ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016

ΜΕΘΥΣΜΈΝΟ ΌΝΕΙΡΟ.

ΜΕΘΥΣΜΈΝΟ ΌΝΕΙΡΟ.

Πως να σου δώσω της
αγάπης δαχτυλίδι.Πόσο
του έρωτα κρασί να σε

ποτίσω και να μεθύσεις
για εμέ.Και μέσα σε τρελό
χορό στροβίλισμα του
πάθους να σε πάρω,σ' ένα
ταγκό με κολλημένα τα
κορμιά.Θα είμαστε φιγούρες
ζωντανές πάνω στου
ουρανού τις πίστες,στων
αστεριών τα φώτα τα χλωμά.
Μα συ θα λάμπεις μ' ένα
βλέμμα που γιομίζει στου
έρωτα τα χίλια χρώματα
στο πρόσωπο που θα
θυμίζει παπαρούνας
φυλλαράκια.Και γω θα σε
κρατώ μοναδικά σαν μια
κούκλα απ'αλάβαστρο φτιαγμένη
στου χρόνου τα καμίνια
ιερή.Και έναν έρωτα που
άλλος δεν υπάρχει.


17 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΛΟΥΛΟΥΔΙ.

ΛΟΥΛΟΥΔΙ.

Αχ πως ανθείς 
στον κήπο
μου λουλούδι. 

Πως μεγαλώνεις,
γίνεσαι κορμί
που αψυλώνει
φτάνεις στο
μπόι τ' ουρανού.
Και σε θωρώ
κάθε πρωί την
ώρα που ανοίγω
τα παραθύρια
να μου πει ο ήλιος
καλημέρα.


17 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΥΠΕΡΟΨΊΑ.

ΥΠΕΡΟΨΊΑ.

Άργησες έρωτα πολύ
και ξέρω πως δεν είσαι
εκείνο το μικρό παιδί

που παίζαμε ξυλάκια.Το
είδα πως μεγάλωσες.
το ξέρω,είσαι πλέον το
παλικάρι π'άνοιξε φτερά
για να πετάξει.Μα γω
που είχα από σε μια
τρανή ελπίδα,πως θα σε
κάμω φίλο μου,πιστό
μου και αδέρφι,κάποια
στιγμή σε φώναξα. Και
ήτανε Πρωτομαγιά,ήτανε
καλοκαίρι,Άνοιξη και
Φθινόπωρο,και τον
βαρύ χειμώνα.Μα την
υπεροψία σου ακόμη την
πληρώνω καθώς,εσύ
δεν άκουσες κι έμεινες
μακρυά μου.


17 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΘΑΛΠΩΡΉ.

ΘΑΛΠΩΡΉ.

Βρεγμένο ήρθες στην
φωλιά σου περιστέρι.
Κάπου,σε πρόφτασ'η

βροχή.Και συ ψηλά που
πέταγες δεν είδες,
τ'αστέρι πούσβηνε στον
ουρανό.Και τώρα πως
να σε στεγνώσω,τα
χέρια είναι κρύα και αυτά
και η ανάσα βγαίνει
παγωμένη. Μα στάσου,
θα ανάψω εγώ για σένα
μια φωτιά,να ζεσταθείς
μάζεψα ξύλα απ'το δάσος
δεν θέλω να σε νιώθω
να πονάς,

17 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΣΚΙ.

ΑΠΟΣΚΙ.

Στης βρύσης κάθισες
να πιεις νερό. τ'απόσκι
για να ξεδιψάσεις.Και 

γω σπόρους σου έριξα
με έρωτα γιομάτους να
σε ταΐσω να μπορείς
ψηλά για να πετάξεις.Και
το νερό ήταν γλυκό,σαν
θεία κοινωνία σε λειτουργιάς
μικρό ψαλμό.Ύστερα,λες
και έγινε του πόθου η
λαχτάρα,μια ορμή και αίσθηση
να θέλω να σ' αγγίξω,
τα δυο μου χέρια άπλωσα
τα έκαμες φωλιά σου.


18 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΡΦΥΡΆ ΌΝΕΙΡΑ.

ΠΟΡΦΥΡΆ ΌΝΕΙΡΑ.

Πως να σε πάρω 
όνειρο στα δυο 
μου χέρια να σε

κλείσω,
έτσι που είσαι άυλο.
Στα μάτια μου πως
να σε φέρω,
όταν δε κλείνουν τις
νυχτιές,και δε
μπορούνε να σε
φτάσουν.Μα και εσύ
μου έγινες
πανάκριβο λες
είσαι πορφυρένιο,
διαμάντι είσαι φωτεινό,
που πρέπει
ν' αγοράσω με χίλια
δυο μαλάματα,
και άλλες τόσες νύχτες.


18 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌ.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌ.

Είναι στιγμές που
σ'αφουγκράζομαι 
έτσι στο άξαφνο,και

σου μιλάω,λες είσαι
μέσα στο μυαλό.
Και είναι και φορές
που μ' απαντάς,σαν
μιας καμπάνας την
ηχώ,λες με φωνάζεις.
Είναι σαν τα αγγίγματα
που ένιωσαν τα χέρια
σε κάποιας έλξης την
αφή,κάπου στα όνειρά
μας.Και είσαι τοσ'
αληθινή γήινη,σαν τους
άλλους,που συναντώ
καθημερνά,τους ξέρω
τους μιλάω.


18 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΙΣΘΉΣΕΙΣ.

ΑΙΣΘΉΣΕΙΣ.

Ω της αγάπης αίσθηση αγνή,
που άρχισες σε ένα ξέφωτο
μια μέρα,σαν πέρασες από

μπροστά μου μαγική.
Του πόθου ανταύγεια
πα στου κορμιού το σάλεμα.
Πως θα σε νιώσω άραγε
καθώς θα σμιλευτούν οι ώρες
σε μια πανδαισία ομορφιάς.
Και οι στιγμές μοιράζονται μια
μια σαν τις καραμελίτσες
που γλυκαίνουν ενός παιδιού
την ξεγνοιασιά. Μα να που
ήρθες,και δεν ξέρω πως θα
μπορέσω να σταθώ,πως
θα κρατήσω της ανάγκης την
αίτια να σ' αγκαλιάσω,πριν
να ξεχαστώ.


18 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΕΙΛΙΝΌ.

ΔΕΙΛΙΝΌ.

Αίσθηση που άρχισες
σ' ένα χαμόγελο. 
Βλέμμα σπαθάτο,

που μου κάρφωσε
τον νου,σε κείνο
το παγκάκι που μας
χάιδευε ο ήλιος.
Και ήτανε στιγμές του
δειλινού,που γιόμιζε
πορφύρες το τοπίο.
Του πόθου μου στιγμή
στου φθινοπώρου
την δροσιά καθώς μας
άφηνε η μέρα. Και να
που σ αναζήτησα ξανά.
Τα χείλη έτρεμαν
σαν άρχισα να σου μιλώ.
Ο έρωτας σου είπα,
έχει χρώμα.Για δες τριγύρω,
όλα σχεδιάστηκαν
για μας,τούτο το όνειρο,
δεν πρέπει νάναι ψέμα.


18 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΒΡΟΧΉ.

ΒΡΟΧΉ.
Πως να πετάξω με κομμένα
τα φτερά. Έξω φυσάει ο αγέρας
μανιασμένος,και κάνει κρύο
στην ψυχή. Και τούτη δω η ώρα
που καρφώθηκε βουβή μες
στο ρολόι,χωρίς εκείνο το τικ-τακ
που θα ξυπνά το βλέμμα,πάλι
στέκει ακίνητη. Και νάμαι τώρα,
με παρέα μου έμενα,μιας μοναξιάς
στιγμή,που με κοιτάζει,και την
κοιτάζω σιωπηλά. Και της χαμογελώ
δειλά,μη τύχει και πλησιάσει,
έτσι,ν' ακούσω την ανάσα της.
Μα είναι όλα τόσο παγερά,σαν την
βροχή που πέφτει και μου χτυπά
το τζάμι να την δω.Και συ που
έσταξες σε μια στιγμή σαν ηλιαχτίδα
που μπήκες άναρχα,μες στην ζωή
μου,και την τάραξες,έχεις αλλάξει.
Και το λουλούδι είν.ακόμη μαραμένο.
19 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ.

ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ.

Χέρι σταράτο 
βαρύ ροζιασμένο
τσιγάρο που 

καίει στα χείλη καυτό.
Ρυτίδες αυλάκια
στο μέτωπο
πάνω,σταλάζει
ίδρωτας στου ήλιου
το φως.Κορμί
σαν ατσάλι σκληρό,
γυμνασμένο,
απ'το πηλοφόρι
και το μυστρί.Μα
όταν βραδιάζει
στου πόθου τη ζάλη,
γυναίκας ανάσα του
δίνει ζωή.


19 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΓΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ

ΑΓΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ

Πως να σωπάσω
σ' έναν έρωτα,
που έσκασε πρωί 

πρωί σαν ήλιος,
σαν το μπουμπούκι
λουλουδιού,
που άπλωσε τα
φύλλα. Πως
να κρυφτώ,να μη
με δουν που
έχω κοκκινίσει σαν
το παιδί στην σκανταλιά.
Και πως να μη
γευτώ το άρωμα
σ' ένα φιλί που έσμιξε
τα χείλη σ' έναν πόθο
αγριολούλουδο
στου πρωινού το χρώμα.


20 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΛΙΜΑΝΙ.

ΛΙΜΑΝΙ.

Πως να κρατήσεις την
αγάπη μακριά.
Ένα καράβι να την 

κάμεις,σε άλλες
θάλασσες να βγει.Κι' αν
χάσει την πορεία,
ξεχαστεί,
η έβρει άλλη αγκαλιά
άλλο λιμάνι,πως να
κρατήσει
το μυαλό. Και σένα
όπου σ'έχω μες στην
σκέψη
σαν κάτι το μοναδικό
καθώς σαλπάρεις στα
βαθιά τα όνειρά μου,μες
στο δικό μου το λιμάνι
να σταθείς,την άγκυρα
δεμένη να αφήσεις.

20 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΜΟΙΌΤΗΤΑ.

ΟΜΟΙΌΤΗΤΑ.

Μιας ηλιαχτίδας 
η ανταύγεια
χωμένη στις πλεξούδες 

των μαλλιών σου,
με την ματιά σου
παίζει την ζεστή.Και
πόσο μοιάζουνε τα δυο
τους,μια του
ήλιο το καυτό το φως,
και μια η φλόγα των
ματιών σου.Μα
συ που ξέγνοιαστη
γυρίζεις μέσα στην νιότη
σου χωμένη,
σαν παπαρούνα σε
γιορτή,του
πρωινού τα χρώματά
θυμίζεις,που άπλωσαν
σαν το μαντήλι,
που φόρεσες, λευκό της
Κυριακής.


20 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΝΕΙΡΟ.

ΟΝΕΙΡΟ.

Να που σε ώρες 
αθωότητας
μου έγνεψες να σε 

προσέξω.Και γω
τα μάτια έκλεισα.
Προσκάλεσα τον ύπνο
να μου κρατήσει
συντροφιά.Εσύ
στεκόσουν πλάι μου
μικρό και διψασμένο,
να γίνεις ένα με
εμέ. Και περάσαν οι
ώρες οι μικρές,
με ξάφνιασε κι'ο ύπνος
με κείνο το νανούρισμα
απ'τα πολύ μικράτα
που μου κρατούσε
συντροφιά.Μα σαν τα
μάτια έκλεισα,νιώθοντας
ένα χάδι απόνα χέρι
τρυφερό στα άστατα
μαλλιά μου,σε είδα
όνειρο,κι'εγώ κι'άρχισε το
ταξίδι.


20 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΑΡΤΑΕΤΟΊ.

ΧΑΡΤΑΕΤΟΊ.

Πως πέταξες ψηλά χαρταετέ
σε πήρε του άνεμου η αντάρα
να πας σε άλλους ουρανούς.

Και τα σχοινιά σου έκοψες
λεύτερος για να μείνεις,σε άλλους
έρωτες να ζεις.Και έγινες πουλί
χαρταετέ,άνοιξες τα φτερά σου
σε αγκαλιές που σ'έκραζαν,και
συ ακολουθούσες.Μα τώρα
που εφύσηξε του γυρισμού η ώρα
που σε καλούνε οι φωνές και
η δική μ'αγάπη,θέλεις να είσαι
στα ψηλά,να μη κοιτάξεις κάτω.


20 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΣΤΡΑΠΗ ΕΡΩΤ

ΑΣΤΡΑΠΗ ΕΡΩΤΑΣ

Αμαζόνα του έρωτα
καλπάζεις στα όνειρα.
Αλόγου οπλές τραγουδάνε

στου άνεμου τη ρότα.
Ήλιος στεγνός τα μαλλιά
σου καίει,και φεγγάρι
χρώμα τα λούζει.Ω της
αστραπής κόρη,που του
ματιού μου έγινες αφορμή
να σε αγγίζει. Πως να σε
φωνάξω,απόψε,πηγή
εσύ να ξεδιψάσεις του
πόθου τη διψά,που στέγνωσε
τα χείλη. Αίσθησης κάλλος
ορμή στου έρωτα την Άνοιξη
να σε νιώσω απτή,πετώντας
στα χέρια μου οπτασίας
στιγμή,έρωτας στων οπλών
το τραγούδι δοσμένος.


21 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

Στης βροχής 
σ' ακολουθώ
το χάδι.

Τα όνειρα βροχή
και τα μαλλιά
σου ξέπλεκα
να σου κρατώ το
χέρι,σ''έναν
περίπατο χαράς.
Και οι στιγμές,
σαν έρωτας που
οι σταγόνες
θα του δίνουνε
μορφή,τα χείλη
να δροσίζει τα στεγνά.


3 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΥΛΑΚΤΌ.

ΦΥΛΑΚΤΌ.

Σ αγκάλιασα μονάκριβη
στιγμή,καθώς
το βλέμμα σου με τύλιξε 

χρυσάφι.Και λες πως
ήτανε του φεγγαριού
γιορτή,και συ του έκλεψες
τη δόξα,να μου
φορέσεις φυλακτό.Και
σ'έσφιξα αντρίκια στο
κορμί μου,μήπως ενόσω
τις καρδιές μας,και συ με
νιώσεις πιο βαθιά,και μ'
αγαπήσεις.Μα να που τούτη
η στιγμή,με χάδι
μοιάζει,και μπορώ,διπλά
να σου προσφέρω,της
ευτυχίας το φιλί,στα πρώτα
καρδιοχτύπια.


4 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΥ ΠΌΘΟΥ ΤΗΝ ΑΛΉΘΕΙΑ.

ΣΤΟΥ ΠΌΘΟΥ ΤΗΝ ΑΛΉΘΕΙΑ.
Του έρωτα τα δάχτυλα μετράς
τικ-τακ,ένα ρολόι σου μιλάει.
Το βλέμμα σου σηκώνεις και γελάς

στα πέρατα ο νους κινά και πάει.

Χορεύει μες στην τρελά το κορμί
η σκέψη σαν παιδάκι μπουσουλάει.
Στα χείλη τραγουδάει το φιλί
Και η αγάπη παίζει και γελάει.

Και συ που άνθισες στης μέλισσας
τη ρότα.Και ταξιδεύεις μες στα
παραμυθία,τα φύλλα έριξες στη γη
δεν είχες κάτι,που θα σε κράταγε
και τώρα όπως και πρώτα.

Του έρωτα σε χτύπησε το βόλι
πληγή σου άνοιξε στα στήθια
στα δυο έσπασες της ξεγνοιασιάς το ρόδι
και έκλαψες στου πόθου την αλήθεια


4 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΤΡΟΦΗ.

ΑΝΑΤΡΟΦΗ.
Σ ανάθρεψα στου 
στοχασμού το 
πανηγύρι,σε χόρεψα 
στου πόθου την
αυγή,σε πήρα αγκαλιά
στα παραμυθία.
Και άνοιξα για σένα
τις πήγες,να σε
ποτίσω νέκταρ και
αγάπη,και να σε πλύνω
για να σ'έχω λαμπερή.
Σου έδωσα φιλί
και σε λαχτάρισα και
έσκασαν τα χείλη
σου και τρέμαν σε ένα
δάγκωμα αβρό.
Και συ,που έγινες του
πόθου μου αιτία,να το
μπορέσω να σε
νιώσω δυνατά μου
χάρισες κορμί και αμαρτία.

5 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΠΝΟΕΣ.

ΑΝΑΠΝΟΕΣ.

Νιώσε με στο πιο
απλό σου.Στην καλήμερα
που σου λέει ένα πουλί

το τζάμι σαν χτυπάει
με του ήλιου την πρώτη
του αχτίδα τη χρυσή.
Ζήσε με στο πιο λεπτό σου,
το ένστικτο που θα σου
δώσει την στιγμή,να μου
χαρίσεις της ανάσας
τον αχό σου.Και πάρε
με στα πιο βαθιά σου,σαν
κάτι το μοναδικό,του έρωτά
το πιο παράφορο σεργιάνι.


5 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΛΥΚΌ.

ΓΛΥΚΌ.

Αγάπη 
που μπορώ 
να σε

γευτώ,σαν τ
ο γλυκό του
κουταλιού
στα δυο μου
χείλη.


5 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ.

Όνειρο που σ' έκλεισα
στης νύχτας το περίβλημα.
Που ήθελα να σε κρατήσω

για εμέ,μοναδικό,κι' ατόφιο.
Και ένιωθα το χνώτο σου
να μου ζεσταίνει την στιγμή
καθώς στην αγκαλιά μου σε
κρατούσα του πόθου μου
το ένστικτο να μου ξυπνάς.
Και ήρθες σαν τον έρωτα
ταξίδι να με πάρεις,στο πιο
παράφορο του πάθους μας
τοπίο,εκεί π'ανθίζουν του
κορμιού μας οι καρποί. Σε
ακολούθησα πιστός,με φόβο
μη ξυπνήσω,και φύγεις απ'
τα χέρια μου,και γω απ'το
φιλί σου.


6 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΥΤΤΑΡΑ.

ΚΥΤΤΑΡΑ.
Ω έρωτα που δρόσισες
με την σταγόνα της βροχής.
Και του φιλιού το άνθισμα

σου έδωσε ουσία. Που
πήρες απ'τον νου τις αντοχές
και του κορμιού τη δύναμη
πρίν να γενεί θυσία,της δίκης
σου εμμονής.Ω πάθος της
στιγμής που σε αγκάλιασα,
μες στο παράφορο σε πήρα
το ένστικτο που σ'άγγιξε σα
άνθος της αυγής και σε
προσκύνησα.Και να που σε
ακολουθώ σε μια λιτανεία
που άρχισε απ του μυαλού
τα θέλω και των κυττάρων
την ακμή,για την δική σου
δόξα,


6 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΡΑΤΉΜΑΤΑ.

ΚΡΑΤΉΜΑΤΑ.

Πιότερο του πόθου
που σ' έφερε στα 
άπατα να κρατηθείς

στου πάθους την
αντάρα κολυμπώντας.
Στης θάλασσας το
κύμα οπού σε πάει
σαν σκαρί,σε ακρογιάλι
μαγικό,για να αράξεις
Και ο αποσπερίτης
που σε φωτίζει από
ψηλά,τον δρόμο να σου
δείχνει στην αγάπη.


6 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΛΎΤΙΜΟ.

ΠΟΛΎΤΙΜΟ.

Λουλούδι μου που
άνθισες στο χάραγμα
του πόθου. χαράματα

μιας Κυριακής. Και
σ'έκλεισα στα χέρια μου
σαν το κορμί γυναίκας
και άρωμα πανάκριβο
που που μύρωσε τον
άνεμο και ζάλισε τον νου
μου. Μαδούσα με το
ένστικτο το κάθε φυλλαράκι
λες και ζητούσα να μου
πουν πως μάγαπάς
πως είσαι,η πιο πολύτιμη
στιγμή απ της καρδιάς
τον χτύπο.


7 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΈΣ.

ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΈΣ.
Ω που φοράς του έρωτα
το φύλλο,της νιότης να
κρατήσεις την ορμή.

Που σ'έντυσαν με σπάργανα
μιας αιωνιότητας στιγμής.
Και σ'έβαλαν στου πόθου
το φτερό για να πετάξεις
πάνω σε άρμα που το
έσερναν πυγμαίοι οπούχαν
ζέψει παλικάρια.
Και έσταζες σαν την σταγόνα τ
ης βροχής στο πρώτο του
Φθινόπωρου τερτίπι.
Σε λάτρεψαν κατόπι και σε
πόθησαν,πάνω σε
πάλλευκες παλαίστρες,που
παλεύανε κορμιά με ρώμες
στιβαρές,και μούσκουλα,που
έπλαθαν τον ήλιο
Έτσι γεννήθηκες στου έρωτα
το στρώμα λυγερή,σαν αμαρτία
που σε ένιωσαν γυναίκα,και
σαν το άνθος που σε ποτίζαν
της αυγής,δροσοσταλιές και
άσπρα περιστέρια,

7 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΙΝΕΛΙΕΣ.

ΠΙΝΕΛΙΕΣ.

Σε ψάχνω στο απόλυτο
για να σε δω.Στο 
ξάφνιασμα μιας σκέψης 
να σε πιάσω
σαν την ιδέα,που ακμάζει
σαν πνοή, κάποιου
ζωγράφου στα πινέλα.
Μπαίνεις στο νου
σαν το νερό,μιας όασης
πηγής που με δροσίζει,
από τον κάματο της σκέψης
που σεργιανίζει με τα
όνειρα της νύχτας και το
δικό σου το κορμί.Και
ναι σε ψάχνω στο παρόν.
Σαν την γυναίκα,που θα μου
δώσει το φιλί,και θα
ριγήσω σαν το φύλλο στο  
φύσημα αυτό του δειλινού.


7 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΥΝΤΡΟΦΙΆ.


ΣΥΝΤΡΟΦΙΆ.
Όνειρο έγινες.
Σ'αγκάλιασα. Κοιμήθηκα
μαζί σου και ταξίδεψα.

Λουλούδι σ'έκοψα.
Σε κράτησα στα χέρια
ματωμένο,και σε φίλησα.
Κορμί που σ'ένιωσα
ζεστό και δοτικό.Κι αυτό
μου γιόμισε το νου.
Ως που το όνειρο ζωντάνεψε
κι'ανοίγοντας τα μάτια
σούβαλα το λουλούδι στα
μαλλιά,και σε συντρόφεψα.


8 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΥΜΝΉ ΑΛΉΘΕΙΑ.

ΓΥΜΝΉ ΑΛΉΘΕΙΑ.

Σε πήρε της βροχής 
σταλαγματιά
και σ'έλουσε στου 

δειλινού την
άπλα λες ήθελε
να πλύνει τον καιρό.
Και το κορμί
σου μούσκεψε ως
τα βαθιά τα κύτταρα,
να νιώσεις του
νερού την ευλογία.
Ολόγυμνη θεά
μέσα στα μάτια μου,
μιας στιγμής
που έσταξε ο πόθος,
σαν σε κοιτούσα
π'άστραφτες.Και ύστερα
σε πήρε το φεγγάρι,
στ'απόκρυφά του για να
μπεις και κει να
κοιμηθείς ως της αυγής
του ήλιου που
θα σκάσει η αχτίδα.


8 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΙΤΊΑ.

ΑΙΤΊΑ.

Σ ακολουθώ σαν της
αυγής την πρώτη την
αχτίδα που με φωτίζει,και

μοιάζει στην δική σου
τη ματιά.Μια στιγμή,που
γίνεται δική μας,αιώνιο
του πόθου μας φιλί.
Αχ της φωνής η χροιά
πως με μαγεύει,σαν του
ρυακιού το κάλεσμα να
με δροσίσει και του
πουλιού κελάηδισμα.που
φτάνει ως τα βαθιά του
πόθου μου κιτάπια.Και
ναι,σ ακολουθώ σαν μια
αιτία,που άρχισε,σαν
χτύπος της καρδιάς,και
ένα τρέμουλο στα χείλη
σε μια στιγμή που σ'αγγιξα
και έγινες λατρεία.


8 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ.

ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ.

Πως σ' έντυσε του 
φεγγαριού το χρώμα.
Και τα πουλιά φωλιά

σου έχτισαν,πάνω
στου Όλυμπου τις ράχες.
Τριγύρω δωδεκάθεο
Ερμής και Ποσειδώνας
κι'ο Διας να σε καρτερεί
στου έρωτα την κλίνη.
Ενοιάστηκε τα νιάτα σου
στο ακριβό κορμί σου
και των χειλιών σου την
ακμή,που έσταζαν σαν
αίμα. Κι ο Όλυμπος σαν
άκουσε του έρωτα του
λάγνου,το κάλεσμα το
δυνατό,έσκυψε το κεφάλι
πήρε του ουρανού μορφή
έκλαψε κι' εμαράθει


9 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ.

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ.

Ω του πόθου νοητή στιγμή
ένστικτο που ζωντανεύεις
στην υπέρτατη της σκέψης μου

στιγμή,με του κορμιού την
άχραντη αξία.Του έρωτα εγώ
που ένιωσα την δύναμη μια
σκιά να με τυλίγει σαν του
ήλιου το φως που ξεκινάει
την αυγή. Κόρη του λογισμού
ολόγυμνο φεγγάρι,στα χρώματά
σου βάφτισα τα όνειρα,
τους έδωσα εικόνα,και ταξίδεψα.
Και να που τώρα σε θωρώ
και σε αγγίζω,μες'από σκέψεις
από ένστικτο,κι'ελπίδα,πως
θα γενείς του έρωτα στιγμή
μια του πόθου μου ατέλειωτη
αχτίδα.


9 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΙΤΙΟ.


ΑΝΑΙΤΙΟ.

Φορές σε έντυνα στου
έρωτα το χρώμα. Στιγμές
σε ξάπλωσα στη γη

με τα ξερόχορτα του πόθου.
απλωμένα.
Μα ήταν και φορές που
σε ζητούσα,όταν η σκέψη
έμενε βουβή και συ
χανόσουνα στου χρόνου
την αντάρα,σαν ένα
σύννεφο,που θάφερνε βροχή,
στο βλέμμα που έκαιγε
η αμαρτία.


9 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΞΙΕΣ.

ΑΞΙΕΣ.

Μια μια οι 
σελίδες περνάνε
τον χρόνο κενές. 

Και έξω φυσάει
αγέρας ψυχρός που
παγώνει τα χέρια.
Η θάλασσα άφρισε
με καημό που δεν
βρίσκει γιαλό για
ελπίδα. Και οι ώρες
μικρές ματωμένες
στα δέκα μας δάχτυλα
να μετράμε πόσο
στοιχίζει η ζωή.
Και μεις μες στην
κάπα χωμένοι λες και
πήρε άξια ο φόβος,να
ξακρίζουμε χωρίς
προσμονή.


9 Νοεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

Πες μου που θες να πας.
Του φθινοπώρου
η βροχή θα σε μουσκέψει,

τα φύλλα σου
θα πέσουν θα χαθούν
Και είσαι τόσο όμορφος
ακόμη,είναι κρίμα να
μαραθείς πριν σε γνωρίσω,
προτού σκιρτήσω,
σου μιλήσω και σε δω.
Κι'αν λέω,είσαι όμορφος
στην σκέψη μου φαντάζεις
έρωτα που σε έντυσε
η Άνοιξη με χρώματα
και σ'έλουσε με μύρα.
Μα ποιος να σου το πει
πως στάζεις,της νιότης
σου το γάλα που σε χόρτασε.
Και τώρα που σε πήρε
η ακμή,στου χρόνου που
χαράζεις,στάσου στοχάσου
μη χαθείς στης πρώτης
μπόρας την βροχή,που θα
σε πνίξει.


27 Οκτώβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΒΡΟΤΗΤΑ.

ΑΒΡΟΤΗΤΑ.

Που βιάζεσαι να πας.
Εδω είναι ο έρωτας
που άνοιξε σαν ουρανός

γαλανοφόρος.Πάρε
από τα χρώματα ζωές
και άπλωσε του πόθου
τη σημαία,να κυματίζει
σαν το φως.Και αν
μπορέσεις,και σταθείς,
προτού της αστραπής
σου κάψει την ματιά,και
τις ορμές του πάθους,
σε όσα όραμα τα έκαμες
εσύ,εκείνος θα φανει
πιο γαλαντόμος


27 Οκτωβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΟ ΤΑΓΚΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ.

ΤΟ ΤΑΓΚΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ.

Νύχτα που σ'έπλασε του
πόθου μου η ατελείωτη
έλξη. Του δειλινού τα χρώματα

που έκλεψες,και ήρθες,
στα μάτια μου πανέμορφη
να γίνεις.Και μοιάζεις με την
κόρη της καρδιάς μου που
έβαλα τα όνειρα να μου κρατάει
ζωντανά.Και νάμαι απόψε
νοσταλγός μιας αμαρτίας που
την γέννησε μιας αχαλίνωτης
ορμής επιθυμία,στην αγκαλιά
της να βρεθώ,Και συ νύχτα
που έγινες πηγή ονειροφόρα
σαν ένα ταγκό,που δειλά
άρχισε στο γραμμόφωνο των
ένστικτων,να τρέχεις σαν
φλέβες,που μεταφέρουν του
πάθους την αναλαμπή σαν
λαμπαδηδρόμοι κορμιά μας
που λιώνουν στα κηροπήγια
των αισθήσεων.


27 Οκτωβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΛΕΡΤΆΡΙΣΜΑ.

ΦΛΕΡΤΆΡΙΣΜΑ.

Του έρωτα ατίθαση 
στιγμή μαργαριτάρι 
των καιρών μου,

που χαμογέλασες απόψε
σαν θεά,πάνω στου
θρόνου σου τη ράχη.Και
σαν στου πήγασου
να ήσουν στα καπούλια,
έτσι που είχες τα φτερά
απλώσει έμοιαζες
περιστέρι τ'ουρανού
που ήρθε το μαντάτο να
μου φέρει.Κι'ως με
φλερτάριζε του άνεμου
η πνόγα,με ενα φύσημα
που θρόιζε την σκέψη,
σε ένοιωθα σαν την γυναίκα,
που άνοιξε περήφανα
τα χέρια,να αγκαλιάσει
το κορμί της ανεμώνας, 


27 Οκτωβρης 201


ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΙΩΠΕΣ.

ΣΙΩΠΕΣ.

τραγούδι της σιωπής
πως να σ'ακούσω.
Έτσι βουβό που είναι το

μοτίβο,στου γραμμόφωνου
τις στροφές.Πως να σε
νιώσω,που δε φτάνεις ήχος
στ'αυτιά και στις αισθήσεις
έτσι που έσβησες αργά.
Και τώρα,να που έκλεισα
την πόρτα,που ειχ'ανοίξει
για να μπει κι'ο ήχος της
φωνής της,τότε που με
καλούσε δυνατά,προτού
χαθούν οι λέξεις,κι η ελπίδα.


28 Οκτωβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες