ΚΑΛΠΑΖΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ.
Τον έρωτα επήρα
πισωκάπουλα,στο άλογο
που κάλπαζα στην νιότη,
έτρεξα δρόμους,και ποτέ
μου δε ξανάσανα,για
ν ανταμώσω την αγάπη μου
την πρώτη.Έριξα δυο βεργιές
τ αλόγου μου,και τα φτερά
μου άνοιξα,να φτάσω,
στα περιβόλια,που ανθίζανε
του πόθου μου,λουλούδια
κάτασπρα,σαν τα δικά
μου χρόνια.Ξεπέζεψα,σε είδα
και σε πότισα,είχες δεν είχες,
καν,τα φύλλα σου ανοίξει,
πως ήσουνα λουλούδι δεν
εγνώριζα,και η ζωή σου είχε
ξεκινήσει.Έτσι σε έκοψα,
σε ζήλεψα,σε φρόντισα,μια
στο άλογο,σε έβαλα,σε πήρα,
κι εκείνο πέταξε,στην μοίρα
δεν αστόχησα,και έγιναν τα
όνειρα ελπίδα.
19 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Τον έρωτα επήρα
πισωκάπουλα,στο άλογο
που κάλπαζα στην νιότη,
έτρεξα δρόμους,και ποτέ
μου δε ξανάσανα,για
ν ανταμώσω την αγάπη μου
την πρώτη.Έριξα δυο βεργιές
τ αλόγου μου,και τα φτερά
μου άνοιξα,να φτάσω,

στα περιβόλια,που ανθίζανε
του πόθου μου,λουλούδια
κάτασπρα,σαν τα δικά
μου χρόνια.Ξεπέζεψα,σε είδα
και σε πότισα,είχες δεν είχες,
καν,τα φύλλα σου ανοίξει,
πως ήσουνα λουλούδι δεν
εγνώριζα,και η ζωή σου είχε
ξεκινήσει.Έτσι σε έκοψα,
σε ζήλεψα,σε φρόντισα,μια
στο άλογο,σε έβαλα,σε πήρα,
κι εκείνο πέταξε,στην μοίρα
δεν αστόχησα,και έγιναν τα
όνειρα ελπίδα.
19 Οκτωβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.