Απλώνει το φως.
Αύγουστος ερωτιάρης
κι'ένα φεγγάρι θησαυρός.
Ο ουρανός δικός μου.
Τον έρωτα αντάμωσα εκεί,
σ'ένα αστέρι κατοικούσε.
Έτος φωτός μηδαμινό,
ως στην σχισμή στα χείλη.
Κι αφού τον άγγιξα,του
πήρα το φιλί,λες ήτανε θνητός
που μου γελούσε,τον
έφερα στην γή εδώ να ζει.
Κι εκειός σε μια του
φεγγαριού στιγμή,καθώς
αμέριμνο σεργιάνιζε με χάρη
με άρπαξε σε χρόνο
αστραπή,και ταξιδέψαμε
αυτός εγώ,και το φεγγάρι.
14 Αυγουστος 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ














