ΕΛΠΙΔΟΦΌΡΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Στο στερέωμα της καρδιάς
σου,εναπόθεσα κάθε αδύναμη
πλευρά του λογισμού μου.
Λιθάρι λιθάρι,μάζεψα τα κομμάτια
από τα συντρίμμια μια μοναξιάς.
που χιλιάδες Νεφέλες σκιάζουν
αδηφάγα. Και είναι εκείνο το
τρυφερό βλέμμα σου,που ελπίδα
αναζωογονεί,δίνει κουράγιο. Δεν
θέλω να φοβάμαι αν υπάρχουν
νυχτιές,που οι λέξεις βουβές,είναι
ίδιες με το μονότονο τικ τακ στο
παμπάλαιο ρολόι του τοίχου. Γιατί,
καθώς ακουμπάω την σκέψη,στην
δική σου,πάντα μου θυμίζεις πως
την αυγή,καινούργιος ήλιος θα
προβάλει στο βλέμμα σου!!
27 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Στο στερέωμα της καρδιάς
σου,εναπόθεσα κάθε αδύναμη
πλευρά του λογισμού μου.
Λιθάρι λιθάρι,μάζεψα τα κομμάτια
από τα συντρίμμια μια μοναξιάς.
που χιλιάδες Νεφέλες σκιάζουν
αδηφάγα. Και είναι εκείνο το

τρυφερό βλέμμα σου,που ελπίδα
αναζωογονεί,δίνει κουράγιο. Δεν
θέλω να φοβάμαι αν υπάρχουν
νυχτιές,που οι λέξεις βουβές,είναι
ίδιες με το μονότονο τικ τακ στο
παμπάλαιο ρολόι του τοίχου. Γιατί,
καθώς ακουμπάω την σκέψη,στην
δική σου,πάντα μου θυμίζεις πως
την αυγή,καινούργιος ήλιος θα
προβάλει στο βλέμμα σου!!
27 Μαης 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.