ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Κυριακή 19 Απριλίου 2015

ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Οδεύσεις ολόγυμνη 
αλήθεια
στο μαξιλάρι του έρωτα,
καταπίνεις πνοές 
του αγέρα,
γιομάτες πόθο,
σε όλα τα θέλω,
στο μέσα σου.
Έτοιμη να παραδοθείς.
Να αγνοήσεις τα πρέπει.
Πλημμύρα συναισθήματα
κυριεύουν,
συναρπάζουν, ζητούν.
Και εσύ,Αφροδίτη,
να πετάς το πέπλο
ολόφωτη.
Άγγελος ο νους,σε

περιμένει,να σε τυλίξει 
σε ανάλαφρες
φτερούγες.
Σε φωνάζω ολόγυμνη
αμαρτία,σε ολοζώντανη νύχτα.
Και το κορμί σου,
αστραποβόλο
Έτοιμο να δοθεί
.Να ζήσει χιλιόμορφα
όνειρα. Αχόρταγο το τώρα,
αχόρταγο το μετά.
Ετσι σαν ολόγυμνη παρουσία,
να σε αγκαλιάζω.
Και οι μνήμες,
να τσιγκλίζουν,
μέσα σε γιορτινές
Κυριακές,όσα γευτήκαμε.

21 Δεκεμβριος 2011.

ΣΚΟΡΠΊΣΜΑΤΑ.

17 Απρίλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Στον έρωτα που
μάζεψαν τεμαχισμένοι
στο σκοτάδι,
ολόχρυσα κομμάτια,
διάσπαρτα,ενός ανέμου
μανία σκορπισμένα.
Πάλη συναισθημάτων
ο πόνος,μιας
παράδοξης πτώσης,
κάθε κομμάτι,πότε
σαν μνήμη,και πότε μορφή,
να αναμοχλεύει κενές
αναμνήσεις.Βλέμμα ψυχρό,
να σπάει κραυγές,
να τρυπά σαν βουκέντρα
τα στήθη,δεν χύνονται
αίματα.Παρά μόνο,
κάθε σημάδι,ένα όνομα,
που πέρασε παράταιρο,
σαν μια περίοδο βροχής,που
ξεπλένει τα πάντα.
ΕΡΩΤΟΥ ΟΡΜΗ!!!!!

Έρωτα, εξουσιαστή του νου,
ακάλεστος λαβώνεις ένστικτα,
ματωμένα σεντόνια αφήνεις 
τα ίχνη σου.Αδίσταχτος
σαϊτεύεις,κατακτητής,λες και
ο πόνος στην σάρκα
ειναι δική σου επιβολή.
Έλξη πάθους η παρουσία σου,
ταρακούνα κάθε γωνιά του νου.
Φτάνει η ματιά,να αρπάξει ότι
ανέπαφο.Σε φοβάμαι και σε θαυμάζω.
Ζητώ να έρθεις,μα και σε μισώ,
απωθώ την παρουσία σου.
Πόσες δεν ήταν οι νύχτες,που,
λαβωμένος, παραδομένος
στον ερχομό σου,δεν έκλαψα.
Ποιος είσαι αλήθεια με τεράστια
δύναμη,χωρίς οίκτο,να πονάς
επίδοξους εραστές.Τυφλό το πάθος,
τυφλός εσύ έρωτα,παρασέρνεις
κάθε φαντασία.Όσο αρνιέμαι
ότι υπάρχεις, τόσο με πονάς.
Και πάντα χωρίς να σε φωνάζω.
Του πόθου μου όραμα γλυκό, κάθε
έρημη νύχτα συντροφεύεις.
Ανθείς παπαρούνα,
κατακόκκινη, διάσπαρτη.

18 Απριλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΦΗΡΗΜΈΝΟ!!!

Στον κόσμο σου θέλω 
να μπω,μια μέρα που 
ανθίζουν τα λουλούδια.
Με ένα αφηρημένο
ένστικτο,να σε αγγίξω.
Κάθε στιγμή σου να
κρατήσω,σαν τα φύλλα,
του παραθύρου,που
ανοίγεις,ξαφνικά.
Και μ ένα αίσθημα ψυχής,
έτσι που θα περνάς
από το βλέμμα μου,τον
ψίθυρο την φωνής σου
να αισθανθώ.Και θ'άλλαζα,
της γης,όλα τα πλούτη,
σαν μερικές φορές,
έτσι που τρέχει,χρυσάφι
του καλοκαιριού το
κάλλος.Και πίστεψέ με,
είναι τούτο μια αίσθηση,
έτσι που έζησε στον
χρόνο,λες είχε νήμα,που
κρατούσε την ζωή μου.
Σαν μια μέλισσα,που
γιόμιζε με μέλι,την κάθε
νύχτα,και αυγή.Και μεις,
κρυμμένοι στην σκιά
από τα φύλλα,οπού ο
έρωτας τα άπλωσε στον
ήλιο,του δειλινού να
καρτερούμε την μαγεία,
σα νάναι Κυριακάτικη ευχή.

19 Απριλης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες