ΑΝΑΣΕΣ!!!Στου φιλιού σου
την ανάσα,
αφέθηκα.Και πέταξα
στου ουρανού σου
τα χρώματα ψηλά.
Αράδες του χαρτιού,
γιόμισα με έρωτα,που
άνθιζε τριανταφυλλί,
στην ματιά σου.
Ανεμοδούρι οι στιγμές,
σε ατελείωτο οργασμό,
την σκέψη να αναζητούν.
Και ένας πόθος,
να απλώνει φτερά,να
ανοίγεται,σαν το πουλάκι,
στο πρώτο του
πέταγμα.Ότι της νιότης
σου,το σκίρτημα,
αναζητούσε παλμούς,
και η καρδιά σου,
να θέλει από τα στήθη,να
βγει,της αφής μου έγιναν
ίχνη. Και σε κράτησα,
τα χέρια δυνατά,
να σε ανυψώνουν ως
στο κενό.Και σε
συνάντησα,ατόφια,πάναγνη,
κόβοντας μύρτα,στεφάνι
στα μαλλιά σου να πλέξω.
2 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.