ΕΓΩ

ΕΓΩ
Αγαπω τη μουσικη...Ακουω μουσικη...Αγαπαω το θεατρο...Τι εχω αποκομισει απο την τεχνη;;; ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ..!!!

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

ΦΩΣ ΑΙΩΝΙΟ ΕΡΩΤΑΣ.

Σε αισθάνομαι,αιώνιο φως.
Και σαν ήχο ζωής,σε 
αφουγκράζομαι.Στα χέρια 
σε κρατώ δισκοπότηρο γεύσης,
στο νέκταρ του έρωτα να 
ξεχειλίζει.Κύτταρα λίμνες,
απλωμένα,να ρέουν οι πόθοι,
στης σάρκας το ποτάμι,να
φτάνει ως την πιο βαθιά σου
επιθυμία.Μετά,στάλα,στάλα,
στο πιο μεθυστικό ταξίδι του
πόθου,αχόρταγα να σε
ρουφάω,σάρκας γέννημα,
που χαράζεις αιώνιο φως στα
πιο βαθιά σκοτάδια του πάθους.

30 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΙΟΤΕΡΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Πάρε το φεγγάρι μες στα
χέρια σου.Και χρώμα
δωστου από τα μάτια σου,
Θλιμμένο στέκει στου
χειμώνα το τοπίο,ίδιο με
μένα,μελαγχολικό.Και αν
δεν είμαι εκεί ψηλά να σε
μαγεύω,δεν έχω να σου 
δώσω τόσα χρώματα,
έχω του έρωτα τις πιο
αγνές ακρογιαλιές,και
του Απρίλη ανθισμένες,
πασχαλιές.Έχω φωνή,
και σου φωνάζω,δυο χέρια,
να σε πιάσω,τρυφερά.
δεν θα πονέσεις,δεν σου τάξω,
απ την αγάπη πιο πολλά.
Και να ανοίξει η καρδιά ,
σαν το βιβλίο,που θα
γράφει τ όνομά σου,να στο
διαβάσω,σαν το παραμύθι,
σαν έναν ήλιο,με αρχή,και δύση.

30 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ.

Σε πανηγύρι,
λιόγερμα σε 
χόρεψα,και πήρες 
του Μαγιού το
πρώτο χρώμα.
Και χόρεψε,
μαζί το δειλινό,
κι ο έρωτας,
με το ουράνιο
σώμα.Εφώτιζαν 
τ αστέρια την νυχτιά,
και έσταζε δροσιά
στο περιβόλι.
και έριξα στον
ουρανό ψηλά,
του έρωτα καυτό,
το πρώτο βολή.

31 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Δεν είσαι ξεχασμένο όνειρο.
Ζωντανή παρουσία υπάρχεις 
μέσα μου,σε αγγίζω,σου μιλώ.
Μετράω μια μια κάθε στιγμή,
μαζί σου αφήνω κάθε έννοια,
δειλά σε αφουγκράζομαι,όταν
η φωνή σου,τραγούδι
πλημμύρα έρωτα, χαϊδεύει
τα μαλλιά.Είσαι εδώ και
σ ακουμπώ,ξαποσταίνω στην 
παρουσία σου. Έτσι, όταν
μοναχός,μέσα σε πολύχρωμα
όνειρα,κλείνω τα μάτια στην
εικόνα σου.Ο ύπνος γαλήνιος,
συντροφεύει κάθε λεπτό,
σαν να είσαι εσύ. Αγαπημένη.
Λάτρεψα ότι αγγίζεις.
Ότι αισθησιακά,στα διαμάντια
μάτια σου,αγκαλιάζεις.
Ολοζώντανη Θεά,κατοικείς όπου
υπάρχω και ζω.Θρύψαλα ο νους,
παρασέρνει,τρέχει,χαμογελά
σε αισθάνεται.Και Κατάκοπος,
στο ίδιο μαξιλάρι
αγκαλιάζει την σάρκα σου.

31 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

ΚΑΛΠΑΖΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ.

Τον έρωτα επήρα 
πισωκάπουλα,στο άλογο 
που κάλπαζα στην νιότη,
έτρεξα δρόμους,και ποτέ
μου δε ξανάσανα,για
ν ανταμώσω την αγάπη μου
την πρώτη.Έριξα δυο βεργιές
τ αλόγου μου,και τα φτερά
μου άνοιξα,να φτάσω,
στα περιβόλια,που ανθίζανε
του πόθου μου,λουλούδια
κάτασπρα,σαν τα δικά
μου χρόνια.Ξεπέζεψα,σε είδα
και σε πότισα,είχες δεν είχες,
καν,τα φύλλα σου ανοίξει,
πως ήσουνα λουλούδι δεν
εγνώριζα,και η ζωή σου είχε
ξεκινήσει.Έτσι σε έκοψα,
σε ζήλεψα,σε φρόντισα,μια
στο άλογο,σε έβαλα,σε πήρα,
κι εκείνο πέταξε,στην μοίρα
δεν αστόχησα,και έγιναν τα
όνειρα ελπίδα.

19 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΚΙΟΤΗΣ ΕΡΩΤΑΣ

Δεν κιότεψα τον έρωτα,
επάλεψα μαζί του.
Αστράφταν γύρω τα 
σπαθιά, σφάδαζαν
τα κορμιά μας,
στα κονταροχτυπήματα.
Βαρούσε μια,χτυπούσα δυο,
τον πήρα από κάτω,
κι αυτός εβαριανάσανε,
έγειρε το κεφάλι.
Εσήκωσε,το βλέμμα του,
και με παρακαλούσε,
να μη του κόψω τον ανθό,
μη τύχει και του πάρω,
της νιότης,τον βασιλικό,
μα να του δώσω λίγο,
στον χρόνο να βρει γιατρικό.
Και γω,που αισθανόμουν,
πως πλέον ειν αδύνατος,
λύγισαν τα σπαθιά του,
του χάρισα,τα νιάτα του,
και την παλικαριά του.

20 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΣΙΩΠΕΣ

20 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ


Πόσο φοβάμαι την σιωπή.
Οι αντοχές, τελειώνουν,
με σε να είσαι μακριά.
Η νύχτα βάρβαρη,
καταπίνει τις αναμονές,
σε χρόνους μηδέν
οι στιγμές,...και,
εκείνο το νυχτοπούλι,
που κούρνιασε εντός
μου,να μου ξυπνά
την θλίψη, άρχισε ξανά.
Ξέρω, δεν θα ρθεις,
πως το πρωινό, μοναχό
θα με βρει, στο
μαξιλάρι και η σιωπή, να τρυπά
βουκέντρα τις σκέψεις.

ΜΕΘΥΣΤΙΚΟ

Στο αμπέλι του 
πόθου,ρόγα 
ρόγα,μάζεψα 
τον έρωτα.
Και με τα χέρια,
τον έστυψα,
στα κελάρια του
πάθους.Γιόμισα 
τα ποτήρια,
και σε πότισα.
και μέθυσαν,
οι στιγμές,τρέκλιζαν
οι ώρες,
τα συναισθήματα
άνθισαν.

20 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΕΡΩΤΑΣ ΘΕΟΣ

Έρωτα που έγινες 
Θεός,και σε πιστέψανε,
και δόξασαν το όνομα 
σου στα ουράνια.
Χερουβείμ,σε ναούς του
πόθου σε ύμνησαν.
Κόρες Καρυάτιδες,με
αραχνοΰφαντα,
να σε λούζουν μυστηριακά,
άρχοντα των ονείρων.
Νέων σκίρτημα,
στα πρώτα τους βλέμματα,
στα ανταμώματα της
καρδιάς.Και συ,άτρωτος,
στην κορυφή του θρόνου,
δίκαιος,η άδικος,
τα στήθη,να κόβεις στα δυο.
Και το αίμα ποτάμι
στις φλέβες. Κορμιά λαβωμένα,
στους κοιτώνες
της ηδονής,να σφαδάζουν,
σε νύχτες πάναστρες,στους
αιώνες του πάθους.

21 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΘΙΣΗ.
Σ αγάπησα στου όνειρου
την μαγεμένη βρύση,
που έσκυψα να πιω νερό.
Στεκόσουν παραπέρα,
κι είχες γιομίσει το σταμνί,
με την δροσιά τ αγέρα.
Και γω,της διψάς την ορμή,
θέλησα για να σπάσω,
στης ανεμώνης την σκιά.
Ρουφούσα τ άχραντο νερό,
λες ήταν αγιασμένο,
απ την δική σου την ματιά.
Και ύστερα,μια ματιά,ένα φιλί,
δυο λέξεις,που χάιδεψαν τα
τα χείλη,και έγινε όλο με μιας
χρώμα φωτιά,που έβαψε,
το μαγεμένο δείλι.Πως άνθισε
ο έρωτας,σαν του αγρού
λουλούδι,και θέριεψε στα
μάτια σου,και γω,σε πήρα
αγκαλιά,σου χάιδεψα
τα φύλλα,και γεύτηκα την
ομορφιά,του έρωτα τα μήλα.
21 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΡΑΔΕΣ
Γραμμές αράδιασα,
και στο χαρτί έδωσα,
χρώμα.Για έρωτα
μίλησα,και έσπειρα 
πόθους.Και έσκαβε
η πένα,σαν υνί,στου
πάθους το χωράφι,
για να φυτρώσουν
όνειρα.Τους έδωσα
ονόματα,είδα να 
μεγαλώνουν,σαν το
σιτάρι της αυγής.Και
μπόρεσα να τα γευτώ,
καρπούς γλυκούς
να κόψω,απ της αγάπης
τον ανθό,που είχε
τ όνομά σου.
21 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΡΕΤΗ

Ακροβατώντας στα όνειρα,
σε νύχτες παραδομένες 
στην ενοχή.Έρωτας κλέφτης,
να πουλά την ψυχή του
στα πάθη,να αγοράζει στιγμές,
στην αντίφαση μιας
παραμορφωμένης ουσίας.
Στιγματισμένα κορμιά,μέσα σε
ξεθωριασμένους τοίχους,πότε να 
μοιράζονται την απόγνωση,
η, φορές,τα φιλιά,να βρωμάνε,
ουίσκι,και ταμπάκο,
ταμπουρωμένα στις ανώνυμες
απολαύσεις.Ξεθωριασμένος
και ο χρόνος,στο ίδιο χρώμα με
τα άπλυτα σεντόνια,δεν αντιστέκεται.
Λες και φοβάται,σιωπά,
κάτω από ανάγκες,κλεισμένος
στις κατακόμβες,ενός κόσμου,που
τον φωνάζουμε αρετή.

22 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΛΟΤΗΤΑ

Ήρθες απόψε πόθος
στις αναμονές της 
καρδιάς.Ανθισμένη 
η νύχτα,με φύλλα
στρωμένα
τα μονοπάτια της
προσμονής.Χείλη
που έτρεμαν,
στην πρόκληση του
χρόνου,με μια λαχτάρα,
να σπάει τα κύτταρα.
Δεν άντεξα στην θέα σου.
Τα χέρια άνοιξαν,
οι αισθήσεις σε υπέρβαση,
με μια διάσταση του
πάθους,να αγγίζει
το παράλογο.Τίποτα δεν
άφησα να χαθεί.Λάγνες
οι στιγμές,μοναδικές οι
απολαύσεις.Πανδαισία
σε μια ένωση αισθημάτων,
που αγκάλιαζαν το
μοναδικό,σε αρμονία,
με την απλότητα.

23 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΡΚΟΣ

Ομνύω στο όνομα 
του έρωτα,
στο πνεύμα του πόθου 
εναποθέτω
στιγμές,σε άυλες νύχτες.
Παραδομένος
στην απεραντοσύνη
του απόλυτου.
Δοξασία στα ένστικτα,
στο τελετουργικό
μιας πράξης των αισθημάτων.
Στην δίνη της απόλαυσης,
δοσμένος,σε
παραδείσιες στιγμές.
Στροβιλίζοντας
τα όνειρα στην ουράνια
απλότητα.

24 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΒΡΟΧΗΣ ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑ

Στης βροχής το 
κελάηδισμα,
μουσκεμένα τα 
όνειρα,ζητούν
να αποδράσουν.
Σταγόνες οι πόθοι,
ανεμοδαρμένα
τα ένστικτα,
φλογερό το πάθος.
Λυτά τα μαλλιά σου,
ξέπλεκα,στο χάδι
του νερού,
εκστασιασμένη,
παραδομένη,
σε χείλη τρεμάμενα,
στου φιλιού την ροή.
Οι αισθήσεις
διάσπαρτες,στου
αγέρα το χάδι,
να χορεύουν τρελά.
Κατακόκκινα τα μάγουλα,
αυλακωμένα στης
σταγόνας το φτερούγισμα.
Και η βροχή,
τραγουδιού μοτιβο,να σε
παρασέρνει στην απόλαυση.

24 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΛΚΙΜΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Άλκιμα κορμιά
γυμνασμένα
στις αρένες του 
πόθου.
Χέρια δυνατά,
αγκαλιάζουν
τα ένστικτα,
κλείνουν τον έρωτα
σε στήθη ατσάλι,
θαρρείς πως
κρατούν λάβαρα
λάφυρα,γυρνώντας,
από τον πόλεμο
του πάθους.

24 Οκτωβριος 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΛΑΒΩΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Σε πόθους αντλώ 
καρπούς φιλήδονους.
Ανάστατα τα ένστικτα,
σπέρματα στα θέλω,
να ανοίγουν διόδους.
Κορμιά παραδομένα,
ατίθασα,ανάκατα με
πάθη,να δημιουργούν
εντάσεις,ανύποπτες.
Ανάρπαστες οι στιγμές,
στιγματισμένες από
λάγνες μαχαιριές,οι
εντάσεις, να σπινθηρίζουν
στα βλέμματα,σε μια
αλληλουχία χρωμάτων,
στρωμένα σε κλίνες
παλάτια.Και ο έρωτας,
κυρίαρχος,σε λευκές νύχτες,
πάνω σε πάλλευκα
σεντόνια,λαβωμένος.

25 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΑ ΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ

Ποια μαγεία σε 
σκλάβωσε.
Στου έρωτα τα 
κάστρα κλεισμένη,
ποθητή να
στέκεις,σε κλίνες
μαρμαρωμένες.
Σε ολονυχτία,
στου πάθους
παραδομένη τα
οράματα.
Αδυναμίες να
πλημμυρίζουν του
κορμιού τα κομμάτια.
Και αυτά,
αυλακωμένα με της
ηδονής τα νύχια,να
ματώνουν.
Εκείνος,κατακτητής,
λαίμαργος,στα
κάλλη σου να ποντάρει
ζητώντας
τον πόθο να σβήσει.

25 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΟΡΓΑΣΜΟΥ ΙΡΙΔΑ

Πριγκίπισσα του νου.
Σε μετάξινο πανί 
σήκωσα την μορφή σου,
σε πορφυρά
χρώματα.Του πόθου
τα πινέλα,σ έπλασαν,
σε δημιούργησαν,
σχημάτιζαν γραμμές.
Και εγώ,λάτρης
του έργου,λες και είναι
της ίριδας αποκορύφωμα,
να σε κρατώ,
εκστασιασμένος.

26 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΠΟΙΗΣΑΣ ΕΡΩΤΑΝ.

Ποιος του έρωτα εποίησε το
κάλλος.Και ύμνος έγινε,
και δεντρό,και πλατάνι.
Βρύση που πότιζε τους διψασμένους,
νερό που μύρωνε,σώμα,καρδιά.
Και ποιος τραγούδησε
για την αγάπη,χρώμα της έδωσε,
μα και πνοή,κι εκείνη ακράτητη,
τους πόθους δεν εκράτει,
άχραντη άυλη,μα και ψυχή,
το βλέμμα άπλωνε,σαν χαραυγή.
Ποιος δεν επόθησε,τα θέλγητρά της,
δεν υποκλίθηκε στην ομορφιά,
δεν έκλαψε,δεν πόνεσε,
και δεν εχάρει,σ αυτήν την άχραντη
θεία ευωδιά.Μα όποιος
έπεσε στην αγκαλιά της,βιβλίο
έγραψε στην ιστορία,
ότι εθαύμασε,τα θαύματά της,
ένιωσε,έζησε,με φαντασία.

26 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΤΟ ΚΆΤΙ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ.

Μου φτάνει
μια αχτίδα,
του ήλιου σου,
να ζεσταθώ.
Και μια σταγόνα
για δροσιά,
απ το δικό σου 
δάκρυ.Και αν
ποθήσω δυνατά,
αυτό που λέμε
κάτι,θα το
κρατήσω μαγικά,
σαν έρωτα
προστάτη.

26 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΡΑΤΗΜΑ
Δως μου την σκέψη 
σου.Σαν χέρι να 
κρατήσει την
καρδιά μου,που άναρχα
χτυπά,μέσα στην
νύχτα.Να με βαστάξει
σαν κερί,καθώς
θα λιώνω,απο του
πόθου,τα παράφορα,
τερτίπια.Να γίνει
χάδι,τρυφερό,για να
μου δώσει,μια
όμορφη στιγμή,μια
ανάσα,και να
με πάρει αγκαλιά,στην
ζεστασιά σου,
καθώς θα σβήνω,στα
ολόγλυκα φιλιά σου.

26 Ικτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΓΗΤΕΥΤΗΣ ΠΟΘΟΣ

Γυμνός έρωτας,
Πάλλευκες νύχτες,
ολοκλήρωση του
πάθους.
Λαξευμένες στιγμές,
σε χρυσοκέντητα
σεντόνια,ανάκατα τα
κορμιά.Γητευτής
ο πόθος,να καθηλώνει,
την κάθε κίνηση.
Μιας πράξης η εύνοια,
να γοητεύει,
να σαγηνεύει,πάνω
σε κινήσεις λάγνες,
να αφήνουν
λεύτερα τα ένστικτα.
Κράμα πόθου,
ατσάλινη θέληση,
έντασης ανάσες,που
λες η αύρα τους,
απλώνει πέπλο,γιομίζει
τους χώρους,σταλάζει
δροσερή,να πνίξει τις κραυγές
στην γένεση της ηδονής.

27 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΑΡΚΑ

Πνεύμα άυλο, ατόφιας 
ηδονής σε λογική 
παραλογής χροιάς,
οδηγείς ένστικτα
αβάσταχτης τροχιάς,
γύρω σου.
Δομή Πανάρχαιας
Αίσθησης.
Του κάλους Θεά,
ονειρεμένη
Αξία.Σάρκα εσύ,
τυφλά παρασέρνεις
μέσα σε μονοπάτια
αδυσώπητης
ορμής πέρα από κάθε
πρέπον,πέρα από το
παράλογο,παράφορου
συναισθήματος.
Όσο σε αγαπούν,
τόσο πονάς τους εραστές
σου, κάνοντας τον πόθο,
άγριο, αδυσώπητο,
Τιμωρό
και χαλιναγωγώντας
κάθε φαντασία,
σπέρνεις αδυναμίες,
σπέρνεις φθορά,
χωρίς να δώσεις,
μια σταγόνα ψυχής.
Δεν αγαπάς εσύ, Σάρκα.

13 ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2011
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ.
ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Στο άπειρο ταξίδεψες
σπρωγμένη στου
έρωτα τα πανιά.Και ουράνιες
θάλασσες αρμένισες,
χωμένη στα γαλάζια του
πόθου χρώματα.Σε
πήρε ο ήλιος στο κονακι του,
βασίλισσα κυρα του να
σε κάνει.Ήλιος νιος
φτιαγμένος κατακτητής,
πλάνος,στου δικού του
ορίζοντα γητευτής,
μαγευτικός,να ρίχνει μια
του αλόγου του,
τροπαιοφόρος.Νύμφη εσύ,
γεννημένη γυναίκα,στης
κλίνης το λευκό να ξαπλώσεις,
τα σεντόνια σημαίες
να κυματίζει ο πόθος,ικέτιδα,
της απόλαυσης,
να σε αποπλανούν τα όνειρα
που σαν παραμύθι,
ξετυλίγονται στον χρόνο
του ιδεατού.

27 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

ΚΟΛΟΝΙΑ

Σε νιώθω στου 
χεριού μου
την αφή,στα χείλη 
μου η γεύση
του φιλιού σου,
και έχω στην
ματιά απανεμιά,
τον χτύπο
της καρδιάς,
και του κορμιού
σου.Και όπως
άπλωσα στη
νύχτα,του έρωτα,
τα κάτασπρα
σεντόνια,σε ξάπλωσα,
και ήσουν
στον χειμώνα,
μια αίσθηση ζεστή,
πόθου πηγή,
που έσβησε, του
πάθους η κολόνια.

28 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΠΟΔΟΧΉ.

Στου έρωτα ενέδωσα 
την χάρη,
και τον προσκάλεσα.
Του έβαλα
ζεστό το μαξιλάρι,
και τον εκκάλεσα.
Κι εκείνος,όπως ήταν
πεινασμένος,
και ήτανε πολύ
αποφασισμένος,
ακούμπησε το λιόγερμα
στο στρώμα.
που ξύπνησε το
πρωινό και ήταν λιώμα.

28 Οκτωβριου 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ.

Βροχή έρωτας.
Σταλαγματιές,
αυλακώνει τα
κορμιά.Νεφέλες
διάσπαρτες,
σε μοτίβα
έκστασης,στον
χορό του πάθους 
δοσμένες.
Και συ,Νεράιδα,
στου ουρανού
το βασίλειο,
θεά να κατοικείς
στα παλάτια
του πόθου.

29 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΑΝΑΜΟΧΛΕΥΣΕΙΣ.

Στο νου Βασιλεύουσα 
μορφή.Κυρίαρχη της 
φαντασίας μου,
στις πιο μοίχιες νύχτες.
Εισχωρώ στις βαθιές σου
επιθυμίες,ακάλεστος,
αναμοχλεύω στιγμές,
μέσα από θύμησες.
Λάβρος ο πόθος,και ο
χρόνος,βαθυστόχαστα,
να παραμονεύει.
Και σ αγγίζω.Λούζομαι
στην αύρα σου,που
απλώνει σαν ουράνιο
σέλας,σε πανδαισία
χρωμάτων.Διάχυτος ο
έρωτας,μαρτυρά
το ασίγαστο είναι του πόθου.
Και πριν το όνειρο σβήσει,
και χαθείς από το κάδρο
του ματιού,σε πήρα δειλά,
δειλά,στης απόλαυσης
τα μονοπάτια.σεργιάνι.

30 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
ΦΩΣ ΑΙΩΝΙΟ ΕΡΩΤΑΣ.
Σε αισθάνομαι,αιώνιο φως.
Και σαν ήχο ζωής,σε
αφουγκράζομαι.Στα χέρια 
σε κρατώ δισκοπότηρο γεύσης,
στο νέκταρ του έρωτα να
ξεχειλίζει.Κύτταρα λίμνες,
απλωμένα,να ρέουν οι πόθοι,
στης σάρκας το ποτάμι,να 
φτάνει ως την πιο βαθιά σου
επιθυμία.Μετά,στάλα,στάλα,
στο πιο μεθυστικό ταξίδι του
πόθου,αχόρταγα να σε
ρουφάω,σάρκας γέννημα,
που χαράζεις αιώνιο φως στα
πιο βαθιά σκοτάδια του πάθους.
30 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Αναγνώστες