
ΜΟΙΡΑ!!!
Δεν ήσουνα ένα
λουλούδι,
που θα το κόψω,
για να πω,πως
απ'την μέθη του,
θα πάρω κάτι.
Γιατί,εσύ,
που σπάνια ανθίζεις,
έχεις δίκη σου,
ομορφιά.Και είσαι
σ'ένα περιβολή,
που φύτεψε ο έρωτας
σπουργίτης,
σαν σε κουβάλαγε
στο ράμφος του
σπορά.Και κεί σε άφησε,
να μεγαλώσεις,να
πάρεις σάρκα,
και οστά,να έχεις
όνομα,να σε
φωνάζουνε,γυναίκα.
Και σε ζηλέψανε,
πολλοί,έτσι που
φάνταζες,λιγεροκόρη.
Εκεί κι'εγώ,
σ'ασπάστηκα,
μια νύχτα,σαν κάτι
ιερό,μα και σπουδαίο,
πόσο μικρός
αισθάνθηκα στ'
αλήθεια,σε πόθησα,
και ήτανε μοιραίο.
8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν ήσουνα ένα
λουλούδι,
που θα το κόψω,
για να πω,πως
απ'την μέθη του,
θα πάρω κάτι.
Γιατί,εσύ,
που σπάνια ανθίζεις,
έχεις δίκη σου,
ομορφιά.Και είσαι
σ'ένα περιβολή,
που φύτεψε ο έρωτας
σπουργίτης,
σαν σε κουβάλαγε
στο ράμφος του
σπορά.Και κεί σε άφησε,
να μεγαλώσεις,να
πάρεις σάρκα,
και οστά,να έχεις
όνομα,να σε
φωνάζουνε,γυναίκα.
Και σε ζηλέψανε,
πολλοί,έτσι που
φάνταζες,λιγεροκόρη.
Εκεί κι'εγώ,
σ'ασπάστηκα,
μια νύχτα,σαν κάτι
ιερό,μα και σπουδαίο,
πόσο μικρός
αισθάνθηκα στ'
αλήθεια,σε πόθησα,
και ήτανε μοιραίο.
8 Οκτωβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.