ΚΟΥΒΈΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΡΟΧΉ..φοβάμαι την σιωπή.
και καθώς η βροχή στο
τζάμι μου λέει
καλησπέρα,βγάζω
της μοναξιάς το χαμόγελο.
Και της μιλάω,της
χαμογελώ,καλή παρέα,
έτσι ρυθμικά που
ακούγεται σα τραγούδι
στη νύχτα. Και εσύ,
εκεί,να μη σαλεύεις,
ατάραχη που στέκεις,
δεν αφήνεις περιθώρια
ηρεμίας του νου....
και λέω...αν μίλαγες....
αν λέω,σα σταγόνα
βροχής μου χτυπούσες
την πόρτα,στα
κομμάτια η μοναξιά,
ακόμη στα κομμάτια,
και η κουβέντα μαζί της.....
αλλά να,ανοίγω το
παράθυρο,και γιομίζω
την χούφτα βροχή...
και σαν είναι ήδη ξημέρωμα
το πρόσωπο πλένω,
βάλσαμο
στης αναμονής την πίκρα.
12 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.