ΣΤΟΝ ΠΑΡΆΔΕΙΣΟ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΎ ΣΟΥ
Δεν ήταν το όνειρο,που με έκανε
πάνω σου,να κρατηθώ. Άφησα τα
συναισθήματα,τόσο λεύτερα,που
θα έλεγε κανείς,πως δέσμια τα είχα
για αιώνες. Και εκείνα,λες και ήθελαν
να χτίσουν φωλιά,κουρνιάζουν στα
μάτια σου. Μακρινή η νύχτα,σαν ναι
απαριθμούσε τα θέλω,δεν ήθελε να
χαράζει. Και εκείνα τα αραχνοΰφαντα
σεντόνια,ολόλευκα κάστρα,που έμοιαζαν
αετοφωλιές,τσαλακώθηκαν στα πάθη
του έρωτα. Έφυγε,και η τελευταία
λεπτομέρεια της νύχτας και καθώς ο
ήλιος ξεκινούσε το καινούργιο του
ταξίδι,με βρήκε με τα μάτια ολόκλειστα,
ακουμπισμένο στον παράδεισο του
κορμιού σου.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν ήταν το όνειρο,που με έκανε
πάνω σου,να κρατηθώ. Άφησα τα
συναισθήματα,τόσο λεύτερα,που
θα έλεγε κανείς,πως δέσμια τα είχα
για αιώνες. Και εκείνα,λες και ήθελαν
να χτίσουν φωλιά,κουρνιάζουν στα
μάτια σου. Μακρινή η νύχτα,σαν ναι
απαριθμούσε τα θέλω,δεν ήθελε να

χαράζει. Και εκείνα τα αραχνοΰφαντα
σεντόνια,ολόλευκα κάστρα,που έμοιαζαν
αετοφωλιές,τσαλακώθηκαν στα πάθη
του έρωτα. Έφυγε,και η τελευταία
λεπτομέρεια της νύχτας και καθώς ο
ήλιος ξεκινούσε το καινούργιο του
ταξίδι,με βρήκε με τα μάτια ολόκλειστα,
ακουμπισμένο στον παράδεισο του
κορμιού σου.
30 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.