ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣΒρεχει.
Πως μοιάζει
η βροχή,της
μοναξιάς.....
Τραγούδι σαν
παράπονο,
ακούγονται οι
στάλες,νότες,
που σκίζουν
την ψυχή.
Σαλεύουν,
ψαχουλεύοντας,
έτσι π'αργοκυλάνε,
μέσα στα ρυάκια
του μυαλού.
Και ναι,το λέω,
μοιάζουμε,διόλου,
δεν το φοβάμαι,
πως είμαι στάλα
της βροχής,
μιας ξεχασμένης
σκέψης.
10 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.