ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ!!!Φωνάζω τ όνομά σου,
και στέκω στου αντίλαλου
το σφύριγμα,και στην
ανάσα του αγέρα,απάντηση
να ρθει.Ακόμη και τα
σύννεφα κοιτάζω,μη μέσα
στους σχηματισμούς τους,
σε κάποιο αντικρίσω την
μορφή σου.Και μέσα στις
αχτίδες,απ'τον ήλιο,οπού
χορεύουν,σαν νεράιδες
πλουμιστές,εσένα ψάχνω
να φανείς.Και είναι
τόσα να σου πω.Σαν ένα
όνειρο,που άρχισε την
ώρα,που έκλεισα,τα μάτια
να σε δω.Σαν την στιγμή που
η σκέψη,σχημάτισε
χαμόγελο στα χείλη.Μα έρωτα,
απόψε,που οι ώρες,μένουν
μοναχές,απόψε,που σαλπάρει
η σκέψη σαν καράβι,στα
άρμενα ορμή να δώσεις.Έτσι,
να σε νιώσω,σαν το χάδι,
που,απλώνει τα
δάχτυλα,στο μάγουλο,όταν οι
αισθήσεις χαλαρώνουν.
5 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.