ΠΡΑΞΕΙΣ ΟΝΕΙΡΟΥ!!!Και όμως σε ξέρω.
Σε είχα στα όνειρα,
αρχή,μα και τέλος.
Και μέσα στην
σκέψη μου,σε είχα
πολύ.Την ώρα που
έβγαινα,μαζί μ'έναν
φίλο,για σένα
του έλεγα,πως νοιώθω,
πως ζω. Στιγμές
που καθόμουνα,σε
κάποια ταβέρνα,
μες στο κρασάκι μου
ήσουν ζεστή.
Και πίστευα έπινα,
κομμάτ'από σένα,και
στην υγειά σου,
μεθούσα πολύ.Μα όταν
τα βράδια,που έμενα
μόνος.και άρχιζε
τ'όνειρο ατόφιο να ζει,
ερχόσουν,και έμενες,
σαν πεπρωμένο,
σαν κάτι που άνθισε,
για μένα στη γη.
16 Νοεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.