ΟΝΕΙΡΟ.Να που σε ώρες
αθωότητας
μου έγνεψες να σε
προσέξω.Και γω
τα μάτια έκλεισα.
Προσκάλεσα τον ύπνο
να μου κρατήσει
συντροφιά.Εσύ
στεκόσουν πλάι μου
μικρό και διψασμένο,
να γίνεις ένα με
εμέ. Και περάσαν οι
ώρες οι μικρές,
με ξάφνιασε κι'ο ύπνος
με κείνο το νανούρισμα
απ'τα πολύ μικράτα
που μου κρατούσε
συντροφιά.Μα σαν τα
μάτια έκλεισα,νιώθοντας
ένα χάδι απόνα χέρι
τρυφερό στα άστατα
μαλλιά μου,σε είδα
όνειρο,κι'εγώ κι'άρχισε το
ταξίδι.
20 Νοεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.