Στο λίκνο των άστρων
ακούμπησες ένστικτα,
όντας μαργαρίτα
του πόθου,
φυλλορροούσα,ανέμιζες
τα πέταλα,σε
ερώτου κάλεσμα.
Ίνδαλμα λάγνο,να απλώνεις
τα σεντόνια του πόθου,σε
κλίνη,που κυοφορούσε ζωή.
Νιάτα δοσμένα
στην απόλαυση,
ανέμου πνοή,
η ανάσα σου,και η ματιά σου,
να ζωγραφίζει εικόνες
πάλλευκες σαν άνοιξης
ξαστέρωμα.
5 Αυγουστος 2012.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.