ΠΟΙΗΣΑΣ ΕΡΩΤΑΝ.
Ποιος του έρωτα εποίησε το
κάλλος.Και ύμνος έγινε,
και δεντρό,και πλατάνι.
Βρύση που πότιζε τους διψασμένους,
νερό που μύρωνε,σώμα,καρδιά.
Και ποιος τραγούδησε
για την αγάπη,χρώμα της έδωσε,
μα και πνοή,κι εκείνη ακράτητη,
τους πόθους δεν εκράτει,
άχραντη άυλη,μα και ψυχή,
το βλέμμα άπλωνε,σαν χαραυγή.
Ποιος δεν επόθησε,τα θέλγητρά της,
δεν υποκλίθηκε στην ομορφιά,
δεν έκλαψε,δεν πόνεσε,
και δεν εχάρει,σ αυτήν την άχραντη
θεία ευωδιά.Μα όποιος
έπεσε στην αγκαλιά της,βιβλίο
έγραψε στην ιστορία,
ότι εθαύμασε,τα θαύματά της,
ένιωσε,έζησε,με φαντασία.
26 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Ποιος του έρωτα εποίησε το
κάλλος.Και ύμνος έγινε,
και δεντρό,και πλατάνι.
Βρύση που πότιζε τους διψασμένους,
νερό που μύρωνε,σώμα,καρδιά.
Και ποιος τραγούδησε
για την αγάπη,χρώμα της έδωσε,
μα και πνοή,κι εκείνη ακράτητη,
τους πόθους δεν εκράτει,
άχραντη άυλη,μα και ψυχή,

το βλέμμα άπλωνε,σαν χαραυγή.
Ποιος δεν επόθησε,τα θέλγητρά της,
δεν υποκλίθηκε στην ομορφιά,
δεν έκλαψε,δεν πόνεσε,
και δεν εχάρει,σ αυτήν την άχραντη
θεία ευωδιά.Μα όποιος
έπεσε στην αγκαλιά της,βιβλίο
έγραψε στην ιστορία,
ότι εθαύμασε,τα θαύματά της,
ένιωσε,έζησε,με φαντασία.
26 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.