ΠΟΡΕΙΑ
Με τα σκουτιά της τέχνης
χάραξα το μονοπάτι να περάσει
η άνοιξη. Και εγώ,οδοιπόρος,στης
αυγής την ανάσα δοσμένος,το
χέρι έκανα αντήλιο,στου ηλίου
το λαμπάδιασμα. Και ο χρόνος,να
τιτιβίσει μέσα μου, σμήνη απουσιών,
καθώς τα βήματα κατάκοπα οδεύουν
σε σένα. Σε ονομάσαμε ζωή. Και πριν
ανθίσεις,γέρνεις το κεφάλι από το
βάρος μιας αταίριαστης γέννησης.
Δεν ήθελες να δεις,να πάρεις η να
δώσεις ουσία.Και εκείνο το κασκέτο
που φόρεσες τάχα,για προστασία,
διάτρητο από τα αν,και τα πρέπει,αφήνει
το κενό σου,πλημμύρα στον ιδρώτα.
Και σ όλα τούτα,θέλεις να μεγαλώσεις,
να φτάσεις ως την κορυφή σου,που
και εσύ χάραξες μεμψίμοιρα. Άδικα
βήματα,σε δύσβατες ανηφόρες. Αν
κρατηθείς,νίκησες!
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Με τα σκουτιά της τέχνης
χάραξα το μονοπάτι να περάσει
η άνοιξη. Και εγώ,οδοιπόρος,στης
αυγής την ανάσα δοσμένος,το
χέρι έκανα αντήλιο,στου ηλίου
το λαμπάδιασμα. Και ο χρόνος,να
τιτιβίσει μέσα μου, σμήνη απουσιών,
καθώς τα βήματα κατάκοπα οδεύουν

σε σένα. Σε ονομάσαμε ζωή. Και πριν
ανθίσεις,γέρνεις το κεφάλι από το
βάρος μιας αταίριαστης γέννησης.
Δεν ήθελες να δεις,να πάρεις η να
δώσεις ουσία.Και εκείνο το κασκέτο
που φόρεσες τάχα,για προστασία,
διάτρητο από τα αν,και τα πρέπει,αφήνει
το κενό σου,πλημμύρα στον ιδρώτα.
Και σ όλα τούτα,θέλεις να μεγαλώσεις,
να φτάσεις ως την κορυφή σου,που
και εσύ χάραξες μεμψίμοιρα. Άδικα
βήματα,σε δύσβατες ανηφόρες. Αν
κρατηθείς,νίκησες!
28 Ιουλης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.