ΚΑΛΠΑΣΜΟΙ.Λέξεις στα όνειρα
απλώνουν πετάνε σαν
χαρταετοί αμέριμνες
ιέρειες του πόθου.
Τρέχουν καλπάζουν
και γελούν,στου
έρωτα τον ουρανό σαν
περιστέρες και σαν
του Πήγασου την
αχαλίνωτη ορμή.Και
καβαλάρης εγινα μαζί
τους να πετάξω
να σπάσω του ανέμου
την πνοή ετσι να το
μπορέσω να σε φτάσω.
Και ως ανοίγω τα
φτερά τα χέρια μου
απλώνω να σε πιάσω
γίνεσαι σαν αερικό να μου
ξεφύγεις προσπαθείς
χωρίς να το μπορώ να
σ αγκαλιάσω.
3 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.