ΤΡΑΓΟΎΔΙΣΜΑ.Πως του Αποσπερίτη
έγινες πνοή. Και των
χειλιών μου όμορφο
τραγούδι Να σε ακούω
το πρωί,το βράδυ να
ξεχνιέμαι.Στον κήπο μου
λουλούδι ανθισμένο
που πότιζα μες στου
Μαγιού το δειλινό.Και
πήρες της καρδιάς τα
φύλλα ,και γιόμισες
την πλάση με αγάπη.
Και έγινα της Άνοιξης
και γω,ένα φιλί,μια
αγκαλιά,και μια πηγή
τραγούδια.
19 Σεπτεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.