Γεννήθηκες για την αγάπη.
Στη γη σε φέρανε,
σε είπανε Χριστό, είχες,
δικό σου μονοπάτι, με άγιο,
και θείο φως.
Μέσα σε φάτνη με τα ζώα,
πήρες ζωή, και ενσαρκώθεις,
ανθρώπινη επήρες
τη μορφή, και ταπεινός,
αγάπη μπόρεσες να δώσεις.
Θεία στιγμή.
Χριστός Γεννάται.
Κι εμείς οι άλλοι άνθρωποι,
που σε δεχτήκαμε
με πίστη, σ' απαρνηθήκαμε,
γιατί, η δύναμη του αρεστού,
ήτανε τόσο ξένη, όσο
η Άγια χάρη σου, αγνή κι αγαπημένη.
23 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!
ΕΡΩΤΙΚΑ
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2022
ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ
ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Μη κλαις.
Δεν χάθηκαν τα όνειρα,
ένα πουλί σου γνέφει
στο περβάζι,
και η αγάπη τραγουδά.
Κι εγώ, σου λέω
σ' αγαπώ, και σε φωνάζω,
σε κήπους,
με λουλούδια και νερό.
Και όπως πέφτουνε,
οι στάλες της βροχής,
δροσοσταλιές
μες στην καρδιά μας,
όλου του κόσμου η γιορτή,
φαντάζει σαν και μας
μες στην ματιά μας.
23 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Αναζητάω το φως.
Έκρηξη η ματιά σου,
και καθρέφτης.
Κοιτάζω τις αλήθειες σου
εκεί, η παραζάλη
μοιάζει με αχάτη,
πανάκριβο, στα όρια του νου.
Κι εγώ, ορκίζομαι.
Λούζομαι με την δύναμή τους
χτίζω δικούς μου
κόσμους, μαγικούς,
αφιερώνω, όλη τη
λεπτομέρεια της ψυχής.
Μετά, κάνω να σου μιλήσω
για αγάπη, με λόγια
άλλης διάστασης, και
άλλης λογικής,
που είναι ήδη φωτισμένα,
απ' των ματιών σου,
και του πόθου τη κλαγγή.
24 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΠΑΛΜΟΙ
Έχω περάσει στον ρυθμό,
να σε θυμάμαι.
Οι χρόνοι πολλοί, και οι παλμοί.
Ένας αγέρας δυνατός
με παρασέρνει, με πάει ως το χτες.
Λείπουν πολλά, τα όνειρα
αδειάσαν, μέτρο δεν έχει
πια ο λογισμός, και συ,
να κρύβεις την αλήθεια.
Ξέρω, δεν ήταν της αγάπης
μπορετό, δεν ήταν, ούτε
της θέλησής μας αρκετό.
Και να που έγινε κενό,
και μια αντάρα, σε έναν έρωτα,
που άντεξε σαν τον ατμό,
που, εξατμίζεται στου
χρόνου την αντάρα.
25 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ
Αχ! Της αγάπης ρόδο ακριβό.
Τιμήματα μιας Άνοιξης,
λαμπάδα Αναστάσιμη και φως.
Σου είχα κλέψει, μια σταγόνα
ομορφιά, και μια ανάσα.
Σ 'ακρογιαλιές σε πότισα αρμύρα.
Ένα φεγγάρι κατακίτρινο
ανθούσε, μετά τα δειλινά.
Μύρο του πόθου δυνατό,
σαν το λουλούδι, που σκόρπαγε
την ευωδιά, και μύρισες η πλάση.
Μα γω, δεν σ΄έκρυβα,
σε είχα φανερά, στα όρια
του κόσμου, σαν αυγή,
που πάει να χαράξει.
Ω! Των ματιών μου ακριβέ
ορίζοντα του έρωτα,
που έβαφες τα όνειρα λευκά.
Έτσι σ'αγάπησα.
Αγνά, σαν μια φύση,
και ένα φεγγαρόφωτο,
που έκλεβε δειλά, όσα με την
δική σου ομορφιά,
κρυφά μούχες χαρίσει.
25 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΧΡΟΝΟΜΈΤΡΗΣΗ
Χρόνια μετά την αρετή.
Ο ήλιος σαν τον χρονογράφο,
κάνει τον κύκλο της ζωής.
Του έρωτα ο κύκλος ζωντανός.
Εσύ κι εγώ.
Φάσμα του κόσμου.
Μια ιεροτελεστία της αγάπης.
Τα φύλλα κάποιας
Άνοιξης, που αιωρούνται ζωντανά.
Τα χρώματα και οι αλήθειες
σαν ένα μεγαλούργημα ζωής.
Υπάρχουμε στο φως,
με την αγάπη, σαν ζωοδότης
οργανισμός, κλείνουμε
τις ακμές της αυταπάτης.
26 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΠΕΤΑΓΜΑΤΑ
Όνειρα σε νύχτες λευκές.
Μαζί τους εταξίδευα.
Αγνάντι έκανα
τις κορυφές ψιλών βουνών
των οριζόντων τις ανταύγειες.
Και πέταγα σαν το
πουλί, με της αγάπης
τα φτερά τα ανοιγμένα.
Κι εκοίταζα δεξιά, κι αριστερά
στοχαστικά ατένιζα
το μέλλον, τον έρωτα
τον φρόντιζα, του έχτιζα
φωλιά, πάνω
στα κορφοβούνια της αγάπης.
26 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΑ ΑΓΟΥΡΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Το πρώτο μου σε θέλω,
το πρώτο μας φιλί,
στου έρωτα τα πρώτα
χελιδόνια.
Κλωνάρια με βασιλικό
κι ένα φεγγάρι λιώμα
οι νύχτες που μας γέννησαν,
στου έρωτα τα αλώνια.
Αχ!της αγάπης προσευχές
όνειρα ανθισμένα,
στη πρώτη μας την
αγκαλιά, στο κρύο του χειμώνα.
Τα όνειρα δεν χάνονται
μυρίζουν πορτοκάλι,
ο άνεμος που σ'έφερε,
θύμιζε μαιστράλι.
Αρχάγγελος ο έρωτας
εξάγγελος του πόθου,
τα θέλω μας και οι αυγές
μιας Άνοιξης το χρώμα.
Το πρώτο μου σε θέλω
το πρώτο μας φιλί,
έλιωσαν της αγάπης μας
τα άγουρα τα χρόνια.
26 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΝΑΥΑΓΙΣΜΕΝΟΙ ΧΡΟΝΟΥ
Φεύγουν τα όνειρα,
ανοίγονται σαν κύματα
πλατιά, θαλασσοπούλια
της αγάπης.
Και μόνοι μένουμε στη γη
ναυαγισμένοι χρόνοι,
ο έρωτας κοιμάται σε βυθούς.
Κι ένας άγνωστος Θεός
ψηλά που τα προστάζει,
με το φεγγάρι όμορφο
λάγνο να τα κοιτάζει.
Και γυροφέρνω στο κρεβάτι
μπερδεμένος,
στο πάτωμα αφήνω τις
κραυγές, η θλίψη έγινε πιοτό,
και έχω στο μυαλό μεθύσει.
Το τέλος μύρισε βασιλικό,
ο έρωτας βαδίζει προς τη δύση,
μα μη ρωτάς, δεν σ' αφορά
αντέχουν οι στιγμές,
πονούν, μεθούν χωρίς
να θέλουν παρακάλια.
26 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΛΛΙΩΣ
Η ζωή μας έτσι κι αλλιώς
μια παπαρούνα,
που το κεφάλι έσκυψε κρυφά.
Ένα κλωνάρι που του
έπεσαν τα φύλλα, στερνός χορός.
Κι εμείς σερνόμαστε
στο πάτωμα, σκόρπια τσιγάρα,
αποτυπώματα της θλίψης μοναχά.
Όπου κι πάμε, δεν χωράει
στην ματιά μας ξαστεριά,
ο ήλιος γκρίζος, μια καταχνιά
που μας τρομάζει.
Κι εγώ ακόμη να σε θέλω.
Κραυγή του πόθου δυνατή,
και η στιγμή που σε μετράω.
Η ζωή μας έτσι κι αλλιώς
μια παπαρούνα, που χάθηκε,
και ήταν Κυριακή.
26 Δεκέμβρης 2022
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ