20 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Στο δικό σου το νέκταρ την
δίψα του πόθου να βγάλω.
δίψα του πόθου να βγάλω.
Και καθώς καυτός ο ιδρώτας
θα ρέει ποτάμι στα κορμιά μας,
με πάλλευκα σεντόνια
θα σκουπίσω τα ίχνη της
αμαρτίας που την ονομάζουν αίσθηση.
θα ρέει ποτάμι στα κορμιά μας,
με πάλλευκα σεντόνια
θα σκουπίσω τα ίχνη της
αμαρτίας που την ονομάζουν αίσθηση.
Ο χρόνος, λες και δεν τον κούρσεψαν τα ένστικτα,
χιλιόμορφος παραστάτης,
θα συντροφεύει την στιγμή που,
ονειροπόλα,κρατώντας
σου το χέρι,θα ακούμε μόνο
τον ήχο της ανάσας.
Βουβές οι λέξεις,με ατόφια
κάθε μας σκέψη,να μας ταξιδέψει.
Πριν χωριστούμε, πριν δώσουμε
την υπόσχεση στου έρωτα τον ναό
ν ανταμωθούμε Και θα είναι
το νέκταρ το δικό σου ωκεανός
δροσιάς μεθυστική αύρα,
που θα ποτίσει τα πάθη.
χιλιόμορφος παραστάτης,
θα συντροφεύει την στιγμή που,
ονειροπόλα,κρατώντας
σου το χέρι,θα ακούμε μόνο
τον ήχο της ανάσας.
Βουβές οι λέξεις,με ατόφια
κάθε μας σκέψη,να μας ταξιδέψει.
Πριν χωριστούμε, πριν δώσουμε
την υπόσχεση στου έρωτα τον ναό
ν ανταμωθούμε Και θα είναι
το νέκταρ το δικό σου ωκεανός
δροσιάς μεθυστική αύρα,
που θα ποτίσει τα πάθη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.