ΣΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Άπλωσες το πέπλο,
φύλλα λεμονιάς
κομμένα από της νιότης
σου το δέντρο.
Δρόμος μακρύς έγιναν,
και σεντόνια διάφανα
έγιναν,σε κλίνες πάναγνες
νύχτες τυλιγμένες με φαντασία
να σε παρασέρνουν.
Τα βήματα καθοδηγητές.
Και εκείνη η περήφανη ματιά,
που στοχαστικά άνοιγε
τα παράθυρα του πόθου,δεν είχε
να ζηλέψει παρά το πέταγμα του
χελιδονιού. Πόσες δεν είναι
οι φορές,που λέω,
τα χέρια να απλώσω,στο διάβα σου.
Να κόψω στα δυο εκείνο
το τρελό πέταγμα του νου,και
με ένα κάλεσμα,στην γη της
φαντασίας να σε κρατήσω.
24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Άπλωσες το πέπλο,
φύλλα λεμονιάς
κομμένα από της νιότης
σου το δέντρο.
Δρόμος μακρύς έγιναν,
και σεντόνια διάφανα
έγιναν,σε κλίνες πάναγνες
νύχτες τυλιγμένες με φαντασία
να σε παρασέρνουν.
Τα βήματα καθοδηγητές.
Και εκείνη η περήφανη ματιά,
που στοχαστικά άνοιγε

τα παράθυρα του πόθου,δεν είχε
να ζηλέψει παρά το πέταγμα του
χελιδονιού. Πόσες δεν είναι
οι φορές,που λέω,
τα χέρια να απλώσω,στο διάβα σου.
Να κόψω στα δυο εκείνο
το τρελό πέταγμα του νου,και
με ένα κάλεσμα,στην γη της
φαντασίας να σε κρατήσω.
24 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.