Περάσανε καιροί,
από του έρωτα τις "αμαρτίες".
Χαμομηλιού ανθός ο πόθος,
σ'ένα ποτήρι βάλσαμο.
Στο σήμερα εσύ κυριαρχείς.
Κορμί αλάβαστρο,να
προκαλεί το πάθος,ως το
φευγιό των αστεριών.
Και ύστερα η νύχτα μας τυλίγει
μες στο μαύρο,να κρύψει
τις γυμνές χαρές.
Δεν πέρασε στιγμή από
την γεύση του φιλιού σου.
Τα χείλη κόκκινα ακόμη
από της δαγκωνιάς το αίσθημα
που και αυτό,ξεχείλισε
το φως στα δυο σου μάτια.
Σε πήρα,στο απόλυτο του πόθου.
Ήδη,μας είχαν ξεγυμνώσει
οι στιγμές,και μείναμε σαν φύλλο
στα σεντόνια,π'ανάκατα κι
αυτά με τις στιγμές,στο πάτωμα
αφήσανε του έρωτα το χρώμα.
16 Αυγουστος 2019
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ'ΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.