
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2019
ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ
Τύλιξε την ψυχή σουη γαλήνη.
Το φως των ματιών σου
μαρτυρούσε του έρωτα
την αποδοχή.
Έλαμπες ολάκερη λες
φωτισμοί επέδρασαν
στην δημιουργία
της τέρψης.
Και συ,απαστράπτουσα,
είχες αρπάξει τα ηνία
της αυτοπεποίθησης
δημιουργώντας προσδοκίες.
Έτσι,σαν την γυναίκα
που μια γνώση
της έδωσε προσταγή,
στητή περπάτησες
ως το τελευταίο ψεγάδι
της αφορμής.
Ο έρωτας,σε πήρε πισωκάπουλα
σαν ένδειξη νίκης
φορώντας στεφάνι νικητή.
25 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Κρυφός ο έρωτας,χωμένος στα φυλλώματα
του νου.
Φορές χαράζει σαν τον ήλιο,
μετά κουρνιάζει σαν πουλί
στην μοναξιά.
Αντέχει στις παραδοχές
του χρόνου,λες και ξέρει
της μοίρας το παιχνίδι το σκληρό.
Και μεις,χωρίς βουλή,
με της αγάπης να κρατάει
την ανάσα,ψάχνουμε
μονοπάτια διαφυγής,λες
και ο χρόνος ψάχνει για μαντάτα
βγαίνει και κρύβεται με
όρους προσμονής.
25 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(πνευματικό μου δικαίωμα)
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆ
Θέλω να σε κοιτάζω μες στα μάτια.Το βλέμμα χαμηλώνω δες και συ,
συνεσταλμένος στέκομαι εμπρός σου,
για της αποδοχής,την αρετή.
Λέω,δεν είναι από δείλια μη θαρρείς,
η δύναμη μεγάλη της αγάπης,πολλές
οι αντοχές,να σε κρατήσω
ο ψυχικός μου κόσμος δυνατός.
Οι αφορμές,που δένουν τις αρχές μας,
πάνω στου έρωτα την ταπεινή μορφή
φέρνει κοντά τις εντολές που μας κρατάνε,
διαβάζουμε μαθαίνουμε πολλά,ζυγίζουμε
αυτά που μας λυγάνε.
Μετά βαδίζουμε χέρι με χέρι,στόχοι
κοινοί,ιδανικοί,σε έναν κόσμο ονειρόφορο
π'αξίζει,γιατί ο έρωτας,πιστά ακολουθεί
μας έδειξε αυτό που λέμε φύση,
αυτό που λέμε της καρδιάς κληρονομιά.
26 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)
ΕΡΩΤΙΣΜΟΙ
Εξάγγελος ο έρωτας.Λόγια μας φέρνει,
και μαντάτα
ουράνιες στιγμές,
και προσευχές.
Με της αγάπης πιάνεται
τη στράτα την στρώνει
ροδοπέταλα
και την εξαγνιστάει.
Και μεις ακροατές
στη γη,δέκτες
του άσπιλου μες στην
ματιά μας,
γινόμαστε παιδιά,βάζουμε
την αγάπη στην πανιά μας,
ταξίδια κάνουμε,
σε άγνωστα νερά,
φτιάχνοντας νέους κόσμους
στην καρδιά μας.
26 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(πνευματικό μου δικαίωμα)
ΝΥΧΤΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ
Περνάω μια μια τις χάντρεςτης μοναξιάς.
Ένα τεράστιο κομπολόι θλίψης,
σε ένα μακρόσυρτο
τικ τακ,να μου θυμίζει μιαν απουσία
αβάσταχτη.
Ίσως,ακούς κάθε χτύπο,
μοιάζει με παράπονο,
που το αφήνω
να πετάξει,πέρα, εκεί που αμέριμνη
κοιμάσαι,ατάραχη.
Έτσι είναι απόψε.
Βγάζω στο σφυρί την καταχνιά μου,
πιστεύοντας,
ότι έτσι αγοράζω χαρά.
Και εκείνο το τικ τακ,
τόσο βασανιστικό,
λες και είναι κουρασμένο κουφάρι,
σε κακοτράχαλη πλαγιά.
Που να ανεβεί.
Και εσύ,εκεί στην μαγεία του δικού
σου κόσμου,
να μη σε αγγίζουν του
ανέμου τα μηνύματα.
Πόσο παράξενα
ακούγεται αλήθεια η μοναξιά.
Παράξενη,σαν εσένα,
που δεν στρέφεις τον χρόνο
προς τα εδώ, μήτε το βλέμμα.
Μόνο το τραγούδι του κομπολογιού,
να μετρά μια μια
κάθε στιγμή απουσίας.
26 Δεκεμβρης 2012
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ (ένα ποίημά μου,του 2012,εξακολουθεί να είναι επίκαιρο).....
ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ
Αχ θάλασσά μουνιότη μου στα πέρατα
του χρόνου
στα κορφοβούνια σου
μαλλιά στην στράτα
του κορμιού σου στου
έρωτα την απλωσιά
και στ'ουρανού το χρώμα.
Χρυσό σταυρό
σου πέρασα
μες στου λαιμού το
άσπρο σε μια γιορτή
που άνθισες αντριώθηκες
γεννήθεις.
Και κει πα στο ταξίδι σου
στο κάθε σου το κύμα με
μια ματιά που
έσκιζε του βράχου τον
γρανίτη του πόθου έγινες
παιδί του έρωτα καμάρι
και της γυναίκας
ποθητή στα μοίχεια όνειρά της.
10 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΥΛΛΩΣΙΈΣ
Αγάπης δύναμηδέντρο ψηλό,πλατιά
τα φύλλα,τα φτάνει
ως τον ουρανό.
Και γω,σ'ένα κλαδί
σου τραγουδώ.
Μέσα σε καρδιοχτύπια
σε θαυμάζω.
Ο έρωτας για σε παιδί μικρό.
Πόσα δεν έχω να
σου δώσω σ'ένα χάδι.
Είναι μικρές του πόθου
οι χαρές.
Θυσιάζονται για σένα
κάθε βράδυ,τα μάτια
κλείνουν της καρδιάς
οι φυλλωσιές.
Μα σ' αγαπώ,το λέει
το τραγούδι,ένα κελάηδισμα
σε τόνο μαγικό,εσύ
στον έρωτα μικρό λουλούδι
και γώ πουλί,στης νιότης
τον ανθό.
26 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
Φορές αφήνομαι στης ξεγνοιασιάςτην αφορμή.
Αναζητάω ηρεμίες,ψάχνω απάνεμες
στιγμές,η προσπερνάω.
Δίνω στον χρόνο την ουσία που
κι αυτός,είναι στιγμές που πνίγεται
στα όσα,οι άλλοι του φορτώνουν σιωπηλά.
Και φεύγουνε τα χρόνια,σαν φωτιά.
Αφήνουνε αποκαΐδια σκόρπια του
άνεμου φτερά,κι αδυναμίες.
Έτσι,αρχίζουμε ξανά από αρχής,στο
κάθε νέο νάμπουμε,να βρούμε
κανόνες νέους,που κι αυτοί,με τον
καιρό θα ξεχαστούνε.
Σαν ένα παραμύθι που αρχίζει το πρωί,
σε κάποια έρημο ζωή,σαν βεδουίνοι,
γιομάτοι από όνειρα ζωής,και κουβαλάμε
στις καμήλες.
Μεταφορά ζωής και αξιών,ψάχνοντας
προσδοκίες,σε νέα ήθη,και στιγμές,
λες γεννηθήκαμε πρώτη φορά στην κτήση.
Μα γω,του έρωτα γεννήθηκα παιδί.
Στα όνειρα γεννιέμαι και πεθαίνω,στις
δοξασίες του κορμιού,στους νέους
χρόνους ζω,και ανασαίνω.
27 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)
ΔΙΨΑ
ΔΙΨΑ.Πρέπει να σε δω.
πρέπει να σε
σκέφτομαι,
ακόμη πρέπει
να σε αγαπώ,
Και εγώ μέσα
στην μοναξιά
μέσα σε
μονότονες ώρες,
εκεί που τα θέλω,
κατανικούν
τα πρέπει,
σε φωνάζω.
Σε θέλω
όσο μια στιγμή
ξεκούρασης του
νου,που αποκαμωμένος,
μέσα
στον βαρύ κάματο,
αναζητά.
Ξεδιψώ με το όνομα σου,
και με τη χαρά σου,
ηρεμώ,ησυχάζω.....
27 Δεκεμβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ

Μια Παναγιά,κι εν'αστέρι,
ο έρωτας μου έστησε καρτέρι
μες στην δική σου αγκαλιά.
Και πήρα απ'τα μάτια σου το φως
γαλήνιος πρίμος ο καιρός
του κόσμου και καρδιάς η ξαστεριά.
Ένα νησί και μια αγάπη,
κάτασπρα τα μαντίλια και εσύ
μια πινελιά,πάνω στον χάρτη,
και τα σγουρά σου τα μαλλιά
έγιναν κυματάκι στην αγάπη.
Της πούλιας τα εφτά παιδιά
καθρέφτιζαν στης θάλασσας
το χρώμα,με δεκατέσσερις ματιές
έχτισαν τ'ουρανού το δώμα.
Και στο ξωκκλήσι τ'αψηλό,που
έσμιγαν τα χελιδόνια,σου φόρεσα
χρυσό σταυρό,με όρκο θείο δυνατό
να σ'αγαπάω σαν Θεό,ως που
να ρθούνε στα μαλλιά,των γηρατειών
τα χιόνια.
27 Δεκεμβρης 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δικαίωμα)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)