Πόθοι βλαστοί σαν μανιτάρια,
κορμιά ολόγυμνα στο φως.
Ένα λιβάδι οι στιγμές που
μας ταΐζουν,σπόρους αρχάγγελους
στις θημωνιές.
Και ένας έρωτας καλοκαιριάτης
δειλινός,παρέα με τον ήλιο
να κρύβει τις καλές του φορεσιές.
Και μεις απρόσμενοι,μες στο
"αμαρτωλό"τοπίο κριμένοι
μες στα δέματα σταχυών,
να ζούμε την δική μας φαντασία,
με του φιλιού το νέκταρ το γλυκό.
Μας μέθυσε ο έρωτας ξανά.
Ένας ζευγάς,π'αλώνιζε τους
πόθους μες στο αλώνι της καρδιάς,
και δυο "άτια"έρωτας,κρυφά
απ΄τους ανθρώπους.
Ζευγάρωναν τ'απόβραδο,στου
στου δειλινού την απλωσιά.
15 Αυγουστος 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.