ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ.Στου γαλαξία βρέθηκα
τα όμορφα τοπία.Πάνω
στ'αστέρια καβαλάρης
τον έρωτα ν'ακολουθώ.
Ν'αφήνω μόνες τις
αισθήσεις στου ουρανού
τα περιβόλια σαν
τα πουλιά στις λεμονιές.
Και κει σε καρτερώ να
ρθείς μες στου παραμυθιού
τα φύλλα τυλιγμένη,
σαν κάτι το μοναδικό.Ένα
φεγγάρι ολόγιομο
φευγάτο να μας θωρεί
από μακριά στης σμίξης
την μικρή την ώρα.
Και όπως σκάει το φιλί
καθώς τα χείλη έρτεμαν
και ο πόθος έμοιαζε σαν
καρπός που έπεσε στη
γη κι'ο γαλαξίας μίκρυνε,και
πήρε τη λάμψη της δικής σου
τη μορφής.
4 Ιουλης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.