ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2015

ΠΟΘΟΣ!!!



ΠΟΘΟΣ!!!

Πολύς ο έρωτας,
στα μάτια σου.
Το βλέμμα,αγκαλιάζει
το κορμί μου,
σε μια ανατριχίλα
που ταράζει,
την ηρεμία της καρδιάς.
Και πλέω στα πελάγη
που αφήνουν,
δυο κύματα στα χείλη
σου,να ζαλιστώ
στην δίνη των φίλιων σου,
μες στου μεσημεριού
την ησυχία,έτσι,
που σε θωρώ και σε ζητώ.

7 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤ'ΑΜΠΕΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ!!!

Σιγοβράζει ο έρωτας,
σαν μούστος στα 
βαρέλια,μες στου 
αμπελουργού
τα πατητήρια.Και γω,
μεθάω,στο δικό σου
το κρασί,που
στάζει απ την βάνα των
χειλιών σου.
Και όπως σε ρουφάω,
σαν αγίασμα,την
σάρκα του κορμιού σου,
που αγγίζω,μια να
μιλώ στον ουρανό,και,μια,
να ζητάω το φιλί σου.

7 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ!!!

Δεν ειν το κλάμα,
που μπορεί,τον πόνο, 
να γιατρέψει,ε'ιν η
αγάπη,δυνατή,που σ'έχει
πια,μαγέψει.
Κι'αν βάζεις τόσα
φυλακτά,και άλλες
βασκανίες,εκείνη,
είν'ανίκητη,πάντα θα
σε πονάει,και στα
βαθιά σου όνειρα,θα
μπαίνει,θα γελάει.
Μα εσύ,σταμάτα πια,
να κλαίς.Ο έρωτας,δεν
είναι για το δάκρυ,
μα ούτε,και για βάσανα,
μα είν, για την χαρά
σου,καθώς σου πήρε
μιαν αυγή,τα μυστικά σου
όλα,τα έκανε μια
στιγμή,σαν σ'έκανε να
νιώσεις,αυτό που λένε,
σκίρτημα,αυτό,που
λέν'αγκάλη.

7 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΜΟΙΡΑ!!!

Δεν ήσουνα ένα
λουλούδι,
που θα το κόψω,
για να πω,πως
απ'την μέθη του,
θα πάρω κάτι.
Γιατί,εσύ,
που σπάνια ανθίζεις,
έχεις δίκη σου,
ομορφιά.Και είσαι
σ'ένα περιβολή,
που φύτεψε ο έρωτας
σπουργίτης,
σαν σε κουβάλαγε
στο ράμφος του
σπορά.Και κεί σε άφησε,
να μεγαλώσεις,να
πάρεις σάρκα,
και οστά,να έχεις
όνομα,να σε
φωνάζουνε,γυναίκα.
Και σε ζηλέψανε,
πολλοί,έτσι που
φάνταζες,λιγεροκόρη.
Εκεί κι'εγώ,
σ'ασπάστηκα,
μια νύχτα,σαν κάτι
ιερό,μα και σπουδαίο,
πόσο μικρός
αισθάνθηκα στ'
αλήθεια,σε πόθησα,
και ήτανε μοιραίο.

8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΑΓΑΠΗ!!!

Μη μου νιαστείς,
και κουραστείς.
Θέλω να
ξέρεις,σ αγαπάω.
Κι'αν πρέπει
να το θυμηθείς,
και είναι
λίγο,να ντραπείς,
μη κοκκινίσεις,
σ αγαπάω.Το ξέρω,
δεν θ'αντισταθώ,
παραδομένος,
θα βρεθώ,είναι
γραφτό,και να
πονάω,μη μου
θυμώσεις,σ αγαπάω.

8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΙΟΡΤΙΝΌ!!!

Εφόρεσες 
τα γιορτινά σου,
και σε ημέρα,
Κυριακή,τον
έρωτα
στεφάνωσες,
σε γάμο.
Και έλαμπες,
ήταν το φώς,
που έβγαιν'
απ'τα νιάτα σου,
ίδιο Λαμπρής,
στο χρώμα της
αγάπης.

8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ!!!

Αστερισμοί τα μάτια 
σου στολίζουν.
Δυο ήλιοι,καρφωμένοι
στα μαλλιά σου,
στου φθινοπώρου
την γαλήνη.
Και λάμπεις,μες στα
δειλινά,τα πρωινά
ζεσταίνεις,του
πόθου τις δροσοσταλιές.
Πως είσαι,σαν,
τον έρωτα,που βγαίνει
στα μπαλκόνια,
στην γλάστρα του
βασιλικού,
είναι το γνώριμό σου.
Και,κόβω απ'τα
φύλλα σου,στο πέτο,
σε καρφώνω,να καμαρώνω,
να θωρώ,τα
βλέμματα του κόσμου.

8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΑΚΡΥ!!!

Εσύ όπου στα χέρια 
σου,του έρωτα,
του έδωσες ουσία,
μέσ'απο χάδι τρυφερό.
Στα ίσια τον
παζάρεψες,και είχες
να του δόσεις,
όλη του πόθου την πνοή,
στάσου,για λίγο,και,
στοχάσου.Και γω,
στα μάτια σε θωρώ,
στα χέρια μου σε πλάθω,
με μια ευλάβεια πιστή.
Και έχω να σου δώσω,
ένα πανάκριβο φιλί,
είναι μονάκριβό
μου,δεν το πουλάω,
για εφέ,στα πιο φτηνά
παζάρια.Μα έχω
και ακόμη,μια σταγόνα
στην καρδιά,
από κρυφό μου δάκρυ,
που άφησα για σένανε,
να τρέξει κάποια νύχτα.

9 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΡΦΥΡΕΣ!!!

Στο αίμα της 
λαβωματιάς,
έβαψα τα πινέλα.
Και την μορφή
σου έκανα,
που όμοια δεν
θα έκανε,χέρι τρανού
ζωγράφου.
Και σ'έφτιαξα,όπως
εγώ,στα όνειρα
σε βλέπω,
με τα μαβιά σου,
τα λευκά,τα πορφυρά,
και μαύρα,και τα
τα μαλλιά σου,
τα χρυσά,πανάκριβες
πλεξούδες.

9 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΚΕΨΕΙΣ ΒΡΟΧΗΣ!!!

Μια σκέψη σου,και
ένας κύκλος,του καπνού,
απ το τσιγάρο.
Και ήρθε το χαμόγελο
στα χείλη,έτσι που ήταν
μπορετό,την
φαντασία μου ν'αφήσω,
για να σέβρει.Ετούτ'η
νύχτα,βάρυνε,και μια βροχή,
που άρχισε,πριν
λίγο,μου έφερε,μια θλίψη
στην ματιά.Και όπως
βλέπω τις σταγόνες
να κυλούν,πάνω στο τσάμι,
που το φως,τις κάνει,
νάναι ξωτικά,νομίζω,μου
μιλάνε,και με παίζουν.
Και γω,μένω αδύναμος,βαθιά,
στην θύμηση σου,
που έφερε για μια στιγμή,
χαμόγελο στα χείλη.

9 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΆ!!!!

Πες μου για σένα,
που κατοικείς.
αν είσαι,άνεμου πνοή,
για φύσηξε,να
νιώσω την ανάσα σου.
Αν είσαι περιστέρι,
στον ουρανό μου,πέταξε,
ψηλά,να αντικρίσω.
Και φύλλο,αν είσαι,απαλό,
σαν χάδι να σε
νιώσω,σ'ένα βραδάκι,
παγερό.
Μα αν είσαι του ερώτου η
βροχή,αν είσαι,μια
σταγόνα,που σταλάζει,
στα πλούσια τα
μαλλιά μου,και τα λούζει,
σε μίας προσδοκίας,
τον καιρό,έλα απόψε,να
με βρείς,ίσως η στάλα,
γίν'ελπίδα,και να γίνει,
του πόθου μου το φώς
σου το αβρό.

10 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΠΟΣΤΑΝΙΑ!!!

Μια σου στιγμή,
μια χαρακιά
σε ότι επηρεάζει 
το μυαλό.Και ειν'
ετούτο γνώριμο,
το πόσο αγαπάω,
την κάθε λεπτομέρεια
σου. Αφήνομαι
στην σκέψη σου,
ξεχνιέμαι,και περνάω,
σε έναν κόσμο,
που ανθούν,του
πόθου τα μποστάνια.
Και περπατώ
ανάμεσα,σε λούλουδα,
και μύρα,και στην
ανάγκη να χαρώ,μια
ξεγνοιασιά που
φτάνει,στην ηρεμία
της ψυχής. Αλλά,
ζητώ ακόμη,μια σου
λέξη,μια ματιά,ένα
χαμόγελό σου.

10 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆ!!!
Κάπου υπάρχεις,
δεν εισ'ιδέα,σα να σε 
ξέρω,η σ έχω δει.
Και ξέρω,είναι 
πραγματικότητα,είσαι
στον κόσμο,αληθινή.
Κι ακροβατώ,μέσα
σε σκέψεις,
μέσα στου χρόνου το
πεπρωμένο,μέσα
στο τίποτα
και στην αλήθεια,
για να φανείς,που
περιμένω.
Σε ψάχνω,μέσα στα
όνειρά μου,όταν οι νύχτες,
αδημονούν,μέσα
στους κύκλους,απ'τα
τσιγάρα,
όταν οι ώρες,πια δεν
περνούν.Μα,και στα
πλήθη,
μέσα σε ψάχνω,
είσαι μου λένε,μια σαν
εμάς,είσαι μια Άνοιξη,
και μια ουσία,του
πόθου είσαι,κληρονομιά.
10 Οκτωβρης 2ο15
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

Βρεχει.
Πως μοιάζει
η βροχή,της
μοναξιάς.....
Τραγούδι σαν
παράπονο,
ακούγονται οι
στάλες,νότες,
που σκίζουν
την ψυχή.
Σαλεύουν,
ψαχουλεύοντας,
έτσι π'αργοκυλάνε,
μέσα στα ρυάκια
του μυαλού.
Και ναι,το λέω,
μοιάζουμε,διόλου,
δεν το φοβάμαι,
πως είμαι στάλα
της βροχής,
μιας ξεχασμένης
σκέψης.

10 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΞΕΦΡΕΝΟ!!!
Απόψε ο αγέρας,
μου παγώνει την σιωπή.
Μετέωρες οι λέξεις,να
χάσκουν στο κενό,
σε ένα χάσμα μίας νικημένης
σκέψης.Και είναι η βροχή,
που τις μουσκεύει,
να γίνουν λάσπη,και να
γίνουνε ψυχές,στης άσφαλτο
να σέρνονται με βία.
Ξεσκίζουν το κορμί,οι
αστραπές,σε μια μπόρα,
όπου,ξέσπασε το δείλι,εκεί,
που άπλωνα τα όνειρα,
να μπούν,μέσα στης νύχτας,
το απάνεμο κοχύλι.
Και μένω,μες στης μοναξιάς,
την λεωφόρο,σαν όχημα,
που σπάσανε τα φρένα,
σε έναν ξέφρενο ρυθμό,
κάπως να φτάσω, ως του
χρόνου την πηγή,τον νου,
και την ψυχή,να ξαποστάσω.
11 Οκτωβρης 1915
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΙΑΦΑΝΟ!!!

Έμοιαζες. λέει,του
φεγγαριού.Και,στο φώς
σου λούστηκα.
Στιγμές ανείπωτες,που
στάθηκαν μοιραίες,
στο ασίγαστο του πόθου,
δειλινό.Καθόμουν
στης πέτρας την φαντασία,
με,βαθιά στα νερά,
μιας βασίλισσας λίμνης,
χωμένο το βλέμμα.
Νεράιδες χόρευαν,με
τεράστια ντέφια,σε ρυθμούς,
ανατολής,με τα
κορμιά να λικνίζονται,
στου ανέμου το λάγγεμα.
Και σε είδα,που ήρθες.
Άπλωσες τα χέρια,με δυο
διαμάντια μάτια, να με
κοιτάζουν ηδονικά.
Το κάλεσμά σου,έμοιαζε
τραγούδι,που ερχόταν,
από μακριά,από,τα βάθη
του νερού,που,στάλαζε
στα χείλη σου,νέκταρ,
παράδεισος,Τόσο διάφανο,
όσο το συναίσθημα
του πόθου,που αντλούσα,
στην παρουσία σου.

11 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΟΥΒΈΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΡΟΧΉ

..φοβάμαι την σιωπή.
και καθώς η βροχή στο
τζάμι μου λέει 
καλησπέρα,βγάζω
της μοναξιάς το χαμόγελο.
Και της μιλάω,της
χαμογελώ,καλή παρέα,
έτσι ρυθμικά που
ακούγεται σα τραγούδι
στη νύχτα. Και εσύ,
εκεί,να μη σαλεύεις,
ατάραχη που στέκεις,
δεν αφήνεις περιθώρια
ηρεμίας του νου....
και λέω...αν μίλαγες....
αν λέω,σα σταγόνα
βροχής μου χτυπούσες
την πόρτα,στα
κομμάτια η μοναξιά,
ακόμη στα κομμάτια,
και η κουβέντα μαζί της.....
αλλά να,ανοίγω το
παράθυρο,και γιομίζω
την χούφτα βροχή...
και σαν είναι ήδη ξημέρωμα
το πρόσωπο πλένω,
βάλσαμο
στης αναμονής την πίκρα.

12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΗΤΤΑ!!!

Ταξίδεψα στων άστρων
τις διαδρομές.Σε κάστρα 
ψηλά φύλαξα καρτέρι.
Την χαίτη των μαλλιών μου
ανέμιζε ο άνεμος.
Παλικαρίσια η στιγμή,Και
σε παλαίστρες δυνατές,
πάλεψα τον έρωτα.
Βάλσαμο ήλιο στις λαβωματιές,
ξανά να παλέψω,τον φόβο
μιας ήττας.Ανδρειωμένος
εκείνος,και εγώ,ευάλωτος,
στις δικές σου προσταγές.
Κατάκοπος,παράδωσα
τα όπλα.Και σ'αναζήτησα.

12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΗΝ ΆΛΛΗ ΠΛΕΥΡΆ ΤΟΥ
ΦΕΓΓΑΡΙΟΎ!!!

Άνοιξε απόψε το 
παραθύρι σου,
το φεγγάρι καθάριο,
φωτίζει τον ουρανό.
Και που ξέρεις,έτσι
πανούργο που είναι,
ίσως τρυπώσει
στο προσκεφάλι σου.
Και τούτη η νύχτα,
που διάφανα απλώνεται
στο βλέμμα,αγγίξει
κάτι,που έχεις βαθιά
κρατήσει μέσα σου.
Μα η αγάπη,δεν είναι
μυστικό.Ας την
του φεγγαριού μήνυμα
να γίνει.Μη σκιαχτείς
το κόστος,που θα
είναι κυρίαρχο,όταν,κι
εσύ είσαι δυνατή.
Κάπου,σε μια πλευρά
του φεγγαριού,θα σε
περιμένω.

12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Κλείνω τα μάτια,
στου όνειρου την 
θέληση.Και είσαι 
εκεί.
Αέρινη.Βασίλισσα,
των αστεριών,που
φωτίζουν τα
μονοπάτια που
διαβαίνεις.
Μη κουραστείς.
Ο χρόνος που σ'
αγγίζω,
είναι μικρός.Μα εσύ.
Αφού στα όνειρα
τρύπωσες,
σε λάγνα νυχτιά,μείνε.
Μην αρνηθείς της
ανάγκης να σε νιώσω,
την αφορμή.

12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΥΧΤΑΣ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

Στου κρεβατιού σου
γαληνεμένα 
τα όνειρα θα
κοιμησω.
Η νύχτα μαγεία,
θα αγκαλιάσει
τα κορμιά
σαν μητέρα αγαπη.
Και όταν ο
έρωτας,φτερουγίσει
στις καρδιές μας,
κάλεσμα
του πόθου,γίνουν
τα κορμιά,κατάκοποι,
θα κλείσουμε τα
μάτια,στην αγκαλιά του
Μορφέα.

12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΠΙΘΥΜΗΤΌ!!!
Πως θέλω να σε 
νιώσω,το ξέρεις,είναι 
ποθητό.Και όσα 
έχω να σου πω,μες τις 
μικρές τις ώρες,τα
έχω εφτασφράγιστα,
τα έχω φυλαγμένα,
στα πιο βαθιά μου
μυστικά.Και θάναι,ο
μοναδικός ο λόγος μου,
για σένα,που,βγαίνει
από την καρδιά.Μονάχα,
να μη κουραστείς.
Τι είν'μακρύς ο δρόμος
μας,να φτάσουμε
εκείθε,που η αγάπη
καρτερεί,θέλει πολύ ακόμη.
Μα όλα θέλουν,
μιαν αρχή,στο όνειρο
να μπούνε.
13 Οκτωβρης,2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΙΩΠΕΣ 

Είπες ότι όλα σωπαίνουν. 
Ότι το χαμόγελο 
μοιάζει παράπονο.
Ακόμη τα μάτια σαν
βουρκώνουν,
γίνεται ποτάμι απόγνωσης
και θλίψης.
Και εκεί που η σιωπή,
αυλακώνει τα
όσα το μυαλό κατεργάζεται,
έρχεται
ο χρόνος,που θυμάται.
Γιατί είναι στιγμές,
που όσο σκληρή είναι
μια ψεύτικη χαραμάδα
στην μνήμη,
τόσο άδειο και βασανιστικό,
είναι το τίμημα.
Και σιωπή παντού. Καθε
λέξη άηχη, ίδιο χαστούκι.
Και η μνήμη
ατόφια, ίδια εσύ.
Εσύ που θυμάσαι,που
κλαις,η ακόμη που γελάς.
Πριν ψάξεις
στο πριν,δες το τώρα.
Αν το αφήσουμε
γυμνό,θα πνιγεί κάθε επιθυμία
πριν τον όλεθρο.
Γιατί ο χρόνος θυμάται.
Και ο χρόνος είναι ζωή.

14 Οκτωμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες