..έκλεψα, μια στάλα ήλιο.
Μεγάλη η φλόγα του.
Όπως, εκείνη, της αγάπης.
Τον κουβάλησα στα δυο μου
χέρια, σαν Ιερό θεμέλιο του έρωτα.
Μετά, σε μια έκφραση
αβρότητας, τον φίλησα να δροσίσει.
Και άνοιξαν τα χρώματα
του δειλινού του.
Ανταύγειες και πολύχρωμες εστίες,
χρωμάτισαν σαν ζωγράφος,
την απόλυτη σκέψη του νου.
Και το βλέμμα, λεύτερο,
να απολαμβάνει, την μαγεία.
Σε έφερα στα δειλινά μου,
σαν το ομορφότερο
ανακάτεμα της μάνας φύσης.
Εκεί, μοιράστηκα μαζί σου,
τον απόλυτο ήλιο της αγάπης,
και σε φίλησα.
5 Σεπτέμβρης 2025
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025
ΔΕΙΛΙΝΟ ΜΟΥ
ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ
Πως μας γιομίζουν
των ερώτων οι στιγμές.
Ένα φεγγάρι η αγάπη.
Πανσέληνος στο
βλέμμα μας, πανσές μες στην
αυλίτσα της καρδιάς μας.
Μοιάζουν μεγάλες αγκαλιές,
τα χρώματα του κάλλους.
Γιομίζουν συναισθήματα
καρδιά, μα και ψυχή,
στα λιακωτά να "πνίγουμε"
τις νύχτες που ανθίζει
του φεγγαριού η ομορφιά,
του πάθους τις αλήθειες.
Ο έρωτας, μια πνοή,
ακολουθία των συναισθημάτων,
σπάει δεσμά, κάθε στιγμή,
λάμπει, σαν το φεγγάρι,
είναι Πανσέληνος,
στον νου,και την καρδιά.
6 Σεπτέμβρης 2025
ΕΝΣΤΙΚΤΩΝ ΑΦΟΡΜΗ
Γιομίζει του ματιού η αίσθηση,
κορμί και κάλλος.
Μια αισθαντική πορεία
προς την σάρκα, στα χείλη
τα ιδανικά, και τα εκφραστικά τα μάτια.
Γυναίκα των ειρμών μου, Θεική,
των στοχασμών μου, ευλογία,
του πόθου μου, αισθητική,
και των κρυφών μου όνειρων μαγεία.
Στα θέλω μου, φροντίζεις η ματιά
"γιομάτη από σένα" να εστιάζει
στην γλυκιά σου ομορφιά.
Η δύναμη του πάθους,
ο κυματισμός των αισθημάτων
όλες εκείνες οι αισθήσεις μαρτυρούν
μια έκρηξη, στου ταξιδιού το άστρο,
που σπάει κάθε ανασταλτικό,
δημιουργεί τα όσα, ο έρωτας
μας προκαλεί, φτάνει ως το,
αποκορύφωμα ενστίκτων.
7 Σεπτέμβρης 2025
ΜΕΣ ΣΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ (ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ)
...άγγιζε το φεγγάρι
μέσα στην λίμνη
των ματιών σου.
Πρίμα θα πάω στον καιρό σου
Μεγάλες οι ανταύγειες.
στων νούφαρων την αγκαλιά.
..κι εγώ, σε πάω, ταξιδάκι,
πνέει ο άνεμος, για σένα,
και της αγάπης το παιχνίδι,
φεγγάρι έγινε, και σου μιλά.
Χωράει στου μυαλού
το πανηγύρι,
ο έρωτας, και η χαρά,
μένει ατόφιος ο καιρός,
και το νταούλι,
παίζει στον ήχο, της καρδιάς.
...θα κλέψω χρώματα
απ' το φεγγάρι, θάχεις,
Πανσέληνο, απάνω στα μαλλιά σου,
κι αφού, αιχμαλωτίσω
την καρδιά σου, θάχω
τον έρωτα στην αγκαλιά,
λουσμένο, απ' της λίμνης τα νερά.
7 Σεπτέμβρης 2025
ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Ποτέ δεν αλαργεύει ο νους.
Ακόλουθος πιστός των αισθημάτων
φτάνει σ' απόκρημνες πλευρές.
Κρατιέται μες τις λεπτομέρειες,
στέλνει μαντάτα δυνατά,
με όσα μέσα μας, καρποφορούν, και αγαπάμε.
Σε συναντώ στα ύψη της αγάπης.
Πιάνω ρυθμούς, μηνύματα,
ρεμβάζω στα παράθυρα του πόθου.
Και το μυαλό, ο πλούτος
που αφήνει σταλακτίτες,
να μεγαλώνουν σαν τα δέντρα της καρδιάς
γίνονται ομορφιές, που μας αγγίζουν.
Ο έρωτας, στις διαδρομές, κυριαρχεί.
Στοιβάζεται σαν θημωνιές
ο οίστρος του μυαλού,
φτιάχνει κορφές, με σταθερές,
αγγίζει τις ευαίσθητες
μορφές, των αισθημάτων.
8 Σεπτέμβρης 2025
ΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΚΑΛΗΜΕΡΑΣ
Θέλω να πάρω
κάτι από την καρδιά σου.
Έναν ανθό.
Μια καλημέρα.
Έναν του έρωτα,
κρυφό συλλογισμό.
Και να ποτίζω
τον ανθό,
να τον καλλιεργώ,
μετά να σου μιλάω.
Ήλιος, η καλημέρα
της αγάπης,
σ' έναν παλιό
καθρεφτη,
μας κοιτά, χαμογελάει.
Είναι ο έρωτας,
δική μας, Πασχαλιά.
8 Σεπτέμβρης 2025
ΒΙΒΛΙΟ
¨εχω ανοίξει το φεγγάρι
σαν βιβλίο, η ματιά μου,
ερωτηματικό, σε κάθε γραφή.
Οι λέξεις, ακριβές.
Του πόθου οι επιθυμίες
διαστέλλονται, και τα ανεμολόγια
προβάλλου κατευθύνσεις.
Στον έρωτα αναφορές.
Και εσύ,μια έκφραση,που,
εκπληρώνει κάθε αντίδραση,
στην ωραιότητα των
διηγημάτων της αγάπης.
9 Σεπτέμβρης 2025
ΑΝΑΣΑ ΖΩΗ
Ένα κυκλάμινο φύτρωσε στο άπειρο του γαλαξία.
Ανάσα ζωής το θρέφει και θείο δάκρυ το ποτίζει.
Ο έρωτας σκαρφάλωσε στου Ολύμπου τις κορυφές.
Το δωδεκάθεο τον φρόντισε σαν ιερόσταλτο της γης.
Κι εκείνος εζευγάρωσε με κόρη θυγατέρα,
έγινε άντρας ζηλευτός στα πλάτη τ' ουρανού.
9 Σεπτέμβρης 2025
ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
...γιομίζει ο αγέρας από μας.
Ο έρωτας Χρυσάνθεμο.
Το άρωτα του έρωτα μυρίζει.
Του Φθινοπώρου ομορφιές,
και μια λάγνα γρίλια.
Παιχνίδια κάνουν οι ανταύγειες
στου πόθου μας τα πρωινά.
Δέσμη φωτός, "τυφλώνει" τις αλήθειες
γιομίζει το κορμί, με ομορφιά.
Κι εγώ, σε πίνω.
Μεθάνε οι στιγμές,
και σε χορταίνω,
σε ένα πλάνο ομορφιές.
Κάθε στιγμή, μοιάζει με μπόλι,
βάλσαμο είναι το φιλί,
αγγίγματα που προκαλούνε ζάλη,
στου έρωτα, την όμορφη γιορτή.
Ανοίγουν τα παράθυρα,
χωράνε, όλη του ήλιου,
την αδιάκοπη πνοή.
10 Σεπτέμβρης 2025
ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ ΔΕΙΛΙΝΟΥ
Θέλω να σε δω,
σαν το φεγγάρι που απλώνει,
στην Άνοιξη, του δειλινού,
εκεί, που μας κοιτά, το χελιδόνι,
στο άνοιγμα του ουρανού.
Να πιω νερό, απ'τα φιλιά σου,
να κοιμηθώ, στην αγκαλιά σου,
όνειρο θείο για να δω,
στον έρωτά σου, να χαθώ.
Θέλω να σε δω,
σ' ένα παράθυρο, με έναν ήλιο,
νάχω τις γρύλιες για αντήλιο,
κι αφού, θα μπω, στην κάμαρά σου,
κομμάτια να σου κάνω τη καρδιά σου.
Να σου μιλώ, να σε κοιτάζω,
να λέω,Θέ μου, δες,σου μοιάζω,
Θεός εγώ, Θεά εκείνη,
στον κόσμο της να μπω, και ό,τι γίνει.
Θέλω να σε δω,
στ' αστέρια πάνω να σε πάω,
και να σου λέω, σ' αγαπάω.
Γύρω ο κόσμος να γιορτάζει,
φάσμα ο έρωτας, να σ' αγκαλιάζει.
10 Σεπτέμβρης 2025
ΦΥΛΛΩΣΙΕΣ
Μέσα μου ανοίγω
φυλλωσιές παραθύρων.
Ανταμώνω κρυφά μου
πετάγματα, τα νιώθω ψηλά,
ζητωκραυγάζω, μαζί τους.
Είναι πολλά όσα
έχω εισπράξει σε χρόνους
αδέσποτους.
Χωράνε όσα κράτησα,
λες μεγάλα σεντούκια,
άνοιξαν και αυτά, να γιομίσουν
με πόθους, και έρωτες
κάθε διαδρομή μου.
Δεν χρωστάω σε ανεφάρμοστες
σχέσεις, ούτε με ανώδυνες
πορείες πορευόμουν.
Ο παράδεισος, δεν είχε πάντα
λουλούδια, ούτε φωταψίες
για ελεύθερες προσβάσεις.
Εσύ, μου κρατούσες
πάντα σταθερές, λες φρόντιζες
οι αλήθειες να προσαρμόζονται.
Και η αγάπη, πάντα εκεί.
Αγνή, πρόσφορη, αφουγκραζόταν.
11 Σεπτέμβρης 2025