ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

ΜΙΚΡΟ ΝΥΤΕΡΙΝΟ

Καθώς έναστρος ουρανός,
σε αγκαλιάζει,και το ρίγος
του κορμιού στο χάδι του
κρύου αγέρα, ονειρεύεται,
τα χέρια, ζεστός μανδύας,
θα τυλίγουν την αίσθηση,
ως που το αίμα, ποτάμι να
τρέξει μέσα μας.

10 Ιουνιος 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΆΓΓΕΛΟΙ ΠΌΘΟΙ.

Σαν προσευχή η σκέψη,
με το βλέμμα
στραμμένο στο άπειρο,
που χιλιάδες αστέρια,
στολίζουν την μορφή σου.
Είναι ο δικός σου
ουρανός,να απλώνει
τεράστιο αλώνι
να δεχτεί τον έρωτα.
Ένιωσα την έλξη,
μαγνήτης,να δίνει την
αίσθηση της δικής σου αφής.
Τα χέρια, αργαλειός
να υφαίνουν πόθους,
ολόλευκα σεντόνια, καθώς
παλεύουν τα συναισθήματα.
Ανοίγουν διάπλατα οι πόθοι,
καθοδηγητές μιας πράξης,
που ο έρωτας θαυματοποιός
ενώνει μια μια της
εικόνες της ηδονής.
Νύχτα πλασμένη να γιορτάσει
στο πανηγύρι
της χαράς,που δίνουν τα
χείλη σου.Ο ήχος του
πάθους, τραγούδι
να μαγεύει τον χώρο.
Και τα όνειρα
ίδια άγγελοι,με κορμιά υπέροχων
χορευτών,να μαγεύουν.

9 Ιουνης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΡΑΔΙΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗΣ ΗΔΟΝΗΣ

Θέλω απόψε να σβήσω 
την νύχτα από τα μάτια σου.
Να κάνω το χαμόγελο
πλατύ ποτάμι να
πνίξει τα δάκρυα
της μοναξιάς.Να αγγίξω
τα όνειρα μέσα από
γλυκό άγγιγμα, ρίγος να
γιομίσω το κορμί σου.
Να πιάσω το χέρι σου
σε ταξίδι της καρδιάς,
διαβατάρικα πουλιά
στην φωλιά της ευτυχίας.
Ίχνος μοναξιάς στην κλίνη
που ανθούν τα ένστικτα,
δεν θα φανεί.
Θα είναι βραδιά απρόσμενης
ηδονής,παραδομένοι
στην αυλή του πάθους.
Τα λουλούδια στρώμα
ροδοπέταλα,
θα γιομίζουν την καρδιά
στο άνθος της νιότης.
Ακόμη το δάκρυ σου,
σταγόνα σταγόνα
θα μαζέψω να δροσίσω
την πλάση.Το φιλί,
να κερνά τον πόθο
ματωμένη αυγή στα
χρώματα της ανατολής.

8 Ιουνης 2012
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΠΟΡΦΥΡΟ ΠΑΘΟΣ.

Ακολουθώ τις 
πορφυρές του 
δειλινού, 
χαραγμένες στην
διαδρομή των
ματιών σου.
Η μαγεία την νύχτας,
καθώς πλησιάζει,
τυλιγμένη στα βαθιά
χρώματα του
έρωτα, δίνει στο
βλέμμα το κάλεσμα
στην γιορτή
των ενστίκτων.
Μέσα στο απόλυτο
κάλος, έναστρος ουρανός,
ανοίγει διάπλατα τα όνειρα.
Ακολουθει ο ποθος.

7 Ιουνιος 2012
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΛΙΜΑΝΙ

Νύχτα στάσου. 
Κράτησε απόψε
το φευγιό σου. 
Άνοιξε απλόχερα
την αγκαλιά,
τεράστιο αλώνι να
χορέψει το κάλος.
Ζωντάνεψε τα
όνειρα, καζάνι ο
έρωτας να ζεστάνει
την ψύχρα σου.
Εκείνη νεράιδα
στα ολόλευκα,
να προσκαλεί στον
χορό της ηδονής.
Εσύ νύχτα,κανε
το σκοτάδι σου
κρυψώνα,να
πιάσει λιμάνι
ο έρωτας.

7 Ιουνης 2012
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΡΙΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΞΗΣ

Πριν η νύχτα ανθήσει 
σαν χαμόγελο
να συντροφέψει τα 
όνειρα, ήρθες
οπτασία στην κλίνη του
έρωτα,να αφήσεις
την νιότη τριαντάφυλλο.
Μια γρίλια φωτισμένη
από ολόγιομο φεγγάρι
να ψαχουλεύει τον χώρο.
Ανατριχίλα τα κορμιά
στο ρίγος της
έλξης, δοσμένα στο
πάθος του έρωτα.
Άδειαζαν ένα ένα τα
όνειρα απλωμένα
συναισθήματα,
καθώς τα σεντόνια
ανάκατα ερωτοτροπούσαν 
μαζί μας.
Η νύχτα σεργιάνιζε
κρατώντας τον
χρόνο ανήμπορη να σταματήσει
τον πόθο,που ρυάκι
τα αισθήματα, έγιναν
βάλσαμο καρδιάς.
Οι ανάσες έδειχναν
ότι από εκεί πέρασε ο έρωτας.

7 Ιουνης 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΕΡΩΤΑΣ

Ήταν το ομορφότερο 
λουλούδι.
Φάνταζε μέσα στο 
πρωινό, καθώς
οι αχτίδες του ήλιου
δειλά δειλά,
έδιναν τα πρώτα χρώματα.
Κάτι από Ανοιξιάτικη
φαντασία,με την λάμψη
του καλοκαιριού,
να ανταμώνει την
αίσθηση. Διάχυτο
το άρωμα
να μυρώνει την πλάση
σε διαδρομές
συναισθημάτων,που
μόνο ο ερωτάς ανθουσε.

5 Ιουνιος 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ

Ακούραστος διαβάτης
του πεπρωμένου
να κουβαλά στο δισάκι 
φέτες ψωμί στην
φαμελιά. Είναι ο χρόνος
που σέρνει στα
πόδια του, να ακολουθεί
μοίρες αιώνων
σκεπάζοντας την κεφαλή
με το κασκέτο της
δούλεψης αντήλιο.
Κάθε του ρόζος μια
αγάπη,σαν ουράνιο
αστέρι στην γωνιά
του σπιτιού.Μια μια οι
μέρες μέσα στο
αγέρωχο βλέμμα περνούν
ίδια κόκκος σταριού,
όντας αγωγιάτης κουβαλά τον
επιούσιο. Εκεί στο κατώφλι,
περιμένει ο έρωτας,
μητέρα στα παιδιά του,να
δεχτεί το χάδι του.
Είναι η στιγμή που,
ο ρόζος του χεριού,
τρυφερή απαλότητα,
αγκαλιάζει την σάρκα.
Και η ανθρώπινη
σχέση ξεκινά στο ταξίδι
του έρωτα.Ταξίδι απο,
άνθρωπο σε άνθρωπο, σε
σχέση στοργής.Και η
νύχτα, γεννά
συναισθήματα.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΣΤΑΧΥΑ.

Αγάπησε με απόψε,
όσο κρατά μια 
σταγόνα νύχτας
ζέστανε με την ανάσα
σου τον πόθο.
Κράτησε ζεστό το
σεντόνι του έρωτα
όπως το φως
κρατά την καρδιά
ζωντανή.
Άπλωσε το χέρι να πιάσεις
το δικό μου,
σεργιάνι να με πάρεις
ως τα αλώνια του κορμιού σου,
ανάμεσα
σε ανεμοδαρμένα στάχυα,
κόκκος
σταριού να γίνει η αγάπη,
γλυκό ψωμί,
να χορτάσει ο νους.
Και εσύ, Γυναικά
λατρεμένο τραγούδι,
αφουγκράζοντας
τον πόθο, αντήλιο
να βάζεις το χέρι να
καρτεράς τον ερχομό.
Τούτη η νύχτα,
ας κρατήσει μια στιγμή.
Οσο κρατά ένα
σ αγαπώ,οσο αντέχει
ενα θέλω,μια
αυγή,σε ολοήμερο ταξίδι.
Πάναγνη
ηρεμία, ατάραχη σκέψη,
ακέραιος πόθος.
Και η νύχτα,
ιδανικός σύμμαχος,να
σημαδεύει φτερωτός Θεός,
την καρδιά.
Να σε αγγίζει,να σε χαράζει.

26 Δεκεμβριος 2011
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΥΦΑΔΙ ΕΡΩΤΑ.

Ήταν τα μάτια της που
έμοιαζαν ηλιοβασίλεμα.
Ήταν η φωνή της, 
ολόγιομο
φεγγάρι ερωτευμένο σε
μουσικές μέσα στον χρόνο,
νεράιδες ολόδροσες που
χόρευαν.
Ήταν το κορμί της.
Αναστάσιμη λαμπάδα η θωριά
του,και το δέρμα της,
υφάδι
πανάρχαιας υφάντρας τέχνη.
Λάτρεψα τα μάτια της,με
μάγεψε η φωνή της,
φωνή σειρήνας,
που σαν Οδυσσέας
όντας αποκαμωμένος στην
ολονύχτια κλίνη με μάγεψε.
Αδηφάγα η ματιά μου
ρουφούσε
κάθε της λεπτομέρεια.
Ανταύγεια
ερωτική να ξεσηκώνει κάθε
μου ένστικτο.
Λάγνο
κάλεσμα σε χιλιόμορφες
εικόνες πλούτιζαν κάθε μας
άγγιγμα.
Και ο έρωτας, εκεί,
στο κατώφλι της καρδιάς,
καρτερικός πότε,
ανυπόμονος
φορές,να αναζητά
τα μονοπάτια της.
Ήταν ένα σ αγαπώ,που
έκλεισε τα πάντα.
Αιώνια στιγμή
ίδια η ζωή.

26 Δεκεμβριος2011
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
χΡΩΜΑΤΑ

Στο αγνό του ονείρου σου
σ ακολουθώ,και λούζομαι
στα χρώματα του δειλινού 
σου,εκεί που ο παράδεισος
την πόρτα του ανοίγει.Σε
παλέτα μαγική,τα χρώματά σου
πάνω,απλώνω νυχτιάτικη
του έρωτα γιορτή.Γιομίζω
νικητής,μαγιάτικα στεφάνια 
που τα κοψα στα διαβατά,
του νου μου μονοπάτια.Και
τότε σε περπάταγα,στα
μέρη της καρδιάς.λες ήσουνα
της Άνοιξης αγνή περικοκλάδα

25 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΝΗΜΕΣ

Πριν κλάψεις,άφησε 
ένα χαμόγελο
να ανθίσει από τις μνήμες.
Και άσε το δάκρυ
να στάξει,ποτίζοντας
μια μια. Υπάρχουν,
και κακές μνήμες,το ξέρω,
μνήμες λυγμοί που ταράζουν,
που πονούν.
Φτάνει άραγε,μια και μόνη
σκέψη,να τις σκεπάσει,
οχι.Το ξέρω,
θέλει πολλές,θέλει οι
θύμησες,που μέσα στις ώρες
την μοναξιάς,καλούν,
να είναι εκείνες που κάναμε,
τότε. Μετά,κλάψε.
Το δάκρυ βάλσαμο θα γίνει,όταν
το βλέμμα καρφωθεί
εκεί που φαντάζεις,θωρούμενος.

30 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΑΡΑΦΟΡΗ ΕΛΞΗ.

Πηλός το κορμί 
στα χέρια
σπαρταρούσε στο
απόλυτο.Τα μάτια
λιόκαμα,
μαρτυρούσαν το
πάθος της σάρκας
Άυλη μορφή, πλασμένη
σε σμάλτο ζωή,
να ανοίγει δρόμους
εκεί που ο έρωτας,
πανηγύρι
ξέφρενο ανθεί.
Πόθος ακόρεστος
να χαϊδεύει το
όμορφο που
η φύση ακούμπησε
πάνω σου.
Γυναίκα πλασμένη
με αγίασμα,
σε στιγμές που ο
πλάστης ερωτευμένος,
με μαγικές πορφύρες
στοχαστικά βγάζει
την εικόνα σου.
Μαγεία ξέφρενης
απόλαυσης,το
διάβα σου στον χρόνο.
Παλικάρια
γυμνά στήθη,
παλεύοντας
κατακτητές για μια
σου ματιά.
Και εσύ, ιέρεια του
έρωτα,να ακουμπάς
τον πόθο δοσμένη
στην μοίρα που
η φύση πλούσια
σου χάραξε. Γυναίκα,
κάλεσμα
παράφορης έλξης.

31 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΘΟΙ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ

Οι πόθοι στάζουν 
κεχριμπάρι
στα πόδια σου.
Σαν αίμα που
τρέχει στις φλέβες,
Σαν τις νύχτες
που τα όνειρα
σπαρταρούν,
Ίδια με τις ανάσες,
που σκάνε ηφαίστεια
στα κορμιά του
πάθους.Σε τυλίγω
σε μια αγκαλιά,
ουρανό,και λάμπεις
στα χρώματα του,
λες και πορφύρες
δειλινά,σου δίνουν ζωή.
Και εσύ
Καρυάτιδα,
στην ακρόπολη της
καρδιάς,
περήφανη,στου φιλιού
την δροσιά,
ξεπλένεις τα πάθη.

31 Μαρτης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
...ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Μιας ζωής η Άνοιξη
πιασμένη χέρι χέρι,
πότε αστέρι ουρανού
πότε πικρό καρτέρι,
είτε λουλούδι στην καρδιά,
και προσμονή στα μάτια,
με όνειρα ολόλευκα,και
οχι δυο κομμάτια,με
ταξιδιάρικες ευχές,ωσάν
τα χελιδόνια,που φέρνουνε
το μήνυμα,πως έλιωσαν
τα χιόνια.

1 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΟΡΓΗΣ

Στο απέραντο 
των ματιών 
σου απόψε την γαλήνη
του νου καταλαγιάζω.
Βαθιά η σκέψη
καθάρια,με την
εικόνα σου δυνατά
χαραγμένη, σεργιανίζει
στους ορίζοντες.
Ψάχνω μια της πτυχή,
να την κάνω 
χαμόγελο να στο χαρίσω
ανεξίτηλο,
να συντροφεύει την δική
σου ηρεμία.
Ανοίγω παράθυρο σε κάθε
διαδρομή του
δικού σου λογισμού,να
ακουμπήσει σε μένα.
Θέλω να με αγγίξεις.
Είναι η σχέση
στοργής που υπάρχει,
στο βλέμμα μου,για τα μάτια σου.

1 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΩΚΕΑΝΟΙ

Λέξεις ωκεανοί,
αύρες να
λούζουν τις αισθήσεις.
Πότε νανούρισμα,
πότε συναίσθημα,
ακόμη τρυφερά
ακούσματα,να
χαϊδεύουν κάθε,κύτταρο.
Σε κάθε στιγμή,
να αφουγκράζομαι,
τα δικά σου ψιθυρίσματα.
Να σε νοιώθω
μέσα από σκιρτήματα,
που αφήνουν
οι κινήσεις των χειλιών σου.
Και σκάει το χαμόγελο
στα μάτια μου,
διαίσθηση ότι σε
αγγίζω,σου απαντώ,
σε κάλω.

3 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΡΜΕΝΙΣΜΑ

Στο άνθισμα του 
δειλινού ταξίδεψα την 
σκέψη.Και πανιά
της έβαλα,στο πέλαο
αρμενικό.Ο άνεμος ούριος,
φούσκωνε κάθε
προσδοκία,κάθε πόθο,
κάθε στιγμή.
Αρμονικά τα κύματα,
στο τραγουδι των δελφινιών,
που παιχνίδιζαν,
της πλώρης το φτερούγισμα..
Το ταξίδι μαγικό,
στο κατευόδιο των σειρήνων,
εκεί που τα μαντήλια
άνοιγαν στο καλοτάξιδο.
Και σε αντάμωσα.
Απλωμένη η απανεμιά
στο λιμάνι, που τα πανιά
μάζεψα.
Σε ένα καλωσόρισμα,
που έσκασε στα χείλη,
σου πήρα
το φιλί.Και σε
ένιωσα,σαν ένα λουλούδι,
που άνοιξε
πρόσχαρο στο σκάσιμο
του Φλοίσβου.

3 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΕΡΑΙΔΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Ταξιδιάρης ο νους,
σε λίμνες πάλλευκες,
πλανεύτρες νύχτες
στα δίχτυα πιασμένος
του έρωτα.
Νεράιδες καρδιές,σε
μοτίβα μαγικά,
ερωτιάρες οι στιγμές,
Και πέπλα αραχνοΰφαντα,
αρμενίζουν στην
πλάση. Λάγνα τα αγγίγματα,
να παρασέρνουν
στις πιο βαθιές μύχιες
απολαύσεις.
Και στου άνεμου το θρόισμα,
να φεύγουν μηνύματα
ευτυχίας. Δροσιά του
πάθους το νερό,
να σβήνει τις ηδονές του
κορμιού,σε ένα μεγάλο
πορτρέτο του ορίζοντα
να απαθανατίζει
τους πόθους.Οι πόρτες
διάπλατες,στις κλίνες του
παράδεισου,
κλίνες λευκές,σε νύχτες
ταξιδιάρες στους
ουρανούς του έρωτα.

4 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΓΙΟΥ

Ανοίγεις το παράθυρο στον
ήλιο,τα μάτια σου γιομίζουνε με 
φως,ταξίδι του Μαγιού,σαν ένα πλοίο,
εκεί που κατοικεί ο λογισμός.

Πιάνεις το νήμα της καρδιάς,
το ξετυλίγεις,ορίζοντες ανοίγεις
μαγικούς,τον έρωτα στα νιάτα σου
ορίζεις,γιομίζεις το ποτήρι με ανθούς.

Άγκυρα ρίχνεις στης γιορτής την παραζάλη,
και θάλασσα τα μάτια σου πλατιά,
αρχίζει ο χορός,το πεντοζάλη,
και στην καρδιά βαθιά λαβωματιά.

Σπάει ο νους σαν κύμα,και τ αστέρια,
πυγολαμπίδες, λάμπουν στα ψηλά,
και δυο κορμιά της νύχτας,περιστέρια,
πόθους τυλίγουν,μες στη σιγαλιά

4 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΕΡΩΤΙΚΟ

Χάθηκα στα μάτια 
σου.Απέραντο 
του ουρανού το 
διάβα τους,σα τεράστιο
άλσος της καρδιάς,
που τα φύλλα της
ανεμίζουν στον
αγέρα.Και νιώθω
την αύρα τους,
χάδι στο μάγουλο.
Πότε ζεστό,άλλοτε,
απαλό,βγαλμένο
από την πνοή που
αφήνουν
τα φιλιά σου.

5 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΠΟΡΆ ΑΝΘΈΩΝ ΈΡΩΤΑ

Ω ευλογημένη,
που τον νου,στου έρωτα, 
την κόψη, ξαποσταίνεις
σποράς λιβάδια,
σε ανθούς, σπέρνεις
ζωή,κόβεις καρπούς,σε
κλίνες πάλλευκες ανθίζεις,
και πεθαίνεις.
Κλωνάρια τα γιομίζεις,
με τους πόθους,
που κρέμονται
ρόγες γλυκές,σταφύλια,
να μεθύσεις,την
αγκαλιά παλικαριού,
με νέκταρ να γιομίσει.
Του ήλιου λάμπεις
στην αυγή,αχτίδα,
και στης νύχτας, τον αιθέρα,
να ταξιδεύεις, όνειρα ζεστά,
πουλιά, να τα
πετάξεις στον αγέρα.
Να νιώσεις της αγάπης
τον παλμό,λάγνες
στιγμές την νιότη, να ματώσουν,
και πριν σου πάρουν
τον ανθό,στου έρωτα τα
χέρια να σε δώσουν.

6 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΡΙΝΟ ΤΟΥ ΑΝΘΟΥΣ ΤΟ ΦΙΛΙ

Κι αν θα μου δώσεις
την ελπίδα,στο φιλί σου,
με ένα άγγιγμα να νιώσω
πως ποθώ, όλου του
κόσμου οι καμπάνες,που
λες Πάσχα,μήνυμα στέλνουν
στης αγάπης τον ανθό.
Κι αυτός απλώνει,ευωδιάζει
σα το κρίνο,λάμπει σα
χείλι,που του δίνουνε πνοή,
ηλιοβασίλεμα που σκάει
και στο δείλι,πορφύρες
χρώματα γιομίζει την ζωή.

7 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΜΑ

Το είδωλό σου αγγίζω
στης σκέψης 
το γλυκοχάραμα.
Και ήρθες στο
ξημέρωμα του ονείρου,
με εκείνο το πάλλευκο
χαμόγελο να μου
πεις καλημερα.
Και σαν τον ήλιο που
με αγκάλιασε το βλέμμα
σου,ζωντάνεψαν τα
όσα άφησα στο χτες.

7 Απριλης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες