ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

ΠΟΘΟΥ ΤΑΞΙΔΕΜΑ

Ποια νιότης μελωδία 
ξυπνά μέσα σου.Αχάτη 
μαύρο της ματιάς,
στα βαθύ του μυαλού.
Και συ,στου ωκεανού τα
πλάτη,ταξιδιάρικο σκαρί
του έρωτα,αρμενάκι,
να αράζεις στην
ακρογιάλια του πόθου.
Και ζητάς την απανεμιά μιας
αγκαλιάς,στα φύκια του
πόθου τυλιγμένη,λαίμαργα
στου στρειδιού τα χείλη
να ακουμπήσεις.
Πιασμένη στο κατάρτι μιας
αναμονής.που τα στήθη
ανοίγουν στο καρτέρεμα της
αέναης αίσθησης,
ατενίζεις τα πλάτη ενός
ορίζοντα έρωτα.Καπετάνιος
εκείνος,να σε οδηγεί στα
άπληστα παλάτια της ηδονής

3 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΑΡΤΕΡΕΜΑ

Γιασεμί στον κήπο 
της καρδιάς.
Και νούφαρο στης
λίμνης το γαλήνεμα,
στο αντάμωμα
των αστεριών.Νεράιδα
στου πέπλου
τυλιγμένη την μαγεία,
λουσμένη στο 
φεγγαρόφωτο.Εκεί που
χαϊδεύει ο νους το
βλέμμα,να σε αγγίζω
πάναγνη,στο
θρόισμα του αγέρα.
Ύστερα,στο άπλωμα
του πόθου,σε μιας
παρόρμησης
στιγμή,των χειλιών
σου την γεύση,να πάρω
στο όνειρο.

4 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΑ

Για ένα βράδυ,στο
σκάσιμο του ουρανού,
στο χάραγμα της
αιώνιας αίσθησης,και στο
κρυφό ζευγάρωμα
των άστρων.Στου φίλιου
το στάλαγμα,εκεί
που οι γεύσεις γιομίζουν
τα ποτήρια της
ηδονής.Που τετράδα μάτια
στο χάδι μιας σμίξης
σαγηνεύουν τα πιο άγρια
ένστικτα.Και στις πιο
δυνατές επιθυμίες της σάρκας,
που καυτή άμμος απλώνει
κόκκους τα κύτταρα,
χείμαρρους στου πάθους
τον χορό.Και σε
αγγίζω,σε νιώθω σε κρατώ,
ως στα βαθιά της
νύχτας,στο πέρασμα στο
ωραίο,ως στο κάθισμα των
άστρων,εκεί στου παράδεισου
τον έρωτα.

4 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟ 

Επάξια τον έρωτα,στων
ενστίκτων το παιχνίδι, στο
τραπέζι των πόθων.
Και κέρδη θα τρέχουν
ποτάμια,μαργαριτάρια,
να μαζεύω στην ρουλέτα
της καρδιάς.Μιας στιγμής
της τύχης το χαμόγελο,ένας
αιώνας εσύ,να σημαδέψει
την ζήση.Ύστερα,στους
γαλαξίες,που απλόχερα θα
ανοίξουν τις πόρτες,στων
αστεριών το κάλεσμα,
να σεργιανίσω κάθε σου
όνειρο.Και φως από
τα μάτια σου να πάρω εκεί
στου ουρανού τα ταξίδια.
Πνοής έρωτας,στον θρόνο
του πάθους,καταιγίδα,να
πνίγουν του κορμιού κάθε
σκίρτημα,

4 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ

Με την ματιά του φεγγαριού
ταξίδεψες τον χρόνο.
Πέρασες στου γαλαξία τα 
χρώματα,εκεί
που αστερισμοί λούζονταν.
Και ολόγυμνες Αφροδίτες
χόρευαν λικνίζοντας
τα κορμιά.Κρατούσες στα χέρια
της γης τα χρυσάφια,και
χάντρες αλάβαστρος σμιλευμένος
στους οντάδες του πόθου,
να χαράζουν τον λαιμό σου.Η 
ματιά σου,τοξοβόλα
να διασχίζει τα σύννεφα,να
φτάνει στις άκρες της καρδιάς,
να ανοίγει σπηλιές τους
πόθους,να σβήνει,σαν παγωμένες
λίμνες τις λάγνες ανάσες
που πάλλονται στα στήθη,σε στιγμές
λάγνες,κριμένες στην
παραζάλη,μιας νύχτας ανάστασης
που κοκκινίζουν τα χείλη στο
δάγκωμα του στοχασμού.
Αμέριμνα,αγνά,που λες τα λάφυρα,
ματωμένα και αυτά,κείτονταν
στις κλίνες ενός
πόλεμου,κατακτητή,που άφησε
λαβωμένα τα όνειρα.

5 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΝΣΕΛΗΝΕΣ ΠΝΟΕΣ

Πνοή που ανθίζεις 
τριαντάφυλλο
στου δειλινού το πέτο.
Κομμένο με χέρι
τρεμάμενο στο μποσκέτο
του πόθου.Κάθε
σου φύλλο,και ένας
στεναγμός,να μαρτυρά τις
ανάγκες μιας επαφής,
ένα χάδι στο
βαθυστόχαστο της στιγμής,
ένα φιλί όταν το χέρι
αντήλιο,αποχαιρετά τις
πορφύρες του ουρανού.Και
σ ανταμώνω στις
διαδρομές του νου,στις 
βαθιές αναμνήσεις,
που άφησαν νύχτες
πανσέληνες,στ αποκαΐδια
ενος πάθους,που,
οι φλόγες πετούσαν
ανταύγειες στις ματιές.Και
σε γεύτηκα,οπώρα,
που έκοψα,στο κλωνάρι του
έρωτα,σε βράδια λάγνα,
σε στιγμές
ανάκατα συναισθήματα.

5 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΕΘΗΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Ερωτάς και μέθη.
Τρυγητής ο πόθος,
να πάτα τα
σταφύλια της ηδονής.
Η ζάλη στο παράλογο,
να αναζητά μιας
αμαρτίας στιγμή.Και
τίποτα να μη
τελειώνει στου πάθους
το ντελίριο.
Οργασμός του κορμιού,
σε μια δέσμη
ορμής,να σαρώνει τους
πόθους.Και εμείς,
ταξιδιώτες του απόλυτου,
δέκτες μιας παράφορης
έλξης,στου
κορμιού τα αδύναμα να
δίνουμε ζωή.

6 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ.

Στου τρένου το ταξίδι,
στις ράγες που 
ακουμπούν τα όνειρα,
να τρέχουν παράλληλα
στον χρόνο.
Δυο γραμμές,μια επιθυμία,
ένα άγγιγμα,που φτάνει
στο απίθανο.Και τέρμα δεν
υπάρχει στου πόθου
μιας ανάγκης να φτάσει
κοντά σου.Ένα κενό,
που το δένει το χάραγμα,
μιας απόστασης,
μιας υπέρβασης που την
λέμε η άλλη πλευρά,
να φαντάζει μακρινή.Και το
τρένο,στης ανηφόρας
το βάσανο,κουρασμένο,
να αγκομαχάει στο πότε,στο
απίθανο, που,δεν θα
γίνει πιθανό,στις δυο γραμμές,
που το κενό τους φαντάζει χάος.

6 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΈΓΝΟΙΑ,

Έγνοια μου.
Που λουλούδι φυτρώνεις 
στο παρτέρι της καρδιάς.
Που άνεμος χαϊδεύεις 
τα μάγουλα την στιγμή
της σκέψης.Που σε
ψάχνω στα μοναχικά πρωινά,
και στα δειλινά σου απλώνω
το χέρι να σε κρατήσω.
Και ανοίγεις λουλούδι στου
αγρούς του λογισμού,ένας
κάμπος συναισθήματα,
που ξεκουράζει το βλέμμα.
Και σ αγκαλιάζω μέσα εκεί,
σου μιλώ,σε ποθώ,σε
αισθάνομαι.Ακουω το θρόισμα
της γύρης που σκορπάς
ηλιόλουστη.Που στέκεις
αγέρωχη,στου φεγγαριού
το λαχτάρισμα,και τις νύχτες,
που πάλλευκη,γέρνεις το
κεφάλι.στην αιώνια διαδρομή
του όνειρου,σε νοιάζομαι.

7 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Κυριακή 1 Ιουνίου 2014

ΠΡΩΙΝΟ ΑΓΓΙΓΜΑ

Θαρρώ σε αγγίζω.
Στο ξέχειλο 
του ποτηριού
που πίνω στην υγειά
σου.Στο χάιδεμα
ενός πρωινού που
σκάει μυροβόλο
στις αισθήσεις.
Και ναι,σε αγγίζω στο
μάδημα μιας 
μαργαρίτας,καθώς
το άρωμα
αιθέρας ζαλίζει τον νου.

28 Μαης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ

Στον αστερισμό του έρωτα,
φαντάζεις στην βαθιά 
την γαλήνη της νύχτας.Με 
βλέμμα που σπάει
αποστάσεις σ ακολουθώ
σε τροχιά που ο χρόνος
δεν μετρά,δεν υπάρχει.
Χωρίς κανόνες και ιστορία.
Μοιάζεις περσίδα,ζεις σαν
άστρο,φαινόμενο που
φτάνει τα πέρα,κατοικείς σε
ουρανούς μιας γενιάς που
ο πλάστης άφησε λεύτερα
να διαμορφωθούν.Σε
πανηγυριών γιορτής αγγέλων,
να κρατούν μαντήλια,
παραστάτες σε μια παραζάλη
μέθης και πάθους.Και
λικνίζονται τα κορμιά.Ποτάμια
να ρέει ο οίνος στου
Αυγούστου το υπέρτατο κάλλος,
μεθυσμένοι να μένουν
οι πόθοι.Ύστερα,αποκαμωμένη,
σε μια παρόρμηση να
ακουμπήσεις το τέλειο,το χέρι
να μου απλώσεις,άξαφνα.
Να αρχίσει το όνειρο,οι κλίνες
άυλες να δεχτούν το
λαχτάρισμα του κορμιού,και γυναίκα,
που σπαρταρά στης ηδονής
τον αστερισμό,στου ουρανού σου
τον παράδεισο οι πόρτες
να κλείσουν πάναγνες τις επιθυμίες
της σάρκας.

28 Μαης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΡΑΦΕΣ 

Πως ζεις αλήθεια,
στου κόσμου σου τα 
χαραγμένα γράμματα,
σε ποια γραφή
να σε ψάξω,να σε
ρωτήσω,να γνωρίσω
στιγμές
σου,που ίσως μένουν
μυστηριακά μοναχικές,
σε ένα δικό σου πρότυπο,
μιας μαγείας,να αρχίζει με
το σκλάβωμα του νου,
να διασχίζει ωκεανού
παθιασμένα ρεύματα,που
παρασέρνουν σε νησιά
απάτητα,που τα κατοικούν
ξωτικά,μυημένα στου
έρωτα τα μυστήρια.Σε
ψάχνω σε όλα αυτά,
διασχίζοντας της σκέψης
τις θάλασσες, στα
μεγάλα ταξίδια της
φαντασίας,στο ιδεατό που
απλώνει σαν μια μετάλλαξη
στο παρόν.Και ναι,σε ξέρω.
Σε ζω καθημερινά,στου
περίπατου την ηρεμία,
στου όχλου την βοή, σε
βρίσκω, σε όνειρα μέσα
στα μοναχικά της νύχτας
βιώματα.

28 Μαης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΡΟΝΟΣ ΜΗΔΕΝ.

Κουρασμένες οι ώρες,
σε σκουριασμένο
ρολόι,να ανηφοριζουν
όπως η σκέψη βαριά να ακολουθεί,
δίνοντας νωχελικά
ένα κουρασμένο τικ τακ στον χρόνο.
Πιάνω τα βήματα,
σερνάμενα,να ακολουθούν
την σκιά μου,
να χάνεται και αυτή, πίσω
από μαυρισμένους ουρανούς.
Φοβάμαι να κοιτάξω ψηλά.
Ίσως εκεί δω την μορφή μου
τσαλακωμένη,
εσένα να τρέμει από μοναξιά,
και τον ήλιο χλωμό αδύναμο.
Τα χέρια νεκρά
να μας κρατήσουν,και αυτή η ματιά,
σκυθρωπή,
όπως πονεμένη η καρδιά,
νεκρή. Δίνουμε φως στην ελπίδα,
χωρίς η ελπίδα να βρίσκει ουρανό.
Σε ανάκατα συναισθήματα
πουλάμε τα κορμιά μας,
ζητώντας μέσα από
μαραζωμένους έρωτες παρηγοριά.
Και το φως,σαν ένα καντήλι,
με τρεμάμενη φλόγα, ίδιο το
τικ τακ του ρολογιού,να θέλει τον χρόνο
να κάνει δικό του. Απουσιάζει ο χρόνος,
απουσιάζουν τα όνειρα.Και το ρολόι εκεί
βαθιά στην άκρη του αύριο,
να αναζητά ξεκίνημα στο αβέβαιο.
Χρόνος μηδέν όνειρα ματοβαμμένα.
Και εσύ αγάπη, άδοξη
σκουριασμένη.δεν ζητάς.

11 Δεκεμβριος 2011
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ>
ΛΉΘΗΣ ΣΩΤΗΡΊΑ ΈΛΞΗ

Λαβύρινθος,σε χρόνους
δίσεκτους,σε πυκνές 
σιωπές να ανοίγεις τον μίτο.
Να ψάχνεις διέξοδο,
ανάμεσα από τοίχους,που
τα κυριαρχούν φαντάσματα
ενός παρελθόντος,
βουτηγμένου στον μαρασμό.
Κρατούσες Θερμοπύλες,
στο πριν να θέλεις
να αντέξεις,να ζεις.Και
πατώντας σε κούφια θεμέλια,
που σαν ηφαίστεια 
άνοιγαν στα πόδια σου,δεν το
μπόρεσες.Όσο κι αν
αρμένιζες το βλέμμα σε λίμνες
παρθένες,πνιγμένες
στα νούφαρα,πετούσες σε
βουνοκορφές,που
κατοικούσαν Θεοί.Και σήμερα,
σε μιαν αμαρτία,που
ξεπρόβαλε απαστράπτουσα,
ζητάς φως.Ζητάς ζωή,
κραυγάζεις για μια σωτηρία που
άφησες να χαθεί στο χθες.

29 Μαης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΡΟΐΣΜΑΤΑ

Ηλιόλουστη στου πρωινού
το σκάσιμο,μετρώντας 
κάθε αχτίδα του ήλιου.Στα 
χείλη λουλούδι φιλιού 
χάρισμα.Ερωτοτροπεί η
ματιά σου,στο
απέραντο της σκέψης σαν
κατευόδιο.Χωρίς μιλιά.Φωτογραφία: ΘΡΟΐΣΜΑΤΑ

Ηλιόλουστη στου πρωινού
το σκάσιμο,μετρώντας 
κάθε αχτίδα του ήλιου.Στα 
χείλη λουλούδι φιλιού 
χάρισμα.Ερωτοτροπεί η 
ματιά σου,στο
απέραντο της σκέψης σαν
κατευόδιο.Χωρίς μιλιά.
Μοναχά στου άνεμου το 
πρόσταγμα,όταν τα μαλλιά 
σου λεύτερα ανακατεύει,
γνέφεις μυστηριακά.
Μαζεύεις ένα ένα τα θροΐσματα
μιας θέλησης ύστερα,μιας
δύναμης ύψιστο κάλεσμα,
το βήμα αφήνει χνάρια ύπαρξης
Και τρέχεις φτάνεις ως 
το βάθος της μνήμης,γελάς,
αφοσιώνεσαι,θυμάσαι.Που 
ο έρωτας,πνευματικός
να σε ακολουθάει ως τα πέρατα
που καταλαγιάζει τα ένστικτα.

1 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Μοναχά στου άνεμου το
πρόσταγμα,όταν τα μαλλιά
σου λεύτερα ανακατεύει,
γνέφεις μυστηριακά.
Μαζεύεις ένα ένα τα θροΐσματα
μιας θέλησης ύστερα,μιας
δύναμης ύψιστο κάλεσμα,
το βήμα αφήνει χνάρια ύπαρξης
Και τρέχεις φτάνεις ως
το βάθος της μνήμης,γελάς,
αφοσιώνεσαι,θυμάσαι.Που
ο έρωτας,πνευματικός
να σε ακολουθάει ως τα πέρατα
που καταλαγιάζει τα ένστικτα.

1 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες