ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ.
Στου τρένου το ταξίδι,
στις ράγες που
ακουμπούν τα όνειρα,
να τρέχουν παράλληλα
στον χρόνο.
Δυο γραμμές,μια επιθυμία,
ένα άγγιγμα,που φτάνει
στο απίθανο.Και τέρμα δεν
υπάρχει στου πόθου
μιας ανάγκης να φτάσει
κοντά σου.Ένα κενό,
που το δένει το χάραγμα,
μιας απόστασης,
μιας υπέρβασης που την
λέμε η άλλη πλευρά,
να φαντάζει μακρινή.Και το
τρένο,στης ανηφόρας
το βάσανο,κουρασμένο,
να αγκομαχάει στο πότε,στο
απίθανο, που,δεν θα
γίνει πιθανό,στις δυο γραμμές,
που το κενό τους φαντάζει χάος.
6 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Στου τρένου το ταξίδι,
στις ράγες που
ακουμπούν τα όνειρα,
να τρέχουν παράλληλα
στον χρόνο.
Δυο γραμμές,μια επιθυμία,
ένα άγγιγμα,που φτάνει
στο απίθανο.Και τέρμα δεν
υπάρχει στου πόθου
μιας ανάγκης να φτάσει

κοντά σου.Ένα κενό,
που το δένει το χάραγμα,
μιας απόστασης,
μιας υπέρβασης που την
λέμε η άλλη πλευρά,
να φαντάζει μακρινή.Και το
τρένο,στης ανηφόρας
το βάσανο,κουρασμένο,
να αγκομαχάει στο πότε,στο
απίθανο, που,δεν θα
γίνει πιθανό,στις δυο γραμμές,
που το κενό τους φαντάζει χάος.
6 Ιουνης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.