ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2015

ΕΡΩΤΙΜΑΤΙΚΟ!!!

ΕΡΩΤΙΜΑΤΙΚΟ!!!

Πως είσαι,να μπορώ 
να σε θωρώ.
Και πως μιλάς,για 
να μπορώ να
σου μιλάω.Στο χρώμα
των ματιών σου να
σταθώ,εκστατικός
λες είναι ήλιος,
να κοιτάω.Και να
μπορέσω πλάι,
να σταθώ,σ ένα κορμί
κυπαρισσένιο,που,
έπλασε ο πλάστης
ζηλευτό,μαζί του,
όπου θέλω να πηγαίνω.
Και όταν πέφτει
η βροχή,κάτω στα δυο
μου χέρια,να σε βάζω,
σαν κάτι το μοναδικό,
να μη μου λιώνεις,και
τρομάζω.


26 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!

ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!

Ήλιε μου,στο σκοτάδι,
ψαχουλεύω να σε βρω.
Με δυο χέρια 
παγωμένα,που άπλωσα
ικέτης να σε βρουν.
Και έχει μια βροχή απόψε,
που βγαίνει απ'τα
μέσα της καρδιάς,που
κάνει τα δυο μάτια μου,να
μοιάζουν σα καταρράχτες,
μέσα στη νυχτιά.
Μα γω,του πόθου
νικημένος,για έναν έρωτα
που πνίγηκε στην λάσπη,
δεν έχω κάπου,να πιαστώ,
να κρατηθώ.Και πλάθω
όνειρα,πλασματικά,τα
ντύνω,σε πορφύρες,να
φανούν,που,ίσως,
στο χρώμα τους τα μάτια
μου να κλείσω,και
όλα,να αλλάξουνε μορφή,
γίνουν σαν και σένα.


26 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΘΟΥΣ ΟΡΜΗ!!!

ΠΑΘΟΥΣ ΟΡΜΗ!!!

Έρωτας θεός,
όασης πνοή,
χείλη
χορτασμένα.
Λάγνες οι στιγμές,
σύνθετες,κι'απλές
σε κορμιά
δοσμένα,
στην απολαβή,
σε μια λογική,
πάθους
δηλαδή,που ειν'
παραδομένα.

26 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΦΡΟΔΙΤΗ!!!

ΑΦΡΟΔΙΤΗ!!!

Πως έσταξες,
ω έρωτα,
μέσα στης αχιβάδας
την γαλήνη.
Και θέριεψες,
και άπλωσες,
ματώθηκες,
και σώθηκες,από τις
καταιγίδες,
και παρουσιάστηκες
στην γη,χρυσό,
κωνσταντινάτο,
μιας Αφροδίτης
η μορφή,
γυναίκας το βλαστάρι.


26 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ!!!

Ω έρωτα Θεέ,αρχαίο 
κάλλος.Ειμαρμένη 
την ζωή μου κυβερνάς,
ένα παράφορο του
πόθου μου παιχνίδι.
Ήρωας έγινες στα όνειρά
μου,εικόνες που
αλλάζουνε μορφές,μέσα
στου χρόνου τις
ατελείωτες στιγμές.Με
βασανίζεις,με
ξεσηκώνεις,και πότε με
περιγελάς,σαν κάτι
που ορίζεις,που σου
αρέσει να το τυρρανάς.
Και γω,που παραστάτης
στέκομαι στα θέλγητρά
σου,να σ έχω βάλει
στην ζωή μου,να μπορώ,
να σου μιλώ,και να σε
νιώθω,και να ζω,να ζητιανεύω
πια,την εύνοιά σου.

26 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΑΛΗΝΗ!!!

Τι κι'αν λυσσομανάει
ο αγέρας.Οι αστραπές
τον ουρανό,που 
αυλακώνουν,εγώ θα
σ' αγαπώ.Του έρωτα
την ηρεμία,κράτησα,
μέσα στα δυο μου μάτια,
με την εικόνα σου,
βαθιά τους.Και είναι τόσο
φωτεινή,μέσα μου,
τούτ'η νύχτα.Γαλήνια,
που στέκεις μες στην
σκέψη μου, σαν
μια οπτασία,που αρχίζει,
με του φιλιού σου τον αχό.
Μα κειό το αλαβάστρινο,
κορμί σου,το ατόφιο,
που σπαρταρά στα χέρια
μου,εύθραυστο έχει
γίνει. Και λέω,θάναι της
βροχής,τούτ'η δροσιά
που βγάζεις,στου
πόθου τ αναφιλητό,και την
ορμή,του πάθους.

27 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ!!!

Στο χρώμα σου,
ελπίδες εναπόθεσα,
ω πάλλευκε,
του πόθου,έρωτα μου.
Και στ' αποθέματα
του νου,που ξόδεψα
για σένα,σε νύχτες
ξάστερες,αύρες,
στου πάθους τα κρεβάτια.
Και σε κρατούσα,
τρυφερά,μέσα στα δυο
μου χέρια.Φορές,
που σε νανούριζα,και
σου γλυκομιλούσα,
σα νάσουνα μικρό παιδί.
Μα ήταν και στιγμές,
που όλο το παράφορο,
το ένστικτο,του πάθους,
το άφηνα στα πόδια
σου,να σε παρακαλάει.
Πως,είσαι φαύλος,τιμωρός,
παράδοξα αγνώμων,
πως,δίχως κόστος,αψηφάς,
την καθ' αδυναμία,
και μαστιγώνεις.και πονάς.
κάθε ψυχή,και σώμα,
αδίστακτα,θα σου το πω,
θα σου το μαρτυρήσω.

27 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΚΛΑΒΙΑ.



Πως να σταθώ.
Από του ηλίου σου την
λάμψη τυφλωμένος,
τρεκλίζοντας,
αδύναμος στο χρόνο,
στου πόθου
την ανάσα να μπορώ,
τα χεριά να κρατήσω,
υψωμένα,προτού
να πέσω νικημένος,
στο κενό,ω έρωτα,
που μ' έχεις σκλαβωμένο.


ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!!

Λίγο πριν την καληνύχτα,
στην αναπόληση 
του νου,στα όσα ζήσαμε 
στο πριν.Και σ,'έχω
βάλει μες στον
κύκλο του τσιγάρου,
εικόνα μαγική,και σε
περιπλανώ,με όσα τόσα,
έζησα,στην αγκαλιά
σου.Και λέω,πως
τα όμορφα,τελειώνουν,
και συ,θα φύγεις,
με μια θλίψη που σου
άφησε,την ώρα,
που στάθηκες, για λίγο,
στο κατώφλι.Ύστερα,
καθώς,το σπίτι,άδειασε,
και τ' άρωμά σου,
ακόμη χόρευε,με του
ανέμου την ανάσα,σου
ψέλλισα και γω καλή
σου νύχτα.

29 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΚΑΡΦΙΣΜΑΤΑ!!!

Πόσες φορές,αλήθεια,
δεν σκαρφίστηκα,
χιλιάδες,τους τρόπους,
να σου πω.πως
σ αγαπάω.Με ένα λουλούδι,
που το έκοψα,στο
λιόγερμα,και σου το άφησα,
απάνω,στο περβάζι.
Ένα τραγούδι,που,
ψιθύριζα,στης γειτονιάς,
σου σαν περνούσα τα στενά.
Και,ένα νεύμα,σαν σε
έβλεπα περήφανη,τις Κυριακές,
στης εκκλησιάς,τη
λειτουργία,μέσα στων ύμνων,
να αφήνεσαι τα ύψη.
Σαν σε πλησίαζα,τρεμάμενα,
να σε αγγίξω,τάχα,τυχαία,
με μια συγνώμη τρυφερή,σαν
σε κοιτούσα,μες στα μάτια.
Μα πιο πολύ,σαν σου μιλούσα,
μες στις παρέες,
όπου τα Σάββατα,ξεχνιόμαστε,
σε κείνα τα μπαράκια,που
αφήναμε,τον έρωτα,με το πιοτό,
να γίνουν ταίρι.

29 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΤΙΘΑΣΗ ΣΚΕΨΗ

Στον χρόνο μου
σε άφησα,,ω! σκέψη,
περιπλανώμενη, μορφή.
Και ήσουνα πιεστική,
τα ήθελες δικά σου,
όλα τα επιτεύγματα.
Δεν άντεχες, να χάνεις,
ούτε και να σε κυνηγώ,
μα ούτε και τα λάθη σου,
ήθελες να σου λέω.
Αλίμονο, αν ήθελα, μια
στιγμή, σε κάποιο,δικό σου
παραστράτημα,
να χαλιναγωγήσω,την
ατσαλένια σου ορμή.
Γέρναγες σαν τον δήμιο,
με το σπαθί στο χέρι,να
μου στερήσεις πως μπορώ,
να γίνω,με τον λόγο μου,
εμπόδιο στα σχέδια σου,
στο παραστράτημά σου.
ΜΙΚΡΉ ΑΓΑΠΗΜΈΝΗ!!!

Ήρθες πουλί,να 
χαράξεις τον δρόμο 
μου, ζωή να πάρω 
απ την ανάσα σου.
Αρπάζω το γέλιο
σου,κελάηδισμα,
νανουρίζει τα όνειρά
μου.Σάρκα να σε
αναθρέψω,να δωσω.,
ζωή.Και το κλάμα
σου, αιώνιο τραγούδι
να με ξυπνά μέσα
από την παιδική σου,
καλοσύνη. Καλοδεχούμενη
μικρή μου αγάπη.

30 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015

ΓΡΆΜΜΑ!!!

Θέλω στ' αλήθεια,να σου
γράψω ένα γράμμα.Όποια
και νάσαι,άγνωστη,μα και
γνωστή.Θέλω δυο λέξεις,
ένα γέλιο,ένα κλάμα,και την
ελπίδα,πως θα σ εύρω,κάπου
εκεί. Θέλω να είσαι,σαν εκείνη,
που θαυμάζω,η να της μοιάζεις,
αν θα είναι μπορετό.Κι' αν είναι
δύσκολο,καθόλου μη τρομάξεις,
έχω τον τρόπο,να το κάνω
πιστευτό.Το γράμμα,θάναι σαν
μια ιστορία,κάποιου χειμώνα,
με τις στάλες στην βροχή,
έκανε κρύο,σαν την είδα,ήταν
σώμα,ανάσα ζήταγε,να ζεσταθεί.
Και της επήρα τα δυο χέρια στα
δικά μου,και την εσκέπασα,ειχα
ακούσει την καρδιά της,δεν είχα
λόγια,μα μιλούσε η ματιά μου,
καθώς ακούμπησα,στα στήθια
τα δικά της.Μείναμε ώρες,ετσι
ξεχασμένοι,κάπως για λίγο,
η βροχή,είχε κοπάσει,δεν είδαμε
ότι στο βάθος,το φως απ'τον
ορίζοντα,χαράζει.Φεύγω μου
είπε,να,για κοίτα,ξημερώνει,μη
μου μιλήσεις,θα ξυπνήσω,
θάμαι μόνη,τόχει η μοίρα,που
το όνειρο τελειώνει.Κλείνω τον
φάκελο,στην διεύθυνση,δειλιάζω,
αν θάχει παραλήπτη,ποιος το
ξέρει,αν διαβαστεί,η θα χαθεί
σαν κάποι' αστέρι.

2 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΣΕΣ!!!

Στου φιλιού σου 
την ανάσα,
αφέθηκα.Και πέταξα 
στου ουρανού σου
τα χρώματα ψηλά.
Αράδες του χαρτιού,
γιόμισα με έρωτα,που
άνθιζε τριανταφυλλί,
στην ματιά σου.
Ανεμοδούρι οι στιγμές,
σε ατελείωτο οργασμό,
την σκέψη να αναζητούν.
Και ένας πόθος,
να απλώνει φτερά,να
ανοίγεται,σαν το πουλάκι,
στο πρώτο του
πέταγμα.Ότι της νιότης
σου,το σκίρτημα,
αναζητούσε παλμούς,
και η καρδιά σου,
να θέλει από τα στήθη,να
βγει,της αφής μου έγιναν
ίχνη. Και σε κράτησα,
τα χέρια δυνατά,
να σε ανυψώνουν ως
στο κενό.Και σε
συνάντησα,ατόφια,πάναγνη,
κόβοντας μύρτα,στεφάνι
στα μαλλιά σου να πλέξω.

2 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΡΩΤΙΜΑΤΙΚΑ!!!

Αν είσαι έρωτας.
Αν έφτασες στο σήμερα,
πουλάκι τρομαγμένο 
απάνω στο
περβάζι μου,το τζάμι να
χτυπάς,μεσάνυχτα
στο κρύο,
μέσα σου άνοιξα
να μπεις.
Σε τάισα,σε πότισα,
και σ έβαλα,
να κοιμηθείς,σε
απαλά σεντόνια.Μα συ,
μιλιά,δεν έβγαλες,δεν
άνοιξες τα μάτια,
να πεις αν είσαι υγειής,
αν είσαι
γερασμένος,αν είσαι νιος
και δυνατός,αν ήρθες για
να μείνεις.

3 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΥΛΛΑΡΑΚΙ!!!!

Σε ταξίδεψα στου 
στου όνειρου 
την ρότα.Αχνοβολούσε
το φεγγάρι,
μες στης νυχτιάς
τα χρώματα..
Και άφηνα,την φαντασία
να μπορεί,να βρει
παράδεισο,
για να σε πάω.Κλίνες
φανταχτερές,
αδημονούσαν,στα πορφυρά
στρωμένες,
τα σεντόνια,να
σε ξαπλώσω διαλεχτή.
Μα εσύ,στου πάθους
τις επιλογές,ήξερα,ήσουν
εκλεκτή.Φύλλο που
έτρεμε να σε κρατήσω,και
του κορμιού
την αμαρτία,σε αφήσω.

3 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΣΤΙΓΜΗ!!!

Ενός λεπτού φωτιά.
Και,άνθισε ο έρωτας,
στα μάτια σου.
Και φτάνει μια σπίθα,
να θεριέψει,
να κάψει την καρδιά,
και το κορμί.
Μια λέξη,ένα
βλέφαρο,του άνεμου
το φύσημα,
στο δείλι,σε κάποιον
μας περίπατο.
Και όταν τα δυο χέρια,
σου κρατήσω,
τα χείλη ενωθούν,σε
μια στιγμή,
θάναι αιώνας,το φιλί
σου που θα ζήσω.

3 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΥΠΟΣΧΕΣΗ!!!

Ηλιοβασίλεμα,
που άπλωσε,
στα μάτια σου.
Μέσα στου
δειλινού,
την αμαρτία,
σου έδωσα
τ'αθάνατο νερό,
τον έρωτα,
να έχεις,στην
καρδιά σου.
Και να μου λες,
πως μ αγαπάς,
και γώ να ζω
στην αγωνία,
μήπως ξεχάσεις,
την υπόσχεση
αυτή.

4 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΟΚΚΙΝΟ!!!!

Στο κόκκινο,που 
άφησες,
να τρέξει το αίμα,
από τα χείλη
σου φωτιά.Και
γιόμισαν τα
κύτταρα ζωή σ ένα
ποτήρι,πάθους,
του στεναγμού που
άφησες,στις
πιο βαθιές αιτίες.
Και γω,
σε ένα φιλί,μια
πνοή,σε ρούφηξα
ολάκερη,ένιωσα
του κορμιού σου,το
τελευταίο
τρέμουλο,πριν μου
παραδοθείς,
και στον ναό του
έρωτα,τον
πόθο προσκυνήσεις.

4 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΑΡΝΗΣΗ!!!

Όσο μπορώ,θα σ αγαπώ.
Και ξέρω,πως ο χρόνος,
δεν μας ορίζει διαδρομές του
έρωτα,του κλεφτή. Αλλά,απόψε,μη
χαθείς,ζήσε στα όνειρά μου,
σαν μια εικόνα,που μπορεί,
τα πάντα,να αλλάξει.Και,
γίνε ένα με αυτά δώσε τους
λίγο χρώμα,απ'τα δικά σου
όνειρα.Και είναι χίλιες,οι φορές,
που τα κομμάτια ένωσα,σε
έπλασα,σ ανάθρεβα,σε λάτρευα,
ποθούσα,κάτι από τα μάτια
σου,να πάρω για να νιώσω,
πως είσαι δίπλα μου,εσύ.
Αλλά,απόψε,σου μιλώ,ακούω
την φωνή σου,αρνιέμαι να σε
αρνηθώ,αρνιέμαι να σε χάσω.

5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ!!!

Μη μου κρυώσεις στον
χιονιά,απόψε όνειρό 
μου.Πως θα σου δώσω,
ζεστασιά,το είχα κάνει
τάμα,μέσα σε νύχτες
μοναχιές.Και τώρα που,
εθέριεψες,και έγινες
μεγάλο,και λέω,ξέρεις την
ζωή,πως να σε προστατέψω,
που είσαι ανεξάρτητο,
που είσαι μαγεμένο.
Και ξέρω,σε αναθρέψαν,
κυράδες,σε αγκάλeς,
που μέσα έβγαζαν φωτιά.
και χείλη σε επότισαν,
που έσταζε ο πόθος.Και
νάσαι,τώρα μοναχό,
στο κρύο μαζεμένο,να
κουλουριάζεις τον καημό,
να είσαι λυπημένο.

5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ!!!

Φωνάζω τ όνομά σου,
και στέκω στου αντίλαλου
το σφύριγμα,και στην
ανάσα του αγέρα,απάντηση
να ρθει.Ακόμη και τα
σύννεφα κοιτάζω,μη μέσα
στους σχηματισμούς τους,
σε κάποιο αντικρίσω την
μορφή σου.Και μέσα στις
αχτίδες,απ'τον ήλιο,οπού
χορεύουν,σαν νεράιδες
πλουμιστές,εσένα ψάχνω
να φανείς.Και είναι
τόσα να σου πω.Σαν ένα
όνειρο,που άρχισε την
ώρα,που έκλεισα,τα μάτια
να σε δω.Σαν την στιγμή που
η σκέψη,σχημάτισε
χαμόγελο στα χείλη.Μα έρωτα,
απόψε,που οι ώρες,μένουν
μοναχές,απόψε,που σαλπάρει
η σκέψη σαν καράβι,στα
άρμενα ορμή να δώσεις.Έτσι,
να σε νιώσω,σαν το χάδι,
που,απλώνει τα
δάχτυλα,στο μάγουλο,όταν οι
αισθήσεις χαλαρώνουν.

5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Για μένα που με 
βλέπετε,πάντοτε να 
γελάω,να γράφω,
και να τραγουδώ,
ακόμη να πονάω,
ότι τα πάντα έρωτας,
ότι,τα πάντα αγάπη,
είναι γιατί τα χρόνια
μου,ήταν γιομάτα
πόθους,για μια ζωή,
που θ άλλαζε,ένστικτα,
και ανθρώπους.Που
όλα θα ταν μαγικά,
σαν το μικρο λουλούδι,
που μεγαλώνει μόνο
του,στην φύση που
το θρέφει.Μα αν το
κόψεις θα πονά,θα
μαραθεί,θα πέσει,χωρίς
αυτό κανένας μας,
ποτέ να το προσέξει!!!!

5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΥΘΕΝΤΙΚΌΤΗΤΑ!!

Στην αυθεντικότητα,
της σκέψης,που 
τρέχει ανέμελη,στην 
ανάγκη που
προστάζει ο πόθος,
Θεός.Στην αλήθεια,
που τα μάτια σου,
εκπέμπουν,σε στιγμές
συναισθήματος.
Και στο πάθος,που,
αμφίδρομο,στου κορμιού
τις ράγες,αναζητά
σταθμούς,αναζητά,στιγμές,
αναζητά της σάρκας
τις πνοές,να ξεδιψάσει.

5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΡΟΣΜΟΝΗ!!!

Πως να σε πω,κι απόψε
που σε βρήκα στον 
παράδεισο του νου.Και πως 
να σε υποδεχτώ,
έτσι που ήρθες ξαφνικά.
Δεν έχω καν προφτάσει,
να στρώσω τ ασπροσέντονα,
ν'απλώσω στο τραπέζι,
σερβίτσιο από αλάβαστρο,
με νέκταρ γιομισμένο.
Κι' αν ήρθες για την ερημιά,
που είχε η καρδιά μου,
να της κρατήσεις συντροφιά,
να ξεχαστεί λιγάκι,αν ήρθες,
για να πάρει φως,ο χρόνος,
απ το φως σου,να ζωντανέψει
η στιγμή,κόπιασε για να
κάτσεις.Μα αν ήρθες ίδια
άνεμος,που φύσηξε σαν πνογα,
να μου θυμίσει να μου πει,
στον κόσμο πως υπάρχεις,
πως έχεις σώμα,και ψυχή,καρδιά,
για ν' αγαπήσεις,να μείνεις
θέλω να σου πω. Κοπιασε,
σε προσμένω.

6 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΠΟΥΚΛΕΣ!!!

Πόσο μ αρέσει,
το χρώμα των 
μαλλιών σου.
Κι,εκείνες
οι μπούκλες,που
του ήλιου,
το χρώμα έχουν
κλέψει.
Έτσι που
πέφτουν στην
σάρκα
και στολίζουν,
την χάρη και τον
άσπρο
σου λαιμό.Και σε
θαυμάζω,δεν
το κρύβω,
είσαι αυτό που
λένε η αίτια,
να βάψω
προσμονή τα
όνειρά μου,μέσα
τους να σε
φέρω μια νυχτιά.

7 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΕΙΚΟΝΕΣ!!!

Σ αγάπησα,μέσα στην
σκέψη,σε στιγμές,
ανεμελιάς.Στο πρωινό
το ξύπνημα,λέγοντας
καλημέρα,στο είδωλό μου,
στον καθρέφτη.
Μέσα στην κούπα του
καφέ,που άχνιζε γιομάτη,
από εικόνες χίλιες
δυο.Στα μεσημέρια,που
φορές,έλεγα στην υγειά σου,
λες και καθόσουν
εκεί,δα,απέναντ'από μένα.
Μα,πιο πολύ,σ αγάπησα,
στις νύχτες,που οι ώρες,
αργοκοιμόταν μοναχές,και
γω,αναζητώντας,
την συντροφιά,στα
όνειρα,σούλεγα,καληνύχτα.

7 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΥΠΑΡΞΗ!!!

Πως ταξιδεύω έτσι 
ανέμελα,και τρέχω,μές 
στα δάση.Και, στις 
μεγάλες λεωφόρους,σε
παράλιες,οπού σκάει,
ο καημός,σαν κυματάκι,
λυπημένο.Πως
περπατώ,παρέα με την
σκέψη,στις πιο βαθιές
της συλλογές,κάπου
σε κάποια λίμνη ξεχασμένος,
που χρυσαφίζει
το νερό,μέσα στου ήλιου
τις ανταύγειες.Και ύστερα,
κατάκοπος,τις ώρες,
οπου τα όνειρα,απλώνουνε
τα δίχτυα,για να ψαρέψουν
αρετές,εγω τα μάτια,έχω κλείσει.
Και λέω,είμαι σ'ολ'αυτά,
ένα κομμάτι από εμένα,
να μου θυμίζει ότι ζω,να λέω
πως υπάρχω.

7 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΙΚΗ!!!

Και να που έπεσε 
κατάκοπος
στο στρώμα.Γελούσε 
δυνατά,η νύχτα
η ξελογιάστρα,για την
μεγάλη νίκη της.
Κι' εκείνος,τα χέρια άφησε
να πέσουν,ανήμπορος
να αμυνθεί.Αδύναμος
που έγινες καημένε,
στις νύχτας τις επιταγές.
Εσύ,δεν είσαι έρωτας,
δεν είσαι παλικάρι,
που ήσουν τόσο κραταιός
άλκιμος,στης αρένες.
Ένα κορμί σε τσάκισε,σε
έκανε να τρέμεις,
μέσα στις λάγνες τις στιγμές,
και τις ζεστές αγκάλες,
απ'τα φιλήδονα
φιλιά,να φεύγεις νικημένος.

8 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΙΚΡΟ,ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ!!!

Ω έρωτα,που 
έσταζε το
νέκταρ,μεσ' 
από χείλη
βάλσαμο.Και
μεθυσμένα
έμεναν,νέοι
και θυγατέρες,
στης νιότης
τα σκιρτήματα.

8 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΠΟΥΛΙΑ!!!

Σου έδωσα να πιεις,
σε νύχτες που τα
χείλη,ήταν στεγνά στον 
πόθο.Στα χέρια μου,
σε κράτησα,σ ανύψωσα
στον ουρανό,
και σε γλυκοκοιτούσα.
Και ήσουν τόσο άυλη,
και λεπτοκαμωμένη,
μέσα στ' αραχνοΰφαντα
τα πέπλα τυλιγμένη,
που έμοιαζες με
σύννεφο,που τόπλασε η
φύση,να έχει διάφορες
μορφές.Μα συ,γυναίκα
ήσουνα, ζεστή,
του έρωτα αστέρι,που
έλαμπε εκεί ψηλά,σαν την
πλενεύτρα πούλια.
Και ήρθες μες στα όνειρα,
στα λάγνα τα σεντόνια,
βαθιά να μπεις,και να κρυφτείς,
παιγνίδια για να κάνεις.

8 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!

Μη φοβηθείς.Δεν είσαι
του αγέρα,να σε πάρει 
η βορρά.Κι ανάθεμα σε
κείνονε,που λέει πως
δεν ξέρει,πως είσαι τόσ'
αδύνατη.Αντέχεις στις
λαβωματιές,τον πόνο,
τον αντέχεις,και όσο σε
γιομίζουνε,τραύματα,
που πονάνε,στο τέλος
βγαίνεις δυνατή.Ξέρω,
καρδιά,πως μας θωρείς,
με περισσή συμπόνια.
Στους χτύπους τους
αδύναμους,οπού μιλάς
στον χρόνο,και τον
δαμάζεις,τον κρατάς,ας
σε πληγώνει τόσο,χίλια
κρατάς χαμόγελα,και τον
καλωσορίζεις.Μα και στα
στήθη σαν χτυπάς,
στου έρωτα τις δόξες,όταν
κρατάς τον λογισμό,
βαριά,καθηλωμένο,
κυριαρχείς στην δύναμη,κι ας
είσαι λαβωμένη.

9 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΑΓΕΥΤΙΚΌ!!!

Μάγισσα,πως εμάγεψες,
τα πιο βαθιά μου 
όνειρα,και τάκανες δικά 
σου.Τον νου μου
εξουσιάζεις,και τον
καθοδηγείς.Και κείνος,
στην στην ανημποριά,
στου έρωτα την δύνη,
που τον τραβά
στα βάθη του,δεν έχει
περιθώρια,να σου
ξορκίσει την πυγμή.Και
στης αγάπης πιάστηκε,
τα δίχτυα,σαν το ψάρι,
που σπαρταράει στο νερό,
άγρια πληγωμένο
από τα βέλη της, σκληρή.
Μα είναι τόσο δυνατό,το
αίσθημα ετούτο,που λέω,
κάλιο, από τι,στον
κόσμο πιο περίσσιο,απ 'τα
δικά της τα φιλιά,
και το ζεστό κορμί της.

9 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΠΝΟΗ!!!

Γιατί μου κλαίς.Στα όνειρά
σου ήρθα για να μπω.
Κι' αν είναι δυνατό,να το 
μπορέσω,στον δρόμο
που βαδίζεις,και εσύ,να
ταξιδέψω.Να είμαι δίπλα σου,
στο παραπάτημά σου,
και να σ' ακολουθώ πιστα,
νιώθοντας την μάτια σου.
Να αισθανθώ,να σου μιλώ,
και στην ανεμελιά σου,
μ' ένα φιλί στα χείλη σου,
να μπω,μες στην καρδιά σου.
Να γιν'ο δρόμος διάσπαρτος,
με φύλλα,και ανθούς,μιας
ανατολής πνοή,του πόθου
ποταμούς.Για μας,να ταξιδεύουνε,
τα καθαρά νερά τους,
βαρκούλα αρμενίζουμε,στην
ρότα τη δικιά τους.

10 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΕΤΑΓΜΑΤΑ!!!

Σε αϊτού φτερά,
στον ουρανό σου 
πέταξα.Σ απάτητες
βουνοκορφές,
μαρμαρωμένα δάση,
και σε φωλιές,
κατοίκησα,νύχτες,
για να περάσω,
στην αγκαλιά του
έρωτα.Και την μάτια
σου δόξασα,έτσι που,
μ' οδηγούσε σαν
χελιδόνας,την κοψιά,
και του φτερού,
την άκρη.Και στου
καιρού την ξηρασιά,
την μπόρα του χειμώνα,
που αυλάκωναν
αστραπές,το μέτωπο,
τα χείλη,έκλεινες τις
φτερούγες σου,
μου σκέπαζες το
σώμα,να μη το δει,
ήλιου φωτιά,
και της νυχτιάς τ αστέρι.

10 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ!!!!

Δεν έλεγα μισόλογα,
στον έρωτα.Και γιόμιζα
τις μέρες μου με σένα,
σε άυλες στιγμές
και προσμονή.Ήθελα,
να σε ξέρω,να μπορώ,
έτσι να σου μιλήσω,
να μη σε ζω στα όνειρα,
τις παγερές τις νύχτες.
Και είχα λόγο δυνατό,
πως τάχα,θα σε πείσω,
έτσι να μου φανερωθείς.
Στεκόμουν,μοναχικά,
πίσω από τις γρίλιες,και,
κοίταζα στο άπειρο,
και έλεγα,ήσουνα κάπου,
κει.Πως ήσουνα, του
κήπου μου,πανέμορφο,
λουλούδι,πως πεταλούδα,
ήσουνα,την νύχτα,
και πετούλιζες,τα όνειρα,
να σβήσεις.Και μίλαγα
στον έρωτα,να πάψει
να με τυραννά. πως αντοχές
δεν είχα,να σε κρατάει
μακριά,έξω απ' όλα τούτα,
που λαχταρούσα,να σου πω,
στα όνειρα,να μείνεις.

10 Νοςμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Η ΑΛΛΗ ΙΘΑΚΗ!!!

Σαν άλλη Ιθάκη,
στο γαλάζιο 
βουτηγμένη,να
αναζητώ,σαν
Οδυσσέας,
χαμένος στον
χρόνο πατρίδες..
Αστέρια,
μνηστήρες,στο
τόξο,να
προσμένουν μιαν
ανάσταση.
Και η θάλασσα,
που στην αλμύρα
της,τα όνειρα
βούτηξαν βαθιά,
σαν πνεύμα,
να ταξιδεύει τις
ελπίδες μας.

11 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΕΛΩ!!!

Θέλω να κερδίσω,να ζω.
Θέλω να υπάρχω,να μπορώ.
Θέλω να σε βλέπω,να
κρατώ,στου άνεμου,κόντρα,
τον καιρό.
Θέλω να σε νιώθω,
να βγω,απ΄της μοναξιάς,
τον αφανισμό.
Θέλω να σε ξέρω,και να
σου μιλώ,δίπλα
σου να στέκω,να περπατώ.
Θέλω για το τώρα,και το μετά,
στα αδύνατα,να σ' έχω,και
στα δυνατά.
Θέλω νάσαι συ,όπως και εγώ,
κάτι το ωραίο,και μοναδικό.
Θέλω με αίτια,να σε κρατώ,
ψίθυρος να γίνει πως σ' αγαπώ.
Θέλω να γελάς,
όταν με κοιτάς,στα βαθιά
μετά σου,να μ' αγαπάς.

11 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΡΗΜΙΕΣ!!!

Όπου νάναι,θα μιλήσει
η σιωπή. Και τα χείλη,θα
ερμώσουν μες στο βράδυ.
Μάτια δακρυσμένα,
θα ρωτούν,πως έγινε και
χάθηκ'η αγάπη.Και τίποτα,
δεν θάναι πλέον ίδια.
κάπου,στο βάθος,εν' αστέρι
θα χαθεί,σε μια σκιά,που
μοιάζει με εικόνα. Κορμιά.
θα σκύψουν,θα πονούν,
βήματα βαριά θ' ακολουθάνε,
τις προσταγές,του δυνατού
Πως έγινε και πια δεν αγαπά,
είναι αυτό,που δεν λυπάται.
Κι ακολουθάμε την σιωπή,σαν
έν'ανάθεμα που το ξεχνάμε.
Είναι αυτό που λέμε,δηλαδή,
στην κόλαση που πάμε,να
γελάμε.

11 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΝΑΛΛΑΓΏΝ ΠΑΘΗ !!!

Στου έρωτα την δίνη
στροφογυρνάς. Αέναος
κατακτητής ο πόθος,
χαραγμένος σε κορμιά,
που πάλλονται
αισθησιακά.Στιγμές,
εναλλάσσονται,
ήχοι ενώνονται με τον
αχό του αγέρα,σε
πάλης ορμή,που αγγίζει
το πάθος.Αιτιατά,
και αναίτια,σμίγουν σε
μια αρμονία,που χαράζει
τον νου. Έρωτας
πλαστουργός,κινεί την
μπαγκέτα των
αισθήσεων,μιας λειτουργίας
των κυττάρων,που,
απλουστεύει το τέλειο.
Και τα κορμιά. σε
σύμπνοια,ξέχειλης ηδονής,
αφήνονται στην ελευθεριά
της σκέψης.

12 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ !!!

Χρόνος αδέσποτος,
οι μνήμες ακαθόριστες
στης αναμονής το 
σουρούπωμα.Και οι ώρες,
λες ήθελαν να σπάσουν
την σιωπή,σαν τριζόνι,
έτριζαν μακρόσυρτα στο
ρολόι του χεριού μου.
Μα σε περίμενα.Κι' ας άρχιζε
μια μονότονη βροχή,που
ράγιζε το δειλινό.
Δεν ένοιαζε αυτό.Ο δρόμος,
έρημος,και αυτός,απάτητος,
να γυαλίζει στης βροχής
το τραγούδι.Ετσι,χωμένος
στου συλλογισμού τον
μανδύα,αφουγκράζοντας
τα βήματα κάποιου οδοιπόρου,
την πόρτα μου άνοιξα,
θλιμμένα.Για μια ακόμη φορά,
δεν ήρθες.

12 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΟΡΜΗΣΗ!!!!

Θεόσταλτο όνειρο,
στα κατάβαθα του νου.
Και τα φτερά άνοιξα να
πετάξω σε σένα.Στα
αδιέξοδα έσπασα τα
φράγματα,ακολουθώντας
την προσταγή του
ποθούμενου.Το να σε
ανταμώσω,ήταν μιας
παρόρμησης ώθηση,
να νιώσω.Και να,που
αϊτός έγινα,στα ψηλά
να πάω,για σένα.Μιας
στιγμής δύναμη,αιώνια
θέληση,στο εφικτό.Και σε
άγγιξα.

13 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΕΌΠΛΑΣΤΟ!!!

Στον κύκλο του τσιγάρου
σε τύλιξα.Και έκανα 
τα όνειρα καπνό,στα 
πέρατα να φτάσουν.
Ατελείωτο το ταξίδι,στης
ματιάς την ακίδα,να
σε κοιτά,που φτάνεις.
Μα μην αργείς.Σταλάζει
απόψε ο πόθος,
στης σκέψης την συλλογισμό,
Και σε αναζητώ,σαν
την φλόγα του κεριού,στα
σκοτάδια της καρδιάς,
σαν αναλαμπή,σαν ανάγκης
αφορμή,στα πιο βαθιά
μου ένστικτά να μπεις.
Και όπως,το τσιγάρο καίει
στην άκρη των χεριών,
μεγαλώνει και η λαχτάρα
να σ' αγγίξω,να μπω
στην ακμάδα των κυττάρων
σου,βαθιά να φτάσω
στης σάρκας σου το θεόπλαστο
κάλλος.

13 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ!!!

Δεν είναι που 
σε έπλασα 
στα χέρια μου.
Δεν είναι,
που αισθάνθηκα
πως ζούσα,
και πως μου
χάρισες τη γη.
Μα πιότερο,
που πήρα από
σένανε,είναι
ο ήλιος,που τον
έφερες στα
μάτια μου,μιας
ηλιαχτίδας
πνόγα,στην καρδιά.

14 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


ΠΑΣΑΡΕΛΕΣ ΛΑΩΝ!!!!
ΝΑΥΑΓΙΟ ΑΞΙΩΝ!!!

Στην ελευθεριά
έκλεισαν τα μάτια.
Και τα στόματα.
βουβάθηκαν,ερμητικά.
Στου φόβου τις
πασαρέλες λαοί,
μαριονέτες,
μπερδεύουν τα νήματα.
Άβουλοι ηγέτες,
χωρίς πειθώ,
να τσαλαβουτούν στην
βρωμιά τους.
Και το χάος,εκεί που
βασιλεύει η ανασφάλεια,
κυρίαρχο.
Σε στιγμές,που οι
πτώσεις των αξιών του
ανθρώπου,δυναμώνουν,
το χθές,καπελώνει
το αύριο,χωρίς ορίζοντα
χωρίς μέλλον,
χωρίς αυτό που λέμε
δικαιώματα.

14 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ!!!

Χίλιες σιωπές,
τυλιγμένες
σε χρυσοκέντητο 
πανί.Θαμμένος
ο πολιτισμός
της γης με οβίδες
του τρόμου.
Πως ο γυρισμός
σκοντάφτει,
με ποδιά ολόγυμνα
σε σάρκες,
που άφησαν τα
τανκ των βάρβαρων
ιδεαλιστών,ποιον
νοιάζει.Και το αίμα,
δεν γυρίζει
πίσω,ίδιο ποτάμι,
που πνίγει
ζωές,αυλακώνει του
ανθρώπου
τα ένστικτα,αφρίζει,
βάφει την γη πένθιμα,
αφήνοντας τον
χρόνο μετέωρο,σαν
αλληλεγγύη στον πόνο.

15 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΝΣΤΙΚΤΑ.


15 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Και αν μου έδεσαν τα μάτια,έτσι να
ψαχουλεύω να σταθώ
στου έρωτα τα μονοπάτια,
στον δρόμο τον δικό σου
θα περπάταγα.
Τα βήματα τυφλά για χνάρια
θάψαχναν, σε γνώριμα
με σένα μέρη που τα
περάσαμε μαζί.
Και είναι να το ξέρεις,
μπορετό να σ ανταμώσω,
έτσι που μ οδηγούν
τα ένστικτα.
Γιατί αν είν' ο έρωτας τυφλός,
και στον βυθό της θάλασσας
να φτάσει έχει τις αντοχές να το μπορεί,
στην επιφάνεια να βγει και να σταθεί,
στου ποθητού την πόρτα για να φτάσει.
ΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

Γράφω για την αγάπη,
έτσι,όπως αισθάνομαι,
μέσα μου για σένα,
Η πάλι πως θα μίλαγα.
σ ένα μικρο πουλάκι,
που χτύπησε ανέμελο,
κρυφά το παραθύρι,μέσα
στο καταχείμωνο.Και
γω του άνοιξα να μπει,
μη τύχη και κρυώσει.
Και γράφω,πως θα
φρόντιζα,ένα μικρο λουλούδι,
που έκοψα χαράματα,
απ τον δικό μου κήπο,
να στο καρφώσω στα
μαλλιά.Μα πιο πολύ για
σένανε,γράφω,που σ αγαπάω,
και που υμνώ το έρωτα,
μέσ'απ τα δυο σου μάτια,
που μου γελάνε σαν παιδί.
Και όπως τρέχ'η πένα,
μοιάζει να σ'αφουγκράζομαι,
ν ακούω τον σφυγμό σου,
καθώς χτυπάει άναρχα.Και
μου μιλάς,και με κοιτάς,να
νιώθω πως με τύλιξε,τ'αγνό
χαμόγελό σου.

15 Νοεμβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΕΣ!!!

Ασήμαντος εγώ,
στου έρωτα την παρουσία.
Οδηγητής εκείνος,
και φως.Δυο μάτια,
πάναγνα να φαντάζουν
ουρανό.Δρόμοι που,
έφταναν στου
ορίζοντα την ακτογραμμή,
στο κύμα,που έσκαγε
γαλήνιο στα γυμνά πόδια.
Ξεχασμένος στην
παραδοχή του πόθου,
που κυριαρχούσε μέσα
μου,σαν ένα τρεχαντήρι,
που τα πανιά άνοιγε,
πρωτοτάξιδο.Και εσύ,
κόρη του Ποσειδώνα,που
τα αραχνοΰφαντα στους
ώμους έριξες παρθένα,τα
μαλλιά σου ξέπλεκα,στο νερό
φάνταζαν κοράλλια.

15 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟΝ ΝΈΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟΥ

Έτρεχες στους 
δρόμους,
κρατώντας ολόδροσο 
γαρύφαλλο.
Ξέγνοιαστος σκορπούσες
παράνομο
τύπο,που έγραφε, ΕΛΕΥΘΕΡΙΆ >.
Η ματιά
σου ήλιος μέσα στον Νοέμβρη,
να αναζητά,
καινούργιες ανατολές.
Τίποτα
δεν σκιάζε την ορμή σου.
Μέσα σε καταχνιές,
που ο φόβος σκόρπιζε,
έκανες ασπίδα
τα νιάτα σου, τίναξες την σκόνη της
σκλαβιάς,και σαν νέος Λεωνίδας,
κατακτούσες ορίζοντες.
Και ήταν ξάστερη η μέρα,που η
ματιά σου ανέμιζε λάβαρο
στην λευτεριά σου.

15 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΟΝΕΙΡΟΥ!!!

Και όμως σε ξέρω.
Σε είχα στα όνειρα,
αρχή,μα και τέλος. 
Και μέσα στην
σκέψη μου,σε είχα
πολύ.Την ώρα που
έβγαινα,μαζί μ'έναν
φίλο,για σένα
του έλεγα,πως νοιώθω,
πως ζω. Στιγμές
που καθόμουνα,σε
κάποια ταβέρνα,
μες στο κρασάκι μου
ήσουν ζεστή.
Και πίστευα έπινα,
κομμάτ'από σένα,και
στην υγειά σου,
μεθούσα πολύ.Μα όταν
τα βράδια,που έμενα
μόνος.και άρχιζε
τ'όνειρο ατόφιο να ζει,
ερχόσουν,και έμενες,
σαν πεπρωμένο,
σαν κάτι που άνθισε,
για μένα στη γη.

16 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΟΒΟΙ!!!

Φοβάμαι την σιωπή, 
όπως η φωτιά το νερό. 
Ακόμη τα μάτια που 
κλείνουν,σ'ένα σύννεφο
σκέψης που σκιάζει
τον νου. Στάχτες από
καμμένα όνειρα,
πεταμένα στον χρόνο,
σαν σκιές,να πνίγουν
την ανάσα. Κάθε
αδιέξοδος,και μια ανάμνηση,
για όσα το χτες άφησε
κατακερματισμένα,
όσα το σήμερα πνίγει,
φοβούμενο. Αντισώματα,
δεν υπάρχουν.Μοναχά
μέσα στην μνήμη,
κάποιες παλιές εικόνες,
μαρτυρούν ότι έζησα,
κάποτε,σαν σκιά,η ακόμη,
σαν άνθρωπος. Γιατί είμαι
άνθρωπος,όπως εσύ,
όπως και ο συνάνθρωπός
σου.Που δεν φοβάσαι τις
σιωπές, όπως το νερό
η φωτιά,που δεν φοβάσαι
τον ήλιο,όπως εκείνος,
φοβάται το σκοτάδι.

16 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΟΤΥΠΏΜΑΤΑ!!!

Σε συλλογιέμαι σε 
σκέψεις απλότητας.
Περήφανα περνώ
το χέρι στο μέτωπο να
σε δω.Οι λέξεις,
δεν φτάνουν,και της
συλλογής η στιγμή,
δεν φτάνει,να καλύψει
την παρουσία σου.
Και ζω στο όνειρο,και
σ αφουγκράζομαι,
θαρρώ,να ακούω το
βήμα σου στο χώμα,να
αφήνει αποτυπώματα,
να ζωγραφίζουν
οι παλάμες στο μάγουλο,
εκεί που το χάδι,
στεγνώνει το δάκρυ.
Και ναι. Είναι στιγμές,που,
ανοίγω τις παλάμες,
σε κοιτάζω,σου μιλώ,
σε αισθάνομαι.Πόσο
αλήθεια παράτολμο να
σε κρατήσω.Κιαν σε
σπάσω;Μα πάλι,κλείνω
τις παλάμες..να σε ζεστάνω
λέω...και ναι,να σε
κρατήσω,να σου μιλώ,
να σε ποθώ,όπως ο σπόρος,
το χωράφι....να σε
αισθάνομαι,σαν το τίποτα,
που,αξίζει όσο η ζωή.

16 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες