ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

ΣΚΛΑΒΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ!!!

Σε ακρογιάλια μαγικά,
το έρωτα θα βγάλω
για σεργιάνι,και σένανε 
μικρή κυρά,στην
σκέψη σου θα βάλω
παραζάλη.Θα
παίζω με τα βότσαλα,
και στο πολύ μεράκι,
θε να σου κάνω ζαβολιά,
με άλλη βρε μορτάκι.
Και την απονιά σου,
δεν θα την δεχτώ,θα
σου φέρω πίκρα από
τον καημό.Εκεί στην
ακροθαλασσιά,τα λάγνα
της θα πάρω τα φιλιά της,
μέσα στο όμορφο το
δειλινό,σκλάβος του έρωτα,
να μπω μες στην καρδιά της.

28 Απριλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΟΤΥΠΏΜΑΤΑ!!!

Ω φύση του έρωτα,
και κάλλους πνοή.
Θαλάσσιας αύρας 
νεφέλη,μιας
απρόσμενης αίσθησης.
Διαύγεια το βλέμμα,
στο απλανές
του ουρανού.Ακμή,
που γιομίζεις τα όνειρα,
και φως μου,σαν με
λούζεις με τα χρώματά
σου,με σπρώχνεις
στου ένστικτου την
προτροπή,ν ακολουθώ 
το ταξίδι της καρδιάς.
Ω κυρά των ονείρων μου,
αφήνομαι στην ατέλειωτη
αφή των χειλιών σου,
να αποτυπώνω την ουσία
σου.Και εκεί,στο
ξάγναντο της φαντασίας,
που πηγάζει το λογικό,
με το παράλογο,να με
καθοδηγείς!

3 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ!!!

Αχ θα σε κόψω 
λούλουδο,έτσι πόχεις 
ανθίσει,και στέκεσαι
περήφανο.Θα σε κρατώ
στα χέρια μου,φρέσκο
και ματωμένο,σαν μία
κόρη λαμπερή,που
άπλωσε τα φύλλα,στου
έρωτα τον ουρανό.
Θα σ έχω να φυλλομετρώ,
μαζί με τις στιγμές
σου,οπού θα στάζεις
βάλσαμο από το κάθε 
φύλλο.Και γω,οπού θα σε
κρατώ,οπού θα σου μιλάω,
να κλέψω ένα σ'ακριβό,
μοναδικό χαμόγελο,
θα τρέμω μήπως ξαφνιαστώ,
και πέσεις,και μου σπάσεις,
και μου χαθούν
τα φύλλα σου,στου άνεμου
την πνόγα.

3 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ!!!

Ήχοι σπαθιά,του έρωτα
ακίδες,που μιλούνε
σαν το νερό,που τρέχει,
στο ρυάκι,της πηγής.
Σαν της καρδιάς
ποθούμενο,στα πρώτα
καρδιοχτύπια.
Και είναι τούτο δα γλυκό,
έτσι που σε προσμένω,
του κάμπου αγριολούλουδο,
και της αυγής αχτίδα,
να μου μιλήσεις,να μου
πεις,να μου ξομολογήσεις,
πως είμαι του Μαγιού
πνοή,του πόθου σου βλαστάρι.

4 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΝΣΤΙΚΤΑ!!!

Πόσο σε νιώθω,
σε στιγμές
βαθιές της μοναξιάς 
μου,σαν ένα κύτταρο
πηγή,που με ποτίζει
από τα ένστικτα της
προσμονής.Και ξέρω,
θάρθεις,το μαντεύω,
το αισθάνομαι,σαν ένα
ρίγος,ν΄αυλακώνει 
το κορμί.Και είναι τούτο,
αποκούμπι,πως δεν θάμαι,
μόνος σε ώρες,που οι
σκέψεις αρρωσταίνουν,
από μια θλίψη,
μιας αδόκητης στιγμής.

4 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΠΙΝΘΗΡΊΣΜΑΤΑ!!!

Μια σπίθα από 
το βλέμμα σου,
έτσι,για να ζεστάνω,
τα παγωμένα
χέρια μου,ζεστά
να σε κρατήσω.
Να πάρω απ τα
χείλη σου,λέξεις,
που θα μου δώσουν,
την δύναμη να
σου μιλώ,και γώ με 
τοσ'αγάπη.
Και ύστερα,με
ολ'αυτά,σ'ένα της
έλξης σκίρτημα,
έτσι που θα σε νιώθω,
στου ερωτά την
αγκαλιά,δειλά,θε να
σε κλείσω,και σε
σεντόνια κάτασπρα,
γλυκά,να σε κοιμίσω.

5 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΠΟΡΦΥΡΕΣ!!!

Χάθηκα στου ουρανού 
σου το απέραντο.
Και του χελιδονιού,φτερά, 
του έδωσα για να πετάξει.
Στο άπλετο,από τα μάτια
σου το φως,του άνοιξα,
ορίζοντα,να φτάσει.Και ήταν
μέρα,γιορτινή,θαρρώ,και
ήτανε,του Μάη ανθοφύλλι,
που άνθιζε ολόγυρα.Και ένα,
αγρολούλουδο,ίδιο με την
μορφή σου,που έφτιαχνε
της Άνοιξης,το πλουμιστό
τοπίο.Και κει που εχανόμουνα,
σε κείνο το γαλάζιο,που
έβγεν'απτα μάτια σου,ενόμιζα
πως είχα,όλου του κόσμου,
τις χαρές.Και νόμιζα ακόμη,
πως σου μιλώ,πως σε θωρώ,
πως ήσουνα ντυμένη,
ωσάν αλαφροίσκιωτη,του
δειλινού πορφύρα.Και λέει,
έφευγ'ο καιρός,και πέρναγαν
οι μέρες,και τα φτερά του
άνοιγε ξανά το χελιδόνι.Και γω,
μέσα στο όνειρο,την τόση
την μαγεία,που άγγιζε το
τέλειο,στου ουρανού σου
το πλατύ,από το χέρι σ έπιασα.
Σε κάλεσα κοντά μου,
να ταξιδέψουμε μαζί,σαν δυο
χελιδόνια.

7 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΛΛΟΊΩΤΟ!!!!!

Μ αρέσει που μπορείς,
να με κοιτάζεις,
σαν ήλιος,που ξυπνά 
κάθε πρωί,και
μου μιλάς,λες θέλεις να
ζεστάνεις,τα όσα
πάγωσαν,στης νύχτας
την σιωπή.Και νιώθω
τις αχτίδες σου,
να λούζουν,το κάθε
κύτταρο,που μόλις
ανασαίνει,από το λήθαργο
μιας αίσθησης
που είχε,όλα εκείνα τα
βαθιά,της μοναξιάς,
παράξενα τερτίπια.Και έτσι,
όπως έχει ξημερώσει,
και βλέπω τον δικό σου ήλιο,
ν 'ανατέλλει,λέω δεν
είναι τούτο της δικής μου
της φυγής.Είναι
το πεπρωμένο,που μου
μέλλει,μέσα στα όνειρα,
που μένουν αναλλοίωτα,
στην ώρα της δικής σου
προσμονής.

7 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΕΡΙΠΛΆΝΗΣΗ!!!

Στης φαντασίας
περιπλανιέμαι τους
σκοπούς,σαν ένα 
τραγούδι,που το άκουγα
στον χρόνο.Και είναι
τα μοτίβο του αχνά,
που έσβησαν,
και χάθηκαν με πόνο.
Και είναι σαν μια φυλακή,
που έκλεισαν τα όνειρα,
με αλυσίδες,του φονιά,
στα άδεια τα βιβλία.
Και γω,σε ψάχνω
σ ολ'αυτά,σε νύχτες,
που δεν είχαν,μια σταγόνα
ομορφιάς,απ την δική
σου λάμψη.Και πέρασαν
εικόνες,που θαρρείς,
ήταν κενές,δεν είχαν να
κρατήσουν,αυτά που
ζήσαμε,και με φωνές αόρατες,
ρωτούσαν,δεν μιλούσαν,
για τα χαμένα όνειρα,και
το μακρύ ταξίδι.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΥΝΟΔΕΊΑ!!!

Αν απ τα όνειρα
επήραμε τον όλεθρο,
και χρώματα τους 
δώσαμε ελπίδας,να
συνοδεύουν τους
καημούς.Και γίναμε
μαζί μ αυτά,παιδιά,
και μεις ονειρευτήκαμε,
είναι γιατί,στις γειτονίες,
τα σπίτια ήταν χαμηλά,
τα κεραμίδια άσπρα.
Και ήταν το ψωμί γλυκό,
που έσταζε ιδρώτα,
απ το τραγούδι της γιαγιάς,
στα μαύρα της μαντάτα.
Μα τούτο που κρατήσαμε,
και κάναμε σημαία,
πάνω στα κάστρα της ματιάς,
είναι το καρδιοχτύπι,
του έρωτα που έβραζε,
κρασί μες στα βαρέλια,
στου πόθου μας τα καπηλειά,
και είχα και εσένα,
σαν μια κούπα βάλσαμο,
μιας γιορτής αγάπη.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ!!!

Πόσο θα μας 
παιδεύεις,έρωτα,
έτσι που έχεις γίνει
σκληροτράχαλος,
σαν πέτρα,που
την έλιωσε ο χρόνος.
Και να ζητάμε
να σε βρούμε,σαν
αλάβαστρο,
και σαν αστέρι,
στον ουράνιο τον
θρόνο.Να σταματήσεις
νάσαι δύστροπος,
και άπονος,να είσαι
άκαρδος,σκληρός,
δίχως μια σπίθα,
που θα ανάψει την φωτιά
στον πόθο μας,
στις νύχτες,στα
κρυφά,τα καρδιοχτύπια.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΡΩΜΑΤΑ!!!

Σ ανάθρεψα στο 
μέσα μου.
Και σ έβαλα βαθιά 
μου,ένα
λουλούδι,που
ανθεί,στου πόθου
το μποστάνι.
Και είχα την εικόνα
σου,στα πρωινά
μου αίσθηση,
να μου ξυπνά τα
ένστικτα,και είχα,
και εσένα, του
δειλινού τα χρώματα,
πορφύρες απλωμένες.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΟΝΑΔΙΚΌΤΗΤΑ!!!

Πάρε με μαζί σου 
απόψε.Στα χρώματα,
μια στιγμή,πάνω 
σε παλέτα,που
η γνώση συναντά
την αίσθηση.
Και νότες ανθοφόρες,
ηλιοτρόπιο,
ακούσματα ποθούμενα,
που αντλούν μιας
ουσίας αισθήματα
στο δικό σου φτερούγισμα.
Και,αν με κρατήσεις,
σε στιγμές έκφρασης,
με τα δάχτυλα σου,
να αντλούν,το παράφορο,
μη διστάσεις.Μοναχά,
εκείνο το χαμόγελο,
που άνθισε,στις παρυφές 
των χειλιών σου,μη
αφήσεις,να χαθεί.
Ύστερα,στων ονείρων την
ζωοφόρο πηγή,θα σε
ποτίσω.Και τα χείλη μου
θα ακουμπήσω στην
μορφή σου,
αίσθηση λατρείας,στου
ονείρου την μοναδικότητα.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΑΛΈΜΑΤΑ!!!

Σαλεύουν τα χείλη.
Κορμιά αλαβάστρινα,
στου πόθου το 
καρνάγιο,σκαριά ωκεανοί
να τα σαλπάρουν
στο ταξίδι του έρωτα.
Θεοί,φτερωτοί,σύμβολα
των αισθήσεων,
να αδημονούν,σε μορφές
πυρήνες,να σπαράξουν
στης νύχτας,το αδάμαστο
πάθος.Ολόγυμνες
οι προσμονές,με τα στήθια
στητά,Καρυάτιδες
κυράδες,σε κλίνες πάναγνες,
προσφορά τον πόθο να
προσφέρουν δοτικές.
Έρωτας πύρινος,
εξουσιαστής,στα λάγνα
του παλάτια,σε μορφές
θεϊκής άνθισης,να μας καλεί
στης παλαίστρας
τα αλώνια,να αφήσουμε,
δυνάμεις.Και εσύ,κόρη,
που μάνας βυζί,του
πόθου,σε πότισε το γάλα,να
πλέκεις τα στέφανα του νικητή.

8 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΊΣΘΗΣΗ!!!

Ποθούμενο του 
στοχασμού
μου,στο χάδι του 
αγέρα,κατοικείς.
Και στης ανάσας
το ξάφνιασμα,
ανδρώνεις τους
πόθους,σταγόνες
των χειλιών
στο φιλί της αίσθησης.
Σε νιώθω στου
πρωινού μου το
φτερούγισμα,
και στης νύχτας μου
την ηρεμία σε καλώ,
εκεί που οι αγρύπνιες
γίνονται καρτερία,
οι ανάγκες προσμονή,
και οι πόθοι
ουσίας συναίσθημα.

9 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΟΥΣΙΑ!!!
Είδες,δεν ήτανε 
οι μέρες που περάσαν,
και έμεινε μετέωρο 
το χάδι,στο χέρι
που το κούρασε η λήθη.
Και ήτανε,και γύρω,
σκουριασμένα,κάτι
πλακόστρωτα σοκάκια,
που διάβαιναν,
τα όνειρα στα δειλινά της
νιότης οι πορφύρες.
Μα τώρα,που σε
ψάχνω δίχως όρια,σαν
μια ανάγκη,σ ένα
καρδιοχτύπι,δεν είσ εδώ.
Είναι βουβές οι ώρες,
προσπερνάνε,επιθυμίες
που εμούσκεψαν
στον χρόνο,σαν έπεφτε,
του πόνου η βροχή.
9 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ.

Πως πάλλεσαι,
στου έρωτα
τα τέλια σαν δυο 
χείλη,που σαλεύουν,
στου φιλιού την
προσμονή.Νότες
που βγαίνουν
από του Μαγιού
τραγούδι,από δυο
χέρια που τα πλήκτρα
του μαγεύουν,του
πιάνου την ευαίσθητη
καρδιά.Και συ,
έτσι που γέρνεις μες
στου όνειρου
τα πάθη,μια νεράιδα
που σε έπλασε ο
χρόνος,να ζωντανεύεις
στους παλμούς,
και το κορμί,στου έρωτα
παραδομένη την
ορχήστρα.

9 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ!!!

Στον ύπνο μου
ερχόσουν,
σαν σκιά,και δεν 
μιλούσες.
Επρόσεχες τα όνειρα,
να μου,είναι,
όλα άσπρα,έτσι,
καθώς το ήθελες εσύ.
Και έπιανες στο
μαξιλάρι,τον σφυγμό
μου,μέσα
απ'την ανάσα μου,
που γνώριζες,
καλά, απ'τα μικράτα,
ως τα γηρατειά μου.
Και ξέρω,δεν τον
ήθελες τον στεναγμό μου,
γιατί,εσύ,πονούσες
για τα μένα,μέσα στις
μπόρες της ζωής.
Και γώ,σε θαύμαζα,
μητέρα,σαν ένα κρίνος,
που στολίζει καθ'αυλή.

10 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΉ!!!!

Τούτο που ξέρω,
σαν σε γνώρισα
στον έρωτα,λουλούδι, 
ήσουνα,του
πόθου μου βλαστάρι.
Και έχεις την ματιά σου,
αστερόχρωμη,θάσουν
θαρρώ,κορίτσι είκοσι
χρονώ,καμάρι.
Ταξίδευα στης νιότης σου,
την θάλασσα,σ ένα κορμί,
τρικάταρτη γαλέρα,που,
έσκιζε το κύμα,
σαν τα θαύματα,και
μιας ζεστής ανάσας,
τον αιθέρα.Και έλεγα,πως,
είμαι δυνατός,είχα στα
χέρια μου, τα κάλλη σου,
και σ έπλαθα,σε γιόμιζα,
σου έδινα του πάθους,
εκείνα τα μυστήρια,
που έδινε η πλάση,σε
λειτουργίες του Μαγιού,
όταν ανθοφορούσε
να χρωματίσει την ζωή.
Και σούδινα ακόμη,
ότι ποθούσες στο φιλί,
στα ματωμένα χείλη.

10 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΕΤΕΩΡΟ!!!

Περίσσεψε μια 
σταγόνα
δάκρυ.Και στάζει,
από το
μάτι πικραμένο,
μέσ'απ το
κλάμα το βουβό,
που έφυγες.
Και έμεινε χαμένο,
το όνειρο,
στου πορφυρού 
το σάλεμα.
Και έμειναν μετέωρα,
τα χείλη,έτσι υγρός,
που έσταζε ο πόθος,
καθώς ξεμάκρυνες,
δεν είχες,
ούτε στιγμή την αίσθηση,
πως έζησες.

10 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΨΥΧΕΣ!!!

Καημός ανυποταγής,
σκοτωμένος στην γωνιά
του χτες.Αίμα άδικο
να βάφει το χώμα,
και φύλλα ξεραμένα
στου χρόνου
τα φυλλορροήματα,να
διψούν για νερό.
Και είναι φορές,που
νιώθαμε το τελευταίο
χτυποκάρδι,
αδύναμο,να ξεψυχά
στου νικητή την
ασπίδα,σφαδάζοντας.
Ηττημένο ακόμη
και το μάτι,που έκλεινε
στου φόβου
την αίσθηση,που άλλο
δεν νοιαζόταν.
πάρα μόνο να πάρει
το φως από χιλιάδες λέξεις,
αραδιασμένες λέξεις,
ξεσκισμένα στήθη,
που άνοιγαν ορίζοντες,
φτιάχνοντας,νέες ψυχές.

11 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Μεγάλωσες και συ.
Και άπλωσες
κορμί σαν μια λαμπάδα,
που άναψε στο σούρουπο
την νύχτα να φωτίσει.
Μεγάλωνε η φλόγα σου,
μέσα από το βλέμμα,
και όπως έσταζε στη γη,
απ του κεριού το γύρο,
το κάμα απ την νιότη σου,
εθέριευε κι ο χρόνος.
Και τούτο που εμάζεψες,
μιας χούφτας χώμα,κόκκινο,
να πλύνεις στο ποτάμι,
δεν ήτανε πιο δυνατό απ
την δίκη σου χάρη.Μα συ,
με κείνο το αερικό,
που σούσκιζε την χαίτη,
στα δύο,και ανέμιζαν,
τα πλούσια τα μαλλιά σου,
σημαία σήκωσες στο φως,
τα χέρια άνοιξες,και σκόρπισες
το χώμα,στα περιβόλια,
τ ουρανού.Και θάσουνε δε θάσουν,
ακόμη είκοσι χρονώ.

12 Μαης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες