ΑΝΑΘΡΕΜΑ.
Κόκκος σταριού
που έθρεψε
κορμιά μαλαματένια.
Στου άντρα τη
ζεστ'αγκαλιά,στου
πόθου τα κρεβάτια,
στου φεγγαριού
τα χρώματα που
έσταζαν τα πάθη.
Γυναίκα που
στο όνειρο σε εβάλανε
και είχαν σαν του
Μαγιού τα λούλουδα.
Θεά,και ερωμένη
σαν του καλοκαιριού
το φως που έσταζε
ιδρώτα. Έτσι και
γω σ ανάθρεψα σε
έκαμα δική μου. πήρα
καρπούς τα χείλη
σου και το κορμί σου
ρόδι,το έσπασα
στα χέρια μου
χώθηκα στα κομμάτια.
Κόκκος σταριού
που έθρεψε
κορμιά μαλαματένια.
Στου άντρα τη
ζεστ'αγκαλιά,στου
πόθου τα κρεβάτια,
στου φεγγαριού
τα χρώματα που
έσταζαν τα πάθη.
Γυναίκα που
στο όνειρο σε εβάλανε
και είχαν σαν του
Μαγιού τα λούλουδα.
Θεά,και ερωμένη
σαν του καλοκαιριού
το φως που έσταζε
ιδρώτα. Έτσι και
γω σ ανάθρεψα σε
έκαμα δική μου. πήρα
καρπούς τα χείλη
σου και το κορμί σου
ρόδι,το έσπασα
στα χέρια μου
χώθηκα στα κομμάτια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.