαρτίου 2016

ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ.



21 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ

Πονάω,γιατί είμαι άνθρωπος.
Δακρύζω, με την σκέψη
πως θα πονάς, φορώντας μια μάσκα,
μ' ένα χαμόγελο πλατιό.
Γιατι,κι εσύ που έγινες,σπορά,
σαν την δίκη μου,
να μεγαλώσεις σαν εμέ,
εξέχασες να πάρεις,
απ' την αγάπη,τόσο δα,
κι' από τον πόνο κάτι,
που θα σε κάνει άνθρωπο,
             να είσαι σαν και μένα.
           

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ.



21 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Ζεστή σε πήρε ο καιρός,
μέσ' απ' την αγκαλιά του,
απόψε, πούν' η νύχτα παγερή.
Και ένιωσες το χνώτο του, σαν πόθος
που εκόχλαζε λες έβραζε σιγά σιγά η αγάπη.
Και σαν περπάταγες γυμνή,
μέσα στους δρόμους,
εκείνος, που σε πρόσταξε, ένα φεγγάρι,
σ' έλουζε, από ψηλά, στο φως του.
Και συ, γελούσες, ξέγνοιαστη,
και στάλαζες ιδρώτα,
                                        απ' το κορμί σου το καυτό,
                                          σαν ένιωθες να σε θωρούν,
                                            αυτός,και το φεγγάρι.

ΟΝΕΙΡΟ



22 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΟΝΕΙΡΟ.


.......και ήρθες εψές....
πως σε περίμενα,
όνειρο, να προβάλλεις,
μπρος στα κλειστά,
τα μάτια μου....
και μιας, ζωντάνεψε
η νύχτα, στο φως σου,
σ' ένιωσα, να μου
ζεσταίνεις του
μαξιλαριού την υφή
σαν το χιόνι, που
ξάφνου έγινε φωτιά,

ΓΥΝΑΙΚΑ.



22 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


Σε πόσες αλήθειες σ' άγγιξα γυναίκα,
που η φαντασία μου
σε έπλασε,
Καρυάτιδα, να στέκεις μπρος μου φωτιά.
Και πόσες φόρες,δεν σ' έκλαψα στην μοναξιάς μου την
αυτογνωσία,να σ' αγκαλιάζω
σαν σκιά, να έρχεσαι,να φεύγεις,
να σε ακολουθώ,σπαράζοντας
μιας απώλειας την παρακμή.
Μέρες ατέλειωτες,εκεί που έσκαγε
του πρωινού, το χαμόγελο,

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016

ΚΟΚΚΙΝΟ.


20 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


Ρουφώντας,το κόκκινο
των χειλιών σου,σαν
το κρασί,που στάζει στο
βαρέλι,στου έρωτα το
πανηγύρι, με τα βιολιά, και τα νταούλια, εμεθούσα.
Και συ, στροβίλιζες, στην
πίστα του χορού, μ' ένα
μαντίλι, στον λαιμό σου,
περασμένο, και με κοιτούσες
λάγνα, προκαλώντας, σαν
λίκνιζες το άχραντο κορμί.
Το κόκκινό σου, άστραφτε,
το φόρεμα, που είχες, φορέσει

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΉ




ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΉ ΗΜΈΡΑ ΤΗΣ ΠΟΊΗΣΗΣ.20 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Στο δάκρυ σου,που
έσταζε,πάνω στο

άσπρο το χαρτί, λέξεις, αραδιασμένες, που έγιναν σαν θάλασσα, όρη, ψηλές ραχούλες, σοκακια, κακοτράχαλα, φτερά, για να  πετάξεις.
Στο στεναγμό, που έβγαινε,
μέσ' από την ψυχή σου,
για να σκεπάσει τις κραυγές,
του κόσμου,που,θρηνούσε,
μιαν ματωμένη χαραυγή.

Κι' απ την στιγμή,που άρπαζες,
το λάβαρο της νίκης, ως την

ΆΝΘΡΩΠΟΙ.

21 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ !!!!!21 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ



Το αίμα το δικό μου, είναι κόκκινο.
Και το δικό σου, ίδιο,
τα χρώματα αλλάζουν στα
κορμιά, που το δικό μου είναι
άσπρο, και μαύρο, το δικό
σου. Μα εγώ διαφέρω, από σε,
μένω σε άλλες, καθαρές, και
όμορφες, πατρίδες, που
έχουν ήλιο, και Θεό, και εχω,
το ρούχο λαμπερό, και
την αυλή μου, άσπρη. Εσύ,
δεν εχεις, ούτε γη, σπορά,
να μεγαλώσεις, δεν εχεις
άσπρο, τον Θεό, για να σε
προστατεύει, και ούτε ρούχα
καθαρά, στης Κυριακής, την
μέρα. Και όμως, είσαι άνθρωπος,
ίδιος, και γω, με σένα, βύζαξες
μαύρο το βυζί, πού βγαζε άσπρο
γάλα, σαν το δικό μου πού πινα.
στον ίδιο μας τον κόρφο.

Σάββατο 19 Μαρτίου 2016

ΝΑΥΑΓΙΟ.


20 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Πως μοιάζεις έρωτα,
ναυάγιο,στης θάλασσας
τ' απρόσμενο καράβι, που, πήγε και προσάραξε, 
στα άβαθη νερά της.
Τα μάτια έκλεισες,στης άμμου, τα ολόχρυσα πετράδια, που,
σε σκεπάσαν  
κι ήσουνα, στ' αγέρα τα αρπαχτικά,τα
όρνια σαν το στρείδι, όπου, του πήραν την χαρά.
 Με τα κατάρτια σου σπασμένα, και πανιά, να τα ξεσκίζει
η αρμύρα,κι' ας ήσουνα περήφανος,  φτιαγμένος,
από αλάβαστρο και χρώματα πορφύρα.
 Και είσαι τόσο μοναχός, στα αβαθή να μένεις,
δίχως καρδιά, μα και ψυχή, σάπιος και να πεθαίνεις.

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Βασίλης Σαμοϊλης
19 Μαρτης 2016


Το χέρι απλώνω και δες με,
ικέτης σε σένα, για μια σου
μάτια. Και λέω, στον χρόνο,
που μ' άφησε μόνο, πως είναι
να έχεις, σκληρή μοναξιά.
Ζητιάνος εγώ, για ένα φιλί σου,
τη γη, προσκυνάω, δεν είναι
κακό, δροσιά να μου δώσει,
απ 'την πηγή σου, το ξερό,
πως είναι κι αυτό, μπορετό.
Κι 'αν με χτυπάει, το αγιάζι,
το κρύο και η παγωνιά,
σμίγει το δάκρυ, με το χαλάζι,
και την δική σου, την απονιά,
θα σ 'αγαπάω και θα ζητάω,
τον ερχομό σου και μι' αγκαλιά.
.






ΑΔΙ'ΕΞΟΔΟ

  •                                     ΑΔΙΈΞΟΔΟ.


                                                                                                                                     19 Μαρτης 2016                                                                                                                                                                                                                           
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
 
Πως να τολμήσω,
του χρόνου,να ξεσκίσω
την καρδιά,φθοροποιός
που έγινε,και ψεύτης.
Και ν 'ανεβώ τον
Γολγοθά,μιας ανηφόρας,
που μπορείς στο εύκολο.
απ 'τον γκρεμό
να πέσεις. Πως να πειστώ,
ότι μπορεί,ο ήλιος
να κατεβεί προς τα κάτω,
να με ζεστάνει,
και να μπω,σε μια διέξοδο,
πριν πάω,παρακάτω.
Και,πως μπορώ να κρατηθώ,
αδύνατα τα χέρια,
δεν βαστάνε,πριν σου
μιλήσω,δεν μπορούσα
να σταθώ,μα τώρα,κρατάμε,
οι ώρες,δεν περνάνε.

ΦΥΛΑΚΗ.

ΦΥΛΑΚΗ.


  1. 19 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


  1. Μια φυλακή,της προσμονής
    οι ώρες,σ ένα ρολόι,
που κι 'αυτό,βαριετέ πλέον,
να χτυπάει.Και γω,
κουλουριασμένος,στην
γωνιά,μιας κάμαρας,
αραχνιασμένης,μαζεύω
τα κομμάτια,κι απορώ,
ένα ρολόι έγινα,που πλέον
δεν γυρνάει. Κι 'ανοίγω
τα παράθυρα,να δω,
στα δεντρά έχουν πέσει,
πια τα φύλλα,ψάχνω
στο βάθος,άνθρωπο να δω,
τα βήματα,χάθηκαν,
και παντού,οι δρόμοι,μένουν
άδειοι,και μαυρίλα. Και συ,
που ήσουνα,του πόθου
μου αστέρι,που σ' έψαχνα
στον ουρανό,σαν μιας
ανάστασης ελπίδα,μένεις
σβηστή,και μια στιγμή,δεν
μούδωσες,του λυτρωμού,το χέρι.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΑ.

ΤΡΑΓΟΎΔΙΣΜΑ.                     19 Μαρτης 2016



ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Ο ήχος της καρδιάς σου,
τραγούδι αντηχεί,μοιάζει 

κελάηδισμα,πουλιού,

στην μυγδαλιά,που εχω
στην αυλή μου.Στης
μέλισσας το βουητό,
στου λουλουδιού τα φύλλα,
σαν ρουφάει,το νέκταρ
της αγάπης,την αυγή. Και
είναι σαν αυτό,που τραγουδώ,
σαν σου μιλώ,γι' αγάπη,
όταν σ έχω,στην αγκαλια.
και σε κρατώ,σαν κάτι που,
                                                       αν χάσω,θα πονέσω.

ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Θα σ 'αγαπήσω,
δε μπορεί,μέσα στου
χρόνου,την πορεία.
Και θάχω,την ελπίδα
οδηγό,πριν μας,
κατασπαράξουν τα
θηρία. Θα σου μιλήσω,
δε μπορεί,κάπου θα
βρω μια λέξη,
σκουριασμένη,για να
της δώσω μια χροιά,
από του χρόνου την
πνοή,βγαλμένη.
Και όταν,θα περάσουν
οι αντάρες,στ 'απόσκια
μια παράδοξης ειρήνης,
που θα σε καρτερώ,
στην αντηλιά,μια καλημέρα
θα σου πω,,στον ήλιο
τον καυτό,της ρωμιοσύνης.

15 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΑΓΚΟ

ΤΑΓΚΟ
                                              Στάζουν οι νότες,
                                                  νοσταλγία,και είμαστε  
                                                  στην πίστα,μονάχοι.
                                                  και στον βουβό τον χρόνο,
                      Στο βάθος,το τσούκ-μπόξ,
                            χαμογελούσε,κι'ο δίσκος,
                  εγυρνούσε την στιγμη.
                                               Ένα ταγκό,και τα κορμιά                                                                                                                                         


                                                  σπάραζαν,μέθη ο έρωτας,

                                                      κι'η μουσική,τα κύτταρα,

                                                    του πόθου,να χαϊδεύει,

                                                   σαν ένα χέρι από τ'άνεμου,

                                                   την πνοή..Στροβίλιζε

                                                     η νύχτα μαγεμένη,τα φώτα

                                                    χαμηλά,είχαν χαθεί,

                                                   σαν ανταύγειες,φτερούγιζαν,

                                                     του πάθους οι ρυθμοί.

                                                 Και μεις,πετούσαμε,στα

                                                 όνειρά μας,σαν περιστέρια,
                                                 πάλλευκα αγνά,η γης,
                                                είχε χαθεί,απ' την ματιά μας,
                                                 μες στο κενό εγώ,εσύ,
                                                    και η καρδιά..

                                                                   17 Μαρτης 2016
                                                                               ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ

ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ!!!



16 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ



Ποιο χέρι τάχα,
σ άγγιξε, και σαν 
την μαργαρίτα,
τα φύλλα άνοιξες,
χαρούμενη.Και
κείνο,τα μετρούσε,
λες ήταν,τόσο
δύσκολος ο γρίφος,
για να ξέρει,πόσο
πολύ το αγαπάς.Κι '
έπιανε τον σφυγμό
σου,μετρώντας
κάθε χτύπο σου,
πιάνοντας απ 'το ένα,
και έφτανε ως
στα χείλια σου,σα
νάταν,αλφα βητα.

ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΑ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΑ.

Σάρκα που γέννησες 
στην λάσπη, την 
ελπίδα,και σέρνεσαι 
ικέτιδα ζωης,σε
μια ζωή,που πνίγεται,
στον βούρκο.Και
ξέρω,θα σου πουν,
πως είσαι ξένη,
αλλότρια,να τρως,
του άλλου το ψωμί.Μα
εκεί που λεν,πως,
η ελπίδα,βασιλεύει,
εκεί που φτάνει η ματιά,
πέρα ψηλά,στου
Όλυμπου την ιστορία,
καρφωμένη,για σένα,
πέφτει χαμηλά,και
είναι σαν βουκέντρα,που,
σκοτώνει,

16 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΡΕΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ.

Δεν είσαι ψέμα.Και σ 'έβαλα στα όνειράμου,σε θάλασσες,μοναδικές,να ταξιδέψω.Του έρωτα,πωςάπλωσα πανιά,σταγυάλινα,τρικάταρτα,του πόθου,ητανδική σου θέληση.Και ούριος εφύσιξ 'ο αγέρας,πάνω,σταμεταξένια σου,μαλλιά.Και γω,τιμόνι,κράτησα πορείας,στα πιο απάνεμαλιμάνια να σε φέρω.


12 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΑΤΙΑ

ΜΑΤΙΑ!!!

Μαύρα μου μάτια,όμορφα.Πως σαν παράθυρα,ανοίξατετης Άνοιξης ταχρώματα,να μπούνε.Και Άνθισαν,αμυγδαλιές γιούλια,και ορτανσίες,στουπαράδεισου τηναυλή. Και γω,τα χέρια άπλωσα,να σας καλωσορίσω,να πάρω τηςμαγείας σας,όλη τηντρυφεράδα,να γράψω,λόγια έρωτα. λόγια,της άλφα βήτα,για ναταιργιάζουν μετεσάς.Και ύστερα,όταν θαρθούν,του δειλινού,οι φωταψιές,αργά,γλυκά,μοναδικά,να σας αποκοιμίσω.


12 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΝΕΙΡΟ

ΟΝΕΙΡΟ.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


13 Μαρτης 2016

Σε έπλασα,στο άπειρο,
των αστεριών,εικόνα.
Μια πυρκαγιά,στο χάος
τ 'ουρανού,να κάψεις
τις αδάμαστες τις ώρες,
στου πόθου τα σεντόνια,
τα λευκά. Και γω,σε
θαύμαζα,και καρτερούσα,
μια σου σπίθα,λίγο φως,
απ' την ματιά σου,που,
λαχταρούσα,εκστατικός.
Και έμεινα,να
σε κοιτάζω,τι πανδαισία,
είχα στο μυαλό,καθώς η
σκέψη μου,σε σε πετούσε.
Και ύστερα,χαράζοντας
η μέρα,,καθώς τα μάτια,
άνοιξα,στο πρωινό,σε είδα,
που,στο πλάι μου,κοιμόσουν.
είπα,δεν είναι όνειρο,μα ζω.


 

ΦΑΝΤΑΣΊΑΣ ΠΛΟΚΗ

ΦΑΝΤΑΣΊΑΣ ΠΛΟΚΉ.

Σε έπλασα αγγελικά,
στην φαντασία μέσα. 
Και ροδοπέταλα 
εγιόμισε η σκέψη,λες,
εγινε μποσκέτο,η στιγμή.
Και ήσουν,τόσο
λαμπερή,σαν ήλιος,
κι 'είχα τόση,λαχτάρα,
να δε δω.Πολλά,δεν είχα,
να σου δώσω,
πέρα,από γλυκό φιλί,
και ένα πιάσιμο,
ζεστό,από το χέρι.Μα
θάναι,τόσο γιορτινά,
τα όσα,που θα ζήσω,
σαν σε κρατήσω αγκαλιά,
στου έρωτα την κλίνη.


14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ

ΦΤΕΡΟΥΓΊΣΜΑΤΑ.

Αϊτέ μου που,πετάς
ψηλά,και πιάνεις τα
λαγκάδια,οπού πατείς
βουνοκορφές,ραχούλες
και χαράδρες. Πίνεις
νερό στους ποταμούς,
και λούζεις τα φτερά σου.
Σε ήλιους λάβρους,σε
βροχές,σε κρύο,και χειμώνα.
σκίζεις τ αγέρα την πνοή,
και του βουνού,την φτέρη.
Αν δεις αχτίδα,να περνά,
του πλάτανου,τα φύλλα,
και πεταλούδα,να πετά,
στου κάμπου,τα λουλούδια.
Αν δεις,δυο μάτια όμορφα,
σε κάποιο παραθύρι,να
σε κοιτάζουν,που πετάς,
και να σε καμαρώνουν,
Σταμάτησε,το πέταγμα,
κόψε την περηφάνια,και
υποκλίσου,Αϊτέ,στην ομορφιά
του κόσμου,στην χάρη
την αστρόμορφη,του πόθου
την λαχτάρα.


14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΣΥΝΆΝΤΗΣΗ.

Στου ερχομού σου,
πως νοιάζομαι την προσμονή.
Και θάναι,στον σταθμό
του τρένου,η στιγμή,που θα
σε δω,στου βαγονιού,την
πόρτα,να προβαίνεις. Και ξέρω
πως τα χείλη μου,θα
τρέμουν,καθώς θα ψιθυρίζω,
καλώς ήρθες,και θάναι,
Κυριακή,μέρα Μαγιού. Θα είσαι.
σαν του ήλιου την αχτίδα,
που θα φωτίσει,την αυγή,και,
και όσα,εχω να σου πω,
σαν ποίημα,που έγραψα,στην
μνήμη,στης καρτερίας μου
την στιγμή. Και όπως θα
βαδίζουμε,παρέα,κάπου στης
προκυμαίας, την μεριά,ένα
λουλούδι,θάχω,να σου δώσω,
και δυο γλυκά ζεστά φιλιά.


14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τρίτη 15 Μαρτίου 2016

ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ

ΦΥΣΑΛΊΔΕΣ

Μες στον βαρύ γλυκό
σ ανίχνεψα. Χίλιες 
φουσκάλες η καρδιά μου,
σαν σε ρουφούσα,
στης αυγής,το σκάσιμο
της πρώτης ηλιαχτίδας.
Και έμοιαζαν οι σκέψεις,
σαν ταξίδι,μέσα στις
τούφες του καπνού,που
άπλωναν,λες ήτανε
του χρόνου,το πρώτο
σκίρτημα,και συ,λουλούδι,
που τα φύλλα του ανοίγει.


15 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ.

Θα σ 'αγαπήσω,
δε μπορεί,μέσα στου
χρόνου,την πορεία.
Και θάχω,την ελπίδα
οδηγό,πριν μας,
κατασπαράξουν τα
θηρία. Θα σου μιλήσω,
δε μπορεί,κάπου θα
βρω μια λέξη,
σκουριασμένη,για να
της δώσω μια χροιά,
από του χρόνου την
πνοή,βγαλμένη.
Και όταν,θα περάσουν
οι αντάρες,στ 'απόσκια
μια παράδοξης ειρήνης,
που θα σε καρτερώ,
στην αντηλιά,μια καλημέρα
θα σου πω,,στον ήλιο
τον καυτό,της ρωμιοσύνης.


15 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016

ΦΑΝΤΑΣΊΑΣ ΠΛΟΚΉ.

ΦΑΝΤΑΣΊΑΣ ΠΛΟΚΉ.

Σε έπλασα αγγελικά,
στην φαντασία μέσα. 
Και ροδοπέταλα 
εγιόμισε η σκέψη,λες,
εγινε μποσκέτο,η στιγμή.
Και ήσουν,τόσο
λαμπερή,σαν ήλιος,
κι 'είχα τόση,λαχτάρα,
να δε δω.Πολλά,δεν είχα,
να σου δώσω,
πέρα,από γλυκό φιλί,
και ένα πιάσιμο,
ζεστό,από το χέρι.Μα
θάναι,τόσο γιορτινά,
τα όσα,που θα ζήσω,
σαν σε κρατήσω αγκαλιά,
στου έρωτα την κλίνη.


14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΤΕΡΟΥΓΊΣΜΑΤΑ

ΦΤΕΡΟΥΓΊΣΜΑΤΑ.

Αϊτέ μου που,πετάς
ψηλά,και πιάνεις τα
λαγκάδια,οπού πατείς
βουνοκορφές,ραχούλες
και χαράδρες. Πίνεις
νερό στους ποταμούς,
και λούζεις τα φτερά σου.
Σε ήλιους λάβρους,σε
βροχές,σε κρύο,και χειμώνα.
σκίζεις τ αγέρα την πνοή,
και του βουνού,την φτέρη.
Αν δεις αχτίδα,να περνά,
του πλάτανου,τα φύλλα,
και πεταλούδα,να πετά,
στου κάμπου,τα λουλούδια.
Αν δεις,δυο μάτια όμορφα,
σε κάποιο παραθύρι,να
σε κοιτάζουν,που πετάς,
και να σε καμαρώνουν,
Σταμάτησε,το πέταγμα,
κόψε την περηφάνια,και
υποκλίσου,Αϊτέ,στην ομορφιά
του κόσμου,στην χάρη
την αστρόμορφη,του πόθου
την λαχτάρα.


14 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

ΑΙΤΙΑΤΌ.

ΑΙΤΙΑΤΟ.

Αίτιο του πόθου μου.
γυναίκα. Μυθοπλασία,
μιας φαντασίας εαρινής
νυχτός,στα πρώτα
όνειρα,ενσαρκωμένη.
Και έτσι που σε σήκωσα
στα χέρια,αιθέρια,σαν
του φτερού την αλαφριά,
θαρρούσα,θα πετάξεις,
σαν εκείνο. Πως ήταν
παραστατικό,πως ένιωσα
το τρέμουλο,της σαρκός
στην αφή μου,ίδια με
κείνο το φιλί,που άχνισε
στην κόχη των χειλιών μου,
το είχα καταλάβει,πριν
συμβεί. Και να που τώρα,
έγινες,Καρυάτιδα, στα μάτια
μου για να σε δω,τα χέρια
μου να κλείσω,μήπως μου
φύγεις,και χαθώ. Το να σε
νιώσω,το μπορώ,και ούτε
θα σε αρνηθώ,στου όρκου
την ουσία,μπορώ,να σου
το ορκιστώ,δεν θάσαι,
φαντασία.



8 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΕΘΗ

ΜΕΘΗ.

Μέθυσα τον πόθο,στου
όνειρου τα αμπέλια. Ήπια
και γω μαζί του,το πιο 
γλυκό κρασί. Και κάθισα
κοντά του,πόση η τρικυμιά,
απ΄του μυαλού την ζάλη,
και το γλυκό φιλί.
Αρχίσαμε ταξίδι,στ'απόκρυφα
σοκάκια,μιας κάποιας
πολιτείας,στον χρόνο μαγική,
κερνούσαμε τον κόσμο.
κομμάτια ευτυχία,και πίναμε
μαζί του,λάγνοι,κι'εκστατικοί.
Τον κοίταζα στα μάτια,
και κείνος μου γελούσε,Θεέ μου,
εζούσα τάχα,σε άλληνε στιγμή,
και όπως του μιλούσα,
το χέρι μου,κρατούσε,στου
όνειρου την ζάλη,βαθιά είχα χαθεί.


10 Μαρτης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες