ΕΠΏΑΣΗ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.
Χρυσά πουλιά τα χέρια σου
σαν τα φτερά π'ανοίγουν,
και πετούν.Της νιότης τα
χαρίσματα στα μάτια σου
π'ανθίζουν,σαν κήπος έρωτα
αγνός. Και συ,μικρή ανάσα
που μου γιομίζεις την ψυχή
σαν μυστικό,που το κρατώ
σφικτά σαν φυλαχτό.
μου χάρισες τον έρωτα
απλόχερα, σαν κάτι που
επώασες στα βήματα του
πόθου,πριν φοβηθείς της
αμαρτίας το στρατί,και γω σε
δέχτηκα. Αγκάλιασα το
κάθε τι που ένιωσα δικό σου
σαν ένα τριαντάφυλλο,που
τόκοψα το δειλινό,προτού
σ'ακολουθήσω στου όνειρου
την αφορμή και στην ορμή
της νύχτας.
26 Αυγουστος 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Χρυσά πουλιά τα χέρια σου
σαν τα φτερά π'ανοίγουν,
και πετούν.Της νιότης τα
χαρίσματα στα μάτια σου
π'ανθίζουν,σαν κήπος έρωτα
αγνός. Και συ,μικρή ανάσα
που μου γιομίζεις την ψυχή
σαν μυστικό,που το κρατώ
σφικτά σαν φυλαχτό.
μου χάρισες τον έρωτα
απλόχερα, σαν κάτι που
επώασες στα βήματα του
πόθου,πριν φοβηθείς της
αμαρτίας το στρατί,και γω σε
δέχτηκα. Αγκάλιασα το
κάθε τι που ένιωσα δικό σου
σαν ένα τριαντάφυλλο,που
τόκοψα το δειλινό,προτού
σ'ακολουθήσω στου όνειρου
την αφορμή και στην ορμή
της νύχτας.
26 Αυγουστος 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.