ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016

ΓΑΛΑΖΙΟ.

ΓΑΛΑΖΙΟ.

Δεν έχω 
να σου δώσω
ουρανέ,

παρά μια σπίθα
χρώμα,
να σκάσει μες
στα χέρια σου.
Και όλο
το γαλάζιο σου,
όλη η ομορφιά
σου,να πέσει
μες στα μάτια μας,
να μας γιομίσεις
χρώμα.

23 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΎΘΡΑΥΣΤΟ.

ΕΎΘΡΑΥΣΤΟ.

Ευθραυστότητα.
Ένταση του απροσδόκητου
πάθος που ανατέλλει με του

κορμιού την ταλάντευση.
Εύθραυστες στιγμές,στου
ορίζοντα την άχνα που
βασιλεύει το φως.Πάναγνος
ο έρωτας. Μια σταγόνα πόθος
αιωρείται στα αγγίγματα
της ηδονής. Και οι αισθήσεις
στο ρίγος του κορμιού,να
πάλλονται σαν ένα στήθος
που ανασαίνει τον έρωτα.
Εύπλαστος και ο χρόνος.Σαν
την αμαρτία να βουτά στα
βαθιά.Και εσύ,που άντεξες
στα αδηφάγα του αδέσποτου
νεύματος,στου φιλιού την
απρόσμενη ροή,να σμιλεύεις
με τα χείλη την αποδοχή.


24 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΎΛΛΑ.

ΦΎΛΛΑ.

Το φύλλο που 
σε σκέπασε του 
έρωτα,σαν 

το σεντόνι πάνω
στο κρεβάτι.
Στης λίμνης τα νερά
που καθρεφτίζεσαι
και στα ταξίδια
των ονείρων της
αγάπης.
Και στο λαιμό
χάντρα φοράς για
να στολίζει
του κορμιού το θάμα,
και συ να καις
στης ηδονής την
προσταγή σαν της
Ανάστασης λαμπάδα.


24 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΗΝ ΆΓΝΩΣΤΗ.

ΣΤΗΝ ΆΓΝΩΣΤΗ.

Πόσο του ήλιου μοιάζεις
με κείνη την ματιά την
αετίσια,και τα σγουρά σου

τα μαλλιά.Και είσαι σαν
του έρωτα τη στάλα που
δυναμώνει ξαφνικά. Και να
που σ'ένιωσα σαν του
ονείρου την ακμή μέσα
σε φαντασίες που αλλάζουν
χίλιες εικόνες και παλμούς.
Και άγγιξες τα μέσα μου
απλά,με μια δύναμη λες
ήταν η ουσία οπού τυλίγει
το κορμί στης αίσθησης
τον χρόνο.Μα σένα που σε
τύλιξε ο ήλιος,που σ'αγγιξε
η άνοιξη με το ραβδί της
των χρωμάτων,και της νιότης
της συντροφιάς μου έγινες
αιτία και πηγή.


24 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΛΑΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

ΠΛΑΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Κορμί αλάβαστρος,
λαχτάρας πηγή. 
μιας διάστασης αίσθηση

ατίθασες ώρες σε
πάλλουσες μορφές,του
πάθους αδύνατο
αίτιο. Κρεβάτια ξέστρωτα
σε μιας αδιάκοπης
ροής στροβίλισμα του
πόθου ζαλισμένα
ένστικτα στου φίλιου το
αδιάκοπο μεθύσι.Και
καθώς ο πόθος ρέει
σαν το κρασί πνίγοντας
τις στιγμές,ο έρωτας,
πλάνος,σε μιας ραδιουργίας
τάση με όπλο την
πλάνη να μας παρασέρνει
στου απρόσμενου την
αίσθηση.


24 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΙΩΠΕΣ.

ΣΙΩΠΕΣ.

Ω μη σωπαίνεις στην
αρμύρα του πελάου
που έπλυνες τα όνειρα

καρδιά.Στιγμές στιγμές
σε αφουγκράζομαι στης
θάλασσας που στέκεις
τον αχό μ'ένός παράπονου
το άφρισμα λες και ζητάς
τα όνειρα να πνίξεις και τις
αδυναμίες.Μα να που παλι
σε θωρώ βουβή. Στου
ένστικτου το εφικτό στο
πλάγιασμα των ονείρων,
σε μιας αδιάκοπης υφής
των παλμών,σιωπάς σαν
τον αγέρα που σπάει στο
πέρασμα προς την ακτή
της ματιάς σου.Μα μη
σιωπάς καρδιά.Στου ορίζοντα
που πάλλεις την διαδρομή
σκύψε αφουγκράσου νιώσε
ξέπλυνε της αρμύρας τα
χιόνια που σου έκλεισαν
τα κύτταρα,Ανάσανε.


25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΡΟΘΙΑ.

ΓΡΟΘΙΑ.

Ποιο της καρδιάς το
ένστικτο,π'απόψε 
ξαγρυπνά στ'απόμερα 

του έρωτα.Που δε
ρωτά ποιες αντοχές
περνούν,και σταματάνε
στο σκαλοπάτι
να σταθούν.Και η
σιωπή που ράγισε
τα όνειρα,με μια
γροθιά που πόνεσαν
τα χέρια,στα χείλη
δεν ανθίζει πια.
Και πήρε φόβος τη νυχτιά,
ο λογισμός την άπλα,
και μια θολή αχνή ματιά
έκρυψε και τ αστέρια.


25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ.

Ω έρωτα,που σ'άνοιξαν
στις γειτονιές,τις πόρτες
ξωκλήσια μέσα για να μπεις.

Και να σε λειτουργήσουν
σαν Θεό,σαν πνεύμα και
αίτια,να κοινωνήσουν από
σε.Ω έρωτα που έσταξες
σαν φως σε βλέμματα
τυφλά,και έσπειρες πνοή
με των χειλιών σου την
ανάσα.Και σ'έβαλαν σε θρόνο
άυλο,σ'έντυσαν και σε μύρισαν
σαν τον βασιλικό κομμένο
στης νυχτιάς την άχραντη την
αίσθηση.Ω έρωτα που σε
ταξίδεψαν στης νιότης τον
κόσμο και σε τίμησαν. Που
έγινες θνητός σαν και εμείς
να σε ακούμε δυνατό,να
σε φωνάζουμε δικό,φίλο
κι' αγαπημένο,να σε θωρούμε
να μπορείς μαζί με μας να
ζήσεις.


25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΎΘΡΑΥΣΤΟ.

ΕΎΘΡΑΥΣΤΟ.

Θα σπάσεις αν σ'αγγίξω
χίλια κομμάτια θα γενείς;
Αν σου φυσήξω τα μαλλιά

με μια των χειλιών πνοή,
θε να λυγίσεις;Θα γίνεις
μια στιγμή,στ'αγνάντεμα
του ποθου,αν θα σου πω
πως σ'αγαπώ;Κι'αν σε
κρατήσω όνειρο,σαν του
κεριού τη φλόγα να μου
φωτίσεις τις στιγμές μη
τύχει και μου σπάσεις,τι
τα κομμάτια θα χαθούν,και
γω θα σε ζητάω.

25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΙΓΜΕΣ.

ΣΤΙΓΜΕΣ.

Πανέμορφο λουλούδι
της αυγής,που στην 
πνοή τ'αγέρα,το κεφαλάκι 
έσκυψε.Και είναι
καλήμερα της καρδιάς
σαν ήλιος,που
απλώνει αχτίδες λάγνες
χαρωπός.Και γω,σε πήρα
και σε μύρισα σαν άρωμα
γυναίκας όταν ξυπνάει
δίπλα μου στα πρωινά του
πάθους.Και ω του θάματος
στιγμή στου όνειρου
την νάρκη τα μάτια άνοιξα
δειλά,το χέρι μου απλώνω,
και συ κοιμόσουν
πλάι μου σαν θεία αμαρτία
.

25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΑΛΉΝΕΜΑ.

ΓΑΛΉΝΕΜΑ.

Δημιουργίας στιγμή
μιας απλωσιάς
η αίσθηση

και η γαλήνη των
ματιών σου.
Και γω δοσμένος
στον αιώνιο
τον έρωτα, αφήνοντας
την σκέψη να
κεντρίζει της φαντασίας
την ορμή,
ακούμπησα στην
κουπαστή του πόθου
και σ αναζήτησα.

25 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

Γυναίκα του πόθου
άυλη. Στα όνειρα μου
σε σεργιάνισα,ολόδροση

πηγή,να με κρατήσεις
δροσερό. Και έμεινα να
σε θαυμάζω σαν του
ματιού η αίσθηση να σε
δημιουργεί και να σε
πλέκω μες στις αχτίδες
του ηλίου,προσευχή.
Και συ που έχεις του Θεού
το θείο χάρισμα,βαθιά
αγγίζεις της ελπίδας το
ρόλοι,να το κουρδίσεις,
και να λες,να έφτασε η ώρα
για να σε πλάσω εραστή.
Και ύστερα στου χρόνου την
ακμάδα,όπου αφήνεσαι
ολόγυμνη κυρά, στο άπιαστο
κορμί της φαντασίας
και στης αγάπης το παιχνίδι,
μαγική,σαν κάποιο χάρισμα
που έγινε θυσία.


26 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΜΦΊΔΡΟΜΕΣ ΑΜΑΡΤΊΕΣ

ΑΜΦΊΔΡΟΜΕΣ ΑΜΑΡΤΊΕΣ.

Σε αργότερα χρόνια,
που άφηνες της πνοής 
το στάλαγμα μαζεύοντας

ψυχές.Σε έντονα του
πάθους συναισθήματα.
αμφίδρομες Άνοιξες,
εκεί που ο ορίζοντας
πνιγμένος στον καπνό
των τσιγάρων,τα όνειρα
νανουρίζεις πάνω
σε άχραντα κορμιά μιας
αμαρτίας.
Σε ακολούθησαν ζωές.
Πόρνης στιγμής
το σμίξιμο,με του κορμιού
σου τον ιδρώτα να βρωμάει.
πάνω σε κιτρινισμένα
σεντόνια,που σε ξάπλωσαν.
Και όλες σου οι ομορφιές,
εκείνη η κοκκινάδα που
σου έκαιγε τα μάγουλα με
της ντροπής το βλέμμα
καρφωμένο στα πιο
αθώα ένστικτα,δεν είχες
διέξοδο με της επιλογές
της ηδονής,και της ακολασίας 


26 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

Γυναίκα που σε πότισαν
με του φιλιού το ακριβό
κρασί.Που σ' έγδυσαν στου

πόθου το ανάλαφρο σεντόνι
πάνω στου έρωτα τις
κλίνες εκκλησιές.Μια Ιερής
μυσταγωγίας η στιγμή
ιέρεια του πάθους που
ανασταίνεις του κορμΙου τα
κύτταρα. Στα χρόνια σου που
περάσαν μιας γένεσης
πορείες,μεσ'από θάλασσες
πνοές,από ταξίδια τ'έρωτα.
Και κείνος,που τον έδεσαν
στου πόθου το κατάρτι,σαν
άλλος Οδυσσέας,στις πιο
παράφορες της διαδρομής
στιγμές.του να κλείνει τη
ματιά μες στου ορίζοντα το
θάμπος.


27 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2016

ΝΎΧΤΑ.

ΝΎΧΤΑ.

Νύχτα που έσταξες 
βασιλικό στα 
λιοκαμένα τα κορμιά 

του πόθου.Στου
έρωτα τους κήπους
εγεννήθηκες,μητέρα
σε φωνάζουν και
παρθένα.Πόσες δεν
έπνιξες κραυγές
πάνω στου πάθους τα
κρεβάτια που
σπαρταρούσαν οι
στιγμές.Και πόσα δεν
ετύλιξες κορμιά
στο μαύρο σου το πέπλο,
στις μοναξιές τους
τις πικρές.Και μεις σε
αγκαλιάσαμε,σε
κάμαμε δική μας,στις
εφορμήσεις της ψυχής.
Και τα κορμιά αφήναμε
σε σε παραδομένα,
στα σκοτεινά τερτίπια σου,
και τις αποδοχές σου.


17 Σεπτέμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΔΟΧΕΣ.

ΑΠΟΔΟΧΕΣ.

Ω πνοή που σε αφουγκράστηκα
στου έρωτα τις παράφορες
στιγμές.Ω των αισθήσεων συναίσθημα

που σε ένιωσα στο ατελείωτο
του κορμιού σκίρτημα.Της νιότης
παράφορο θάμα,που σε άγγιξα
σε κλίνες που έσταζαν βασιλικό.
Χρόνε που σε προσπέρασα,σαν
χάντρες κομπολογιού παίζοντας
μαζί σου.Της νίκης ποθητέ έρωτα
που σε κανάκεψα στο απίθανο
και στο προσκεφάλι σ'έβαλα να
σκουπίσεις τον ιδρώτα της ηδονής.
Θαυμασία της ακμής πορεία,σε
δρόμους ανάλαφρους που έφτανες
στο απόγειο της γαλήνης.Να που
ορμίσατε ακάλεστα στις μέρες
που οι αναμνήσεις πολιορκούν τα
κύτταρα που ανταριάζετε τα ένστικτα,
αδιαφορώντας.Και εγώ σας κράτησα
περπάτησα ξανά μαζί σας,ένιωσα
της ανάγκης την αφετηρία να με
σπρώχνει σε σας.


18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΞΆΦΝΙΑΣΜΑ.

ΞΆΦΝΙΑΣΜΑ.
Αστραπή του πόθου.
Φθινόπωρου μορφή,
μαχαιριά στα στήθη.

Ξεπλένει η βροχή
του πάθους τα ίχνη με
κάθε σταγόνα πνοή.
Και εσύ χαράζεις μέσα
μου ατόφια σαν κάτι
που ανάστησα
στο χτες,και σήμερα
κρατώ σαν αμαρτία.
Και ω του πάθους αίμα
ποταμέ,που από χείλη
σάρκινα πηγάζεις,
να πνίξεις τις στιγμές σε
κάλεσα.Και νάμαι τώρα
στην απανεμιά του νου,
με τόσα στο μυαλό
να σε θυμούνται,μια οπτασία
που με ξάφνιασε ξανά.


18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΙΚΟΝΕΣ.

ΕΙΚΟΝΕΣ.

Πως έγινες του νου μου
ξαφνικό.Και είναι οι στιγμές
γιομάτες από σένα,με 

αναμνήσεις μακρινές.
Και λεω να,οι θύμησες,
πως γίνονται παρόν σε μιας
απρόσμενης για το
μυαλό αίτια.Επέρασαν
πολλά,που έζησα και
χόρτασα στου χρόνου τις
ασάλευτες πορείες με
την δική σου αίσθηση.
Ησουνα διπλά μου
μπορούσες να μ'αγγίξεις,
με κοίταζες,χαμογελούσες
στις στιγμές.Μα περάσαν
οι χρόνοι χάθηκαν σαν το
ρέμα οπου το άνοιξ'ο καιρός,
να πάρει στο ταξίδι του,
και σένα. Και ήρθες
έτσι ξαφνικά,απρόσμενη,σα
μια οπτασία,κάπως να μου
ταράξεις την γαλήνη,σαν
πέρασες εικόνα
ξαφνική από μπροστά μου.


18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΤΕΡΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ .


ΦΤΕΡΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ . 

Πόσο μου μοιάζεις 
έρωτα.Πως 
σκαρφαλώνεις στα 

ψηλά του πόθου
σου τα κάστρα
κατακτητής κι'εγωιστής.
Πόσο ψηλά πετάς,
στου γερακιού
τη ρότα,με τα φτερά
σου διάπλατα.
Και σαγηνεύεις τις
καρδιές με
κείνη τη μάτια σου,
που φτάνει στα βαθιά
του νου.Και ύστερα
ανέμελα,σα να μην
έχεις στόχο
μια σαϊτιά αφήνεις
ανεξέλεγκτη,
και μας τρυπάς τα στήθια.


18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΝΟΥΦΑΡΑ.

ΝΟΥΦΑΡΑ.
Νούφαρα στης λίμνης
τον ανθό,ηλιοβασίλεμα
του νου.Βαρκούλα η 

καρδιά π'αρμένιζε
δειλά στο ακρογιάλι
τ'ονείρου για να φτάσει.
Και συ πανάκι τα μαλλιά
σου άπλωσες έτσι που
φύσαγε ο άνεμος.
Και το φεγγάρι έπαιζε
σαν το μικρό παιδάκι
ολόγιομο κι'ολόχαρο,
μες στα δικά σου μάτια.
Κι ο κόρφος γιόμιζε
πνοές,του έρωτα ανάσες
στο κυματάκι του νερού.
οι νότες κελαηδούσαν.
Απλώθηκε κι'ο έρωτας
σαν του Μαγιού την χλόη
για να πλαγιάσεις να βρεθείς
μες στης ακτής την άπλα
κοχύλια να σε ντύνουνε
και να σε νανουρίζει.

18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΧΑΣΜΟΊ.


ΣΤΟΧΑΣΜΟΊ.

Στα πόδια σου απόψε το
φεγγάρι.Σε κράτησα στα
χέρια μου στο φως με κείνη

την μαγεία του κορμιού
σου να μου σαλεύει το
μυαλό.Στο πλάγιασμα της
σκέψης σε νοστάλγησα
με τις πνοές μου λεύτερες
απ'του φιλιού την αίσθηση.
Και συ σαν του καλοκαιριού
η λάβα να καις στα αγγίγματα.
Ω της αυγής πηγή,που
μου ψιθύριζες τρεχάμενο
νερό στ'αυτί σαν κελάηδισμα.
Που θρόιζαν τα φύλλα
στου πλάτανου την καρδιά
σα σε ακούμπησα. Που ο ήλιος
έσκυψε το βλέμμα στη θωριά
σου,και ο άνεμος κόπασε
ευλαβικά. Ω που του νου μου
σάλεψες τα ένστικτα στου
χαμόγελου την άνθιση,
αφουγκράσου κι απόψε τον
πόθο μου.το αναφιλητό
στοχάσου του πάθους την ανάσα
να σου καίει τα στήθια.Και έλα
έλα σαν φως σαν στιγμή,σαν
έλξη στην δίψα του κορμιού,
έλα σαν έρωτας.

18 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΡΑΓΟΎΔΙΣΜΑ.

ΤΡΑΓΟΎΔΙΣΜΑ.

Πως του Αποσπερίτη
έγινες πνοή. Και των
χειλιών μου όμορφο

τραγούδι Να σε ακούω
το πρωί,το βράδυ να
ξεχνιέμαι.Στον κήπο μου
λουλούδι ανθισμένο
που πότιζα μες στου
Μαγιού το δειλινό.Και
πήρες της καρδιάς τα
φύλλα ,και γιόμισες
την πλάση με αγάπη.
Και έγινα της Άνοιξης
και γω,ένα φιλί,μια
αγκαλιά,και μια πηγή
τραγούδια.


19 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ.

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ.

Στου αστερισμού σου γεννήθηκα 
την μήτρα.Και σαν άστρο έλαμψα
έρωτα να σου μοιάσω. Εμπήκα 

στις στιγμές σου και αντρώθηκα.
Και στους δρόμους σου περπάτησα.
Και αλήθεια,πόσο ίδιοι είμαστε.
Σαν το άλλο μου εγώ κυριαχείς μέσα
μου.Με καθοδηγείς,με προστάζεις
δημιουργείς συνθήκες υποταγής
να με καταστήσεις αδύναμο.Και να
που απόψε στο βλέμμα της
χαμήλωσα και γω τα μάτια.Να που
σώπασα,που έγινα ένα με την αδυναμία
να κρατήσει τις στιγμές.Ω έρωτα
τρωτέ που άρχισες να χάνεις νικημένος,
στου απρόοπτου την αίσθηση.
Που έγινες φύλλο,στου αγέρα τα
καπρίτσια,να σε πετά εδώ και κει.
Ω που έγινες η αδύνατη στιγμή της
φωνής να ψελλίσει σ' αγαπώ,που έγινες
η άρνηση,στου φεγγαριού απόψε
να ακουμπήσω την γαλήνη.


20 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΥΣΙΑ

ΑΠΟΥΣΙΑ.

Πως χάθηκες ετούτη
τη στιγμή. Σαν άνθρωπος
στα ξένα έφυγες,και

σ'έχασαν οι φίλοι.Μα εγώ
σε είχα συντροφιά μου
έρωτα,και σ'είχα και μοναδικό
Κι απόψε που ο ουρανός
με σύννεφα εσκέπασε
τ'αστέρια,που ήθελα μαζί
σου να βρεθώ,σε μια
του πόθου μου στιγμή,
δεν είσ'εδώ.Δεν σ'έχω σε
κείνο του κρυφού μου
στεναγμού το ένστικτο.


20 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ!!!!!

ΑΙΣΘΉΣΕΙΣ.

ΑΙΣΘΉΣΕΙΣ.

Γυμνό κορμί σε θεία
αίσθηση,το βλέμμα να
γιομίζει με ουσία.Στα

χέρια δώρο ελκυστικό
χάριν στου έρωτα τη
μεγαλόκαρδη στιγμή.
Απλούστατη η πράξη
σαν εικόνα σε κάποιο
έργο,που βασίλευε το
πάθος,σ'ένα σενάριο
ολκής.Και άχνιζε η
γεύση πα στα χείλη
καθώς σε ακουμπούσε
το φιλί.


20 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΦΟΡΆ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΌΣΜΙΑ ΗΜΈΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΉΝΗ ΤΩΝ ΛΑΏΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.

Έννοια που σε δόξασαν Λαοί.
Που πότισαν με αίμα τ'όνομά σου,
και σε ασπάστικαν.Αξια σε
κορμιά παλικαριών,που πολεμώντας
ύψωσαν στα τείχη λάβαρο τιμής.
Μες στις αρένες άντεξες,λύγισες
πονεμένη,άφησες στο κορμί λαβωματιά
βγήκες και νικημένη.Σε πήραν
άνθρωποι στα χεριά,και σε παράτες
φωνάζαν ωσαννά,σαν τον Χριστό
στα Βαγιοφόρα μονοπάτια.Και έγινες
ελπίδα,έγινες ζωή,και σε προσκύνησαν.
Σου έβαλαν στεφάνι στα μαλλιά,
έγινες όραμα ψυχών για την ελευθεριά
σε χέρια υψωμένα ταπεινά.Μα όπως
άνθρωποι σε πήραν και σ Ανάστησαν
σε έκανα αξία και σε τίμησαν,άνθρωποι
σε τσαλάκωσαν νεκρή,σε χαρακώματα
πολέμων,και σε πρόδωσαν.


21 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ

ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ
Σαν την σταγόνα 
της βροχής,
που μούσκεψε

τον έρωτα
πορεύεσαι
καρδιά.
Και μένεις μόνη
μες στο κρύο,
χωρις
αγάπη και πνοή.

21 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΡΩΤΑΣ.

ΕΡΩΤΑΣ.

Στα χέρια μου σε πήρα 
σαν μια ανάγκης η στιγμή.
Και ήσουν σαν το ρεύμα 

που μπαίνει μέσα μας
βαθιά,και τάραξες τα πάντα.
Και κυριάρχησες στα θέλω
στα ένστικτα,ετρύπωσες σαν
την βουκέντρα για να πονέσεις
την ηρεμία του κορμιού.
Έγινες έρωτας,μια δύναμη
στα μάτια,που τάκαμε αγέροχα.
Αχ πόσο σ'ένιωσα,και οι
στιγμές αντάριασαν και βγήκαν
από της μοναξιάς τη φυλακή.
Και τότε σε αγκάλιασα,έγινες
ήχος ψίθυρος φωνή,έγινες της
αγάπης η αιτία.


21 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΥΛΑΚΗ.

ΦΥΛΑΚΗ.

Έρωτα στην 
φυλακή που μ'έκλεισες,
μ'ισόβια δεσμά.

Επήρες και τον λογισμό
τον έκαμες κομμάτια,
και μ'άφησες
γυμνό κορμί.Σ'ένα κελί με
κλείδωσες,με ήθελες
δικό σου
να κουμαντάρεις
την καρδιά.Μα εκείνη
τόσ'αδύναμη τόσο
οπού δεν είχε άλλο από
χτύπο άηχο,σε σε
να αντιδράσει
την πόρτα έκλεισε βαριά,
και σ έκαμε δικό της.

21 ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΑΡΑΚΙΈΣ

ΧΑΡΑΚΙΈΣ

Πως να σε προσπεράσω.
Και να αφήσω τις στιγμές
ολόγυμνες να στέκουν 

μοναχικές και αδειανές.
Να μη σταθώ στη θέα σου
και γω εκστατικός όταν
του νου εχάραξες κάθε
γωνιά και σκεψη. Και έμεινα
ακίνητος μια στήλη άλατος
και σε κοιτούσα φοβούμενος
μη μ'αρνηθείς.Αχ έρωτα
που τάραξες το έρημο κορμί
μου,και τρέμει σαν του
άνεμου το φύσημα,και είναι
ένα κουφάρι στον βυθό
μιας θάλασσας πνιγμένο.
Που μ'έκαμες αδύναμο μια
καλαμιά στον κάμπο,να μη
μπορώ ν'αντισταθώ στου
άνεμου τη δίνη.Να στέκω
και να σε θωρώ μικρός και
φοβισμένος,σαν το πρωτόβγαλτο
παιδί,στο σκίρτημα του πόθου.


21 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΑΙΤΙΈΣ

ΣΑΙΤΙΈΣ

Πόσες με νίκησες 
φορές έρωτα 
πεισματάρη.Είχες

τα όπλα δυνατά
και την καρδιά σου
πέτρα.Είχες
και τις σαΐτες σου,
σίδερο και ατσάλι,
να μου τρυπάνε
το κορμί. Και νάμαι
τώρα καταγής,
στα πόδια σου
πεσμένος,και το κορμί
στα αίματα,
σαιτοτρυπημένο.


22 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΥΕΛΙΞΊΕΣ.

ΕΥΕΛΙΞΊΑ.

Πάρε με στου 
φιλιού σου την 
ακμή.Νύχτα 

μοναχική εκλιπαρεί
μιας προσδοκίας
την λύτρωση και σένα.
Ταξίδεψέ με στα
μποστάνια
της χαράς,εκεί που
παπαρούνες
απλώνουν τους
ανθούς.Και πριν
χαράξει,το τελευταίο
άστρο πριν χαθεί,
πνιγμένοι στης δροσιάς
την ανάσα καυτοί,
να με ντύσεις με
των χεριών σου την
ευελιξία.

8 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΠΌΡΟΣ ΖΩΉ.

ΣΠΌΡΟΣ ΖΩΉ.

Πως να χαθώ στου
έρωτα τον θάνατο,
και συ ανθείς λουλούδι

μου σπαθάτο.Πως
να σε φτάσω χελιδόνι
χωρίς φτερά στο
πέταγμα του πόθου.
Στην γη σου κατοικώ
και γω σπορά του
πάθους μου για σένα.
Κι'αν με ποτίσεις
τον ήλιο αν μου δόσεις
στην ματιά μου,να
ξέρεις θα ανθίσω και
εγώ σε κείνα τα ξερόχορτα
της αμαρτίας που την
εκάμαμε ζωή.


8 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016

https://youtu.be/2ZMBUDXANQ8?t=231

ΑΡΜΈΝΙΣΜΑ.

ΑΡΜΈΝΙΣΜΑ.

Ω Ποσειδώνα που τη
θάλασσά εξουσιάζεις,
και έρωτες πανάρχαιους

θωρείς σαν τις φρεγάδες
στα ταξίδια του ονείρου.
Προστάτεψε και τούτο
το ταξίδι,την θάλασσα
γαλήνεψε του νου,που
ο αγέρας άρχισε φοβέρα.
Και αν ο Αίολος τα κύματα
φουσκώσει,ξεσκίσει τα
πανιά,στην τρικυμιά,το
χέρι άπλωσε,να μας νοιαστεις.
Στον έρωτα και μεις,ταξίδι
αρχινίσαμε,στον χρόνο.
Και σε πελάγη που αρμένιζε
ο πόθος,πανιά ανοίξαμε
πλατιά. Και να στης εύνοιάς
σου στέκω την άξια,ικέτης
στην δική σου καλοσύνη
που μπορείς,την ηρεμία να
κρατήσεις και γαλήνη,ατάραχη
να μείνει η στιγμη.


6 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΡΟΒΙΛΊΣΜΑΤΑ.

ΣΤΡΟΒΙΛΊΣΜΑΤΑ.
Τραγούδι της βροχής
ήχος του έρωτα χαϊδεύει
το κορμί. Οι στάλες

έστισαν χορό στης πίστες
της αγάπης,μιας φαντασίας
αίσθηση. Και μεις ανέμελοι
μουσκέψαμε τον πόθο
σ'έναν χορό στροβιλίζοντας
το χρόνο πιασμένοι
εκστατικά, χέρι με χέρι στου
παράδεισου την άπλα. Και
λες σε πίστα τα όνειρα
λικνίζαμε σαν τα κορμιά
αισθαντικά ν' απολαμβάνουν
κάθε σταγόνα ηδονή
πνιγμένοι στο παράφορο
του πάθους.


7 Σεπτεμβρης 2016



ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΗΤΤΑ.

ΗΤΤΑ.

Κραδαίνοντας 
την αμαρτία σαν 
το σπαθί του 

έρωτα που λύγισε
στη μάχη το αίμα
ξέπλυνα γονατιστός.
Και δύναμη δεν
είχα να παλέψω
εκεί στα χαρακώματα
του πάθους να
έβγω έστω νικητής.
Και έκλεισα τα μάτια
στην αλήθεια,
ήταν μεγάλη η πληγή
και έτρεχε ποτάμι
ως σε σένα.
Και συ πανί δεν πήρες
να σκουπίσεις
το αίμα οπου έβαφε
τη θλίψη,ότι λαβώθηκα
για σένα στην καρδιά.


7 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.

Τα όνειρα που 
πότισε η βροχή
και έγιναν του 

κήπου μου
λουλούδια,να κόβω
κάθε πρωινό.
Ένα ν'αφήνω για
εσένα,στου έρωτα
το προσκεφάλι,
και άλλο να κρατώ
εγώ,στο πέτο να
φορώ να καμαρώνω.
Και όπως θα τα
βλέπω ματωμένα,απ'
της δροσιάς
το αίμα το χλωρό
θα λέω πως ο έρωτας
ανθίζει και στο δικό
σου το μποσκέτο
το ξερό.


7 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΔΟΧΕΣ.

ΑΠΟΔΟΧΕΣ.

Πριν στης αποδοχής
σε ντύσω στα λευκά,εκεί 
στου έρωτα την εκκλησιά 
που σε προσκύνησα.
Πριν το στεφάνι σου φορέσω
στα μαλλιά.Την θλίψη
σου εφόρεσα μαντίλι τα μάτια
να κρατώ στεγνά.
Και τρυφερά σε κοίταζα.
Ο χρόνος έγερνε κι'αυτός
σαν πόθος στα μενεξεδί να
σε χορτάσει.Και είχα τόσα
να σου πω.Μα τούτο
που εμπόρεσα να φέρω
ένα λουλούδι μια σταγόνα
της βροχής,και ένα χάδι στα
πόδια σου τα άφησα χρυσάφι.

7 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

Αχ του πόθου κόκκινο
δαγκωματιάς στιγμή.
Ποτάμι ηδονής έτσι που

τρέχεις στην κορυφή
να φτάσεις του κορμιού.
Κι'ενώ σε κυματίζω
δαγκωμένη στα δυο σου
χείλη,πάλλευκα σεντόνια
σε τυλίγουν, αρμενίζουν
οι στιγμές καθώς μας
λούζει ο ιδρώτας και το
πάθος.


7 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ.

ΑΚΟΛΟΥΘΊΑ.

Πόθε στης δοξαριάς 
την αίσθηση,
τα ένστικτα απλώνεις. 

Νότες ανάσες
απ'του φιλιού το
άγγιγμα σ'έναν
παράφορο ρυθμό.
Και ως μ'αγγίζεις
μαγικά
τα δάχτυλα σαν
φεύγουν
πάνω στο τάστο του
κορμιού,και στις
χορδές του πάθους,
κλείνω τα
μάτια και σ'ακολουθώ.


7 Σεπτεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες