ΠΕΠΡΩΜΈΝΟΉταν νύχτα.Με το βλέμμα σκυφτόπερπατούσε, πονεμένοςβαρύς, οδοιπόρος,την
βαριά του την μοίρα
κρατούσε,στης ζωής το
δισάκι, πιασμένος.
Στο πικρό το βιβλίο
βαλμένος,το μελανή
θολό ξεβγαλμένο, η κατάρα
βαριά τον χτυπούσε
κάθε βήμα βαριό και
πονούσε, πεπρωμένο
της τύχης γραμμένο.
Ήταν μόνος.
Φοβισμένος μικρό
σπουργιτάκι, αδικίες βαστούσε 
διωγμένος, από φίλους,
δικούς,και θλιμμένος,
μες το πλήθος με κρύο
γυρνούσε,δεν μιλούσε,
μα πόσο πονούσε,ο φτωχός,
μες στον όχλο χωμένος.
Επεράσαν τα χρόνια
κι οι μήνες,και εκείνος τον
χρόνο μετρούσε,να σταμάταγε
λίγο ο πόνος,να μην ένιωθε
πως ήτανε μόνος,
στα παλια μια στιγμη να
γυρνούσε.
27 Μαης 2013.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΛΠΙΔΟΦΌΡΟΣ ΕΡΩΤΑΣΣτο στερέωμα της καρδιάςσου,εναπόθεσα κάθε αδύναμηπλευρά του λογισμού μου.Λιθάρι λιθάρι,μάζεψα τα κομμάτια
από τα συντρίμμια μια μοναξιάς.
που χιλιάδες Νεφέλες σκιάζουν
αδηφάγα. Και είναι εκείνο το
τρυφερό βλέμμα σου,που ελπίδα
αναζωογονεί,δίνει κουράγιο. Δεν
θέλω να φοβάμαι αν υπάρχουν
νυχτιές,που οι λέξεις βουβές,είναι
ίδιες με το μονότονο τικ τακ στο
παμπάλαιο ρολόι του τοίχου. Γιατί,
καθώς ακουμπάω την σκέψη,στην
δική σου,πάντα μου θυμίζεις πως
την αυγή,καινούργιος ήλιος θα
προβάλει στο βλέμμα σου!!
27 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΡΩΤΑΠως να σ αγγίξω έτσι εύθραυστη που είσαι. Τόσο τρυφερή,σαν έναφυλλαράκι από το
τριαντάφυλλο που πρωί
άφησες σαν την αύρα
σου στο περβάζι μου.
Άνοιξα το παράθυρο
της καρδιάς,να περάσεις
ολάκερη,σαν ήλιος,
ζωοδότης,λαμπερός,τόσο
δυνατός,σαν το στερέωμα
του ουρανού,που αγκαλιάζει
την πλάση.Έτσι,αγνή,
και αιθέρια,σε πήρα απαλά
στα δυο χέρια φέρνοντας
σε στα χείλη μου.Και ήταν
το φιλί η οδός που
χάραξε την διαδρομή του έρωτα.
28 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΠαράξενα ακούγεται η φωνή μου απόψε.Το όνομά σου ζωγραφιά,από χέρι περισπούδαστου αρτίστα,με τον ήχο του,να μου ταράζει τον νου,να φαντάζει μέσα σε
όνειρα ολόχρωμα,η μορφή σου,λουλούδι
πολύφυλλο,ολόδροση οπτασία,όπως
το ηλιοβασίλεμα πέφτει σε αχόρταγη θάλασσα,
να καταπιεί την σάρκα σου,παλλόμενη σε πόθους,
που ο νους δεν φαντάζεται,δεν χαλιναγωγεί,
παρά αφήνει τα όρια να οργιάζουν.Μη χαθείς,
άσε τον χρόνο να κλέψει την ματιά σου,
να σε πάρει στα χέρια,και μέσα σε μαγεμένους
ήχους,που φανταστικοί αυλοί,θα βγάζουν,τα χέρια,
καθώς τα δάχτυλα των μουσικών,σαν δεξιοτέχνης
μάγος να σε ξαπλώσει σε πάλλευκα σεντόνια,
να πιω το νέκταρ σου ολόγιομο φεγγάρι.
Η φωνή μου αγνή,παράξενη, αισθησιακή,αφήνει
τον αχό της,να χαϊδέψει το κατάλευκο βελούδο
του κορμιού σου,μέσα από λέξεις λατρείας,
προσμονής,να απογειώνουν το συναίσθημα,
να το αφήσουν ροδοπέταλα στης θάλασσας
την αύρα.Μη χαλάσεις το όνειρο.Μα κράτα μου
το χέρι,όπως εγώ θα κρατώ την στιγμή που ζήσαμε,
και θα την κάνω αιώνιο,παράδεισο στο μαξιλάρι μου.
28 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΑΝΕΞΙΤΗΛΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣΜια ανάσα,ένα γαρίφαλο,και η αίσθηση πως ο αγέρας γιόμισε από το άρωμά σου.Και είναι ο ουρανός ο αόρατος
καμβάς,που χέρι πλαστουργό,
θα ζωγραφίσει την μορφή σου.
Και ως να στεγνώσουν τα χρώματα,να
σε κρατήσω ολοζώντανη στα χέρια,
ακοίμητους φρουρούς,
θα κάνω τ αστέρια,να προστατέψουν
την αύρα σου.Στο ανέβασμα
του ήλιου,θα σε πάρω αγκαλιά.
Και το ταξίδι,μαγευτικό,ανεξίτηλο,
θα χαράξει διαδρομές,
που η μνήμη,θα βαστάξει
ακέραιες,στο πέρασμα του χρόνου θεού.
28 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΟΙΡΑ.Άντεξα,σε βάρβαρες δομές,Πόνεσα από την αδηφάγα ορμή τουανθρώπου.Ακόμη και αυτή ηοσφυοκαμψία,δεν με λύγισε,
μα πάντα στητός,αναζητούσα
σε μένα,αυτό που λέμε,υπομονή.
Και τώρα,που ολόρθιος λέω, 
άλλαξαν οι κραυγές,εκεί που άκουγα
το θρόισμα των φύλλων, σε
νανούρισμα, ήρθες εσύ,μοίρα,
να με υποτάξεις.Σε άφησα στα
μικράτα,αγνή σαν παραμύθι,
να στέκεις στα όνειρά μου.
Μα άλλαξες, σκλήρυνες,για να αρπάξεις
τα όσα χάραξα.Μη με κρατάς δυνατά.
Με πονάς,θέλεις οι ουλές από το κράτημα,
να γίνουν λυγμός.Ίσιωσε λίγο
ανάστημα μοίρα.Δες.
Είσαι έτσι όπως σε γνώρισα;;;
28 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΟΛΕΘΡΙΑ ΠΤΩΣΗΓιατί πρέπει να φοβάμαι ότι ο χρόνος,μεγάλο ποτάμι γίνεταιχωρίς επιστροφή. Ακόμη,να θυμώνω,που τα αστέρια λάμπουν
την νύχτα. Η δύναμη της ψυχής,
ατόφιο διαμάντι,καθοδηγεί την
σκέψη. Και αν στον έρωτα,έδωσα
αφορμή,να με παρασύρει σε
απολαύσεις μοναδικές,ήταν γιατί,
ήσουν εσύ εκείνη που τραβούσε
τα σχοινιά,που ακροβατούσαμε
πάνω σε ηδονές,σε άοκνες νύχτες
αδιαφορώντας στην πτώση. Έτσι
ήταν,που νίκησα τους φόβους.
Την σιγουριά,οτι η πτώση,θα ήταν
ολέθρια,την είχα ξεπεράσει.
29 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΘΑΥΜΑΣΜΟΣΔες με,σε θαυμάζω.Ασπάζομαι κάθε τι που,μαρτυρά,ότι υπάρχεις,που αφουγκράζεται την
ανάσα σου,και οτι κάθε
σου βήμα, ανοίγει ορίζοντες
φαντάζεις ανάλαφρη.
Σε αισθάνομαι, όπως τον
αγέρα, παίρνω πνοή στην
πνοή σου,και τον ύπνο σου
κάνω όνειρο, τόσο καθαρό
σαν να σε αγγίζω.
Ήλιε μου, χαραγμένη πτυχή
της ζήσης μου, υπάρχεις
στην καρδιά μου,και η ζωή
αποκτά ουσία.Πως τα
λούλουδα στην δική σου
ομορφιά, χάνουν την δική
τους;Πως ο έρωτας,
θαυματοποιός, ήρθε και
φώλιασε ανάμεσά μας,
δένοντας δυο κορμιά τόσο
ανάλαφρα, ίδια με το άρωμα
της φύσης,που, ζωντανεύει,
εξευγενίζει τον δρόμο μας.
Μην αλλάξεις, έτσι αγνή,
άσε τον ουρανό να πάρει το
χρώμα σου,και να αγγίξεις
και εσύ,την γαληνή.
29 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΟΝΕΙΡΟΉρθες αραχνοΰφαντηαίσθηση,να ξυπνήσεις παλιάαπολιθωμένα,χαλάσματα.Στο βάθος ένα ραδιόφωνο,
σε καλώς όρισμα το τραγούδι,
ακουγόταν βραχνό.Είχες ήδη
ανοίξει την πόρτα,και το φως σου,
δυο κάτασπρες γραμμές
χαμόγελο,άπλωσε στον χώρο.
Ήρθες; Ρώτησα.Η καρέκλα ήταν
κενή δίπλα μου,σαν να γνώριζε.
Πλησίασε.Το άρωμα σου ήταν ίδιο,
ακόμη και η ματιά σου,δυνατή,
κοφτερή. Τίποτα δεν είχε αλλάξει,
παρά μια μικρή ρυτίδα έλεγε πως
πέρασαν χρόνια Κουρασμένη σε
βλέπω, είπα.Ήταν μακρύς ο δρόμος;
Ρώτησα.Και εσύ;Είχες καρφώσει
τα μάτια,σε μια παλιά,ξεθωριασμένη
κορνίζα.Πάλιωσε, είπες. Είμαστε
νέοι τότε.Ήδη το ραδιόφωνο
είχε αλλάξει τραγούδι.Αργά μου
χτύπησες την πόρτα,έλεγε.
Σε πήρα αργά από το χέρι,και
κάθισες δίπλα μου.Από την γρίλια
του παράθυρου,μια αχτίδα από
το φεγγάρι,μας έκανε σινιάλο.
Πως να σε αγγίξω,τόσο άυλη που
είσαι. Απλά,κράτησα τα μάτια
ερμητικά κλειστά. Δεν ήθελα να
τελειώσει το όνειρο.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΣΤΟΝ ΠΑΡΆΔΕΙΣΟ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΎ ΣΟΥΔεν ήταν το όνειρο,που με έκανεπάνω σου,να κρατηθώ. Άφησα τασυναισθήματα,τόσο λεύτερα,που
θα έλεγε κανείς,πως δέσμια τα είχα
για αιώνες. Και εκείνα,λες και ήθελαν
να χτίσουν φωλιά,κουρνιάζουν στα
μάτια σου. Μακρινή η νύχτα,σαν ναι
απαριθμούσε τα θέλω,δεν ήθελε να
χαράζει. Και εκείνα τα αραχνοΰφαντα
σεντόνια,ολόλευκα κάστρα,που έμοιαζαν
αετοφωλιές,τσαλακώθηκαν στα πάθη
του έρωτα. Έφυγε,και η τελευταία
λεπτομέρεια της νύχτας και καθώς ο
ήλιος ξεκινούσε το καινούργιο του
ταξίδι,με βρήκε με τα μάτια ολόκλειστα,
ακουμπισμένο στον παράδεισο του
κορμιού σου.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΗΛΟΦΩΤΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑΠάρε μια χούφτα αστέριαπου άφησα στο περβάζισου. Καν τα πηλοφώτι,με αυτόνα βαδίζεις,στα μονοπάτια του
έρωτα. Εγώ,θα σε ακολουθώ!!
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ.... είδα το παράθυρο μισάνοιχτο,μια μικρή χαραμάδα ένα αμυδρόφως έδειχνε ότι είχε βραδιάσει.Το ρολόι του τοίχου με βαριές ανάσες
προσπαθούσε να κρατήσει τον
χρόνο... εκείνο το φως με θάμπωνε
τόσο που έφερα το χέρι
μπρος τα μάτια.... κάπου στο βάθος,
ένα τριζόνι είχε αρχίσει το δικό του
τραγούδι,λες και του είπα...... εδώ είμαι
αφουγκράζομαι τον ρυθμό σου... ήταν
τόσο μονότονο και φάλτσο που σου
διαπερνούσε ακόμη και αυτό το άκουσμα
της βαριάς ανάσας του ρολογιού...
πόσο εύκολα φεύγει ο καιρός... σκέφτηκα,
δεν ήταν ούτε χτες που κοιτούσα τον ήλιο
από το παράθυρο, χαμογελούσα
στην ζωή,και με αγέρωχο το κορμί,
περπατούσα σε λεωφόρους ανεμελιάς,
παρέα με μια ολόλευκη αγνή κόρη
που την έλεγαν φαντασία,να καλπάζουμε,
πλάθοντας χιλιάδες κόσμους..... χιλιάδες
νέους δρόμους, πάλλευκους......
χαμήλωσα ξανά το βλέμμα...και εκείνο το
τριζόνι,λες και έβαλε σκοπό να με βάλει
σε χορό να πετάξω, να φύγω, τραγουδούσε..
τραγουδούσε....... σήκωσα το βλέμμα στο
ρολόι..... εκείνη την στιγμή είχε σταματήσει
ο χρόνος..... ήταν ακριβώς...........
στην στιγμή.... μηδέν. Έκλεισα το παράθυρο
και μέσα στο αγνό σκοτάδι, ήρθε ο ύπνος
αργός βασανιστικός....... χωρίς όνειρα......
ΚΑΛΗΝΎΧΤΑ.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣΣτο φως του φεγγαριούείδα το κορμί σου,αγγελόμορφο.Και εκεί στον ουράνιο θόλο,πάνω σε ξερόκλαδα,που άγγελοι
άπλωσαν ευλαβικά,σε ξάπλωσα 
πάλλευκη. Πήρα δροσιά από την
νύχτα,έπλυνα το κάθε σου φυλλαράκι
και με την αυγή,στην πρώτη αχτίδα
του ήλιου,σε στέγνωσα. Θαυματοποιός
η φύση,σου έδωσε σάρκα,και οστά.
Εγώ,σε ονόμασα έρωτα,τρισεύγενη
κόρη,που η Άνοιξη,θα ζήλευε τα
χρώματά σου. Τόσο ξάστερα,που
ακόμη και ο φιλήδονος αυγερινός,
θα έχανε την λάμψη του.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΙΣΘΗΣΗΠέρα από τους μύθους,εκεί που ανταμώνουν το ιδεατό με το ζωντανό. Εκεί που μια ανάσα,
ξεσηκώνει στρατιές λουλουδιών,
να πάρουν ζωή,εκεί,
ανάμεσα στη γη και τον ουρανό
υπάρχεις ατελείωτη
αίσθηση της φύσης.Και είναι
η εικόνα σου,που κάνει
τα ένστικτα να πάρουν φωτιά,
να τα κάνεις αδηφάγα,έρμαια
των αισθημάτων τους. Όσο η φύση
σε λούζει,με εκείνο το πορφυρό
ηλιοβασίλεμα,τόσο
ταράζονται οι σκέψεις,
αναζητούν ορμές,πάθη,αρχίζουν και
ονειρεύονται.
31 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΖΩΗ ΕΒΙΒΑ,ΚΙ ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟΣτης γειτονιάς το καπηλειοπαρέα με τα όνειρά σου,και συντροφιά σου το κρασί
για να περάσει η βράδια σου.

Ο Νικολής και ο Κωστής
πιο κει σου κάνουνε παρέα,
πόσα δεν έχεις να τους πεις
για τα στραβά και τα μοιραία.
Κάθε γουλιά και στεναγμός
ζωή εβίβα κι άσπρο πάτο,
και όσα δεν σβήνει ο καημός
τα κάνεις όλα μαύρο άσπρο.
Ο Νικολής και ο Κωστής
πιο κει σου κάνουνε παρέα,
πόσα δεν έχεις να τους πεις
για τα στραβά και τα μοιραία.
1 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟΔεν ήρθες απόψε.Καθόμουν ακουμπησμένος στοπερβάζι,βλέποντας τον ήλιο ναγέρνει και αυτός,παραπονεμένος.
Μια βραχνή καληνύχτα,τον κατευόδωσε,
λες και του μετέδωσα την θλίψη
που έκρυβε η ψυχή μου. Ήδη,έκανε
ψύχρα,και μια σταγόνα δροσιάς
κύλησε στο μέτωπό μου. Ήταν σαν
χάδι η σταγόνα εκείνη. Το δικό σου
χάδι,που στιγμές,στοργικά,με εκείνα
τα μακρυά δάχτυλα,άπλωνες στο
μάγουλο. Και είχα τόσο ανάγκη να
σε νιωσω,απόψε,σαν ένα λουλούδι,
την στιγμή που το ποτίζουν,η ακόμη,
σαν την λαχτάρα,να πάρω από τα χείλη
σου το κέρασμα του έρωτα. Μα ξέρω
πως έτσι θα περάσει η νύχτα. Με ένα
παράπονο,που της το πέρασα στεφάνι,
να την συνοδέψει,ως που να σκάσει
το πρώτο όνειρο.
1 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣΠέφτουν οι στάλες της βροχήςσαν τραγούδι αγάπης ταξιδευτήςστα συναισθήματα. Και είσαι εσύπου σαν νύμφη προβάλεις λουόμενη,
ίδια Θεά,τυλιγμένη στα πέπλα που
σύννεφα ύφαναν για σένα. Κάθε
σταγόνα,και ένας ήχος,να συνοδεύει
το ταξίδι αυτό στον έρωτα,τόσο
εκστατικά,λες και οι δοξασίες
του ουρανού,αντηχούν στα πέρατα.
Και εγώ,σαν άλλος Οδυσσέας,μαγεμένος,
και δεμένος με τα θέλω της καρδιάς,
να ανοίγομαι βαθιά στο πέλαγος,με
το καράβι του πάθους. Ξέρω,ότι κάπου,
εκεί,που το κυματάκι,θα φλερτάρει
μυστηριακά με τα βότσαλα,γοργόνα
θα με υποδεχτείς.
2 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΥΜΝΟΣ ΗΛΙΟΣ......και ο ήλιοςανούσιος, φώτισετον ορίζοντα, χλωμός
σαν μια επερχόμενη
καταιγίδα,να θέλει να
παρασύρει την γαληνή
του ουρανού.
Μεμψίμοιρος κατακτητής,
καθώς όλοι στην γη
ζητάμε την σκέπη του,
αδύναμος το φως να
απλώσει καθάριο,να
μπορεί, σωριάζεται
μοναχικός στην ίδια του
την πορεία, ψάχνοντας
απεγνωσμένα την δύση,
που πίσω της,θα κρύψει,
την γυμνή μοναξιά του.
2 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΗΣΗ.Μη μου πεις, ότι όλαδεν αλλάζουν σε μια στιγμή.Σε μια στιγμή, βγαίνει ο ήλιος,σε ένα λεπτό, σκοτεινιάζει,
με ένα κλικ, αλλάζεις εικόνα,
με ένα χαμόγελο, αλλάζεις ζωή.
Δες,τα φώτα της πόλης
ανάβουν και πάλι.Και
κάπου εκεί, μέσα στην
φωτεινή νύχτα, λάμπει και
η δική σου ματιά. Ξεχωρίζεις,
φαντάζεις, υπάρχεις.
Στάσου εκεί, άναψε με το
βλέμμα σου, όλα τα φώτα
της καρδιάς σου,και τα
φτερά μου,δες ανοίγουν, πετάω.
Έχεις αφήσει την πόρτα
ελεύθερη;;;
2 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣΝύχτα σύμμαχε στις αδέσποτες σκέψεις,φίλη και αγαπημένη συντροφιά σε όσες κρυφές
διαδρομές ακολουθούν
τα ένστικτα. Αδιαψευστος
μάρτυρας,σαν ένα μεγάλο μάτι,
που καταγράφει τα
σκιρτήματα του κορμιού,στις λάγνες
ώρες των αισθήσεων.
Και εκεί που τα σεντόνια,κουβάρια
γίνονται με τους πόθους,
είσαι εσύ,που μέσα σου κρύβεις τις
κραυγές μιας ηδονής,
που φτάνει ως τα πέρα,ως τα
κατάβαθά της καρδιάς
που ο έρωτας ανοίγει διάπλατα.
2 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣΠάλλεται ο έρωτας στα χέριαδυνατού παλικαριού,στης άνοιξηςτα φύλλα ξαπλωμένος. Κόρη με
ξέπλεκα μαλλιά, κερασιά τα
χείλη,να χαρίσουν το νέκταρ της
ηδονής φιλήδονα. Και εκείνος νιος
κατακτητής,σαν το άσπρο του
ουρανού λαμπερός,τα πέπλα της
Ήβης,ένα ένα να ασπάζεται ιερά.
Πορφυρό ηλιοβασίλεμα,ζωγραφίζει
το τοπίο,καθώς οι πόθοι ανοίγουν
σαν τριαντάφυλλο. Και ο αγέρας,
παιχνιδιάρης ατίθασος,να παίζει
την χαίτη των μαλλιών τους,με την
δροσερή του ορμή,να σβήσει τον
ίδρωτα του πάθους. Τα όνειρα
άρχισαν να χορεύουν,καθώς ο ήλιος
κλείστηκε,καρτερικός στο κονακι του.
3 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΛΑΓΝΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗΜη φανταστείς που θα μείνω απαθήςστην πρόκληση των ματιών σου.Η ακόμη,
δεν θα κλέψω οτι
λάγνο απλώνεις στο
άρωμα που η σάρκα σου
αφήνει διάχυτο.
Θα μαζέψω σταγόνα
σταγόνα την αύρα σου,
και μέσα από κάθε στάλα,
θα βάλω σαν
τεράστιο παζλ το κορμί σου.
Και όταν η εικόνα σου,
ιδία θεά,σε απόλυτη αρμονία
ηδονής έρθει στο
δικό μου βλέμμα,Θα σε
απλώσω στα πάλλευκα
σεντόνια του έρωτα
μυστηριακή, λάγνα αγαπημένη.
3 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΟΒάζεις τα όνειρα,μιας νυχτιάς ταξίδι,και το πρωί,σε νέους ορίζοντες,να τα αμολήσειςστο άπειρο. Νέοι άνεμοι θα τα
ανεμίζουν λεύτερα. Καινούργιοι
έρωτες,με τα ένστικτα να αναζητούν
ηδονές,πάθη,σε μια διάσταση,που
ο νους,θα είναι δέσμιος του πόθου.
2 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΙΒΛΙΟΜια μια οι σελίδες ανοίγουν σανβεντάλια στα μάτια μου. Ένα βιβλίο,ολάκερη ζωή,να απλώνει τεράστιο λιβαδι αναμνήσεις.
Ξέμπαρκοι πόθοι,λάγνες αγάπες,
ξάγρυπνες νύχτες,να έρχονται,
πότε με εικόνες, η ακόμη σε ένα
ξεσκονισμα του νου.Τόσο ζωντανά,
λες και αγγίζεις ολάκερο παρελθόν,
σε μια κίνηση του χεριού. Άνοιγαν
ένα ένα τα φύλλα,να ζωντανεύουν
οι στιγμές,και να,η δική σου εικόνα,
άστραψε,λες ο ήλιος.έδωσε φως
στα μάτια μου.Και ένιωσα
το χαμόγελό σου,τρυφερό,
με εκείνα τα ολόδροσα χείλη,να μου
ψελλίζεις,σ αγαπώ.
4 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΕΡΩΤΑΣΠάρε το όπλο σου,κι ας ξεκινήσει ο πόλεμος.Εσύ,την άρνηση,και εγώ την αγάπη.
Αν με νικήσεις,υπογραφή
ισόβιου σκλάβου,
θα βάλω στο δικό σου βιβλίο.
4 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΡΟΣΧΑΡΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗΆνοιξε το παράθυρο να υποδεχτείςτον ήλιο,εραστή,σαν λουλούδι της
Άνοιξης.
Δεν θα είναι το φως
του που θα πλημμυρίσει 
το πρόσωπο σου,όσο
θα είναι η χαρά
που θα αστράφτει στην
ματιά σου. Πρόσχαρη,
θα ανοίξεις την
αγκαλιά σου,και μέσα εκεί,
θα κλείσεις ότι πιο ζεστό,
θα σου φέρει η φύση.
Τον έρωτα. Και αυτός,
τροφοδότης μιας
απόλαυσης,από κείνες
που αντέχουν στον χρόνο,
θα σταθεί μπρος σου
λες και ο παράδεισος
άνοιξε τις πόρτες του.
4 Ιουνης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΗΣ ΧΑΡΑΥΓΗΣΓια σένα που δεν μπόρεσαν τα κύματα να πάρουν,και σανβεντάλια άνοιξες,μέρα καλοκαιριού,τα βήματά σου ζήλεψαν,δεν είχαντι να κάμουν,το μονοπάτι διέγραψαν
του άσπρου δειλινού. Κι εκεί στ απόσκια
της νυχτιάς,στέκεις ποκαμωμένο,να
καρτερείς την ροδαυγή,του κόσμου
προδομένο,αστέρι πουλαμψε ψηλά
στου ουρανού τα πλάτη,να στέκεις
τώρα σκυθρωπό,πνιγμένο μες το δάκρυ.
Ένα μαντίλι σουφερα,κάτασπρο σαν
το χιόνι,την κάψα του καλοκαιριού
να βγάλεις απ τα μαλλιά σου,και κει
που σκάει το πρωί,πέρα απ την θωριά σου,
σίδερο κανε την ζωή,και πέτρα την
καρδιά σου.
26 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΝΕΙΡΑΠάνω στα όνειρά σου έπλασανολάκερες γενναίες μικροσκοπικώνειδώλων. Κι ας σε νόμιζαν νεκρό.
Και εκεί που η σκαπάνη,τρύπαγε
ως βαθιά μέσα στην ψυχή,εσύ,με
την αετίσια ματιά που διέσχιζε
τους ουρανούς,χάραζες πορείες
ατόφιες,ανεξίτηλες,με φανταχτερά
χρώματα,που μόνο η δική σου όψη
έβγαζε. Γνώριζες,πως είσαι νικητής.
Και έβαζες το χέρι αντήλιο,καθώς
άπλωνες το βλέμμα με την φαντασία
να ταξιδέψουν ως εκεί που που
φωλιάζουν τα όνειρα,τα δικά σου
ατόφια αντρίκια όνειρα.
26 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΑΓΕΥΤΙΚΟΈνα λουλούδι είσαι,τρεμάμενο φυλλαράκιστα χέρια μου από πόθο.Και όταν μαγευτικά σε φέρνω στα χείλη,
να ρουφήξω την νιότη
σου,μεγαλώνεις πανώρια κόρη
στο σκάσιμο του δειλινού.
Είναι η στιγμή,που η στιβάδα
των μαλλιών σου,λούζεται
από τα από τα χρωματίσματα
του φεγγαριού.
27 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΘΕΛΓΗΤΡΑΑν σε ψάξω στα απόσκια τουέρωτα,κάτω από φυλλωσιές μιαςαστείρευτης ηδονής,θα είναι γιατίμέσα στα θέλω μου υπάρχεις. Καιενώ ο χρόνος φεύγει,παίρνει μαζί
του όσες πλείστες αναστολές έχει
ο νους. Εσύ,μια θεά,που ανατέλλει
μαζί με την σκέψη,απλώνεις στα
αλώνια του έρωτα μύρια όσα της
γυναίκας τα θέλγητρα επιτρέπουν.
27 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑΣαν ένα παλιό Τραγούδι η φωνήσου,μου χαϊδεύει τις αισθήσεις.Ήχος ζεστός,σαν πυρκαγιά πουκαίει τα πιο απόκρυφα της καρδιάς
σκιρτήματα. Και εσύ,κόρη του
ήλιου,νεραιδοκαμωμένη νύμφη του
έρωτα,ίδια σειρήνα στο βλέμμα 
μου να στέκεις. Ήθελα κάθε πτυχή
του κορμιού σου να αγγίξω,ταίρι
να κάνω,ότι κρυφό σμιλεμένο με
του έρωτα το χέρι έχεις.Και όταν
κοπάσουν τα κύματα του πάθους
που μέσα μας φούσκωσαν τους
πόθους,στο νανούρισμα της φωνής
σου να κλείσω τα μάτια μαγευτικά
στο κάλεσμα της νύχτας.
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΜΙΚΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟΣαν κυριακάτικο λουλούδι άνοιξες τα βλέφαρα δίπλα μου.Στην πρωινή αύρα,άνοιξα διάπλατα
τα παράθυρα,την
ανακάτεψα με εκείνο
το κρυστάλλινό σου χαμόγελο,
και ο αχνιστός καφές,
στο φλιτζάνι του πάθους,
να ρέει καυτός σαν την
νιότη σου.
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΡΕΙΑΜε τα σκουτιά της τέχνηςχάραξα το μονοπάτι να περάσειη άνοιξη. Και εγώ,οδοιπόρος,στηςαυγής την ανάσα δοσμένος,τοχέρι έκανα αντήλιο,στου ηλίου
το λαμπάδιασμα. Και ο χρόνος,να
τιτιβίσει μέσα μου, σμήνη απουσιών,
καθώς τα βήματα κατάκοπα οδεύουν
σε σένα. Σε ονομάσαμε ζωή. Και πριν
ανθίσεις,γέρνεις το κεφάλι από το
βάρος μιας αταίριαστης γέννησης.
Δεν ήθελες να δεις,να πάρεις η να
δώσεις ουσία.Και εκείνο το κασκέτο
που φόρεσες τάχα,για προστασία,
διάτρητο από τα αν,και τα πρέπει,αφήνει
το κενό σου,πλημμύρα στον ιδρώτα.
Και σ όλα τούτα,θέλεις να μεγαλώσεις,
να φτάσεις ως την κορυφή σου,που
και εσύ χάραξες μεμψίμοιρα. Άδικα
βήματα,σε δύσβατες ανηφόρες. Αν
κρατηθείς,νίκησες!
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΥΛΛΟ ΜΕΤΡΗΜΑΠριν κλέψω τον ανθό από τα νιάτασου,θέλω να φυλλομετρήσω ταένστικτα. Να ανεβώ
ως το τελευταίο σκαλοπάτι του
πόθου,και ύστερα,
με καθάρια πελαγίσια αύρα,κάθε
ίχνος από τα σημάδια
που θα αφήσουμε, να ξεπλύνω.
Μοναχά,ότι κρατήσουμε
στην σκέψη,από το μαγικό ταξίδι 
του πάθους να είναι το
δικό μας μυστικό.
Θα είναι κάθε φορά που διασταυρώνουμε
τα βλέμματα,μια υπόσχεση,
ότι,το αύριο,πάντα θα είναι ξεχωριστό.
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ