ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Σάββατο 30 Ιουλίου 2016

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.

Όπως αηδονικά 
ο ήχος της φωνής 
σου..χάιδευε

τις αισθήσεις,όπως
η διάθεση να σε
αγγίζω τάραζε το
κορμί,στον έρωτά
σου έγειρα εκστατικός.
Στο άρωμά σου
μέθυσα τον πόθο
σε έλξεις όπου
έσταζαν απόλαυση.
Και συ που
του ποθούμενου
εχάραζες την εύνοια,
που άγγιζες
τον χρόνο μέσα από
τις αναπνοές
του πάθους,
το βλέμμα σου αγκάλιαζε
τον έρωτα, γυναίκα.


24 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.

Όπως αηδονικά 
ο ήχος της φωνής 
σου..χάιδευε

τις αισθήσεις,όπως
η διάθεση να σε
αγγίζω τάραζε το
κορμί,στον έρωτά
σου έγειρα εκστατικός.
Στο άρωμά σου
μέθυσα τον πόθο
σε έλξεις όπου
έσταζαν απόλαυση.
Και συ που
του ποθούμενου
εχάραζες την εύνοια,
που άγγιζες
τον χρόνο μέσα από
τις αναπνοές
του πάθους,
το βλέμμα σου αγκάλιαζε
τον έρωτα, γυναίκα.


24 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ.

ΜΕΤΆΛΛΑΞΗ.
Στου φιλιού σου το σάλεμα
γεύση που τάραζε τον 
νου,σε πόθο που έσταζε 

απόλαυση σε κράτησα.
Στιγμές που οι ανάσες
έκλειναν μέσα τους την
δύναμη της φωτιάς.
Κορμιά που σπάραζαν στον
βυθό της ηδονής μιας
θάλασσας την ταλάντευση
στο κύμα.Και οι ώρες
όρτσα στο πάθος να
κρατιούντε δεμένες στο
κατάρτι των αισθήσεων.
Σε πήρα στο αόριστο και σε
μετάλλαξα στου όνειρου
την αποδοχή.Και εκεί
που έλεγα πως αγέρας
έγινες στης νυχτός το πέπλο
το πυκνό,στα χέρια μου σε
κρατούσα απειρόχρωμη.


26 Ιουλιου 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ

ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ.

Σφυρηλατώντας 
στου ονειρου την ακμή. 
εκεί που την μορφή

σου σμίλευα ολόκορμη.
Ατόφιο το μάρμαρο
με την σμίλη να
τρέχει σε κάθε πτυχή.
Χάιδευα του
προσώπου σου την
εικόνα πλάθοντας
την άκρη των χειλιών
αφηνόμουν στον
ωκεανό της φαντασίας
να περιπλανάται στο
άπειρο. Στων κυττάρων
σου το βυθό
βούλιαζα όπως ο έρωτας
πνίγεται στις αισθήσεις.
Και εσύ,που έλεγα
πως χωρίς ανάσα θα
έμενες στον χρόνο στην
τελευταία ζωντάνεψες

σκαρπελιά.


26 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ

ΠΛΑΘΟΝΤΑΣ.

Σφυρηλατώντας 
στου ονειρου την ακμή. 
εκεί που την μορφή

σου σμίλευα ολόκορμη.
Ατόφιο το μάρμαρο
με την σμίλη να
τρέχει σε κάθε πτυχή.
Χάιδευα του
προσώπου σου την
εικόνα πλάθοντας
την άκρη των χειλιών
αφηνόμουν στον
ωκεανό της φαντασίας
να περιπλανάται στο
άπειρο. Στων κυττάρων
σου το βυθό
βούλιαζα όπως ο έρωτας
πνίγεται στις αισθήσεις.
Και εσύ,που έλεγα
πως χωρίς ανάσα θα
έμενες στον χρόνο στην
τελευταία ζωντάνεψες

σκαρπελιά.


26 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΥΛΟ.

ΑΥΛΟ.

Σε κράτησα στο φως
στ'αυγερινού,μέσα 
σε νύχτα άυλη,πόθο 

να σε κεράσω.
Και έκοψα του φεγγαριού
της άνθισης κομμάτι,
να σε ταΐσω έρωτα,Στο
χρώμα τους σε
ξάπλωσα,πάνω σε
διάσπαρτα χαλίκια που
έσκαγε το κύμα
χαρωπό. Και κει,σε φίλησα.
Και τα κορμιά που
έσταζαν, από του ήλιου
το καυτό ιδρώτα,
στης αύρας μέθυσαν
το πάθος.

30 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΘΡΕΜΑ.

ΑΝΑΘΡΕΜΑ.

Κόκκος σταριού 
που έθρεψε
κορμιά μαλαματένια.

Στου άντρα τη
ζεστ'αγκαλιά,στου
πόθου τα κρεβάτια,
στου φεγγαριού
τα χρώματα που
έσταζαν τα πάθη.
Γυναίκα που
στο όνειρο σε εβάλανε
και είχαν σαν του
Μαγιού τα λούλουδα.
Θεά,και ερωμένη
σαν του καλοκαιριού
το φως που έσταζε
ιδρώτα. Έτσι και
γω σ ανάθρεψα σε
έκαμα δική μου. πήρα
καρπούς τα χείλη
σου και το κορμί σου
ρόδι,το έσπασα
στα χέρια μου
χώθηκα στα κομμάτια.

ΣΥΝΑΙΣΘΉΣΕΙΣ

ΣΥΝΑΙΣΘΉΣΕΙΣ.

Στων άστρων 
θα σε υποδεχτώ 
το πανηγύρι.

Και σε στιγμές
που ο χρόνος
σταματά,στου
ουρανού
τ' αλώνια θα
σε χορέψω.Κι αν
αφεθείς
αν στου κορμιού
το λίκνισμα
αφήσεις να σε
παρασύρω,πιότερο
δεν θα έχει
ο νους απ την
δική σου συναίσθηση
να κρατήσει.


27 Ιουλιος 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΖΗΤΗΜΑ ΟΥΣΙΑΣ

ΖΗΤΗΜΑ ΟΥΣΙΑΣ --------- ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ!!!!!!!!!!

Αν ζητώ να πάρω 
κάτι δικό σου,
είναι γιατί ακολουθώ 
τον νου,σε κοινές
πορείες με σένα. Η ακόμη,
γιατί αισθάνομαι
μια παράξενη έλξη
από περίεργες
διαστάσεις,που ανοίγουν
τα ένστικτα,να τα
οδηγούν,σε παράξενες
διαδρομές,λες και
θέλουν να μάθουν,
να κλέψουν,να κρατήσουν.
Και δεν είναι οξύμωρο,
όταν παρατηρώ ότι η σκέψη
με καθηλώνει,πέρα
από το παράτολμο η ακόμη,
πέρα από τα θέλω.Ξέρω ότι
θα γελάσεις,μα ξέρω
και την δύναμη που έχεις,
να αντιπαλεύεις τα θέλω,
και τα πρέπει.
Δύναμη ψυχής θα το πω.
Εγώ,απλά σε ακολουθώ
σ'αυτά,ανήμπορος να πάω
παραπέρα,ανήμπορος να δω.

24 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΑΛΑΖΙΟ

ΓΑΛΑΖΙΟ.

Ατέλειωτο του 
φεγγαριού
το χρώμα να σε 

λούζει σε νύχτες
άναρχες παράφορα
τρελές.Και ένας
ήλιος λαμπερός
τα πρωινά να
σε στεγνώνει σαν
την δική μου αγκαλιά.
Θάλασσα πόθος
το γαλάζιο μέσα
στου νου την
αντηλιά να σε κρατάω
στα απόσκια.Και γω,
να ταξιδεύω στου
κορμιού σου την
πορεία με τ'άρμενα
γερά μέσα στου
πάθους την αρμύρα
βουτηγμένος.


27 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΡΩΤΙΚΟ.

ΕΡΩΤΙΚΟ.

Στα χέρια μου
να σε κρατήσω
σαν το φύλλο 

που έπεσε
στο βάρος της
βροχής.Και
στης ανάσας
τον αχό να σε
στεγνώσω
του πόθου μου
βλαστάρι και ζωή.


27 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ.

ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ.

Σ' ανάθρεψα 
στου πόθου τις 
αναμονές.Παιδί της

φαντασίας σε
νύχτες άυπνες να με
παιδεύεις μέσα απο
απουσίες.
Σε έπλασα στου
όνειρου την ανταρσία,
ετσι γιατί ήθελα
εκεί να μείνεις.
Σε πάλεψα μέσα σε
πλοκές που άνθιζαν
στου έρωτα
τα καμώματα σε στιγμές
της μοναξιάς.
Και ύστερα μέσα
από χαρές που άγγιξαν
της καρδιάς τα
φτερουγίσματα
με τις στάλες του
πάθους σε
πότισα να ξεδιψάσεις.

28 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΙΤΙΕΣ.

ΑΙΤΙΕΣ.

Στο άπιαστο που 
κατοικείς πως να σε 
φέρω,μες στου

μυαλού μου την πλοκή,
Πως να σε πιάσω
στο αδύναμο
να πάρω απ'το φτερό
σου την ακμή.Πετάς
τόσο ψηλά που δε σε
φτάνω δε σε αγγίζω
σαν κουκκίδα που γυρνάς.
Κι'ενώ σε ονειρεύομαι
σε βάζω πα στ'αλόγου
τα καπούλια
για να σε πάρω στις
δικές μου μοναξιές,
πάλι ξεφεύγεις σαν αγέρας.
Μα να που πάλι έγινες
αιτία τα χέρια να
απλώσω να σε πιάσω,
τα ματια να ανοίξω να
σε δω,μήπως μπορέσω τελικά
να σε κρατήσω.


28 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΑΠΟΝΟ.

ΠΑΡΑΠΟΝΟ.
Γέρνει ο νους μοναχικός
σαν της αλήθειας 
που δεν έχει να σου 

κρύψει μιας απουσίας
την στιγμή.Το βλέμμα
του παράπονο
που φτάνει ως την δική
σου τη ματιά,που ίσως
συναντήσει μες στον
χρόνο. Και πέρα
από του καημού τον
στεναγμό, οπού αφήνει
σαν κραυγή που
στιγματίζει πόσο μου
λείπεις,εκείνο το
κενό μες στο μυαλό είναι
μεγάλο το παράπονο να
σβήσει.


28 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΟΡΔΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ.

ΧΟΡΔΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ.

Στου ήλιου που 
ανέμελα επρόβαλε 
ζεστός,άφησες

την ματιά σου.ο βήμα
του ακολουθείς.
Και στο ταξίδι σου αυτό,
να παίζεις
τις αχτίδες σαν άρπα,
σαν του σαντουριού
τις τρυφερές χορδές του.
Και φεύγεις,
σαν το όνειρο πας
φτάνεις,μα δε φτάνεις
πιο πέρα απ'του έρωτα
τα δυνατά του χέρια.
Και κει,ο ήλιος και εσύ,
μες στις αδυναμίες σας
από τα θέλγητρά του,
μετράτε τις λαβωματιές
σαν κόκκινα κεράσια.


29 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΝΟΕΣ.

ΠΝΟΕΣ.

Πάνω στου Ποσειδώνα 
την πνοή,την τρίαινα 
του έμπηξα να σε κρατήσω. 

Ω! έρωτα,μες
στην ακίδα του ματιού.
Στου χρόνου πάλεψα
τ' αλώνια για
να σε ντύσω μ'υφαντά,
με πέρλες και χρυσάφι.
Και στου ωκεανού
την αμαρτία ξέπλυνα
τα κύτταρα από της ηδονής
το γάλα. Και πριν σε
πάρω στου βυθού τα
μαργαριταριά παλάτια
να σε βάλω,ρίκια στεφάνι
έπλεξα.Και πάνω κει,
στου δελφινιού την ράχη
που σ απόθεσα,που
κράτησα τα χαλινάρια σαν
τον πόθο,στα όνειρά
μου σ έβαλα αρχόντισσα.


29 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

ΠΑΡΆΦΟΡΟ.

Δεν μπόρεσα στο φως σου
να σταθώ.Στου ήλιου έκλεισα
τα ματια στην ζάλη της δικής

σου αντηλιάς.Παράφορη η έγνοια
του μυαλού,σε έναν έρωτα
για σένα που άφηνε απλόχερα
τον ήλιο να με καίει,στου πάθους
την αναλαμπή.Και σ'ένιωθα,
σάρκα του πόθου μου καυτή,να στάζει
του ιδρώτα το απόθεμα λάβα
που καυτηριάζει στο πέρασμά της
το κορμί.Κι'ας θάμπωνε το φως
σου,τα μάτια που δε χόρταιναν
στιγμη να σε κοιτάζουν,κι'ας έλιωναν
τα κύτταρα μες στο καμίνι της
φωτιάς,που άφηνε τις στάχτες
να αιωρούνται σαν μορφές,με
την δική σου ομορφιά. Και γω,που
έμοιαζα μικρός από του ήλιου
σου την λάμψη θαμπωμένος στα
πιο τρελά μου όνειρα σε άγγιζα
σε είχα.

30 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΕΎΝΟΙΑ.

ΕΎΝΟΙΑ.
Στη γη σου έσκυψα
να πιω νερό.
Και ω γυναίκα που 

ατσάλινα
κορμιά,λύγισαν
στη θωριά σου,
μεθυσμένος εγώ,
αναζητώ την εύνοιά σου


30 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

ΝΗΝΕΜΙΑ.

ΝΗΝΕΜΙΑ.

Ταξίδεψα στων αστεριών
το τρεμάμενο βάθος.
Το φως τους χιλιάδες κεριά 

σαν σε εκκλησιά να σιγοκαίουν.
Η ρότα που η πλώρη της
άχνιζε στων σύννεφων την
άπνοια λες και χρωμάτιζε
άσπρη την διαδρομή.Το
γαλάζιο του ουρανού,που τα
μάτια σου έβαφε με μπλε
άπλωνε σαν μεταξένιο όνειρο.
Πως φάνταζες αγαπημένη
στου καταρτιού ακουμπισμένη
τα ξάρτια,να βάζεις το χερι
σκίαστρο στου ορίζοντα την
ακμή το βλέμμα σου να
φτάσεις.Και αν του κάλλους
άγγιζες την τελειότητα,
αν στου ταξιδιού αφήνεσαι
την νηνεμία,την στιγμη
που σε άγγιξε ο έρωτας του
κορμιού σου η αύρα άπλωσε
φυσαλίδες πνοές.


2 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΟΝΕΙΡΟ.

ΟΝΕΙΡΟ.

Δεν είναι όνειρο το
να μπορώ να σε 
κρατήσω.Μα ούτε και 

ελάχιστο της
σκέψης είναι πια.Κάθε
στιγμή που φεύγει,
και περνάει,σε κάθε
ανάγκη ένα νεύμα
μια ματιά είσαι εδώ,και
σου μιλώ και με κοιτάζεις.
Το χέρι άπλωσα
τι Θάμα!ήσουνα δίπλα
μου κοιμόσουνα
και είχες μια εικόνα
φωτεινή και η ανάσα σου
γινότανε τραγούδι.
Και γω που είχα πια
τα ματια μου ανοίξει που
ένιωθα του ήλιου
να μ'αγγίζει μια αχτίδα
απ'τουπαράθυρου
την γρίλια στα χείλη έφερα
το χέρι σου αβρά,μη σε
ξυπνήσω γίνεις αέρας,
και μου φύγεις.

2 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΨΙΜΑΤΙΑ

ΚΑΨΙΜΑΤΙΑ

Καίει η φλόγα 
σαν κερί
στου έρωτα 

την παραζάλη.
Και γω το
χέρι ακουμπώ
να πιάσω
το κορμί σου,
και μου ανάβει
πυρκαγιά τα
δάχτυλα μου καίει,
λες είναι ήλιος
ζωντανός
καλοκαιριού η κάψα.


2 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΟΛΥΤΟ.

ΑΠΟΛΥΤΟ.

Όσο τα ματια 
κι'αν μου δέσουν. 
Τυφλός να 

ψαχουλεύω να
σε βρω και μέσα
σε αμπάρια με
πετάξουν στα
κάτεργα σε φυλακές
σκληρές.Αν μου
στερήσουν την αφή,
απ' τ'ακροδάχτυλα.
και πάρουν
και του αγέρα την
πνοή θάναι
η μυρωδιά απ'το κορμί
σου ο δρόμος
να σε ξαναβρώ.


2 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΜΟΝΑΧΙΚΌ.

ΜΟΝΑΧΙΚΌ.

Πόσο σε νοιάζομαι 
οι ώρες μου μοναχικές,
περνάνε φεύγουν 

μακριά και δε μπορείς
μια στιγμή να μου
γιομίσεις.Και είναι το
παράπονο που βγαίνει
σε ένα βλέμμα
πικραμένο και γυμνό να
ψάχνει κάτι από σένα.
Η νύχτα σε απέραντο
κενό γιόμισε το τασάκι
με τσιγάρα,και ο καπνός
μου πνίγει τη φωνή.
Και συ απόψε δε θα
ρθείς όσο κι'αν περιμένω
δεν ορίζεις,πως είναι
δύσκολη της μοναξιάς
μου η στιγμη και το ρόλοι
πίσω δε γυρίζει.

3 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΘΕΑ

ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΘΕΑ

Γυναίκα του ήλιου.
Ολόγυμνη ορτανσία,να απλώνεις
τα φύλλα σου στην πόρτα ενός

παράδεισου μιας ατόφιας
κλίνης γαλήνεμα. Σύννεφα ολόλευκα
να σκεπάζουν το γυμνό σου κορμί,
ζηλόφθονα. Ακουμπάς το όνειρο,
μαγευτικά η σάρκα σου σπαρταρά
παλλόμενη στην αγκαλιά του ήλιου.
Και είναι το φιλί όαση σταλαγματιά
λάγνα,που εναρμονίζει το κάλος.
Επουράνια θεά να λάμπεις αστέρι
ολόγιομο στο στερέωμα της πλάσης.
Να σπέρνεις το φως σου διάχυτες
αχτίδες έρωτα φορτωμένες.Και
εκείνες άταχτες σαΐτες να τρυπούν
κατάστηθα την καρδιά.Χτυπάς
αισθησιακά σανκάλεσμα καμπάνας
στον έρωτα,μιας Κυριακής που
σκάει η αύρα ίδιο νέκταρ,μαζεμένο
στάλα τη στάλα από πάλλευκα
σεντόνια που γιόμισαν αίσθηση την
νύχτα. Γυναίκα εσύ του
ήλιου ανάσταση της ψυχή της ηδονής.

3 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΛΠΑΣΜΟΙ.

ΚΑΛΠΑΣΜΟΙ.

Λέξεις στα όνειρα 
απλώνουν πετάνε σαν 
χαρταετοί αμέριμνες

ιέρειες του πόθου.
Τρέχουν καλπάζουν
και γελούν,στου
έρωτα τον ουρανό σαν
περιστέρες και σαν
του Πήγασου την
αχαλίνωτη ορμή.Και
καβαλάρης εγινα μαζί
τους να πετάξω
να σπάσω του ανέμου
την πνοή ετσι να το
μπορέσω να σε φτάσω.
Και ως ανοίγω τα
φτερά τα χέρια μου
απλώνω να σε πιάσω
γίνεσαι σαν αερικό να μου
ξεφύγεις προσπαθείς
χωρίς να το μπορώ να
σ αγκαλιάσω.


3 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ.

ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ.

Στου γαλαξία βρέθηκα
τα όμορφα τοπία.Πάνω 
στ'αστέρια καβαλάρης 

τον έρωτα ν'ακολουθώ.
Ν'αφήνω μόνες τις
αισθήσεις στου ουρανού
τα περιβόλια σαν
τα πουλιά στις λεμονιές.
Και κει σε καρτερώ να
ρθείς μες στου παραμυθιού
τα φύλλα τυλιγμένη,
σαν κάτι το μοναδικό.Ένα
φεγγάρι ολόγιομο
φευγάτο να μας θωρεί
από μακριά στης σμίξης
την μικρή την ώρα.
Και όπως σκάει το φιλί
καθώς τα χείλη έρτεμαν
και ο πόθος έμοιαζε σαν
καρπός που έπεσε στη
γη κι'ο γαλαξίας μίκρυνε,και
πήρε τη λάμψη της δικής σου
τη μορφής.


4 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ.

Νότες απ το δοξάρι του
βιολιού καθώς χαϊδεύει τις
χορδές σου.Και στου 

κορμιού την διαδρομή τα
κύτταρα ηφαίστεια ανοίγουν
στης ηδονής τη μουσική.
Έρωτας πλαστουργός
δημιουργεί οι νότες στάζουν
σαν ιδρώτας καθώς
χορεύουν οι στιγμές πάνω
στα πάλλευκα κρεβάτια.
Τα δάχτυλα στου τάστου τις
γραμμές,με την μαγεία
π'ανοιγοκλείνουν συνθέτουν
της αγάπης τον σκοπό.
Και συ χορεύεις πάλλεσαι
στην μουσικής τη ζάλη
λες κι'είσαι των Θεών γενιά
και του δικού μου πόθου.


5 Ιούλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΝΟ.

ΚΑΘΗΜΕΡΝΟ.

Πόσο νοιάζομαι για σένα.
Και στην σκέψη δημιουργώ
αιτίες καθημερινές να σ'έχω

Και είν'ο έρωτας σε ολ'αυτά
μπλεγμένος να "βασανίζει"
τις στιγμές. Και γω που σε
προσμένω,και έξω από την
σκέψη να σε δω,να τρέμω σαν
το φύλλο στον αγέρα. Πως
είσαι καθημερινή,πως νιώθω
κάθε κίνηση δική σου,και
πως θέλω να σου μιλώ να
μου μιλάς το ξέρεις πως είναι
μέλημα κι αυτό και πόθος
και αιτία να σ'αφουγκράζομαι
φορές,μα και να σε ακούω.

5 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΑΠΑΝΤΟΧΕΣ.

ΑΠΑΝΤΟΧΕΣ.

Δεν άφησα το 
πέρασμα του χρόνου 
στα όρια του

νου κυρίαρχο να μπει.
Και όσες οι απαντοχές
εμπρός μου
περάσαν στης λήθης
το φτερούγισμα
δεν ήταν εύκολο να σε
ξεχάσω.Μα να που
τώρα ήταν μπορετό
η σκέψη μου ξανά
ν'ανθίσει και να σε φέρει
άξαφνα εμπρός μου
στην ματιά μου.Κι'ενιωσα
το χαμόγελο από
τα δυο σου χείλη και την
αιθέρια σου μορφή και
το περπάτημά σου.

5 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ.

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ.
Ανθίζουν τα λουλούδια
Άνοιξης περιβόλια
φύλλα απλών'ο έρωτας
για ν'αποκοιμηθεί.
Τον νανουρίζουν μέλισσες
πουλιά του τραγουδάνε
στήνουν χορό οι μάγισσες
και του γλυκομιλάνε.
Στ'ονείρου άπλωσε πανιά
για μαγικό ταξίδι. καράβι
ταξιδιάρικο πόθο καραβοκύρη
Και αρμενίζει την χαρά
τον έρωτα απλώνει πάνω
σε θάλασσα πλατιά και
στ'ουρανού τα κάλλη σε
μιας γοργόνας την καρδιά
και στου βυθού τη χάρη.
Καντάδες και γλυκό κρασί
όνειρα μεθυσμένα,σαν
τα λουλούδια π'άνοιξαν
και μένουν μυρωμένα.
5 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΊ.

ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΊ.

Κόρη του λογισμού μου
σε τρυφερή στιγμη,στο
βλέμμα αυταπάτη 

νοσταλγική αυγή.Να σε
καλωσορίσω
δυο λόγια να σου πω,
γλυκά να σε φιλήσω στον
άσπρο σου λαιμό.
Με άνθη να σε λούσω και
με λεμονανθό αβρά
να σε κρατήσω και να
ονειρευτώ.
Στου δειλινού τον χρόνο
στης νύχτας την χροιά,
στου πρωινού την αύρα
μικρή πορτοκάλια
Στον ίσκιο σου πο'κάτω
τα όνειρα να κλείσω,
και στου χειλιού την άχνα,
να σε γλυκοφιλήσω.


6 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΤΟΥ ΈΡΩΤΑ ΤΗ ΖΆΛΗ.

ΣΤΟΥ ΈΡΩΤΑ ΤΗ ΖΆΛΗ.

Απόψε θέλω να πιω
κρασί για να μεθύσω
για δυο μάτια π'αγαπώ

τον πόνο μου να σβήσω.

Και με τραγούδ'απ'τα
παλιά,μαζί της να χορέψω
για να περάσει η βραδιά
μήπως και την πλανέψω.

Είναι ο έρωτας σκληρός
δεν το μπορώ μακριά της
νιώθω βαρύς και μονάχος
από την απονιά της.

Μ απόψε που την έφερα
ξανά εδώ κοντά μου,
και του κρασιού η αφορμή
άνοιξε την καρδιά μου

θε να της πω την αγαπώ
πίσω να μη μου φύγει
και όπως θα τηνεκρατώ
ενα φιλι μου θα την πνίγει.


7 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες