ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

ΝΑΥΑΓΟΣ

Πόσες φορές δεν ναυάγησα
στων ματιών σου τα ακρογιάλια.
Και σαν άλλος Οδυσσέας,δεμένος
στου ονείρου το κατάρτι,δεν έκλεισα
τα μάτια στην περιπλάνηση. Μοναχά
άφηνα τους ήχους,στα δικά σου
καλέσματα,να μου χαϊδεύουν κάθε
αίσθηση. Μαγεμένος,άφησα την
σκέψη,να τρέχει,να πλάθει εικόνες,
πότε σε παλάτια,σαν βασίλισσα να
σε κανακεύω στους οντάδες,και πότε
σε ξερόκλαδα,γυναίκα να σε ξαπλώνω
στου πάθους το βασίλεμα. Και έτσι,
ταξιδιάρης,με τα φτερά απλωμένα
για πανιά,στην δική σου αμμουδιά
έκανα θρύψαλα τα όνειρα,ικέτης του
έρωτα,σήκωνα τα χέρια σωτήρια
έλξη την δική σου καρδιά.

16 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΑΡΤΕΡΕΜΑ
Και σε καρτερώ,
τα όνειρά μου
να δαμάσεις, 
σαν μικρο πουλί,
στην αγκαλιά μου
να πετάξεις.
Θα σε περιμένω,
λαμπερό αστέρι,
νύχτα μαγεμένη,
να σε κάνω ταίρι.
Θα σε φυλακίσω,
μη τυχόν και φύγεις,
κι από τα φιλιά σου,
κι όσα δεν μου κρύβεις
να σε νανουρίσω,
σε χρυσό κρεβάτι,
και θα σε προσέχω,
σαν μικρο διαμάντι.
Πλάι μου θα είσαι,
σαν βασίλισσα μου,
με όλα τα πλούτη,
που χω στην καρδιά μου.
Και σαν έρθει η νύχτα,
δυο γλυκά φιλιά,
έρωτα γιομάτη,
σε χρυσή αγκαλιά.

17 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Χορεύει ο έρωτας 
σε απέραντους
αμπελώνες μεθυστικά 
σμίγοντας με
τα άσματα του πάθους.
Τρυγητής της
καρδιάς,παραδομένος
στα πλατύφυλλα
φύλλα του σταφυλιού,
να αναζητά στα
κλίματα της αγάπης τις
ρόγες που θα
χορτάσουν το βλέμμα.
Και μέσα σε
οπώρες,που ρέουν βάλσαμο,
νέκταρ ευφραντικό,
στα πατητήρια του πόθου,
εκεί ανοίγουμε τις
στρόφιγγες να
τρέξουν ποταμοί πάθη,
ηδονές,ένα
μεθυστικό πέρασμα
αμβροσίας και
γεύσης,να φτάνει ως στις
πιο απόμακρες
πηγές της καρδιάς.

17 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ


Δημιουργώ άδολες,
εικόνες,πλάθοντας σκέψεις,
ακόμη κάνοντας όνειρα,
αφήνω το βλέμμα μετέωρο. 
Οι τρόποι επαφής
διαδέχονται τα θέλω,
αντιδρούν,δημιουργούν,πληθαίνουν
Και μέσα σε όλα,όσα ο νους
χρωματίζει για σένα,
γίνονται οπτασία. Έτσι,
σε φέρνω κοντά μου.
Αερικό,μια πνοή,αισθαντικό χάδι
στο κορμί μου.Και τα χείλη,σε
ένα τρέμουλο αναμονής,
να ανοίγουν θαλάσσια αχιβάδα
σε χαμόγελο.

18 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ!!!!!!

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

18 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Να πάρω ότι άφησες
στα χέρια. Κι αν πέσει;
αν λέω ένας πανούργος
αγέρας φυσήξει σκορπίσει ότι πλάσαμε;
Αν πάλι, μαζέψω κάθε κομμάτι,τις
σταλαγματιές του ίδρωτα
στεγνώσω,θα είσαι εκεί;
Ξέρω,ότι θέλεις να
κουρνιάσεις βαθιά,εκεί που
κατοικούν τα ένστικτα.
Μαγικά,σε μια απέραντη
σπηλιά των Θεών
του ονείρου,να ζήσεις.
Θα σε κρατήσω ατόφια,χωρίς
αμυχή να τραυματίσει
το κορμί σου.
Και κάθε πρωί, με το πρώτο σκάσιμο του
ζωοδότη ήλιου,νερό πηγής
στα χέρια σου,να πλυθείς.
Τίποτε πιότερο από μια στάλα
ψυχής δεν θα σου δώσω.
μια στάλα,που θα θεριεύει,
ως να γίνει το νάμα που θα ποτίσει τον έρωτα.
ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

Μάνας φασκιά σε τύλιξε.
Και στο καλλίγραμμο 
του κορμιού σου,άπλωσα 
βεντάλια τα ένστικτα.
Λάβρες οι αισθήσεις,να
τρέχουν ποτάμι στα 
κύτταρα του πάθους.
Κι εσύ,αραχνοΰφαντη,
σε αργαλειό τεχνήτρας
υφασμένη,να στέλνεις
μηνύματα στον πόθο,
στης κλίνης το λαμπάδιασμα.
Ακέριος ο θαυμασμός
με μια υπόκλιση στην
κοιτίδα που γέννησε
το άσπιλο.Και εσύ,
γυναίκα,μιας αχαλίνωτης
έλξης,να στέκεις παραστατική,
στο απέραντο μεγαλείο που
έπλασε η φύση.

19 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΛΙΚΝΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ


Χόρεψες στης νιότης σου
τ αστέρι,κι ήσουνα 
φεγγάρι λαμπερό,ίδιο
πέταγμα με περιστέρι,
στου ονείρου τον τρελό
ρυθμό. Το κορμί σου
λίκνιζες με χάρη,
θα σουνα δεκαοχτώ
χρονώ,ήλιος ζωντανός,
σαν παλικάρι,στ ουρανού
τ αλώνι το πλατιό.
Άνθιζες στου χρόνου τα
κλωνάρια λούλουδο στην
νιότη σου αγνό,
κάτασπρα τα όνειρα,
λιοντάρια στου ανέμου
τον τρελό καιρό.

20 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΝΕΚΤΑΡ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΔΡΟΣΙΑ

20 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Στο δικό σου το νέκταρ την
δίψα του πόθου να βγάλω.
Και καθώς καυτός ο ιδρώτας
θα ρέει ποτάμι στα κορμιά μας,
με πάλλευκα σεντόνια
θα σκουπίσω τα ίχνη της
αμαρτίας που την ονομάζουν αίσθηση.
Ο χρόνος, λες και δεν τον κούρσεψαν τα ένστικτα,
χιλιόμορφος παραστάτης,
θα συντροφεύει την στιγμή που,
ονειροπόλα,κρατώντας
σου το χέρι,θα ακούμε μόνο
τον ήχο της ανάσας.
Βουβές οι λέξεις,με ατόφια
κάθε μας σκέψη,να μας ταξιδέψει.
Πριν χωριστούμε, πριν δώσουμε
την υπόσχεση στου έρωτα τον ναό
ν ανταμωθούμε Και θα είναι
το νέκταρ το δικό σου ωκεανός
δροσιάς μεθυστική αύρα,
που θα ποτίσει τα πάθη.
.........ΣΚΕΨΕΙΣ

..δεν είναι που δεν 
σε νοιάζομαι.
Πάντα ακολουθώ την σκέψη,
να κλέβει λίγο από την
μορφή σου. Αλλά να. Άλλο
να σε κρατώ στα χέρια,
ένα πολύχρωμο πετράδι,η ακόμη,
σαν πεφταστέρι,να μονιάζει
στην χούφτα μου,και άλλο,
να τρέχω την σκέψη,
στα βήματά σου.Και εκεί που λέω ότι,
σε αγγίζω,εκεί που η ανάσα σου,
χάδι,ξυπνάει αισθήσεις,
να σου ο χρόνος. Άπονος,σκληρός,
ακόμη και φταίχτης,
που δεν είσαι εδώ. Έτσι,στις νύχτες
της μοναξιάς,εκεί που φορές,
μιλάω σε μένα,να σου και εσύ σκέψη.
Και σ αγκαλιάζω,σ αγαπώ,
σου λέω καλησπέρα.

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΕΓΓΑΡΙΝΟ


..και τώρα που μας 
πήρες τον νου,
τι έγινε φεγγάρι μου;
Ξέρω,ρίχνεις κλεφτές ματιές,
σα να θέλεις ν αρπάξεις
το φιλί που λαχταράω
απ τα χείλη της.Και αν ολόγιομο,
καρφιτσωμένοστο πέτο των
κοριτσιών,εκείνα ξεδίνουν
στα καλέσματα των παλικαριών. 
Ειναι όμως κάτι στιγμές,
που όντας κατάκοπος,βουτηγμένος
στα συναισθήματα, στέκω,
σε βλέπω εκεί ψηλά,
να λάμπεις δοξαστικό.Και ναι,
τότε,ανάμεσα σε σένα και την
μοναξιά,αναπολώ πόσες
ήταν οι φορές που χρωμάτιζες
τα ένστικτα του πάθους.
Και ναι,τότε σε αγαπούσα φεγγάρι μου.
Όπως και τώρα σ αγαπώ.
Έτσι που λάμπεις
διαμάντι καταμεσής στα μάτια της

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Την καρδιά μου,να κάνεις
Αύγουστο,μπορείς;Χρώμα
να της δόσεις,σαν εκείνο,
εκεί,το φεγγάρι λεω,που
ολόγυμνο,απλώνει ολάκερη
σφαίρα,να τρυπήσει τα στήθη.
Και αν το μπορέσεις. Αν εκείνο
που θα μου δώσει ξανά την
ανάσα,είναι ο Αύγουστος,τότε
ναι.θα ξεκουμπώσω τα στήθη,
διάπλατη να περάσει η φλόγα
που την ονόμασαν έρωτας. Και
εσύ,μέσα από παραδοχές,στου
πόθου τα σεντόνια τυλιγμένη,
το αίμα που θα στάξει θα ζητήσεις
χρώματα πορφύρας να φτιάξεις.

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΛΕΦΤΙΚΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Πήγε και κρεμάστηκε 
στην άκρη
στο ματοτσίνορο,
Και είναι τόσο
προκλητικά ναζιάρικο,
που λες ότι
τώρα να,θα σκάσει
μπάλα δροσιάς
στα χεριά σου.Και εσύ,
θαρρείς πως
το φεγγάρι σου μοιάζει.
Πιο κλέφτης
από εκείνο,δεν είναι
στην φύση.
Την δική σου λάμψη
πήρε και έγινε
όμορφο. Ένα φεγγάρι,
τόσο δα,που,
αν το κόψω κομμάτια,
το παζλ του
θα είσαι ατόφια εσύ.

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ

Σαν παραμύθι οι ώρες
κυλούσαν ανέμελες στην
φαντασία. Και εγώ,λες μαθητούδι,
εκστατικά άφηνα τον νου να
τρέχει. Αχόρταγα άκουγα την
φωνή σου,να χαϊδεύει το μέσα
μου.Και ένα ένα άνοιγαν τα κύτταρα
του κορμιού,καθώς σε άγγιζα
χιλιόμορφη θεά. Και ήταν τόσο
ζωντανό το παραμύθι,που
διαπλατη η πορτα του παθους
ανοιξε.

22 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Στο μποσκέτο του φεγγαριού
φύτρωσες Αυγουστιάτικο 
λουλούδι. Κάθε πρωί,σε πότιζα 
ροδαυγή να θέριεψες
στους κοιτώνες της ηδονής,
σαν όλα τα λουλούδια.
Άπλωνες τα φύλλα κάτασπρα
σεντόνια,στου ονείρου
το δειλινό. Και όταν η νύχτα
ξανά στου φεγγαριού
την απεραντοσύνη σε κοίμιζε,
άοκνος φύλακας,στου
πόθου τα κελιά,σε κρατούσα
φυλακισμένη.

21 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Άπλωσες το πέπλο,
φύλλα λεμονιάς
κομμένα από της νιότης 
σου το δέντρο.
Δρόμος μακρύς έγιναν,
και σεντόνια διάφανα
έγιναν,σε κλίνες πάναγνες
νύχτες τυλιγμένες με φαντασία
να σε παρασέρνουν.
Τα βήματα καθοδηγητές.
Και εκείνη η περήφανη ματιά,
που στοχαστικά άνοιγε Φωτογραφία: ΣΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Άπλωσες το πέπλο,
φύλλα λεμονιάς
κομμένα από της νιότης 
σου το δέντρο.
Δρόμος μακρύς έγιναν,
και σεντόνια διάφανα
έγιναν,σε κλίνες πάναγνες 
νύχτες τυλιγμένες με φαντασία 
να σε παρασέρνουν. 
Τα βήματα καθοδηγητές. 
Και εκείνη η περήφανη ματιά, 
που στοχαστικά άνοιγε 
τα παράθυρα του πόθου,δεν είχε 
να ζηλέψει παρά το πέταγμα του 
χελιδονιού. Πόσες δεν είναι 
οι φορές,που λέω,
τα χέρια να απλώσω,στο διάβα σου.
Να κόψω στα δυο εκείνο 
το τρελό πέταγμα του νου,και
με ένα κάλεσμα,στην γη της 
φαντασίας να σε κρατήσω.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
τα παράθυρα του πόθου,δεν είχε
να ζηλέψει παρά το πέταγμα του
χελιδονιού. Πόσες δεν είναι
οι φορές,που λέω,
τα χέρια να απλώσω,στο διάβα σου.
Να κόψω στα δυο εκείνο
το τρελό πέταγμα του νου,και
με ένα κάλεσμα,στην γη της
φαντασίας να σε κρατήσω.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΡΥΓΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ!!

Νάμα του έρωτα
το ποτήρι της 
καρδιάς να γιομίσεις.
Και όταν σε πιω,
όταν στα χείλη μου,
φέρω τα νιάτα σου,
θάλασσα οι αισθήσεις
θα πνίξουν τα κύτταρα.
Και θα γονιμοποιήσουνΦωτογραφία: ΤΡΥΓΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ!!

Νάμα του έρωτα
το ποτήρι της 
καρδιάς να γιομίσεις.
Και όταν σε πιω,
όταν στα χείλη μου,
φέρω τα νιάτα σου,
θάλασσα οι αισθήσεις
θα πνίξουν τα κύτταρα. 
Και θα γονιμοποιήσουν
οι πόθοι,ρόγες σταφυλιού 
του έρωτα μεθυστικές. 
Και ο τρύγος ανθόσπαρτος.
Ως που να ξεχειλίσουν 
τα πάθη στα
πατητήρια της ηδονής.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
οι πόθοι,ρόγες σταφυλιού
του έρωτα μεθυστικές.
Και ο τρύγος ανθόσπαρτος.
Ως που να ξεχειλίσουν
τα πάθη στα
πατητήρια της ηδονής.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
...ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Και αν ο έρωτας 
μοιάζει στο
φεγγάρι.Αν οι ναοί 
του ουρανού
φιλόξενοι,στην κατοικία
των θεών,
σε κρατούν,σκάλα θα
πετάξω να
μπω στον παράδεισο.
Και εκεί,κατάκοπος,Φωτογραφία: ...ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Και αν ο έρωτας 
μοιάζει στο
φεγγάρι.Αν οι ναοί 
του ουρανού
φιλόξενοι,στην κατοικία 
των θεών,
σε κρατούν,σκάλα θα 
πετάξω να
μπω στον παράδεισο. 
Και εκεί,κατάκοπος,
μέσα από το φως του 
αποσπερίτη,στον
οντά σου θα μπω.Η φωνή 
σου νανούρισμα,
να με ταξιδεύει στου 
ονείρου τα περάσματα.
Μοναχά μη με ξυπνήσεις. 
Θέλω ατόφια να
ζήσω,ότι αρχίσαμε,
ότι τελειώσαμε.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
μέσα από το φως του
αποσπερίτη,στον
οντά σου θα μπω.Η φωνή
σου νανούρισμα,
να με ταξιδεύει στου
ονείρου τα περάσματα.
Μοναχά μη με ξυπνήσεις.
Θέλω ατόφια να
ζήσω,ότι αρχίσαμε,
ότι τελειώσαμε.

24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΕΡΩΤΑ

Του Αυγούστου 
φεγγαροβραδιά στου έρωτα 
τα μονοπάτια. Κάμπος
η ματιά σου,αγριολούλουδα,της 
φύσης μποσκέτο Και εκεί
που χαράζει ο νους,σαν άστρο
καρφιτσωμένο στα
μαλλιά σου,εκεί ο έρωτας
παζαρεύει το εφικτό. Λάγνα κόρη,
στα παζάρια του μυαλού,
λουσμένη στο φεγγαρόφως.
Τρέμουν τα χείλη,στο άγγιγμα
των φύλλων του κορμιού σου.
Και η λαμπάδα του πόθου
αναμμένη,ως που η φλόγα στο
αεράκι του φιλιού να σβήσει.
Και σε κρατώ,τόσο εβλαβικά,
έτσι εύθραυστη που είσαι,
λες και φοβάμαι την δύναμη
του πάθους. Μετά ένα
ένα τα φύλλα σου μαζεύω,
ξανά,ατόφια, να σε αφήσω στον
άνεμο. Ανέμελη,στον ανθό των νιάτων
να πετάξεις ψηλά.

25 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣhttps://www.facebook.com/photo.php?fbid=10200390794237540&set=a.1288943108773.2036665.1386070309&type=1&relevant_count=1

Αναγνώστες