ΌΑΣΗ ΤΟΥ ΠΌΘΟΥ ΚΡΎΟ ΝΕΡΌΠως θέλω να σε δω για
μια στιγμή,σκέψεις είναι
ο έρωτας,που ταξιδεύουν.
Και γω φορές αφήνομαι
σ' αυτές,και είναι συνεχείς
να με μαγεύουν. Ψάχνω
μέσα σε λέξεις για να βρω
κάτι να γράψω για εσένα
να σου μιλήσω με αυτές,
κι ακόμη ψάχνω,κάπου
σε γνώριμες γωνιές,εκεί οπού
περνούσες και γέμιζαν με
σένα οι σκιές. Οι ώρες μου
πνιγμένες από σένα,είναι πολλές
εικόνες που περνάνε,όλες
δικές σου,να σε βλέπω να
να μπορώ,οι σκέψεις μου
μαζί σου να μιλάνε. Θέλω
αλήθεια να σε δω,είσαι
μια όαση του πόθου που
δροσίζει,κρύο νερό στην κάψα
του μυαλού,που φέρνεις στο
φιλί,και με ποτίζει.
6 Γενάρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΛΕΥΚΆ ΌΝΕΙΡΑΆσπρο μικρό
μου συννεφάκι
μη γίνεις
βροχερό.Ο έρωτας
δεν είναι για
ψιχάλες.Οι πόθοι
δεν χορεύουν
στην βροχή για να
μουσκέψουν.
Κι αν τραγουδώ
μαζί με στάλες όταν
τα όνειρα αφήνω
να μακρύνουν,
και αν χορεύω στην
βροχή,είναι
γιατί σταλάζω σ'ένα
πάθος,μέσα
στου έρωτα,τα άπατα
νερά.
6 Γενάρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΦΩΝΈΣ Μέσα απ'την σιωπή
μου σου φωνάζω.
Είναι πολλές
οι ώρες που μπορεί,
βουβός να μένω,
να μετρώ κάθε τικ-τακ
σε μια ανάσα.
Και μη νομίζεις είν
πολλά που θα σου
πω.Σε ένα σ'
αγαπώ,κλείνω τα
πάντα,σκέψεις
ιδέες,λογικές,και το
παράλογο του πάθους.
Μα είναι και φορές
που σου φωνάζω,
ακόμη κι αν ταράξω
την δική σου τη σιωπή,
γιατί αυτό που θέλω
να σ'ακούω είναι να λες,
είναι πως της αγάπης
δεν τελείωσε ο χρόνος.
6 Γενάρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΣΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΎ ΤΑ ΜΟΝΟΠΆΤΙΑΜε τα τραγούδια τ' ουρανούοι αρχαγγέλοι,χορεύουνστης αγάπης τον ρυθμό. Και
γω σ'ένα ζεϊμπέκικο τρελο,
απάνω στο πολυ το κέφι σε
θυμάμαι,καθώς σε πίνω και
μεθώ.
Έτσι σ' αγάπησα καλή μου,
μ'έναν χορό,ένα κρασί,όταν
οι πόθοι γίνονταν κομμάτια,
κι αναστενάζει ο καημός,πανω
στου ουρανού,τα φωτεινά τα
μονοπάτια.
Με τα τραγούδια των καιρών
στις πίστες,όπου χαράζονται
οι νότες,ποτε της η αγάπη δεν
κοιμάται.Έχει την δύναμη στα
μάτια, στην καρδιά,ο έρωτας δεν
έχει τελειωμό,και το τραγούδι
πάντα θα θυμάται.
6 Γενάρης 2018ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΧΡΩΜΆΤΩΝ ΈΡΩΣΣτην χώρα των χρωμάτων,
σε κάποιου δειλινού την
απλωσιά,να σε προσμένω
περιστέρι.Θα θέλεις να
κουρνιάσεις,να χωθείς,μέσα
σε αγκαλιά να σε ζεστάνει,
προτού σε πάρει στα βαθιά
της η νυχτιά. Έρωτας λάγνος
στα ψηλά στου πόθου τα
απάτητα βουνά,σε είχε πάρει
να ζήσετε ανέμελα παιδιά.
Και είχε την δική μου την
μορφή,ένα πουλί με τα φτερά
του απλωμένα,να ταξιδεύει
στα δικά σου δειλινά. Είναι
λευκός ο έρωτας,να ξέρεις,
μοιάζει φτερό περιστεριού
και ταξιδεύει,απ'την δική μου στην
δική σου την ματιά,κλείνεται
μέσα τους γυμνός,και γαληνεύει.
6 Γενάρης 2018
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ