ΔΥΝΑΤΌΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΈΡΩΤΑΣε πάλεψα στα πιο σκληρά
αλώνια. Σε μάχες με τα όνειρα,
μέσα στα καθημερινά,να σε
κρατήσω.Και γιατρικό σου έφερνα
σε ώρες που νοσούσες,αδύναμος
μοναχικός.Ίαμα της αγάπης
δυνατό,μέσα από τα χείλη,μικρή
Ανάσταση ψυχής.Ω! έρωτα των
στεναγμών μου τρυφερέ. Λάγνε
κανακεμένε,του πόθου γιε,που
σε μεγάλωσαν γενιές,σε νύχτες
άυλες χιλιόμορφος που άγγιζες τα
πάθη. Και άστραφταν μαχαίρια,και
σπαθιά,κορμιά στο χώμα με το
αίμα σαν ποτάμι,να βάφει βλέμμα
και καρδιά. Και γω,εκεί,να γίνομαι
σκιά σου,ίδιος με σε,στην πάλη
δυνατός,να σε κερδίσω,νάχω να
καμαρώνω σαν και σε,που βγαίνεις
πάντα νικητής και οχι Ηττημένος.
30 Μαης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ





























