ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ
Σαν παραμύθι οι ώρες
κυλούσαν ανέμελες στην
φαντασία. Και εγώ,λες μαθητούδι,
εκστατικά άφηνα τον νου να
τρέχει. Αχόρταγα άκουγα την
φωνή σου,να χαϊδεύει το μέσα
μου.Και ένα ένα άνοιγαν τα κύτταρα
του κορμιού,καθώς σε άγγιζα
χιλιόμορφη θεά. Και ήταν τόσο
ζωντανό το παραμύθι,που
διαπλατη η πορτα του παθους
ανοιξε.
22 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Σαν παραμύθι οι ώρες
κυλούσαν ανέμελες στην
φαντασία. Και εγώ,λες μαθητούδι,
εκστατικά άφηνα τον νου να
τρέχει. Αχόρταγα άκουγα την
φωνή σου,να χαϊδεύει το μέσα
μου.Και ένα ένα άνοιγαν τα κύτταρα

του κορμιού,καθώς σε άγγιζα
χιλιόμορφη θεά. Και ήταν τόσο
ζωντανό το παραμύθι,που
διαπλατη η πορτα του παθους
ανοιξε.
22 Αυγουστος 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.