ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.
Τα όνειρα που
πότισε η βροχή
και έγιναν του
κήπου μου
λουλούδια,να κόβω
κάθε πρωινό.
Ένα ν'αφήνω για
εσένα,στου έρωτα
το προσκεφάλι,
και άλλο να κρατώ
εγώ,στο πέτο να
φορώ να καμαρώνω.
Και όπως θα τα
βλέπω ματωμένα,απ'
της δροσιάς
το αίμα το χλωρό
θα λέω πως ο έρωτας
ανθίζει και στο δικό
σου το μποσκέτο
το ξερό.
7 Σεπτεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Τα όνειρα που
πότισε η βροχή
και έγιναν του
κήπου μου
λουλούδια,να κόβω
κάθε πρωινό.
Ένα ν'αφήνω για
εσένα,στου έρωτα
το προσκεφάλι,
και άλλο να κρατώ
εγώ,στο πέτο να
φορώ να καμαρώνω.
Και όπως θα τα
βλέπω ματωμένα,απ'
της δροσιάς
το αίμα το χλωρό
θα λέω πως ο έρωτας
ανθίζει και στο δικό
σου το μποσκέτο
το ξερό.
7 Σεπτεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.