ΝΟΤΕΣ.Νότες που μοιάζουνμε μορφές,τα πλήκτρασαν χαϊδεύεις του
κορμιού.Τα δάχτυλά
σου τρέχουν μαγικά
στα κύτταρα,και μέσα
στην ψυχή μου.Και με
μαγεύεις,ίπταμαι μες
στους αιθέρες,στα πιο
βαθιά του νου μου
κατοικώ,πάνω στις νότες
τρέχω,σαν το τραγούδι
της καρδιάς.Ενα τικ-τακ
χίλιες στιγμές,δέκα τα
δάχτυλα,αχ πως μ'αγγίζουν
και φτάνω ως τον ουρανό.
Μια μουσική ο έρωτας
το ξέρω,και το κορμί
αγιάζει στο φιλί,τρέμει πάνω
στο χάδι,αγαλιάζει τις
στιγμές.Και συ,του πιάνου
π'αγκαλιάζεις τις χορδές.
πλέκεις,τα δάχτυλα σαν
ξωτικό στεφάνι.
24 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟΝ ΆΝΤΡΑ.Ω άντρα των ονείρων
γητευτή.Σε γενεές
καλπάζεις,και του χρόνου
αρπάζεις την αιώνια
ορμή. Άλκιμος νιος στ'αλώνια
φτερουγίζεις,πα σε
παλαίστρες τον ιδρώτα
σου ποτάμι,αφήνεις να
γενεί ορμητικό.Για σε στου
όρκου την ακμή,που
σκίρτησαν καρδιές σε άγιες
νύχτες,τα δάκρυα δεν
ήταν,παρ'αυτά,που έκαναν
το μάτια να μιλήσουν.Και
έγινες του πάθους τρυγητής,
ίνδαλμα στου πόθου
τους ναούς να σε δοξάζουν,
πάνω σε κλίνες πορφυρές.
Μα και του έρωτα παιδί,
που σε μεγάλωσε,σε έκαμε
ουσία,και ζωή,σαν το κλωνάρι
που την νιότη του απλώνει.
25 Αυγουστος 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣΩ άντρα των ονείρωνγητευτή.Σε γενεές καλπάζεις,και του χρόνου
αρπάζεις την αιώνια
ορμή. Άλκιμος νιος στ'αλώνια
φτερουγίζεις,πα σε
παλαίστρες τον ιδρώτα
σου ποτάμι,αφήνεις να
γενεί ορμητικό.Για σε στου
όρκου την ακμή,που
σκίρτησαν καρδιές σε άγιες
νύχτες,τα δάκρυα δεν
ήταν,παρ'αυτά,που έκαναν
το μάτια να μιλήσουν.Και
έγινες του πάθους τρυγητής,
ίνδαλμα στου πόθου
τους ναούς να σε δοξάζουν,
πάνω σε κλίνες πορφυρές.
Μα και του έρωτα παιδί,
που σε μεγάλωσε,σε έκαμε
ουσία,και ζωή,σαν το κλωνάρι
που την νιότη του απλώνει.
25 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΛΑΒΩΜΑΤΙΈΣ.Ταξίδεψα στης σκέψης
σου τον άνεμο,επέταξα
μαζί της στα πιο
βαθιά σου ένστικτα.
Να μάθω ήθελα πολλά,
ν'αγγίξω τις κορφές
σου που κατοικείς
τα δειλινά.Το πέταγμα
δεν κράτησε πολύ,κι'έπεσα
λαβωμένος από βαθιά
λαβωματιά.Και τα φτερά
μου τύλιξα βαριά και
ματωμένα με μια σαΐτα
στην καρδιά.Και συ
που έγινες σκληρός,δε
νιώθεις δε δακρύζεις,να
με θωρείς και να γελάς,
πούθελα να σε φτάσω.
26 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΡΟΣΥΝΗΤΉΣ.Γυναίκα του πόθου μου
που σε κανάκεψα,σαν
απάτητη βουνοκορφή.Και
σε καμάρωνα ψηλά ετσι
που ήσουν των αρχαγγέλων
ζηλευτή.Τ'αστέρια αχνιζαν
σαν φυσαλίδες πάνω
στ'αχτένιστα μαλλιά σου,τις
νύχτες που σε άγγιζε το
πάθος,στο άχνισμα του έρωτα
αρχηγού.Εκείνος άρχοντας
κι'εγώ λιοντάρι,κατακτητής
να σου ξεσκίζω τις στιγμές
στα πιο βαθιά σου ένστικτα.
Και σε αγάπησα,γυναίκα.
Τα βράδια σε προσκύναγα
σαν μια Θεά που άφηνε
τα ίχνη,απ των χειλιών της
την ακμή. Και την αυγή σε
άγγιζα,και σου γλυκομιλούσα.
26 Αυγουστος 2016Βασιλης Σαμοιλης
ΕΠΏΑΣΗ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.Χρυσά πουλιά τα χέρια σου
σαν τα φτερά π'ανοίγουν,
και πετούν.Της νιότης τα
χαρίσματα στα μάτια σου
π'ανθίζουν,σαν κήπος έρωτα
αγνός. Και συ,μικρή ανάσα
που μου γιομίζεις την ψυχή
σαν μυστικό,που το κρατώ
σφικτά σαν φυλαχτό.
μου χάρισες τον έρωτα
απλόχερα, σαν κάτι που
επώασες στα βήματα του
πόθου,πριν φοβηθείς της
αμαρτίας το στρατί,και γω σε
δέχτηκα. Αγκάλιασα το
κάθε τι που ένιωσα δικό σου
σαν ένα τριαντάφυλλο,που
τόκοψα το δειλινό,προτού
σ'ακολουθήσω στου όνειρου
την αφορμή και στην ορμή
της νύχτας.
26 Αυγουστος 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΕΘΥΣΤΙΚΌ.Κάτσε να πιεις.
Ο έρωτας κερνάει απ'τα
βαρέλια της καρδιάς.
Πάρε ποτήρι μέθυσε στου
πόθου τα κελάρια να
σπάσουν φλέβες και καημοί.
Πάρε μεζέ τον έρωτα
στα χείλη το τραγούδι
και στον χορό των αμπελιών
λίκνισε το κορμί σου.
Απόψε όλα χάνονται μες
στου κορμιού τη ζάλη
ετσι που ρέει το κρασί.
Είναι γιορτή του έρωτα
στου φεγγαριού την άπλα
και στης αγάπης την
αυλή.Και θα ραγίσουν οι
στιγμές,θα σπάσουμε τις
κούπες και τα βαρέλια
θα γενούν κλίνες να
ξαποστάσεις.
27 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΈΡΩΣ ΑΝΆΣΑΣ ΠΗΓΉ.Πανάρχαιε Θεέ,του κάλλους
και της Αρετής.Του πόθου
διαίσθηση,γητευτή των καρδιών
Τρόπαιο του πάθους κοιτίδα
των αισθήσεων του κορμιού
κατακτητής.Ανάσας ιαχή στον
βωμό των εκρήξεων λατρείας
πνοή. Πηγή που αναβλύζει ζωή
νάμα που μεθά στου πανθέου
την αύρα των κυττάρων. Σε ύμνησαν
ποιητές,ιαμβικά,στους αιώνες
των άχραντων προσευχών στους
ναούς σου.Τραγούδια παιάνες.
δοξαστικά,νεράιδες.σε λίκνισμα
να αιωρούνται ικέτιδες. Ω έρωτα
που άστραψες στης νύχτας
την απέραντη σιωπή,Που φώτισες
τα χείλη στου φιλιού το άγγιγμα,
που άντεξες στην αέναη πτώση
του πάθους,και αλώβητος ορμάς
τροπαιοφόρος.Υμνώ σε άξια
της σκέψης μου πηγή,σε δοξάζω
υπέρτατη αίσθηση,αναγέννηση
της ψυχής σκίρτημα της καρδιάς
στου ελαχίστου την αίσθηση.
28 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΘΟΣ ΘΕΟΣΈνας πόθος θεός με τύλιξε
κι απόψε.Και άνοιξαν
παράθυρα τα χείλη,καθώς
γυμνή σε ένοιωσα
στου φεγγαριού το γιόμισμα.
Βελούδο η σάρκα,
στο χάδι του χεριού,παίζοντας
τα ακροδάχτυλα
πεντόβολα.Αγγίγματα πνοές,
στεναγμοί αγιαστούρες
σε κλίνες που έσταζαν οι ορμές.
Και το φεγγάρι,ψηλά,
στου ουρανού το αέτωμα,
χαιρουβικό,να σου μοιάζει.
Λάγνο το φιλί,
σπαρταρούσε στου λαιμού σου
τις φλέβες,που ένας
αντάρτης έρωτας ατίθασα
χόρευε.Χρώματα πορφύρες
η νύχτα,να
μας ταξιδεύει στον χρόνο.
5 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΙΓΜΑΤΑ.Πως μας ξαφνιάζεις έρωτα,
καθώς τρυπώνεις σαν
αχτίδα,στα πιο βαθιά μας
αιτια. Σα μια πεταλούδα
που πετά,μες στου καλοκαιριού
την άπλα,του λουλουδιού
να πάρεις την καρδιά.
Έτσι που μπαίνεις μες στην
σκέψη,απρόσκλητος,και
δυνατός,σαν καταπατητής
της ηρεμίας,και την γαλήνη
των στιγμών. Και δε σου
είναι πιο απλό,με μιας ν'
ανακατώσεις,όνειρα και αποδοχές.
Και μ'ένα βλέμμα άγγιγμα,
με έναν στεναγμό σου να μας
αφήσεις στίγματα,να γίνεις
τιμητής μας.
5 Ιουλιος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΙ ΌΜΟΡΦΗ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ Η ΑΓΆΠΗ
Τι όμορφη που είναι η αγάπη.
Καθρέφτης το πρωί,για να χτενίζεσαι,
δροσοσταλιά στο ήλιο να δροσίζεσαι.
Τι όμορφη που είναι η αγάπη.
Στο καταχείμωνο πουλάκι τρομαγμένο,
και την αυγή χεράκι απλωμένο.
Για να σε πάει ψηλά και να πετάξεις,
καρπούς του έρωτα ολόγιομους να φτάσεις.
Τι όμορφη που είναι η αγάπη.
Ένα τραγουδι στο παλιό γραμμοφωνάκι,
ένας περίπατος στου πάρκου το δρομάκι.
Τι όμορφη που είναι η αγάπη.
Μέσα σε θάλασσας βυθό,μαργαριτάρι,
χέρι σταράτο από κάποιο παλικάρι
στου ουρανού την ξαστεριά αστεράκι,
να τρέχει ξέγνοιαστο τρελό,παιδάκι.
Τι όμορφη που είναι η αγάπη.
Ένα στολίδι στο λαιμό σαν σταυρουδάκι,
να στο φορέσω Κυριακή χρυσό στολίδι,
και σ ένα δάχτυλο τ άνεμου δαχτυλίδι.
7 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ.Κράτησα το χέρι σου,
περνώντας πάνω από
χιλιοτραγουδισμένα
μονοπάτια,ανθομυριστούς
κήπους,από διασταυρωμένες
ματιές,που πόθος ύμνος,
άκμαζε σε ότι πιο αγνό είχαμε
κρατήσει.Βιαζόμουν να
σε ξαπλώσω στο όνειρο,
ολόλευκο περιστέρι,να φιλήσω
μια μια τις φτερούγες σου
που απλωμένεςμε τύλιγαν στοργικά.
Πανέμορφη ανταύγεια στην
ματιά μου έγινες.Εγώ,
μεθυσμένος στην δροσιά των
φιλιών σου,μόνο που άκουγα
την ανάσα σου. Ηδονική,
στοργική,λατρεία σε ναό του
ονείρου να σε θαυμάζω.Σε λατρεύω
ίνδαλμά μου.Διάπλατη η σκέψη
να σε υποδεχτεί νύμφη του πόθου.
Να αφήσω στο χάδι μου,
μύρια συναισθήματα,ανάμεσά τους
να φαντάζεις ατόφια γυναίκα
της καρδιάς μου. Αγαπημένη
στιγμή, λατρεμένη μέρα
ποθητή νύχτα.Που ο ήχος
της καρδιάς σου νανούρίζει τα
όνειρα.
7 Αυγουστος 2016.ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΦΥΛΛΩΣΙΈΣ.Θα σ'αγαπώ,μη μου
χειμωνιάζεις,στα ματια
σου να τρέχει η βροχή.
Και γώ θα σου μιλώ,
σαν το τραγούδι,μέσα
σε στίχους,σε μοτίβα
της καρδιάς. Και συ,στου
πρωινού την ηλιαχτίδα
σαν το λουλουδι να
ανοίγεις τα φτερά,στου
έρωτα τις φυλλωσιές
να μου κρυφτείς,για να
σε βρω,του πόθου μου
πουλάκι.
7 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΆΜΑΤΑ.Νερό του πάθους
στα πηγάδια των
κυττάρων,στις
κρυσταλλοπηγές του
κορμιού. Και ήλιος
καυτός που ζευγαρώνει
με τον πόθο.
Διάττοντες ένστικτα
στου ουρανού την
αταλάντευτη
άνθιση να αναζητούν
στιγμές.
Και το βλέμμα γιομάτο
απολαβές,να χαρακώνει
την σάρκα.Και συ,
στου χρόνου την
αναλαμπή,με την ρομφαία
της ηδονής στα χείλη
να κατακτάς την απόλαυση.
7 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΕΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ!!!Την πόρτα σου
χτυπώ,έρωτα,
για ν ακούσεις.
Και μη φανείς τόσο
σκληρός,στην
δίνη του χειμώνα,
να με αφήσεις
μονάχο.Το ξέρεις,
πως σε νοιάζομαι,
θέλω την συντροφιά
σου,στις άδειες
νύχτες του χιονιά.
Να μου κρατάς
τα όνειρα,να μου μιλάς
για κείνη,ν' ακούς
τους χτύπους
της καρδιάς.Και είναι
τόσο δα απλό,
για σένα,και το ξέρεις,
πως με μια μόνο σαϊτιά,
γίνεσαι θείο δώρο.
8 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΝΣΆΡΚΩΣΗ.Στου πόθου,πριν την
αρετή,σε έντυσα στου
στεναγμού μου την ακμάδα
και σε λάτρεψα. Και με
στεφάνι γιορτινό,στου
έρωτα την εκκλησιά σε
πήρα ολοζώντανη,να
ενσαρκώσεις την πνοή
της αμαρτίας,και σε τίμησα
Και πάνω στου κορμιού
σου,το αέρινο βασίλειο,
που των κυττάρων οι ουλές
πήγες του πάθους,που
ανάβλυζε ιδρώτας,
σε πήρα στο απρόβλεπτο
να δοξαστείς, γυναίκα που
στο όνειρο μου δίδαξες,
του έρωτα το πρώτο του
βιβλίο.
7 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΡΩΜΑΤΑ.
Στου δειλινού την
αίσθηση σ' αντάμωσα.
Και σ'έβαλα τ'αλόγου
πισοκαπουλα, σεργιανι
σ'όνειρο για να σε
κάμω Τα χρώματα του
ήλιου ζωγραφιά,
για να λαμπρύνουν το
τοπίο.Και μια τσότρα
γιόμισα κρασί νέκταρ του
έρωτα,να σε ποτίσω
προτού διψάσεις.Η νύχτα
άπλωνε μαγευτικά
τα πέπλα της να μας τυλίξει,
μη της δροσιάς η αύρα
μα παγώσει. Και συ,με
κράταγες σφιχτά,καθώς το
άλογο πετούσε
να μη μου πέσεις,και χαθεί,
του όνειρου η τόση ευτυχία.
10 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ.Σε προσκυνώ ω έρωτα.
Περίχαρα στους κόλπους
της σκέψης μου μονιάζεις
και παρασέρνεις τις
στιγμές.Και είσαι ταπεινός,
μια κουκκίδα θαλάσσιας
άμμου,μα και ακμή,στα όνειρά
μας.Πως να σου στερηθώ
την εύνοια,αυτήν σου την
χροιά,που με γιομίζει δειλινά,
και κάνει το χαμόγελο
ν'ανθίσει.Είσαι,περήφανος,
το ξέρω.Ενίοτε είσαι μικρός,
μα και μεγάλος γίνεσαι,
και μας νικάς.Μα τώρα που
πλανιέμαι μοναχός
που θέλω μια σου λέξη,γίνε
λιγάκι σπλαχνικός. μη γίνεις
πεισματάρης.
11 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΕΜΟΣ.Πήρα την καρδιά
σου,την
τάισα βασιλικό.
τα μαλλιά
σου ανέμισα στον
άνεμο.Άπλωσα
κορδέλες φαντεζί
στων αισθήσεων το
δρόμο να διαβείς.
Και περάσαν οι
στιγμές,άνθισαν τα
λουλούδια
ο ήλιος απλωσε
ανταύγειες
αχτίδες να σε λουσει.
Και εγώ,
που του κάλλους σου
εγινα ακόλουθος,
αρνούμενος πίσω
να κοιτάξω,ικέτης αναζητώ
το βλέμμα σου.
11 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΊΕΣ.Διάττοντες έρωτες,
Περιφρονημένες
σκιές σεντόνια κουβάρι
σε μορφές πόθου.
Ανήλιαγες οι αγκαλιές
σε τοίχους φθαρμένους,
στην κοινωνία του
ήθους.Πόρνες στιγμές
που μοιράζονται την
ηθική σε κέρματα φτηνής
αξίας.Και οι ανάσες
στεγνές.Τα βλέμματα,
παγωμένα,σε ένα κενό
που οι πτώσεις
πονάνε. Μη πέσεις.
Και ύστερα,σε μια μοναξιά
δοσμένοι που μοιάζει
με ζωή,σε έναν δρόμο που
τα πόδια αιωρούνται
βαδίζοντας,να φτύνουμε
παράμερα το χνάρι του
φιλιού της αμαρτίας.
12 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΛΚΥΩΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ.Σαν θαλάσσια αύρα
τυλίγεις το κορμί.
Και πελαγίσιο τραγούδι
στο φτερό του γλάρου
ξεκινάς.Στα κύματα
καβαλάρης,περήφανος
να αγγίζεις τον ουρανό.
Αλκυονίδες οι στιγμές
να εκκολάπτουν
πόθους στο σκάσιμο της
αμμουδιάς.
Και σαν να σε γέννησε
του στρειδιού το άνοιγμα
με του φεγγαριού το
χρώμα στα μαλλιά σου
Αφροδίτη να αναδύεσαι
στα μάτια μου.
13 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΙΑΣΕΜΙΆ.Πως ευωδιάζεις
γιασεμί στου κήπου
την απέραντη
σιωπή. Της νύχτας
πεντόβολα
τα φύλλα σου,στου
έρωτα την ζάλη,
να απλώνουν του
πόθου τις αισθήσεις.
Και εκείνη,
κυρά του λογισμού,
που τα όνειρα
εξουσιάζει,στις κρυφές'
μου σκέψεις να βασιλεύει.
13 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΈΝΑΥΣΜΑ.Ας μοιραστούμε το όνειρο,
πρόσφορο των θεών,
στην κλίνη του έρωτα.Να
κάμουμε κομμάτια τις
στιγμές,αντίδωρο
του πόθου,που αγκαλιάζει
τα ένστικτα. Και όπως
θα μας παρασέρνει του
πάθους η ορμή,σε πράξεις
που αγιάζουν τα κορμιά
στους ναούς της ευφροσύνης,
τα χέρια να σφίξουμε,
αφημένοι στο ύψιστο
του κάλλους ουρανό,που
χρωματίζει την αμαρτία σε αρετή.
13 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΕΣΜΙΟΙ!!!Κοντά σου θέλω απόψε
έρωτα να ρθω.Στην
αγκαλιά σου να ξυπνήσω,
χαράματα στο ξάφνιασμα
της μέρας.Και θέλω να
με νοιάζεσαι,Θέλω
να με προσεχείς,να μου μιλάς
σα νάμουνα το πιο δικό
που έχεις.Θέλω να ζήσουμε
στιγμές να σπάσουμε
δεσμά,και κόμπλεξ,πέρα
από αναστολές.
Και όσα με πείσμα μας
κρατούν,στου κόσμου την
σκληρή την φοβερή
αντάρα,στα βράχια να τσακίσουμε
να σβήσουμε τους φόβους.
Και ύστερα,ελεύθεροι σαν
του Μαγιού τα μύρα,π'ανθίζουν
στις πορτοκαλιές να
αφεθούμε πάναγνοι,δυο εραστές
του πάθους.
14 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΊΛΕΣ ΚΑΙ ΦΊΛΟΙ,ΚΑΛΌ ΔΙΉΜΕΡΟ...ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ ΤΗΣ,ΓΙΑ ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ.ΚΑΛΉ ΑΥΡΙΑΝΉ!!!!!!ΑΡΕΤΉ.Ω αρετή που σε ευλόγησαν
στα πιο βαθιά ξωκλήσια
του μυαλού. Και ήσουν
για τους λίγους αίσθηση,
για τους πολλούς εκείνη που
έμοιαζε με το κακό,και την
κάκια την ώρα.Και σ 'έβαζαν
μπροστά,σε ώρα κρίσης,
κι'όλοι μιλούσαν για εσέ σαν
τρομαγμένοι που σε νιώθαν
αμαρτία. Σε όρκους άκμαζες,
σε προσευχές,μες σε τιμές
προσκυνητάρια,να μοιάζεις
με Θεά,να σε υμνούν. Αχ πως
του πόθου τους γιορτή,στα
μοίχεια όνειρα που σε ταΐζουν,
τους έγινες παραδοχή. Μα συ,
φαντάζεις άχραντη,ιέρεια,ουσία
σε χρόνους που σ αντάμωναν,
όσοι σε αγαπούσαν. Να οδηγείς
τους ταπεινούς,σε δρόμους
νηνεμίας,ετσι που σ έχουν δύναμη
και τρέφεις την ψυχή τους.
14 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΜΗΤΈΡΑ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΛΑΏΝ....ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΊΑ!!!!!!!
ΑΡΕΤΉ.Ω αρετή που σε ευλόγησαν
στα πιο βαθιά ξωκλήσια
του μυαλού. Και ήσουν
για τους λίγους αίσθηση,
για τους πολλούς εκείνη που
έμοιαζε με το κακό,και την
κάκια την ώρα.Και σ 'έβαζαν
μπροστά,σε ώρα κρίσης,
κι'όλοι μιλούσαν για εσέ σαν
τρομαγμένοι που σε νιώθαν
αμαρτία. Σε όρκους άκμαζες,
σε προσευχές,μες σε τιμές
προσκυνητάρια,να μοιάζεις
με Θεά,να σε υμνούν. Αχ πως
του πόθου τους γιορτή,στα
μοίχεια όνειρα που σε ταΐζουν,
τους έγινες παραδοχή. Μα συ,
φαντάζεις άχραντη,ιέρεια,ουσία
σε χρόνους που σ αντάμωναν,
όσοι σε αγαπούσαν. Να οδηγείς
τους ταπεινούς,σε δρόμους
νηνεμίας,ετσι που σ έχουν δύναμη
και τρέφεις την ψυχή τους.
14 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΡΗΣΜΟΣ.Ματιές που σκίζουν
τα κορμιά. Πόθοι να
κρέμονται αγριοστάφυλα
στα χείλη. Μελλούμενα
που αγρικούν,στου
πάθους τα λιοστάσια,
να πάρουν λαίμαργες στιγμές.
Και ως ορίζουν οι καρδιές
πάνω στου λάγνου
φεγγαριού την περαντσάδα
μεσάνυχτα στον ουρανό
να στρώσουν αγιοσέντονα,
για να πλαγιάσεις. Και
από στήθος που σταλάζει
αγιασμό,στητές αισθήσεις
να σ αγγίζουν,ως να πάρεις
και του χρησμού τον
ορισμό,λες και σε λάβωσε
ο ερωτάς ο πλάνος.
14 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΙ ΠΟΘΟΙ
Απόκρυφες στιγμές
θα αφήσω
λεύτερες σαν ταχυδρόμοι,
να σου στείλω
χιλιάδες σ αγαπώ.
Κάθε μια της,
ένα θέλω, μέσα από
πόθους,που
αγκαλιάζουν το κορμί
σου. Μεσάνυχτα
θα σου χτυπήσουν
το τζάμι, επισκέπτες
στην κλίνη σου,
ροδοπέταλα
να γιομίσουν τα σεντόνια.
Θα σε σκεπάσουν
αέρινες μορφές
τα όνειρα, τόσο ζωντανά,
ως το πρωινό
με τόσα συναισθήματα,
όσα οι λάγνες ώρες
άπλωσαν στα
κατακόκκινα σου μάγουλα.
27 Γεναρης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΙΓΜΑΤΑ.5 Ιουλιος 2016
Πως μας ξαφνιάζεις έρωτα,
καθώς τρυπώνεις σαν
αχτίδα,στα πιο βαθιά μας
αιτία. Σα μια πεταλούδα
που πετά,μες στου καλοκαιριού
την άπλα,του λουλουδιού
να πάρεις την καρδιά.
Έτσι που μπαίνεις μες στην
σκέψη,απρόσκλητος,και
δυνατός,σαν καταπατητής
της ηρεμίας,και την γαλήνη
των στιγμών. Και δε σου
είναι πιο απλό,με μιας ν'
ανακατώσεις,όνειρα και αποδοχές.
Και μ'ένα βλέμμα άγγιγμα,
με έναν στεναγμό σου να μας
αφήσεις στίγματα,να γίνεις
τιμητής μας.ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΙΓΜΕΣ
Στο φως σου τα μάτια
έκλεισα. Μορφή ολάκερη
με ήλιο αγγελικά να
στέκεσαι εμπρός μου.
Και γω αδύναμος,να μη
μπορώ να σε κοιτάξω
μια στιγμή.Και αν σε αγγίξω
θα καώ,λέω στην τόση
λάμψη,και την φωτιά επάνω
σου.Αχ νάμουνα του
ποτάμιου πηγή,βαθια του
να σε βάλω.Έτσι να νιώσω
πως μπορώ,λίγο να σε
κρατήσω.Και συ κυρα της
σκέψης μου που νιώθεις
τον παλμό μου,που με
θωρείς να σ αγαπώ,να λιώνω
στην ματιά σου,με το φιλί
σου δρόσισε στιγμές,και
καταιγίδες.
3 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ.Κράτησέ με απόψε
στης αφθαρσίας
την αίσθηση.Σε ρυθμούς
στροβίλισέ με εκεί
που το φεγγάρι
της θάλασσας κορτάρει
τον αχό.Στο βλεμμα
σου τύλιξέ με σαν
ένα πουλί που κούρνιασε
στου ουρανού σου
την βουνοκορφή,
στα ξεροόκλαδα του πόθου.
Μη με αφήσεις.
Μα δες με.Αδύναμος
αφήνομαι στης δικής σου
θέλησης την αρετή,
για να με σώσεις.Κι απόψε,
που το αστέρι
του πάθους έσκασε στο
ξάφνιασμα της νύχτας,στου
φιλιού σου την
έλξη,ξόδεψε την ορμή σου
2 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΙΛΊ.Στου φεγγαριού που
έπλασε ο Αύγουστος
σε έβαλα,στου
λογισμού την ξαστεριά.
Και ήταν όλα καθαρά
στα χρώματα που άφησε
η φύση,με σένανε στα
χέρια μου.Η νύχτα
άφησε απλέρια τα δεσμά
της και τα σκοινιά της
λεύτερα στου έρωτα τον
αντρισμό. Και γω που
δεν εγνώριζα του ποθου
την αιτία,μικρό παιδί
στο σκίρτημα της φαντασίας
σε πήρα διψασμένος
στο φιλί.
1 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΠΝΟΕΣ.Στου όνειρου που
σε ταξίδεψα την
αστραπή
μέρα καλοκαιριού,
τ'Αυγούστου κόρη,εκεί
που έπλαθα του
πόθου τις πλεξούδες.
Σε έβαλα στου χρόνου
την ορμή γυναίκα
της καρδιάς μου και
σε στροβίλιζα μες
στου ανέμου την
γαλήνη, αντάρα να σε
κάμω,και πνοή. Και δε σε
χόρταινα μόνο στα
όνειρα να σ εχω και να
σε κρατώ.
Έτσι σε πήρα άυλη,
στης κλίνης το
απρόσμενο να σε
χορτάσω,εκεί που
έσμιγαν οι ώρες οι μικρές
ταίρι μου να σε κάμω
και ζωή.
1 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΡΥΦΕΡΌΣ ΈΡΩΤΑΣ.Γλυκά π'ακούω
της ανάσας
σου τον ήχο.
Ένα κελάηδισμα
στο πρωινο
που έσκαγαν οι
πρώτες ηλιαχτίδες.
Και ήσουν
πλάι μου,ανέμελη
με τα μαλλιά
λυμένα,στο μεταξένιο
σου κορμί.
Και λες από μακρύ
ταξίδι στις
θάλασσες του
πάθους τις
φουρτουνιασμένες,
γαλήνεψες
σε λάγνα αγκαλιά.
Και ήτανε
ο έρωτας που σε
αντλούσε,στα
δυο του χέρια τιμητής,
να σε κρατάει να σε
φυλάει τρυφερός.
Και γω σε είχα
σ'όλ'αυτά,σα μια
στιγμή,έναν αιώνα,
κόρη του πόθου
μου ολόδροση πηγή.
1 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΕΘΥΣΤΙΚΌ.Στου Αυγουστου
τη σταλα
που σ'αντάμωσα,
και σ'έκαμα
ποτάμι να ποτίζεις
του πόθου
τις κληματαριές.
Να σε ταΐσω
του αγρού,του έρωτα
σταφύλια
να μου μεθύσεις
τρυφερά.Και
να σε πάρω σε χορό
στ'αλώνια
της καρδιάς μου,
στου αλωνάρη
τις χαρές. Κι αφού
χορτάσεις κι'αφεθείς
στη ζάλη και την μέθη
να σε ξαπλώσω
λεύτερη στου
πόθου το κρεβάτι.
1 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟ ΌΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΎ.
Πως να σε πλάσω
στ'όνειρο του φεγγαριού
αγαπημένη.Πως να
σου δώσω φως,ζωή
στου ήλιου την αναλαμπή,
μέρα Μαγιού των
λουλουδιών γιορτή
π'ανθίζουν μυροβόλα.
Και είχα τη ζωή μια πνοή,
στα χείλη σου να
εκραγεί με το φιλί μου.
Πως να σε τραγουδήσω
στου έρωτα τη μουσική,
μες στο παράλογο,
και να σε νιώσω νικημένος.
Μα αν θα σταθώ
στου λογισμού το αίτιο
να σε κρατήσω
αν θα μπορέσω μια φορά
να σου μιλήσω,λίγο
προτού στου δειλινού την
πανδαισία να χαθώ,στην
αγκαλιά να σε κρατήσω
δυνατά με μια κραυγή,
τον έρωτα να δέσω.
1 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ.Σ ανάθρεψα στη ρότα
του χελιδονιού,και
σ'άφησα πολύ ψηλά να
φτάσεις,έρωτα
που σε χόρτασαν τα
ένστικτα. Και έγινες και συ
πουλί ελεύθερο
μόνος σου να πετάς στης
μέθης την απολαβή.
Και γω χωρίς επιλογές,
μες στην φτωχή τη
σκέψη αφημένος,να μ'οδηγείς
αρέσκομαι. Και γιόμισε
ο χρόνος αγκαλιές,λάγνες
μικρές,μα και μεγάλες,
στου πάθους τις ανήσυχες
πτυχές. Και συ,που
έγινες της μοίρας μου πνοή,
το καρδιοχτύπι της
στιγμής,και μια λαγνεία,
που άφηνε ουλές,και μια
κραυγή στ'αποτυπώματα
να βγάζεις την ουσία.
2 Αυγουστος 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ